Ο Τζόνι Ρότζερς στο SPORT 24

Την Κυριακή το απόγευμα στο ΣΕΦ οι φίλοι του μπάσκετ θα απολαύσουν το πρώτο μεγάλο ντέρμπι της φετινής περιόδου. Αντίπαλοι οι δυο «αιώνιοι» που θα κληθούν να προσφέρουν θέαμα και να διεκδικήσουν τη νίκη που θα δώσει βαθμολογικό και ψυχολογικό πλεονέκτημα σε όποιον φύγει από το Φάληρο με το ροζ φύλλο αγώνα. Τα δυο ρόστερ είναι μακράν τα ακριβότερα στην Ευρώπη και η ποιότητα των παικτών που θα βρεθούν στο παρκέ αναμφισβήτητη. Τα τελευταία 15 χρόνια, από τότε δηλαδή που η Αθήνα διαδέχτηκε τη Θεσσαλονίκη ως η «μητρόπολη» του μπάσκετ, αναρίθμητοι μεγάλοι παίκτες, Έλληνες και ξένοι, έχουν περάσει από τις δυο ομάδες.

Υπάρχει όμως και μια μικρότερη κατηγορία που απαρτίζεται από αυτούς που αγωνίστηκαν τόσο στον Παναθηναϊκό, όσο και στον Ολυμπιακό. Οι σημαντικότεροι που φόρεσαν και τις δυο φανέλες φτιάχνουν μια πεντάδα φωτιά που εύκολα θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα: Κόμαζετς, Βολκόφ, Πάσπαλι, Ράτζα και Ρότζερς. Με την ευκαιρία του ντέρμπι, το
SPORT 24 μίλησε με τον Τζόνι Ρότζερς, τον Αμερικανό φόργουορντ που πολιτογραφήθηκε Ισπανός και έπαιξε πρώτα με τον Ολυμπιακό (1997-1999) και κατόπιν με τον Παναθηναϊκό (1999-2002), παίρνοντας μέρος σε αμέτρητους αγώνες των δυο «αιωνίων» .



Ο Τζόνι, που όπως μας είπε, ενημερώνεται συνεχώς για τις εξελίξεις στις δυο πρώην ομάδες του και δεν χάνει ευκαιρία να παρακολουθεί τα παιχνίδια τους στην Ευρωλίγκα, είναι από τους πλέον αρμόδιους για να αναλύσει τις λεπτομέρειες που ίσως κρίνουν το ντέρμπι. Τον ρωτήσαμε ποιος από τους δυο θα ήθελε να είναι ο νικητής την Κυριακή το βράδυ. Απέφυγε να τοποθετηθεί ξεκάθαρα, εκεί όμως που δεν είχε την παραμικρή επιφύλαξη, ήταν στο ότι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός αποτελούν το κορυφαίο «δίδυμο» του Ευρωπαϊκού μπάσκετ.




SPORT 24: Τζόνι έχεις παίξει σε αναρίθμητα ντέρμπι στην Ελλάδα. Πώς χαρακτηρίζεις αυτά τα παιχνίδια;

J. Rogers:

Αυτά τα παιχνίδια σημαίνουν τα πάντα. Για τους παίκτες, τους προπονητές, τον κόσμο, για όλους. Είναι ό,τι μεγαλύτερο υπάρχει σε μια σεζόν. Δεν νομίζω ότι τα ντέρμπι των «αιωνίων» στην Ελλάδα έχουν κάτι ανάλογο στην υπόλοιπη Ευρώπη. Και βέβαια η ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι φίλαθλοι – όταν μένει απ’ έξω η βία – δεν έχει ταίρι πουθενά σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή την εποχή η σπουδαιότητα ενός τέτοιου ντέρμπι είναι ακόμα πιο μεγάλη, αν αναλογιστούμε ότι τίθενται αντιμέτωπες οι δυο κορυφαίες ομάδες της ηπείρου.




SPORT 24: Πιστεύεις ότι υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις δυο ομάδες;

J. Rogers:

Η οργάνωση και των δύο είναι μοναδική και υποδειγματική. Όλα λειτουργούν άψογα και στο λέω έχοντας προσωπική άποψη. Οι γυμναστές, οι φυσιοθεραπευτές, οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, όλοι προσπαθούν με επιτυχία να διευκολύνουν ανά πάσα στιγμή τους αθλητές. Νομίζω ότι η μοναδική διαφορά βρίσκεται στη φιλοσοφία. Ο Παναθηναϊκός έχει μια συνέχεια, μια ροή ως ομάδα. Έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια σταθερότητα στο σύνολό του. Είναι μια μηχανή που απλά της αφαιρούν ή της προσθέτουν κάποια «κομμάτια», χωρίς όμως να επηρεάζουν αρνητικά τη λειτουργία της. Όλοι βλέπουμε ότι κάθε χρόνο κάθε καινούργιο «ανταλλακτικό» ταιριάζει απόλυτα στο υπόλοιπο σύνολο.

Αντίθετα η φιλοσοφία του Ολυμπιακού κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση τα τελευταία χρόνια. Πολλές αλλαγές στο ρόστερ, μικρή σταθερότητα στον βασικό κορμό, με αποτέλεσμα η λειτουργία να είναι προβληματική στις λεπτομέρειες, εκεί δηλαδή που κρίνονται οι τίτλοι. Θα έλεγα ότι για πρώτη φορά φέτος η ομάδα έχει παρεκκλίνει από αυτή τη λογική. Δεν έγιναν πολλές αλλαγές, κυρίως όμως δεν πειράχτηκε ο βασικός κορμός και αυτοί που ήρθαν δείχνουν να ταιριάζουν στα κενά που υπήρχαν. Αυτό είναι υπέρ του Ολυμπιακού και σίγουρα θα φανεί σε βάθος χρόνου.

SPORT 24: Ήρθες στον Παναθηναϊκό το 1999. Και σήμερα, δέκα χρόνια αργότερα, η ομάδα έχει τον ίδιο προπονητή. Πόσο σημαντικό είναι αυτό;

J. Rogers:

Αυτό δεν είναι απλά σημαντικό, αλλά ίσως αποτελεί το μεγαλύτερο όπλο του Παναθηναϊκού. Και δεν είναι τόσο η διάρκεια ενός ανθρώπου στον πάγκο της ομάδας, αλλά κυρίως ότι ο άνθρωπος αυτός είναι ο Ομπράντοβιτς. Όταν έπαιζα εγώ στον Παναθηναϊκό, έλεγαν ότι είναι τυχερός, ότι «καθάριζαν» για αυτόν οι παίκτες στις κρίσιμες στιγμές. Ότι ο Τζόρτζεβιτς, για παράδειγμα, έβαλε το τρίποντο κλπ. Διαφωνώ κάθετα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος που να διαβάζει τόσο καλά ένα παιχνίδι.

Με ποιους θα ξεκινήσει, πότε θα κάνει αλλαγές, με ποιόν θα απαντήσει στην αλλαγή του αντίπαλου, πώς θα μετατρέψει το πλεονέκτημα του αντίπαλου σε μειονέκτημα, πώς θα εκμεταλλευτεί την παραμικρή ευκαιρία, ποιο σύστημα θα παίξει. Είναι, κατά τη γνώμη μου, με διαφορά ο κορυφαίος Ευρωπαίος προπονητής, ένας πραγματικός «δάσκαλος». Τον σέβομαι και τον εκτιμώ απεριόριστα. Πρόκειται για μια πραγματική μπασκετική ιδιοφυία.

SPORT 24: Στον απέναντι πάγκο βρίσκεται ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Μπορεί να συναγωνιστεί τον Ομπράντοβιτς, έτσι όπως τον περιέγραψες;

J. Rogers:

Δεν είναι εύκολο να είσαι προπονητής. Ο Παναγιώτης υπήρξε ένας τεράστιος παίκτης και είναι γεννημένος νικητής. Οδήγησε την Εθνική Ελλάδας σε μεγάλες επιτυχίες κάνοντας σωστή διαχείριση και μεταφέροντας στους παίκτες του τα δικά του στοιχεία: πάθος, μαχητικότητα, πίστη στον στόχο. Τώρα βρίσκεται στον Ολυμπιακό και εκεί οι απαιτήσεις δεν συμβιβάζονται με τίποτα λιγότερο από την πρωτιά. Αυτό από μόνο του διαφοροποιεί τα πάντα. Στην Εθνική, ας πούμε, μια δεύτερη θέση ή μια τρίτη σε μια μεγάλη διοργάνωση είναι τεράστια επιτυχία. Ακόμα και μια τέταρτη κάτω από προϋποθέσεις.

Στον Ολυμπιακό η δεύτερη θέση είναι αποτυχία. Για την τρίτη και κάτω δεν συζητάμε καν. Έτσι λοιπόν η θέση του προπονητή παίζει τεράστιο ρόλο. Αυτός πρέπει να «δημιουργήσει» τις ιδανικές συνθήκες και ανά πάσα στιγμή να τις προσαρμόζει ανάλογα με τις απαιτήσεις. Η πλέον ξεκάθαρη διαφορά ανάμεσα στον Ομπράντοβιτς και τους υπόλοιπους τεχνικούς – συμπεριλαμβανομένου και του Γιαννάκη – είναι ότι ο Ζοτς γνωρίζει πώς να κάνει τους παίκτες του να «θυσιάζουν» το εγώ τους για το καλό του συνόλου. Ακούγεται εύκολο, αλλά όταν έχεις να κάνεις με τους κορυφαίους των κορυφαίων, αυτό απαιτεί ικανότητες και μαεστρία.

SPORT 24: Ποιοι παίκτες πιστεύεις ότι θα είναι τα «κλειδιά» του αγώνα;

J. Rogers:

Εδώ δεν υπάρχει απάντηση. Έχουμε να κάνουμε με πολλούς σταρ και από τις δυο πλευρές. Οποιοσδήποτε μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός. Τα ρόστερ ξεχειλίζουν από ποιότητα. Πολλές φορές είναι το ίδιο το παιχνίδι και η εξέλιξή του που «διαλέγει» τους πρωταγωνιστές. Οπότε όπως σου είπα, δεν μπορούν να καθοριστούν από πριν αυτοί που θα κρίνουν το ματς. Δεν έχουμε να κάνουμε με ομάδες που διαθέτουν έναν ή δυο καλούς παίκτες.

Αν δεν είναι ο Μπατίστ, θα είναι ο Διαμαντίδης ή ο Σπανούλης ή ο Νίκολας ή ο Πέκοβιτς κλπ. Όπως από την άλλη μεριά, αν δεν είναι ο Παπαλουκάς, μπορεί να είναι ο Τσίλντρες ή ο Κλέιζα ή ο Βούισιτς ή ο Μπουρούσης. Βλέπεις να κάνουν κάποιοι φάουλ και να αποσύρονται στον πάγκο και όταν συνειδητοποιείς ποιοι μπαίνουν για να τους αναπληρώσουν, καταλαβαίνεις αυτό που σου λέω. Υπάρχουν κυριολεκτικά ατελείωτες επιλογές, δεν τελειώνουν ποτέ.

SPORT 24: Πιστεύεις ότι οι δυο «αιώνιοι» θα πρωταγωνιστήσουν και στην φετινή Ευρωλίγκα;

J. Rogers:

Αυτό είναι σίγουρο. Πιστεύω ότι και οι δυο ομάδες θα φτάσουν στο Final 4, θεωρώ ότι πρέπει να ψάξουμε απλά να βρούμε τις άλλες δυο που θα συμπληρώσουν την τετράδα. Δεν είναι μόνο ότι ενισχύθηκαν αμφότερες, αλλά και ότι άλλες παραδοσιακές δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ αποδυναμώθηκαν. Προσωπικά θεωρώ ότι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός βρίσκονται ένα επίπεδο πιο πάνω από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή.




SPORT 24: Μια και μιλάμε για ευρωπαϊκές ομάδες, πώς βλέπεις την καινούργια Ρεάλ Μαδρίτης; Ο Μεσίνα είναι αήττητος στην Ισπανία και οι παίκτες που έχει πάρει, αρχίζουν να δένουν και να αποδίδουν ωραίο μπάσκετ.

J. Rogers:

Είναι σίγουρα μια από τις υποψήφιες για την τετράδα του Final 4. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για νέα ομάδα και στα δύσκολα θα μετρήσει η απειρία. Ο Μεσίνα είναι πολύ ικανός προπονητής, όμως για να φτιάξει ένα συμπαγές σύνολο, ανταγωνιστικό σε όλα τα επίπεδα, θα χρειαστεί πολύ δουλειά ακόμα. Βρισκόμαστε μόλις στην αρχή μιας σεζόν που είναι πολύ μεγάλη και κρύβει παγίδες. Η Ρεάλ διαθέτει μεγάλες μονάδες, όμως υπολείπεται σε σύνολο και εμπειρία. Έτσι κι αλλιώς τα σερί αυτή την εποχή είναι χρήσιμα για την αυτοπεποίθηση μιας ομάδας, αλλά μέχρι εκεί.




SPORT 24: Ας αφήσουμε το σήμερα για να γυρίσουμε λίγο στο παρελθόν. Αγωνίστηκες 5 χρόνια στην Ελλάδα. Ποιες είναι οι πιο έντονες αναμνήσεις που διατηρείς από εκείνη την εποχή;

J. Rogers:

Πέρασα όμορφες στιγμές και στις δυο ομάδες. Όμως μοιραία οι πιο όμορφες αναμνήσεις είναι συνδεδεμένες με τον Παναθηναϊκό, αφού εκεί κέρδισα τους μεγάλους τίτλους στην καριέρα μου. Δυο πρωταθλήματα και δυο Ευρωπαϊκά. Δυο όμως ήταν οι πιο όμορφες στιγμές από την παραμονή μου στην Ελλάδα. Το πρώτο μου Ευρωπαϊκό το 2000 στη Θεσσαλονίκη. Ένα εκπληκτικό Final 4. Και μετά το πρωτάθλημα του 2001. Ο πέμπτος τελικός με το εκπληκτικό τελευταίο πεντάλεπτο του Αλβέρτη. Μαγικό ήταν και το Ευρωπαϊκό μέσα στη Μπολόνια, εκεί που κανένας δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρναμε. Δεν το αλλάζω όμως με το πρώτο στη Θεσσαλονίκη και την φοβερή παρουσία του κόσμου στις κερκίδες!




SPORT 24: Αναφέρθηκες στον Αλβέρτη. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού εγκατέλειψε φέτος την ενεργό δράση. Πες μου δυο λόγια για ένα από τα σύγχρονα σύμβολα του ΠΑΟ.

J. Rogers:

Είναι πραγματικά πολύ όμορφο το ότι ο Φραγκίσκος συνεχίζει στον Παναθηναϊκό από άλλο πόστο. Νομίζω ότι οι δύο έννοιες – ΠΑΟ και Αλβέρτης – είναι πλέον ταυτόσημες. Ο αρχηγός των «πράσινων» υπήρξε μια τεράστια μπασκετική προσωπικότητα, κέρδισε τα πάντα, τίτλους, αναγνώριση και την αγάπη των φίλων του Παναθηναϊκού. Σχεδόν δυο δεκαετίες αγωνίστηκε με την ίδια φανέλα, την τίμησε, της πρόσφερε πολλά και το κυριότερο, της υπήρξε πιστός σε ολόκληρη την καριέρα του.




SPORT 24: Είσαι σκάουτερ και σύμβουλος των Oklahoma City Thunder (σ.σ. πρώην Seattle Super Sonics) στην Ευρώπη. Γνωρίζεις πολύ καλά το ΝΒΑ και θέλω να σε ρωτήσω τη γνώμη σου για τον Τσίλντρες. Πολλοί υποστηρίζουν ότι πληρώνεται πολύ περισσότερα από όσα προσφέρει.

J. Rogers:

Ο Τσίλντρες είναι ένας πολύ καλός παίκτης. Αυτό είναι γνωστό σε όλους, δεν υπάρχει ανάγκη να το επιβεβαιώσω εγώ. Αυτό που συμβαίνει – κατά τη γνώμη μου – είναι ότι οι φίλοι του Ολυμπιακού αλλά και δημοσιογράφοι στην Ελλάδα, ακούγοντας το συμβόλαιο που υπέγραψε, πίστευαν ότι θα έπαιζε στην ομάδα τους ο Κόμπε Μπράιαντ ή κάποιος άλλος από τους πρωτοκλασάτους αστέρες του ΝΒΑ. Περίμεναν τον «Σούπερμαν» που θα έκανε τα πάντα μόνος του και θα σάρωνε όλους τους τίτλους στο πέρασμά του.

Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο Τζος είναι παίκτης της ομάδας. Χρήσιμος σε όλες τις ανάγκες της ομάδας. Παίρνει ριμπάουντ, παίζει άμυνα, βάζει πόντους, προσφέρει θέαμα, σουτάρει, καρφώνει, τριπλάρει, κλέβει, τρέχει, μοιράζει ασίστ. Πολλές φορές είναι αθόρυβος, αλλά σχεδόν πάντα είναι ουσιώδης. Οι φίλοι του Ολυμπιακού πρέπει να κρίνουν τη συνολική του προσφορά και όχι το αν βάζει 30 ή 40 πόντους. Δεν είναι αυτό το στιλ του.

SPORT 24: Και τώρα περνάμε στα δύσκολα! Ποια από τις δυο ομάδες θέλεις να νικήσει την Κυριακή;

J. Rogers:

Όπως σου είπα και πριν, πέρασα και από τις δυο πλευρές και πέρασα όμορφα και στις δυο ομάδες. Βέβαια, ο Παναθηναϊκός ήταν ο δεύτερος σταθμός μου, ο πιο πετυχημένος και αυτός που μου άφησε την τελευταία ανάμνηση. Όμως τρέφω μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση και για τον Ολυμπιακό. Τόσο για τον σύλλογο, όσο και για τον κόσμο του. Δεν έχω κανένα παράπονο από τη συμπεριφορά τους απέναντί μου. Έτσι λοιπόν δεν θέλω να πάρω θέση υπέρ κάποιας από τις δυο ομάδες. Αποτελούν και οι δύο κομμάτι της ζωής μου και της καριέρας μου. Οπότε ας κερδίσει ο καλύτερος!