Ο Σέρχιο Γιούλ λειτουργεί σε… safe mode
Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι αήττητη από την ημέρα που ο Σέρχιο Γιούλ επέστρεψε στην δράση. Το Sport24.gr γράφει για τον 30χρονο γκαρντ που άλλαξε για τις ανάγκες της ομάδας του, λειτουργεί σε safe mode και δίνει το παράδειγμα σε όλους.
Για πολύ καιρό ακόμη θα μνημονεύεται η επίδραση του Σέρχιο Γιούλ στο παιχνίδι της Ρεάλ Μαδρίτης από την στιγμή που επέστρεψε στην δράση μετά από 8.5 μήνες. Δικαίως, αν αναλογιστεί κανείς πως έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να “καθαρίσει” η ισπανική ομάδα τη σειρά με τον Παναθηναϊκό Superfoods, κι εν συνεχεία για να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου στο Final Four της EuroLeague.
Το ένα έφερε το άλλο εντός της “Βασίλισσας”, η οποία είδε τον ηγέτη της να προσθέτει εμπειρία, ποιότητα και μια ακόμη πηγή εκτέλεσης στο μπροστινό μέρος του παρκέ. Εκεί δηλαδή όπου όλες οι ομάδες κύκλωναν κατά βάση το όνομα του Λούκα Ντόντσιτς.
ΑΠΟ ΣΤΑΡ ΕΓΙΝΕ ΕΡΓΑΤΗΣ
Από την στιγμή που πέρασε τα 3/4 της σεζόν με πολιτικά, ουδείς περίμενε πως θα μπει στο παρκέ με τη λογική που είχε μέχρι να τραυματιστεί στο φιλικό της Ισπανίας με το Βέλγιο. Μπορεί η ποιότητα και το επιθετικό του ταλέντο να είναι δύο αδιαμφισβήτητα στοιχεία, η ουσία όμως δεν άλλαζε -κι αυτό το ήξερε κι ο ίδιος.
Η Ρεάλ Μαδρίτης είχε ανάγκη από έναν καλό ρολίστα την ώρα των playoffs, όχι από έναν παίκτη που θα αλλάξει τα δεδομένα σε ό,τι αφορά στο rotation και τη φιλοσοφία της επίθεσης. Ούτως ή άλλως, ο Λούκα Ντόντσιτς λειτουργούσε άψογα ως το Νο1 της ισπανικής ομάδας.
Από αυτό όμως, μέχρι το να τον βλέπουμε να κάνει πέντε φάουλ στον τελικό της EuroLeague υπάρχει μεγάλη απόσταση. Ο 30χρονος γκαρντ είναι σπουδαία προσωπικότητα, μία από τις μεγαλύτερες που κυκλοφορούν στην Ευρώπη εδώ και μια δεκαετία. Κάτι που αποτυπώθηκε πλήρως στο παρκέ της Stark Arena.
Στον αγώνα που έδωσε στη Ρεάλ Μαδρίτης το “decima”, εκείνος έπαιξε για 12’02” με απολογισμό τους 5 πόντους (με 2/7 σουτ) και τα… 5 φάουλ. Στοχευμένα, με διάθεση αυτοθυσίας και λογικής να βοηθήσει με οποιονδήποτε τρόπο στο παιχνίδι της ομάδας του.
Από την στιγμή άλλωστε που ο Φαμπιάν Κοζέρ (17 πόντοι) έπαιξε εξαιρετικά τον ρόλο του δεύτερου χειριστή/εκτελεστή από την περιφέρεια, ο Πάμπλο Λάσο χρειαζόταν κάποιον να… θυσιαστεί για το καλό της ομάδας. Κι ο Σέρχιο Γιουλ δήλωσε “παρών” σε αυτό το κομμάτι. Άφησε τους συμπαίκτες του να βγουν μπροστά και στράφηκε στα αμυντικά καθήκοντα και υποχρεώσεις του.
Όπως και να έχει, έπρεπε να βοηθήσει. Έβαλε τον εαυτό του κάτω από την ομάδα, ζήτησε από τον προπονητή του να τον αφήσει στο παρκέ μόλις χρεώθηκε το τέταρτο προσωπικό του φάουλ (προφανώς γιατί δεν τον ένοιαζε να προστατευτεί) και δικαιώθηκε. Μαζί επιβεβαίωσε όσους τον χαρακτηρίζουν σπουδαίο. Σε όλα του.
Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
Το θέμα με τα πέντε φάουλ στον τελικό του Final Four είναι κάτι που δεν πέρασε απαρατήρητο από τους προπονητές της διοργάνωσης, αφού συζητήθηκε και επισημάνθηκε.
Πέραν αυτού όμως, πρέπει να επισημανθεί ότι ο Πάμπλο Λάσο λειτούργησε σε πλήρη συνεννόηση με τον σταρ του. Ήθελε να πάρει το 100% από τις δυνατότητές του τη δεδομένη χρονική στιγμή, πάντα στο πλαίσιο του εφικτού. Μακριά από τις υπερβολές που αφενός θα έθεταν σε κίνδυνο τη γενικότερη λειτουργία της Ρεάλ Μαδρίτης, αφετέρου θα εξέθεταν τον ίδιο τον 30χρονο γκαρντ.
Αν άλλαξε κάτι η ισπανική ομάδα στον δρόμο προς το “decima” αυτό δεν ήταν οι ρόλοι στο μπροστινό μέρος του παρκέ, αλλά η στόχευσή της στο πίσω μέρος του παρκέ.
Ο Πάμπλο Λάσο έκανε μια μικρή… στροφή σε ό,τι είχε παρουσιάσει η ομάδα του την τελευταία πενταετία: έπαιξε πάνω στον αντίπαλο! Με αφορμή τις μονομαχίες με τον Παναθηναϊκό Superfoods, πήγε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό την αμυντική προσέγγισή της με βάση τις δυνατότητες του αντιπάλου, πάντα με χρήση των σπουδαίων “όπλων” που διαθέτει.
Τόσο ο Έντι Ταβάρες όσο και ο Τζέφρι Τέιλορ έχουν σημαντικό ρόλο στο παιχνίδι της “Βασίλισσας”, με τον Σέρχιο Γιουλ να… επιστρέφει και να αποδέχεται έναν τέτοιο ρόλο. Με εξαιρετικά αποτελέσματα.
ΣΟΥΤ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΝΤΡΙΜΠΛΑ ΚΑΙ ΑΣΙΣΤ
Στη διάρκεια των έντεκα αγώνων που έχει δώσει με τη Ρεάλ Μαδρίτης τον τελευταίο μήνα, δύο πράγμα κάνει κατά βάση: pick n’ roll στο δεξί του χέρι και σουτ μετά από ντρίμπλα στην περιφέρεια.
Η ροπή που έχει προς το τρίποντο (ως αποτέλεσμα όσων αναφέραμε παραπάνω) αποτυπώνεται στην αναλογία των διπόντων και των τριπόντων που έχει κάνει: 12 δίποντα και 24 τρίποντα αναφέρει η στατιστική της EuroLeague για τους τέσσερις αγώνες που έχει παίξει. Μιλάμε δηλαδή για διπλάσιες προσπάθειες από τα 6μ75, την ώρα που πέρσι είχε 204 δίποντα και 221 τρίποντα.
Αντίστοιχη είναι κι η εικόνα στη Liga Endesa, όπου σε επτά αγώνες έχει κάνει 24 δίποντα και 39 τρίποντα.
Σημείωση: μιλάμε για έναν παίκτη που στο σύνολο σχεδόν της καριέρας του στην EuroLeague έπαιρνε περισσότερες προσπάθειες για τρεις παρά για δύο πόντους. Πλην όμως η αναλογία έχει… εκτοξευθεί φέτος.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΕ SAFE MODE
Όλα αυτά είναι μια φυσιολογική εξέλιξη για τον ίδιο. Ο τρόπος με τον οποίο παίζει από την στιγμή που επέστρεψε στην δράση έχει αλλάξει. Όχι πολύ. Τόσο όσο χρειαζόταν, τόσο όσο θα περίμεναν όλοι.
Με δεδομένο πως δεν έχει ρυθμό, ούτε τα δυνατά πατήματα που πάντοτε τον χαρακτήριζαν (μαζί με τον Βασίλη Σπανούλη, είναι οι δύο γκαρντ που στηρίζονται περισσότερο στα πόδια τους), οδηγήθηκε σε επιλογές που είναι πιο… ασφαλείς για εκείνον. Πιο σίγουρες, αν προτιμάτε.
Περιόρισε αισθητά τις διεισδύσεις με σκοπό να τελειώσει τις φάσεις (ειδικά μέσα σε… κίνηση), έπαψε να εκτελεί μετά από ντρίμπλα από μέση απόστασης (κομμάτι στο οποίο είναι εξαιρετικός) και άρχισε να ψάχνει περισσότερο τους συμπαίκτες του.
Θα μπορούσε να ειπωθεί (έστω κι αν είναι κάπως αδόκιμο) πως λειτουργεί σε safe mode, κι η λογική λέει ότι έτσι θα κάνει μέχρι το τέλος της σεζόν.
Κάτι απολύτως φυσιολογικό λόγω της φύσης του τραυματισμού που τον ταλαιπώρησε και της… εξάρτησής από τη δύναμη των ποδιών του.