Η “εμπειρία ζωής” από τον αγώνα με τον Τζόρνταν
Δεκαεφτά χρόνια μετά το παιχνίδι με του Ολυμπιακού με τους Σικάγο Μπουλς, ο Νίκος Πέττας παρουσιάζει την ιστορία πίσω από το ραντεβού των δύο ομάδων, ενθυμούμενος τα όσα έγιναν εκείνες τις ημέρες στο Παρίσι.
Το βράδυ της 18ης Οκτωβρίου 1997 θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη πολλών στον Ολυμπιακό. Και όχι μόνο. Δεν ταξιδεύει άλλωστε κάθε μέρα μία ομάδα – μύθος του ΝΒΑ στην Ευρώπη για να αντιμετωπίσει τον κάτοχο της Euroleague.
Πριν δεκαεφτά χρόνια, όταν ακόμη τα ταξίδια των ομάδων του ΝΒΑ στη “γηραιά ήπειρο” ήταν σπάνια, οι Σικάγο Μπουλς βρέθηκαν στο Παρίσι, για να αντιμετωπίσουν τον Ολυμπιακό -στα πλαίσια του “McDonalds Open”. Την ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς, που λίγους μήνες νωρίτερα είχε κατακτήσει τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης, επικρατώντας της Μπαρτσελόνα (73-58), στον τελικό της Ρώμης.
Το Sport24.gr ταξιδεύει στο… παρελθόν και μέσα από τα -νεανικά τότε- μάτια του Νίκου Πέττα θυμάται τον ιστορικό αγώνα ανάμεσα στους “Ταύρους” και τους “ερυθρόλευκους”, που βρήκε νικητές τους πρώτους με 104-78. Ή (για να είμαστε πιο ακριβείς) παρουσιάζει μία διαφορετική σκοπιά. Αυτή του Νίκου Πέττα.
Ο 33χρονος -σήμερα- φόργουορντ, που αγωνίζεται πλέον στον Προμηθέα Πατρών (Β’ Εθνική), θυμάται τα όσα έζησε στην πρωτεύουσα της Γαλλίας όταν ήταν ακόμη… έφηβος, μιλώντας για τις αναμνήσεις του. Παράλληλα, αναφέρεται στον 7χρονο υιό του (τον μικρό Δημήτρη), που έχει δει τον μπαμπά να παίζει κόντρα στους Σικάγο Μπουλς, αλλά δεν καταλαβαίνει ακόμη το μέγεθος της στιγμής.
” Ήταν ένα φιλικό που προγραμματίστηκε αρκετό καιρό πριν, οπότε ξέραμε τι και πως. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν είχαμε ανυπομονησία“, αναφέρει αρχικά ο Νίκος Πέττας, ο οποίος εξηγεί: ” Πρόκειται για κάτι το μοναδικό. Μία εμπειρία ζωής για όσους ήμασταν τότε στην ομάδα. Πόσο μάλλον για τους πιο μικρούς, που μέχρι τότε βλέπαμε μόνο στην τηλεόραση τους παίκτες των Σικάγο Μπουλς“.
Θυμάται τα πάντα!
Όσο για το μέγεθος της ανυπομονησίας; ” Περιμέναμε όλοι τη στιγμή για το παιχνίδι πως και πως. Δεν είναι μικρό πράγμα άλλωστε, να παίζεις κόντρα στον Μάικλ Τζόρνταν. Ήταν κάτι μοναδικό“, δήλωσε χαρακτηριστικά ο 16χρονος τότε παίκτης, για να συνεχίσει:
” Ειδικά για εμάς τους μικρούς δεν μπορούσε να ειπωθεί με λόγια αυτό που ζούσαμε. Από την αρχή μέχρι το τέλος του ταξιδιού και της παρουσίας μας στο Παρίσι, είχαμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε ευλογημένοι. Ήμασταν μέλη των Πρωταθλητών Ευρώπης, μίας σπουδαίας ομάδας όπως ο Ολυμπιακός, και πήραμε μέρος σε ένα ταξίδι με ιστορική σημασία για τον σύλλογο“.
Παράλληλα, όμως, ο Νίκος Πέττας θυμάται πως ” μαζί με τους άλλους “μικρούς” (τον Νίκο Μίχαλο και τον Δημήτρη Καραπλή) συζητούσαμε καιρό πριν για το τι θα βρούμε απέναντί μας. Ήταν εμπειρία ζωής. Βλέπαμε όλους αυτούς τους παικταράδες στην τηλεόραση και ξαφνικά έπρεπε να τους αντιμετωπίσουμε“.
Ήταν άλλωστε… τόσο τυχερός, που κλήθηκε από τον Ντούσαν Ίβκοβιτς να περάσει στο παρκέ, περίπου ενάμιση λεπτό πριν το τέλος του αγώνα: ” Δεν φοβήθηκα καθόλου. Ήταν ένα όνειρο που γινόταν πραγματικότητα. Γι αυτό προσπαθούσα να απολαύσω την κάθε στιγμή, το κάθε λεπτό που βρισκόμουν στο γήπεδο“.
Το καπελάκι και το… φρούριο
Πέραν των αναμνήσεων και του σχετικού βίντεο (που φιλάει ακόμη σαν λάφυρο), ο παίκτης του Προμηθέα Πατρών είχε ακόμα κάτι να του θυμίζει την παρουσία του στο παιχνίδι με το Σικάγο. Ένα καπελάκι (αναμνηστικό) που του έδωσε ο Μπιλ Ουένινγκτον, ο αναπληρωματικός σέντερ των “Ταύρων”.
” Δυστυχώς, πέραν της ώρας του αγώνα δεν μπορούσαμε να έρθουμε σε επαφή με τους παίκτες των Σικάγο Μπουλς. Έμεναν σε άλλο ξενοδοχείο, το οποίο ήταν πραγματικό φρούριο. Οι σεκιουριτάδες δεν επέτρεπαν σε κανέναν να μπει μέσα, για να μην ενοχληθούν οι παίκτες. Γι αυτό και δεν κατάφερα να πάρω ένα αυτόγραφο ή κάτι άλλο. Και το συζητάγαμε να φανταστείς με τους άλλους “μικρούς” της ομάδας. Κρίμα…“, θυμάται ο Νίκος Πέττας, ο οποίος όμως τονίζει:
” Το μόνο που έχω σαν αναμνηστικό από αυτό το παιχνίδι ήταν το καπελάκι που μας έδωσαν κατά την παρουσίαση των ομάδων. Εγώ το πήρα από τον Μπιλ Ουένινγκτον. Έχει κι αυτό την αξία του (γέλια)”.
Ο συγκάτοικος και ο Πέττας τζούνιορ
δεν κράτησε πολύ όλο αυτό το ταξίδι. Δυστυχώς. Μέχρι να αρχίσει είχε ουσιαστικά τελειώσει για εμάς. Αλλά ακόμα κι έτσι ήταν κάτι που θυμόμαστε όλοι με μεγάλη νοσταλγία“.
Παιδί ακόμη -τότε- σίγουρα θα ήθελε να έχει… ντοκουμέντο από τον αγώνα με τους Σικάγο Μπουλς. ” Για να τον δείχνουμε στα παιδιά μας, όχι τίποτε άλλο“, αναφέρει ο ίδιος δεκαεφτά χρόνια μετά, τονίζοντας πως ” έχω δείξει στον υιό μου στιγμιότυπα από τον αγώνα, αλλά δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς είναι αυτό που βλέπει. Να καταλάβει πόσο σπουδαίο ήταν για τον… μπαμπά του όλο αυτό“, και καταλήγει λέγοντας (γελώντας παράλληλα): ” Ελπίζω πως σε δέκα χρόνια θα το ξαναδεί και θα το εκτιμήσει περισσότερο“.
Για την ιστορία, οι Σικάγο Μπουλς κέρδισαν με 104-78 έχοντας ως πρώτο σκόρερ τον “Αέρινο” (27π.), την ώρα που οι Φράνκο Νάκιτς (16π.) και Αρτούρας Καρνισόβας (19π.) ηγήθηκαν της “ερυθρόλευκης” επίθεσης.
ΣΙΚΑΓΟ ΜΠΟΥΛΣ (Τζάκσον): Κούκοτς 5, Κάφι 6, Λόνγκλεϊ 9, Χάρπερ 6, Τζόρνταν 27, Γουένινγκτον 8, Μπράουν 12, Μπαρέλ 4, Κερ 10, Μπούσλερ 6, Κλάιν 2, Μπουθ 2, Γκόρενς 7, Καλάμπρια, Λαρού.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Ίβκοβιτς): Καρνισόβας 19, Ρότζερς 4, Τάρλατς 14, Χόκινς 12, Τόμιτς 3, Βούκσεβιτς, Νάκιτς 16, Ζεβροσένκο 2, Καραπλής 6, Μπακατσιάς, Μίχαλος 2, Ζουρπένκο, Πέττας.