Ο Μάτζικ Τζόνσον δεν άντεξε ποτέ το παρασκήνιο

Ο Μάτζικ Τζόνσον δεν άντεχε άλλο. “ Έχω μία σπουδαία ζωή. Μία σπουδαία ζωή έξω από το μπάσκετ. Τι στο διάολο κάνω; Έχω μία όμορφη ζωή. Επιστρέφω σε αυτή την όμορφη ζωή. Ανυπομονώ” δήλωσε κατά την διάρκεια της αιφνίδιας ανακοίνωσής του ότι παραιτείται από την προεδρία των Λέικερς .

Ο Μάτζικ τους αιφνιδίασε όλους. Αποκάλυψε ότι δεν είχε πει τα νέα σε κανέναν, ούτε καν στην ιδιοκτήτρια των Λέικερς, Τζένι Μπας, η οποία έμαθε τα νέα… από τα social media! “ Ήξερα ότι δεν μπορούσα να της το πω πρόσωπο με πρόσωπο” δήλωσε, αφήνοντας άφωνους τους πάντες. Κάπως έτσι, οι Λέικερς ξαφνικά ψάχνουν για έναν άνθρωπο να παίρνει τις αποφάσεις. Αποφάσεις που, όπως ξεκαθάρισε, δεν ήθελε ποτέ να παίρνει ο ίδιος ο Μάτζικ.

Ο θρύλος των Λέικερς πέρασε πολλά από τότε που ανέλαβε την προεδρία της ομάδας. Με εξαίρεση την απόκτηση του ΛεΜπρόν Τζέιμς – η οποία εν πολλοίς έγινε απλώς επειδή ο ΛεΜπρόν ήθελε να πάει στο Λ.Α για.. επαγγελματικούς λόγους – δεν είχε κάποια επιτυχία στο ενεργητικό του ως πρόεδρος.

Ο τρόπος που χειρίστηκε τις συζητήσεις για την ανταλλαγή του Άντονι Ντέιβις ήταν… ερασιτεχνικός και διέλυσε την ομάδα. Η τιμωρία που δέχθηκαν οι Λέικερς επειδή φάνηκε να προσεγγίζουν παράνομα τον Πολ Τζορτζ, το μπέρδεμα με την προσπάθεια του Μάτζικ να γίνει μέντορας του Μπεν Σίμονς – κάτι που επίσης απαγορεύεται – τον έφεραν σε δύσκολη θέση

Τα πισώπλατα μαχαιρώματα, οι ψίθυροι. Δεν μου άρεσαν αυτά. Δεν μου άρεσαν πολλά πράγματα που έγιναν ή δεν έγιναν. Τα πρόστιμα. Ήθελα να βοηθάω νέα παιδιά, αλλά δεν μπορούσα ούτε tweet να κάνω, όπως για να πάρω το μέρος του Ράσελ Γουέστμπρουκ τις προάλλες. Δε μου άρεσε αυτό. Θέλω να είμαι ελεύθερος”.

Ο ΜΑΤΖΙΚ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΛΕΙΚΕΡΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ… ΟΛΩΝ

Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι εκτός παρκέ ο Μάτζικ δεν είχε επιτυχία σε ρόλο πάνω στο μπάσκετ. Ένα αποτυχημένο – και σχεδόν ξεχασμένο πια – πέρασμα από τον πάγκο των Λέικερς στο φινάλε της σεζόν 1993/94, όπου είχε ρεκόρ 5-11, ήταν η απόδειξη. Τα κατορθώματά του – ή τα μη κατορθώματά του – από την θέση του Προέδρου η δεύτερη και ίσως μεγαλύτερη απόδειξη. Ο Τζόνσον είναι καλός στο να δίνει συμβουλές σε κάποιον που παίρνει τις αποφάσεις. Όπως παραδέχθηκε όμως και ο ίδιος, δεν είναι καλός στο να παίρνει ο ίδιος τις αποφάσεις: “ Ήμουν πιο χαρούμενος όταν δεν ήμουν Πρόεδρος. Όταν πρέπει να κάνεις ανταλλαγές δεν είσαι χαρούμενος”.

AP Photo/L.E. Baskow AP Photo/L.E. Baskow

Ο Μάτζικ είναι ένα τοτέμ των Λέικερς. Πάντα όμως ήταν πολύ περισσότερα. Σήμαινε πολλά περισσότερα για τον κόσμο και ήθελε αυτό να συνεχίσει να ισχύει. Είναι ο άνθρωπος που νίκησε τον ιό του HIV, είναι ο χαμογελαστός τύπος που κάποτε έπαιξε μπάσκετ στην Σουηδία και την Μπόρας απλώς για να περάσει καλά. Το φιλανθρωπικό του έργο είναι τεράστιο. Έχει προσφέρει εξίσου πολλά στον κόσμο εντός και εκτός παρκέ. Απλώς δεν ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να οδηγήσει το καράβι των Λέικερς και να το βγάλει από την κρίση. Δεν είναι όλοι καλοί σε όλα. Δεν γίνεται όλοι να είναι σαν τον άλλο θρύλο των Λέικερς, τον Τζέρι Γουέστ, ο οποίος εντός παρκέ μεγαλούργησε ως παίκτης και εκτός παρκέ απέδειξε ότι είναι εξίσου καλός με τις αποφάσεις του ως παράγοντας. Και δεν είναι ντροπή.

Το πέρασμα του Μάτζικ Τζόνσον από τους Λέικερς ως Πρόεδρος ήταν αποτυχημένο. Ο τρόπος που αποχώρησε είναι άκομψος. Το ξέρει και ο ίδιος. Απλώς έφτασε σε ένα σημείο που δεν τον ένοιαζε. Είχε απόλυτη ελευθερία κινήσεων στους Λέικερς, αλλά ένιωθε πίεση. Ήθελε να είναι ευτυχισμένος. Ήθελε να μπορεί να λέει ό,τι θέλει, για όποιον θέλει. Ήθελε να μπορεί να κάνει ακόμα και τα tweets του χωρίς να φοβάται τιμωρία σαν να είναι σχολιαρόπαιδο. Πλέον μπορεί να ηρεμήσει. Όσο για τους Λέικερς; Καλούνται πλέον απλώς να προχωρήσουν και να βρουν έναν άνθρωπο που θα είναι διατεθειμένος να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Ο Μάτζικ δεν ήταν ποτέ αυτός. Έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια που έχει περάσει στον σύλλογο από κάθε πόστο έπρεπε να το έχουν καταλάβει. Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως. Το καλοκαίρι του 2019 θα έχει πολύ ενδιαφέρον στο Λος Άντζελες.

AP Photo/Mark J. Terrill, L.E. Baskow