Η ταπεινή ανάγκη του Παραχούσκι

Συμπλήρωσε το ΤΟΡ3 με τους πιο πολύτιμους παίκτες στην 5η αγωνιστική της Euroleague. Ο Άρτσιομ Παραχούσκι (για τους φίλους Αρτ) έφτασε τους 19π., με 6/7 διπ. και 7/8 βολές, συν 9 ριμπ. και 1 τάπα στη νίκη της Νίζνι Νόβγκοροντ επί της Ούνικς, στο Καζάν.

Και όλα αυτά, ενώ είναι η πρώτη του σεζόν στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Κάπως έτσι, έφτασε το 30 στο σύστημα ranking, που τον τοποθέτησε στο Νο3 της σχετικής λίστας (πίσω από τον Γκούντελοκ του 40 και τον Σέιν Λαβάλ, της Σάσαρι).

Ο Λευκορώσος σέντερ ( γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μινσκ και δεν ασχολήθηκε με το μπάσκετ, πριν τα 16, όταν τον ανάγκασε να αλλάξει σπορ η ανάπτυξη που είχε) ήταν κορυφαίος στα κοψίματα στη τουρκική λίγκα, όσο ήταν στην Olin Edirne (2012-13), ενώ την περασμένη αγωνιστική περίοδο κατετάγη στο Νο1 της σχετικής κατηγορίας και στο Eurocup, όπου εμφανίστηκε με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ. Παρεμπιπτόντως, μοίρασε περισσότερες τάπες από κάθε άλλον και στο δεύτερο προκριματικό γύρο, για το Eurobasket 2013, με τους ειδικούς να διευκρινίζουν πως “ενώ δεν είναι και τόσο αλτικός, μπορεί και διαπρέπει, διότι έχει τέλειο συγχρονισμό στις κινήσεις του και όχι αγνή αθλητική ικανότητα. Όταν τον ρώτησαν από την ιστοσελίδα της FIBA Europe, αρνήθηκε να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις (απάντησε με χαμόγελο “δεν ξέρω τι είναι αυτό που με βοηθά να ξεχωρίζω”) και όταν επέμειναν αρκέστηκε στο “ν ομίζω είναι είναι ένα συναίσθημα. Αισθάνομαι πως είμαι εγώ αυτός που πρέπει να βοηθήσει αν χρειαστεί να γίνει κάποιο κόψιμο. Γεννιέσαι με αυτό και το εξασκείς.Φυσικά και είναι θέμα συγχρονισμού. Βλέπεις ότι ο άλλος είναι έτοιμος να τελειώσει τη φάση και δεν προσπαθεί να πασάρει τη μπάλα έτσι προσπαθείς να του κόψεις το σουτ. Νομίζω πως μπορώ να βοηθήσω την ομάδα μου αμυντικά αλλάζοντας τα σουτ των αντιπάλων ή περιορίζοντας τα. Στο τέλος της ημέρας, προσπαθώ να κάνω αισθητή την παρουσία μου στο παρκέ”.

Μέχρι τώρα, έχει κατά μέσο όρο στη Euroleague 1.2 κοψίματα ανά παιχνίδι, αλλά δεν έχει εμμονή να αυξήσει αυτόν τον αριθμό και να σκαρφαλώσει στη κορυφή του βαθμολογικού πίνακα.

“Προσπαθώ να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό (να τελειώνω τη φάση με κόψιμο), αλλά ακόμη κι αν δεν γίνει ελπίζω πως μπορώ να κάνω το καλύτερο και να βελτιωθώ ως παίκτης. Βλέπετε, υπάρχει μία μεγάλη διαφορά, επειδή στη Euroleague υπάρχουν πολλές δυνατές ομάδες, οι καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και προφανώς αυτές οι ομάδες έχουν τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη σε όλες τις θέσεις. Μη με παρεξηγείτε, και το Eurocup είναι μία καλή διοργάνωση επίσης και υπάρχουν ομάδες που θα μπορούσαν να συμμετέχουν στη Euroleague. Μέχρι τώρα, η εμπειρία μου εκεί είναι μία μεγάλη πρόκληση, το να παίζεις με τους καλύτερους ή απέναντι στους καλύτερους, είναι τιμή”.

Είναι για σένα η πιο δύσκολη χρονιά που είχες ποτέ, ειδικά επειδή βρίσκεσαι σε έναν απαιτητικό όμιλο στη VTB United League, όπου η Νίζνι έχει υψηλές φιλοδοξίες; “Φυσικά και η Euroleague είναι ένα όνειρο για εμάς και προσπαθούμε να δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό, αλλά έχουμε κι ένα δύσκολο πρόγραμμα στη VTB United League με πολλά ταξίδια και πτήσεις και δεν είναι καθόλου εύκολο. Αυτό όμως, πρέπει να κάνουμε. Είμαστε επαγγελματίες. Ελπίζω να γίνω καλύτερος παίκτης και να παραμείνω στη Euroleague όσο περισσότερο μπορώ”.

Στη χώρα του το μπάσκετ δεν είναι ακριβώς στο Νο1 των πλέον δημοφιλών σπο ρ. “Εκεί βρίσκεται το χόκεϊ επί πάγου και ακολουθεί το ποδόσφαιρο. Μετά υπάρχει πλήθος αθλημάτων. Δεν επικεντρωνόμαστε τόσο πολύ στο μπάσκετ. Αν ρωτήσετε τους παίκτες στην Ισπανία για τους παίκτες που προέρχονται από τη Λευκορωσία, είμαι βέβαιος ότι θα σας πουν ότι δεν γνωρίζουν καν πως υπάρχει η εθνική ομάδα και νομίζω ότι το πρόβλημα ξεκινά από τους νέους παίκτες. Εάν μπορούσαμε να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο σύστημα για τη νεολαία θα είχαμε ένα πολύ διαφορετικό μέλλον στο μπάσκετ. Μπορώ να προτείνω για τους νεαρούς παίκτες στη Λευκορωσία ή σε άλλη χώρα που δεν έχει τόσο καλή ανάπτυξη του μπάσκετ, να προσπαθήσουν να βελτιώσουν τους εαυτό τους, αν θέλουν να γίνουν επαγγελματίες”.

Ξεκαθάρισε δε, πως “το να παίζω για τη χώρα μου είναι μεγάλη τιμή. Θα το κάνω όσο με καλούν και όσο έχω υγεία και δύναμη”.