Game 7: Κάτι παραπάνω από τελικός

Ο Λάρι Μπερντ είχε πει κάποτε ” εάν δεν θυμάσαι τα έβδομα παιχνίδια που έχεις παίξει, τι άλλο να θυμάσαι;“. Αυτή η φράση θα μπορούσε κάλλιστα να παραφραστεί, πάντως, για τις ανάγκες ενός φανατικού φίλαθλου του ΝΒΑ . Διότι εάν δεν θυμάσαι τα έβδομα παιχνίδια που έχεις παρακολουθήσει στην ζωή σου, τότε τι άλλο αξίζει να θυμάσαι…

Ο αριθμός επτά ανέκαθεν είχε υπερφυσική σημασία για την ιστορία της ανθρωπότητας. Επτά είναι οι ημέρες της εβδομάδας. Επτά είναι τα θαύματα του κόσμου. Τόσα είναι και τα θανάσιμα αμαρτήματα. Το “επτά” είναι όμως και ο μαγικός αριθμός που καθηλώνει όλους τους fans του ΝΒΑ στα playoffs. Και απόψε το πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο τέτοιους αγώνες: Ντένβερ εναντίον Πόρτλαντ στις 22:30 και Τορόντο εναντίον Φιλαντέλφια στις 02:00.

Το έβδομο παιχνίδι μιας σειράς playoffs αποτελεί κάτι παραπάνω από έναν τελικό. Είναι η κορύφωση του δράματος. Όχι μόνο για τους παίκτες, τους προπονητές και όσους αποτελούν μέρος των ομάδων που συμμετέχουν σε αυτό, αλλά ακόμα και για εμάς, εσάς, όσους το παρακολουθούν από απόσταση, μακρινή και μη. ” Για εμάς που παρακολουθούμε από απόσταση είναι σαν να συμμετέχουμε νοερά. Θέλουμε να το δούμε, είναι ένα δράμα” είχε πει πριν από χρόνια η ψυχολόγος Μέρι Ντάλογουεϊ, ειδικευμένη στον τομέα των επαγγελματικών αθλημάτων των ΗΠΑ.

ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΟΥΧΩΝ ΚΑΤΑ 78,9%

Συνολικά έχουν διεξαχθεί 133 έβδομα παιχνίδια στην ιστορία των playoffs και οι γηπεδούχοι κέρδισαν την συντριπτική πλειοψηφία αυτών: 105. Δηλαδή το 78,9%. Κάποια παιχνίδια κρίθηκαν με τεράστιες διαφορές, όπως το πρώτο εξ αυτών, το 1948, όταν οι Φιλαντέλφια Γουόριορς διέλυσαν 85-46 τους Σεντ Λούς Μπόμπερς. Σε γενικές γραμμές, πάντως, τα σύγχρονα Game 7 έχουν πολύ πιο “κλειστά” σκορ. Έτσι ήταν και το πρώτο φετινό, στο Ντένβερ, όπου οι Νάγκετς επικράτησαν των Σπερς με 90-86.

” Είναι μοναδικά παιχνίδια, Είναι ιδιαίτερα, ξεχωριστά, αποτελούν μαθήματα ζωής“, προσυπογράφει ο Μπρετ Μπράουν ένας προπονητής που έχει βιώσει τέτοια παιχνίδια . Όχι όμως στον πάγκο των 76ερς, αλλά από την εποχή που ήταν ασίσταντ κόουτς του Γκρεγκ Πόποβιτς στο Σαν Αντόνιο. Συγκεκριμένα, ο Μπράουν έχει ζήσει τέσσερις τέτοιους αγώνες, το 2005, το 2006, το 2008 και το 2013. Με ανάμικτα συναισθήματα, αφού οι Σπερς κέρδισαν τα δύο ματς και έχασαν τα άλλα δύο.

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΕ GAME 7

Οι Σίξερς έχουν κερδίσει μόνο μία φορά στην ιστορία τους (επί συνόλου εννέα αγώνων) Game 7 εκτός έδρας. Ήταν στις 23 Μαΐου 1982, όταν νίκησαν τους Σέλτικς 120-106 στο Μπόστον Γκάρντεν, στον έβδομο ανατολικό τελικό εκείνης της χρονιάς. Οι Ράπτορς, από την άλλη, έχουν απολογισμό 2-1 σε τέτοια παιχνίδια επί καναδικού εδάφους. Έχασαν το πρώτο ματς πριν από πέντε χρόνια κόντρα στους Νετς και κέρδισαν τα επόμενα δύο, αμφότερα στα playoffs του 2016, κόντρα στους Πέισερς και την Χιτ.

Το Ντένβερ έχει φιλοξενήσει δύο έβδομα παιχνίδια στο παρελθόν, κερδίζοντας και τα δύο στις λεπτομέρειες. Το ένα το 1978 (116-110 τους Μπακς) και το άλλο πριν από δύο εβδομάδες, όταν νίκησε τους Σπερς 90-86. Οι Νάγκετς είναι λοιπόν η ομάδα που έχει την πιο πρόσφατη γεύση από έβδομο ματς. Το Πόρτλαντ, από την άλλη, έχει να βιώσει τέτοιου είδους παιχνίδι 16 χρόνια. Από το 2003 συγκεκριμένα, όταν οι Μπλέιζερς ηττήθηκαν 95-107 στο Ντάλας.

ΤΑ ΜΑΤΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κάποια παιχνίδια κρίθηκαν στη μία φάση, στο ένα σουτ, στη μία άμυνα. Και είναι φυσικά αυτά που έχουν μείνει στην Ιστορία. Παραδείγματα; Πολλά… Τέτοιο (ιστορικό) παιχνίδι ήταν ο τελικός του 1957, όταν οι Σέλτικς νίκησαν τους Σεντ Λούις Χοκς 125-123 στη δεύτερη παράταση ή ο έβδομος ανατολικός τελικός του 1965, όταν οι Σέλτικς νίκησαν τους 76ερς 110-109, με τον Τζον Χάβλιτσεκ να κάνει το πιο θρυλικό κλέψιμο στην ιστορία των playoffs και τη φωνή του Τζόνι Μοστ να αντηχεί μέχρι σήμερα στη Βοστώνη.

” Ο Χάβλιτσεκ έκλεψε τη μπάλα“.

Λίγα χρόνια αργότερα ήταν ο έβδομος τελικός του 1970, όταν ο Γουίλις Ριντ ξεπρόβαλε κουτσαίνοντας από το διάδρομο του Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν, παρέχοντας στους Νικς την έμπνευση και το κίνητρο που χρειάζονταν προκειμένου να νικήσουν τους Λέικερς 113-99 και να κατακτήσουν τον πρώτο τίτλο της ιστορίας τους. Τα παραδείγματα, πάντως, είναι ακόμα περισσότερα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Παραδείγματα όπως ο 7ος αγώνας μεταξύ των Σέλτικς και των Χοκς το 1988, όταν ο Ντόμινικ Γουίλκινς έβαλε 47 πόντους, αλλά οι 34 του Λάρι Μπερντ και οι 33 του Κέβιν ΜακΧέιλ ήταν περισσότεροι. Και πιο καθοριστικοί…

Υπάρχει ακόμα ο 7ος ανατολικός τελικός του 1981 μεταξύ των Σέλτικς και των 76ερς, ο τελευταίος τελικός του 1988, όταν οι Λέικερς κατέβαλλαν τους Πίστονς 108-105 με τον Αϊζάια Τόμας να παίζει με ένα πόδι, ο έβδομος δυτικός τελικός του 2002, μεταξύ των Λέικερς και των Κινγκς (112-106), το τελευταίο παιχνίδι της επικής σειράς του 1995 μεταξύ των Ρόκετς και των Σανς (115-114) και το 94-90 των Νικς επί των Πέισερς το 1994. Πιο πρόσφατα, επίσης, το 119-111 των Μάβερικς μέσα στο Σαν Αντόνιο, στο δρόμο προς τους τελικούς του 2006.

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά για να αναφερθούν όλα. Η ουσία είναι ότι μέσα σε ένα παιχνίδι συμπυκνώνεται όλο το νόημα των playoffs. Νικάς ή πας σπίτι σου. Αυτό ακριβώς θα γίνει και απόψε. Δύο φορές μάλιστα το ίδιο βράδυ.

Photo credits: AP Photo/David Zalubowski