Πάνου και Σαράτσης: “Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ ως άνθρωπος”

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ένας από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο. Ένας από τους κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών βασικά. Σύμφωνα με τους δύο εκπροσώπους του ωστόσο, Γιώργο Πάνου και Αλέξανδρο Σαράτση, πάνω από όλα παραμένει ο Γιάννης από τα Σεπόλια.

Οι δύο εκπρόσωποι του “Greek Freak” μίλησαν στην εκπομπή “Pick n’ Roll” και αναφέρθηκαν στο πώς ανακάλυψαν τον Γιάννη, τι τους έκανε να πιστέψουν ότι είναι ξεχωριστός και – κυρίως – το πώς μετά από τόσα χρόνια παραμένει το ίδιο ταπεινός και εργατικός, διατηρώντας τις αρχές του.

Αναλυτικά οι δύο εκπρόσωποι του Γιάννη δήλωσαν:

Για το πότε είδαν για πρώτη φορά τον Γιάννη να παίζει και πώς έγινε η πρώτη επαφή:

Γιώργος Πάνου: “Ο Φιλαθλητικός μου είχε δώσει την ευκαιρία να μπω στην προπονητική, ήμουν βοηθός του Τάκη Ζήβα. Την επόμενη χρονιά που είχαμε κερδίσει την άνοδο είχα πάει στο Μαρούσι ως βοηθός του Παναγιώτη Γιαννάκη, αλλά κρατούσα επαφή με τα παιδιά. Όταν έγινα μάνατζερ, οι πρώτοι μου παίκτες ήταν ο Νίκος Γκίκας, ο Σαλούστρος και ο Καμπερίδης, οπότε ήμουν συνέχεια εκεί και έβλεπα την πρόοδό τους και είχαμε μια επαφή.

Ο Θανάσης (σ.σ Αντετοκούνμπο) που ήταν τότε ο σταρ της ομάδας, τον οποίο δεν εκπροσωπούσα, είδε την δουλειά που έκανα με τα παιδιά και ήθελε να με φέρει σε επαφή με τον μικρότερο αδελφό του κι έτσι είχαμε την πρώτη επαφή. Ήταν ο κλασικός Γιάννης, που μιλούσε στον πληθυντικό. Μπασκετικά δεν μπορώ να πω ότι με το που τον είδα μπορώ να πω ότι ξεχώριζε.

Υπάρχει όμως ένας αγώνας στον Δούκα στην πρώτη του χρονιά στο εφηβικό, περίπου στα 16 του χρόνια, που έκανε ένα παιχνίδι που έβλεπες όλο το potential από το πώς έβλεπε το παιχνίδι και έπαιρνε αποφάσεις. Ήταν ένα ματς που είδα όλο το μέλλον μπροστα. Εκεί ήμουν πεπεισμένος ότι αυτό το παιδί μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω”.

Αλέξανδρος Σαράτσης: “Με πήρε ο Δημητρόπουλος το 2012 και μου έστειλε ένα VIDEO, όπου έβλεπες ότι υπήρχε κάτι εκεί. Έβλεπες το potential, το ταλέντο, μπορούσε να διαβάσει το παιχνίδι. Δεν είχα ιδέα ότι θα γινόταν αυτός που είναι τώρα, αλλά μπορούσες να δεις την προοπτική, ενώ τις γνώσεις που έχει ο Πάνου το πιστεύουμε 100%. Όταν μου πει αυτός ότι “είναι καλός παίκτης”, πρέπει να το ακούσω”.

Για το πόσο έχει αλλάξει ως άνθρωπος ο Γιάννης από τότε που έγινε σταρ:

Γιώργος Πάνου: “Δεν έχει αλλάξει. Είναι το ίδιο ταπεινός και εργατικός. Έχει το ίδιο κίνητρο για να βελτιωθεί. Και το καλό/κακό είναι ότι και ο κύκλος των ανθρώπων που προσπαθεί να τον ακολουθήσει, να τον ακολουθήσουμε, είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος.

Αυτό που προσπαθεί να κάνει ο Άλεξ (σ.σ Σαράτσης) στην Αμερική είναι να τους δώσει να καταλάβουν την αξία του ανθρώπου από πίσω. Δεν μιλάμε για μπάσκετ εδώ. Όταν κάποιος εκπροσωπεί τον Γιάννη, δεν έχει να κάνει για μπάσκετ. Το μπάσκετ είναι η αφορμή. Το παιδί δεν έχει αλλάξει. Τις αξίες του προσπαθούμε να εκπροσωπήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τις αξίες τις δικές του και της οικογένειάς του”.

Για το τι χρειάζεται ο Γιάννης για να μην αλλάξει ως χαρακτήρας:

Γιώργος Πάνου: “Αυτό που ισχύει είναι ότι 1000% δεν πρόκειται να αλλάξει. Ο περίγυρος θα αλλάξει. Οι γύρω σου αλλάζουν όταν αποκτάς φήμη, λεφτά και αίγλη. Πρέπει μετά το φίλτρο σου – και εμπιστεύομαι το φίλτρο του – να είσαι αποτελεσματικός για το ποιοι είναι γύρω σου. Εκεί θεωρώ ότι έχουμε κάνει μία καλή δουλειά, με σεβασμό στους ανθρώπους που προσπαθούν να έρθουν κοντά του, είτε μέσω συμφωνιών, είτε με οποιοδήποτε τρόπο. Να τον βοηθήσουμε”.

Αλέξανδρος Σαράτσης: “Εγώ θυμάμαι όταν είχε υπογράψει το πρώτο μεγάλο συμβόλαιο με 100 εκατ. δολάρια. Κάποιος του είχε πει τότε ότι θα αλλάξει και ο ίδιος είχε πει ότι “έτσι όπως μεγάλωσα, θα είχα αλλάξει στην πρώτη επιταγή που πήρα. Τώρα δεν αλλάζω”. Οπότε, όπως λέει και ο Γιώργος, ως άνθρωπος ο Γιάννης δεν θα αλλάξει”.

Για το αν υπήρξε σημείο κλειδί στις διαπραγματεύσεις για το νέο συμβόλαιο με τους Μπακς:

Αλέξανδρος Σαράτσης: “Στον Γιάννη δεν μπορείς να πεις να κάνει κάτι που δεν θέλει. Ο Γιάννης σκέφτεται τα πάντα. Αυτή ήταν μία απόφαση για τα επόμενα 5 χρόνια. Τα λεφτά και το Μιλγουόκι ήταν τα εύκολα. Ένα παιδί που είναι και πατέρας έπρεπε να αποφασίσει πού θα είναι τα επόμενα πέντε χρόνια, όταν δεν ξέρει τι γίνεται μεθαύριο.

Το καλό με εμένα και τον Γιώργο είναι ότι πάντα του δίνουμε τον χώρο για να πάρει την απόφαση. Λέμε: “Εδώ είναι τα στοιχεία και τα δεδομένα, αν θες την άποψή μας, μας ρωτάς”. Ο Γιάννης πήρε μόνος του την απόφαση και κανείς δεν μπορεί να τον πιέσει να πάρει πιο γρήγορα ή αργά την απόφαση”.

Για το αν είναι αλήθεια ότι στις διαπραγματεύσεις με τους Μπακς, ο Γιάννης και ο Άλεξ Σαράτσης μιλάνε ελληνικά για να μην τους καταλαβαίνουν οι Μπακς:

Άλεξανδρος Σαράτσης: “Εμεις πάντα μιλάμε ελληνικά. Σε ραντεβού με οποιαδήποτε εταιρεία, έχουμε φτάσει στο σημείο που δεν χρειάζεται καν να μιλήσουμε. Και με τους Μπακς όταν μιλούσαμε για το συμβόλαιο, μιλούσαμε στα ελληνικά. Αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα αυτό, γιατί κανένας δεν μπορεί να καταλάβει τι σκεφτόμαστε”.

Για το αν υπάρχει μία πτυχή του Γιάννη που δεν είναι γνωστή:

Γιώργος Πάνου: “Είναι και η πτυχή του μπαμπά γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι και πατέρας. Μας λέει ότι δεν θα πιέσει τον Λίαμ να παίξει μπάσκετ. Γυρνάμε πίσω μία μέρα μου λέει “το είδες ε; Έπιασα τον Λίαμ με την μπάλα τον έβαλα στην στεφάνη και έκανε… έτσι και την κάρφωσε. Και μετά ήταν ένα άλλο παιδάκι, μου το έδωσε η μαμά του και δεν μπόρεσε να το κάνει. Ο Λίαμ το έχει δει για αυτό το έκανε”. Και του λέω “έλα τώρα, σοβαρέψου. Έχω χειριστεί μπαμπάδες και μπαμπάδες, εσένα δεν μπορώ να σε χειριστώ. Σαν παίκτη μπορώ, σαν μπαμπα, όχι”.

Για το τι φωτογραφία θα έβαζε ο Αλέξανδρος Σαράτσης στην αυτοβιογραφία του Γιάννη Αντετοκούνμπο αν την έγραφε αυτός:

“Θα σου πω μία ιστορία που μου έκανε εντύπωση. Στο τέταρτο παιχνίδι στην Ατλάντα που τραυματίστηκε, ήμουν με την γυναίκα μου στην Ατλάντα. Πέφτει ο Γιάννης και δεν σηκώνεται. Τον ξέρουμε τον Γιάννη. Τον βλέπω να πηγαίνει πίσω, πάω με την γυναίκα μου να τον δούμε. Βλέπουμε το γόνατο και έτσι όπως καθόμαστε, γυρνάει στην γυναίκα μου και της λέει “τι κάνετε, πώς είναι τα παιδιά σας; Ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθατε και συγγνώμη”. Ένα παιδί που δεν ξέρει τι έχει πάθει και αν θα ξαναπαίξει, είναι τόσο αγαπητός άνθρωπος που ήθελε να ρωτήσει πώς είναι τα παιδιά μου”