“Δεν είναι το τέλος, είναι η αρχή”

Από το 1993 που εμφανίστηκε στην κορυφή της Ευρώπης, έως την 5η Ιουνίου που ανέβηκε στην κορυφή της Γαλλίας, η Λιμοζ πέρασε πολλά. Τα πάντα! Το 2000 είχε πάρει κύπελλο, πρωτάθλημα και Korac Cup, ακολούθησε η πτώση λόγω χρεών και η άμεση επιστροφή στην (ας πούμε) Α1, αλλά τίποτα δεν είχε τελειώσει.

Επειδή προφανώς δεν λύθηκαν τα οικονομικά θέματα, το 2004 βρέθηκε στην ερασιτεχνική κατηγορία, για να κερδίσει μια θέση στην ProB τη σεζόν 2006-07 και να μπαίνει στην ελίτ των πρωταθλημάτων, το 2010. Όχι για πολύ. Έπειτα από μια διαδικασία ανανσέρ (πάνω κάτω), την αγωνιστική περίοδο 2012-2013 ήταν μεταξύ των ομάδων της ProA, για να σωθεί με τη ψυχή στο στόμα (13η). Από εκεί, φέτος προκρίθηκε για πρώτη φορά έπειτα από 14 χρόνια στους τελικούς της γαλλικής λίγκας και για πρώτη φορά από το 2000 πήρε και τον τίτλο.

Το πλυντήριο

Αντιλαμβάνεστε, δεν είναι πολλοί εκείνοι που ‘χουν πειστεί ότι τα χούγια που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια οι “Λιμουζό” αποτελούν παρελθόν. Ο Φρεντερίκ Φορτέ διαβεβαίωσε πως ” τώρα αρχίζουμε”. Ο πρόεδρος των Γάλλων, ο οποίος πέρασε όλες τις φάσεις του οργανισμού στα δέκα χρόνια της θητείας του, μίλησε στην ιστοσελίδα lepopulaire.fr., για να τονίσει πως ” ήταν σαν να είχαμε μπει σε πλυντήριο που κάνει 24 στροφές προς τη μία πλευρά και τρεις από την άλλη, χωρίς να σταματά ποτέ.

Η κλωτσιά στα οπίσθια

Τον ρώτησαν ποιες ήταν οι πιο δύσκολες χρονιές της προεδρίας του. Απάντησε ” εξαιρουμένου του πρώτου μήνα που ανέλαβα, η πιο δύσκολη σεζόν μου ήταν το 2011, όταν “πέσαμε” ξανά στην ProB. Καταλάβαμε πως υπήρχαν κάποια φαινόμενα, τα οποία δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε και ουδεμία σχέση με τα όσα γίνονταν στο παρκέ, είχαν. Αισθανθήκαμε ευάλωτοι. Ήταν η καλύτερη κλωτσιά που θα μπορούσαμε να φάμε στα οπίσθια. Αυτή που μας βοήθησε να ωριμάσουμε“.

Πάντα υπήρχε η επόμενη σεζόν

Πάντα απέφευγε να μιλήσει για στόχους. ” Το αν έχει επιτύχει κάποιος ή όχι, εξαρτάται από όσα περιμένει από εκείνον ο εαυτός του, τα ΜΜΕ, οι φαν, οι χορηγοί, η κοινότητα. Δεν θα σας πω ποτέ τους στόχους μου. Μόνο ότι ξεκινούν από το να επιστρέψουμε σε κάτι που θυμίζει πάλι οργανισμό. Στην αρχή της σεζόν, είπαμε πως θα θέλαμε να είμαστε στις ομάδες των play offs. Δεν αγχωθήκαμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Σκεφτήκαμε πως πάντα υπάρχει και η επόμενη χρονιά. Προείχε να δημιουργήσουμε κάτι που θα γινόταν καλύτερο, χρόνο με το χρόνο, κάτι ικανό να παίξει στα play offs“.

Ακολούθησε μια καταγγελία για το γαλλικό πρωτάθλημα (” δεν υπάρχουν πολλές λίγκες, στις οποίες η 13η ομάδα να γίνεται πρωταθλήτρια, σε ένα χρόνο. Αυτό το γεγονός καταδεικνύει τις αδυναμίες μας. Είναι ο λόγος που δεν εξάγουμε εύκολα παίκτες, προπονητές κλπ. Στην ουσία, χρειάζεσαι δυο ομάδες: μια για την Ευρώπη και μια για την ProA“), πριν τονίσει ” δεν φτάσαμε στο τέλος της διαδρομής. Θέλω να πιστεύω ότι τώρα αρχίζουν τα καλύτερα. Δεν υπάρχει κανένας σύλλογος στη Γαλλία που να μπορεί να μαζέψει 20.000 ανθρώπους στο ίδιο μέρος και να μην παρακολουθούν οι περισσότεροι τις εξελίξεις από τις γιγαντοοθόνες”.

Χειροκρότησε τον κόουτς Ντουπράζ ” που διαχειρίστηκε πολύ καλά το υλικό μας“, ενώ εξήγησε ότι ” η δύναμη μας ήταν ότι είχαμε παίκτες με μεγάλη εμπειρία, αλλά χωρίς διακρίσεις. Η “πείνα” τους λειτούργησε υπέρ μας“. Τι να περιμένουμε από την ερχόμενη χρονιά που θα βρει τη Λιμόζ πάλι, στη Euroleague; ” Ξέρω πως επικρατεί αναβρασμός στα ΜΜΕ, ότι όλα αλλάζουν, αλλά εμείς στον οργανισμό έχουμε ηρεμία. Όλοι δουλεύουν για το καλό του συλλόγου. Θέλουμε να πάρουμε τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι του χρόνου θα ‘χουμε δυο δυνατά ματς κάθε εβδομάδα”.