Πόλη 1992: Ο “Σάλε”, ο “Ζοτς” και το δωμάτιο 606

Αφηγείται ο Βασίλης Σκουντής

Ο Βασίλης Σκουντής, περιοδεύει αυτές τις μέρες στην Κρήτη, ως υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδυασμό “Κρήτη Πρώτη Δύναμη” του Στ.Αρναουτάκη. Άντε να τον βρεις, να τον πετύχεις ανάμεσα σε τσικουδιές και διάφορες συζητήσεις με τους πατριώτες του στο Ρέθυμνο. Πολύ περισσότερο να… συγγράψει τις αναμνήσεις του από το φάιναλ-φορ του 1992. To έπος της Κωνσταντινούπολης, υπογεγραμμένο από την Παρτίζαν του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Δεν τα έγραψε, αλλά μας τα είπε. Ιδού:

“Το πρώτο που θυμάμαι απ’ αυτό το επικό για το μπάσκετ και τους Σέρβους, φάιναλ-φορ δεν είναι το τρίποντο του Τζόρτζεβιτς, ούτε τους πανηγυρισμούς του Ζέλικο Ομπράντοβιτς αλλά το νούμερο 606. Ο αριθμός δωματίου, δηλαδή, που είχε νοικιάσει η ΕΟΚ στο ξενοδοχείο Χίλτον, στα πλαίσια της προώθησης του επόμενου φάιναλ-φορ που θα γινόταν στην Αθήνα. Εκεί, χρέωναν οι Έλληνες δημοσιογράφοι (και όχι μόνο) τα πάντα. Η ατάκα του συγχωρεμένου διευθυντή της ομοσπονδίας, Θόδωρου Μπαλφούσια έχει μείνει στην ιστορία: Γαμώ το κέρατό μου, μια μακαρονάδα έφαγα και την πλήρωσα 2 εκατομμύρια δραχμές”!

“Αυτή η νίκη ήταν ο θρίαμβος των ξεσπιτωμένων. Οι Σέρβοι έπαιζαν ένα χρόνο σαν γηπεδούχοι στη Φουενλαμπράδα της Ισπανίας, λόγω του εμπάργκο του ΟΗΕ. Στο φάιναλ-φορ πήγε καθώς απέκλεισε τη Κνορ Μπολόνια με μειονέκτημα έδρας. Δεν υπάρχει άλλο χάι-λάιτ από τους αγώνες στην Κωνσταντινούπολη, εκτός από το τρομερό τρίποντο του Σάσα Τζόρζεβιτς, ακριβώς με την εκπνοή του τελικού, κόντρα στη Μπανταλόνα. Οι Καταλανοί πανηγύριζαν το 70-68, αλλά πριν κατεβάσουν τα χέρια τους, τα σήκωναν οι Σέρβοι από το φοβερό σουτ του “Σάλε” Τζόρτζεβιτς. Ο Τόμας Ζοφρέσα στο καλύτερο παιχνίδι της ζωής του (είχε δώσει με λέι-απ το προβάδισμα στην Μπανταλόνα) είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα”

“Στα 32 του χρόνια, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς κοιμήθηκε παίκτης και κύπνησε προπονητής. Οκτώ μήνες μετά έπινε σαμπάνια από τρία Κύπελλα, καθώς η Παρτιζάν κατακτούσε το τριπλ-κράουν. Η συνέχεια της καριέρας του απέδειξε ότι μόλις είχε “γεννηθεί” ο προπονητής που θα κέρδιζε τα επόμενα χρόνια, τα πάντα…”

“Ο Ζοτς, βέβαια, δεν ήταν μόνος του. Από πίσω του υπήρχαν ο (συγχωρεμένος) Άτσο Νίκολιτς, ή προφέσορ, ο Ντούντα Ίβκοβιτς, ο Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς. Ολόκληρο το σέρβικο μπάσκετ. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις ολοκληρώθηκε ο τελικός, ο Σάσα Ντανίλοβιτς έτρεξε προς τα επίσημα και χάθηκε στις αγκαλιές του Ίβκοβιτς και του Κιτσάνοβιτς. Την ίδια ώρα, ο προφέσορας Νίκολιτς προσγείωνε τον “νεαρό” προπονητή: “Ζέλικο, καλό είναι το Πρωταθλητριών, αλλά κοίτα να κερδίσουμε το Σάββατο, για να μη χάσουμε το πρωτάθλημα. Ο Ομπράντοβιτς, πάντως, είχε φροντίσει να βάλει το χεράκι του στην τακτική της ομάδας του, στον ημιτελικό εναντίον της Φίλιπς Μιλάνο, με την οποία ειρρήσθω εν παρόδω αγωνιζόταν ο Τζόνι Ρότζερς. Σήμα κατατεθέν των Ιταλών ήταν η άμυνα 1-3-1 (ή περίφημη aquila) που ασπαζόταν και ο Μάικ Ντ΄Αντόνι (κι αυτός νεαρός κόουτς τότε). Ο Ομπράντοβιτς αποφάσισε να παίξει με δυο πλέι-μέικερ, έριξε στο παρκέ τον (άσημο) Ντραγκουντίνοβιτς για να μαρκάρει τον Ρίβα και η Παρτιζάν με ένα 22-3 είπε arriverdeci Milano…”

“Το ελληνικό μπάσκετ δήλωσε για δεύτερη χρονιά στη σειρά «απόν» από το φάιναλ φορ, αλλά η απουσία δεν στάθηκε εμπόδιο για το σινάφι μας, που ήδη είχε αρχίσει να έχει πάνδημη συμμετοχή σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις. Το μεσημέρι πριν από τους ημιτελικούς χτύπησε το τηλέφωνο στο δωμάτιό μου στο ξενοδοχείο (συνέλθετε: τότε δεν είχαμε κινητά) και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Γιώργος Τραπεζανίδης, που έκανε εκπομπή στο ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ στη Θεσσαλονίκη. Μου ζήτησε στον αέρα τα προγνωστικά μου και (περισσότερο από μαντεψιά και διαίσθηση παρά από εμβριθή μπασκετική ανάλυση) του προεξόφλησα ότι «θα το πάρει η Παρτίζαν»! Του Γιώργου τού έπεσε το ακουστικό, αλλά δυο μέρες αργότερα κατάλαβε ότι είχε φιλοξενήσει μια… παγκόσμια αποκλειστικότητα!”

“Ρεσιτάλ συμπεριφοράς έδωσαν οι οπαδοί της Εστουδιάντες Μπορεί να έχασαν στον ισπανικό “εμφύλιο” από την Μπανταλόνα, στον τελικό, όμως, αν και Μαδριλένιοι υποστήριζαν με θέρμη τους Καταλανούς”.

“Ο Τζόρντι Βιγιακάμπα δεν μπορούσε να πιστέψει πως χάθηκε το τρόπαιο. Δυο χρόνια αργότερα, παρέα με τον Ομπράντοβιτς, κέρδιζαν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο τον Ολυμπιακό και ο αρχηγός της Μπανταλόνα, σήκωνε ψηλά το τρόπαιο της Ευρωλίγκας, που το 1992 είχε χάσει μέσα από τα χέρια του”.

Οι ημιτελικοί

Παρτίζαν-Φίλιπς: 82-75

Παρτίζαν (Ομπράντοβιτς) Τζόρτζεβιτς 21, Ντανίλοβιτς 22, Λόντσαρ, Στεβάνοβιτς 2, Ρέμπρατσα 4, Σίλομπαντ 10, Κοπρίβιτσα 14, Ντραγκουτίνοβιτς 4, Νάκιτς 5.

Φίλιπς (Ντ’ Αντόνι): Μπλάζι, Πίτις 8, Αμπράτσα 3, Ρότζερς 19, Ντόουκινς 21, Ρίβα 14, Πεσίνα 6, Μοντέκι 4

Μπανταλόνα-Εστουντιάντες: 91-69

Μπανταλόνα (Σάινθ): Ρουφ 4, Ρ. Τζοφρέσα 16, Τ. Τζοφρέσα 10, Βιγιακάμπα 28, Παρτό 11, Τόμπσον 9, Πρέσλι 13, Μοράλες, Γιόρενς.

Εστουντιάντες (Μαρτίν): Μαρτίνεθ, Αΐσα 2, Ορένγκα 10, Γουίνσλοου 15, Ρέγες, Έτερος 10, Πάινον 18, Αθόφρα 14, Ροντρίγκεθ

Μικρός τελικός

Φίλιπς-Εστουντιάντες: 99-81

Φίλιπς Μιλάνο (Μάικ Ντ’ Αντόνι): Αλμπέρτι 2, Μπλάζι 6, Πίτις 10, Αμπράτσα 5, Ρότζερς 20, Ντόουκινς 18, Ρίβα 18, Πεσίνα 7, Μοντέκι 11, Μπάλντι 2

Εστουντιάντες (Μαρτίν): Μαρτίνεθ 3, Αίσα 3, Ορένγκα 4, Αγκιλάρ 2, Γουίνσλοου 21, Ρέγες 13, Ερέρος 16, Πάινον 6, Αθόφρα 11, Ροντρίγκεθ 2

Τελικός

Παρτίζαν-Μπανταλόνα: 71-70

Παρτίζαν (Ομπράντοβιτς): Τζόρτζεβιτς 23, Ντανίλοβιτς 25, Στεβάνοβιτς 6, Κοπρίβιτσα 4, Νάκιτς 5, Ρέμπρατσα, Σίλομπαντ 4, Λόντσαρ 2, Ντραγουτίνοβιτς 2.

Μπανταλόνα (Σάινθ): Ρ. Τζοφρέσα 8, Βιγιακάμπα 13, Πρέσλι 20, Μοράλες 6, Τόμπσον 5, Τ. Τζοφρέσα 18, Πάρντο 4, Ρουφ 8.