Το “πιστόλι” της Αρμάνι

Η καριέρα του μοιάζει με ατελείωτη περιπέτεια. Ο Κιθ Λάνγκφορντ είναι ένας σκόρερ ολκής, ένας από τους πιο προικισμένους επιθετικούς που κυκλοφορούν στην Ευρώπη, αλλά και ένας παίκτης που με λίγη περισσότερη τύχη θα μπορούσε να έχει έναν καλό ρόλο στο ΝΒΑ.

Το σίγουρο είναι ότι μετά από μερικά δύσκολα χρόνια, έχει βρει το “λιμάνι” του στο Μιλάνο. Είναι ο ηγέτης της Αρμάνι, ο άνθρωπος για τα δύσκολα, ο “κοντός” από τα χέρια του οποίου περνάει η μπάλα για να φτάσει στο αντίπαλο καλάθι. Είτε μετά από δική του εκτέλεση, είτε μετά από δική του δημιουργία.

Ο ένας αδελφός του (ο Κέβιν Λάνγκφορντ) παίζει φέτος στον Πανιώνιο μετά το πέρασμά του από τον Κολοσσό Ρόδου και μάλιστα τα πηγαίνει περίφημα χάρη στο πληθωρικό του παιχνίδι. Μόνο που εκείνος παίζει στις θέσεις του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ. Ο άλλος του αδελφός (ο Κέβιν Ουέσλι) αγωνίζεται στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας, στο οποίο φοίτησε και ο ίδιος για τέσσερα χρόνια, από το 2001 μέχρι το 2005. Εκεί είχε τρεις εξαιρετικές σεζόν με μέσο όρο από 14.4 έως 15.9 πόντους. Κι όμως, στο Draft του 2005 οι 30 ομάδες του ΝΒΑ τον προσπέρασαν. Κι αυτό “πόνεσε” τον σταρ της Αρμάνι Μιλάνο που στη συνέχεια ξεκίνησε την περιπλάνηση στις μικρές λίγκες των ΗΠΑ.

2010 AFP

Επαιξε στην D-League (τότε λεγόταν ακόμη NBDL) με στόχο να κερδίσει ένα συμβόλαιο στο ΝΒΑ, βρέθηκε στη συνέχεια στην ιταλική Σορεσίνα, επέστρεψε στην αναπτυξιακή λίγκα και στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008 είδε τους Σαν Αντόνιο Σπερς του Γκρεγκ Πόποβιτς και των Πάρκερ – Ντάνκαν – Τζινόμπιλι να του δίνουν την ευκαιρία να “μυρίσει” το πρωτάθλημα των “μεγάλων”. Ο Λάνγκφορντ έπαιξε δυο ματς με την φανέλα των Τεξανών και στη συνέχεια πήρε την απόφαση να δοκιμάσει την τύχη του με περισσότερη αποφασιστικότητα στην Ευρώπη.

Πρώτος του σταθμός η Μπιέλα. Δεύτερος η Βίρτους Μπολόνια, με τη φανέλα της οποίας “έχτισε” την περίοδο 2008-2009 το όνομά του. Το καλοκαίρι του 2009 η Κίμκι τον έβαλε στο δυναμικό της και κάπως έτσι ο Αμερικανός μπήκε στο μονοπάτι της καθιέρωσης.

Δεν τρόμαξε από την πίεση, σήκωσε την ομάδα της Μόσχας στις πλάτες του και σε 15 αγώνες είχε μέσο όρο 15.5 πόντους με 61% στα δίποντα, 35% στα τρίποντα, 76% στις βολές, 3.5 ριμπάουντ, 3 ασίστ και ένα κλέψιμο ανά 30 λεπτά συμμετοχής. Δεν κατάφερε να περάσει στα προημιτελικά της διοργάνωσης, άντεξε την επόμενη σεζόν στα προκριματικά (16.2 πόντοι, 69% στα δίποντα, 44% στα τρίποντα, 73% στις βολές, 2.8 ριμπάουντ, 1.5 ασίστ ανά 25:30 σε 6 αγώνες) και είχε στην φάση των ομίλων 18.7 πόντους με 53% στα δίποντα, 35% στα τρίποντα, 72% στις βολές, 4.1 “σκουπίδια”, 2.5 τελικές πάσες και ένα κλέψιμο σε κάτι λιγότερο από 35 λεπτά συμμετοχής.

Την επόμενη σεζόν, η Μακάμπι του έδωσε ένα καλό συμβόλαιο και την ευκαιρία να παλέψει για κάτι περισσότερο από μια απλή συμμετοχή στο Top-16. Στην ομάδα του λαού, πάντως, δεν “κούμπωσε” όπως θα περίμενε κανείς. Επαιζε 24 λεπτά κάθε βράδυ, δεν ήταν πάντοτε βασικός, σκόραρε 10.8 πόντους με 55% στα δίποντα, 32.5% στα τρίποντα και μόλις 68% στις βολές, είχε 2.5 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 1.5 λάθος. Ακόμη κι έτσι, έφτασε ένα βήμα από το Final-4. Για την ακρίβεια, ένα καλάθι μακριά από τις τέσσερις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης.

Μακάμπι και Παναθηναϊκός κονταροχτυπήθηκαν στα play off της Euroleague, με την ομάδα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς να κερδίζει στα σημεία (86-85) το πέμπτο παιχνίδι της επικής σειράς και να ρίχνει τον Λάνγκφορντ στο καναβάτσο. Ο Αμερικανός έπεσε, πάντως, με το κεφάλι ψηλά, καθώς είχε 13.4 πόντους, 2.4 ριμπάουντ και 2.4 ασίστ ανά 30 λεπτά συμμετοχής στους πέντε αγώνες της προημιτελικής φάσης της διοργάνωσης.

Μετά από μια σεζόν στο Ισραήλ, ο Λάνγκφορντ αποφάσισε να μετακομίσει δυτικότερα, προς Ιταλία μεριά. Η Αρμάνι του προσέφερε ένα πολύ καλό διετές συμβόλαιο κι εκείνος άρπαξε την ευκαιρία. Ο Σέρτζιο Σκαριόλο δεν του έβαλε χαλινάρια και εκείνος δικαίωσε τις προσδοκίες, αν και η σεζόν της ομάδας ήταν συνολικά αποτυχημένη. Δεν έφτασε καν στο Top-16, στην Ιταλία απέτυχε για άλλη μια φορά, όμως ήταν φανερό ότι ο Αμερικανός θα παραμείνει ο ηγέτης της. Οι 17 πόντοι (54% στα δίποντα, 41% στα τρίποντα, 77% στις βολές), τα 3 ριμπάουντ, οι 3 ασίστ και το 1 κλέψιμο ανά 31:16 σε σύνολο 10 αγώνων, ήταν αριθμοί που λίγοι παίκτες μπορούν να προσφέρουν.

Ο Λάνγκφορντ παίζει φέτος πιο ώριμα από ποτέ. Είναι μια εξαιρετική περίπτωση αθλητή. Γνωρίζει καλά το ευρωπαϊκό στυλ μπάσκετ, είναι αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν combo guard, έχει καλό χειρισμό (ball handling), μπορεί να δημιουργήσει το δικό του σουτ, να φτιάξει φάσεις για τους συμπαίκτες του, να μαζέψει ριμπάουντ, του αρέσει να πιέζει για το κλέψιμο, όμως πολλές φορές ρισκάρει και δίνει πλεονέκτημα στον αντίπαλό του.

Στα 30 του δείχνει πιο έτοιμος από ποτέ για τις δύσκολες καταστάσεις. Θα πάρει τη μπάλα στα δύσκολα, θα διεισδύσει για να κερδίσει το φάουλ, δεν θα φοβηθεί την πίεση. Το ερώτημα, βέβαια, είναι πως θα ταιριάξει με τον Ντάνιελ Χάκετ που αποκτήθηκε πριν από μερικές μέρες. Στο πρώτο τους παιχνίδι δεν τα πήγαν πάντως και τόσο καλά. Στην εκτός έδρας ήττα από τον Παναθηναϊκό ο Λάνγκφορντ είχε 11 πόντους με 4/12 σουτ, 3 ριμπάουντ και μόλις μια ασίστ σε 28 λεπτά, με αποτέλεσμα να μείνει πολύ μακριά από τα φετινά του στάνταρ. Επόμενος αντίπαλός του ο Ολυμπιακός το βράδυ της Πέμπτης (21:45), στην προσπάθεια που κάνει να φτάσει τουλάχιστον μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης.

Με 1.812 πόντους στην κολεγιακή του καριέρα και με δυο συμμετοχές σε Final-4 του NCAA, o Λάνγκφορντ πίστευε ότι θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τους μεγάλους του “εχθρούς” και στο ΝΒΑ.

” Βλέπεις τους ισάξιούς σου να επιλέγονται στον πρώτο γύρο. Παίζεις απέναντι σε τύπους όπως ο Ντουέιν Ουέιντ, ο Καρμέλο Αντονι και όλοι περιμένουν ότι θα βρεθείς κι εσύ ψηλά στο Draft. Τότε, αρχίζουν να λένε ότι θα κατρακυλήσεις για παράδειγμα στο νούμερο 46 και ο κόσμος αρχίζει να ρωτάει τι συμβαίνει με την περίπτωσή σου. Ναι, μπορεί όλο αυτό να σε συντρίψει” είχε πει στο παρελθόν και είχε προσθέσει πως: ” Ακόμη και τώρα, ο κόσμος στις ΗΠΑ με ρωτάει αν θέλω να “τρέξω” ένα καμπ για να κερδίσω λίγα έξτρα χρήματα. Και ξέρεις τι θέλω να κάνω εκείνη τη στιγμή; Να του φωνάξω πως είμαι εκατομμυριούχος! Δεν αξίζει όμως να μπεις στη διαδικασία να εξηγήσεις. Με ρωτούν συνέχεια αν θέλω να γίνω επαγγελματίας. Μα είμαι επαγγελματίας φίλε! Γι’ αυτούς είναι ΝΒΑ ή τίποτα“.

Ναι, ο Λάνγκφορντ ζει με το παράπονο ότι δεν κατάφερε να παίξει στο ΝΒΑ ή για να είμαστε ακριβείς, δεν κατάφερε να καθιερωθεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του πλανήτη, μιας και πέρασε για λίγο από τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Εστω κι έτσι, έχει φτιάξει εξαιρετικό όνομα στα μέρη μας και φαίνεται ότι θα συνεχίσει να βρίσκει καλά συμβόλαια για 3-4 χρόνια ακόμη.

* Βρείτε μας στο Twitter @harris_stavrou