Αυτή ήταν μόνο η αρχή για τη Ν. Κηφισιά

Για να κρίνεις το όποιο project επιτυχημένο, χρειάζεσαι τεκμήρια. Και ένα κάποιο βάθος χρόνου. Δεν ισχύει δηλαδή, το σύστημα «μία και έξω». Χρειάζεται διάρκεια. Σαν και αυτή της Νέας Κηφισιάς, των τεσσάρων ανόδων σε έξι χρόνια.

Διάστημα στο οποίο δημιούργησε τις συνθήκες για να βρεθεί από την Α’ ΕΣΚΑ στην Α1 και όπως εξηγεί ο προπονητής που βρίσκεται όλες αυτές τις σεζόν στον πάγκο της ομάδας, Ηλίας Παπαθεοδώρου “κάθε χρονιά ήμασταν αναγκασμένοι να προσαρμοστούμε στις προϋποθέσεις της κάθε κατηγορίας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον στόχο που έθετε η διοίκηση. Αυτός ήταν να κάνει η ομάδα πρωταθλητισμό.

Υπήρχαν δυο χρονιές, μια στην Γ’ Εθνική και μια στην Α2, που αποφασίσαμε πως πρώτα έπρεπε να «πατήσουμε» στην κατηγορία, να αναγνωρίσουμε το περιβάλλον και μετά να προχωρήσουμε. Αυτός είναι και ο στόχος που έχουμε από την πρώτη μας σεζόν στην Α1: να αναγνωρίσουμε τα δεδομένα και να εξασφαλίσουμε την παραμονή μας”. Μετά θα θέσουν νέο ταβάνι.

Νεοφώτιστοι ναι, άπειροι όχι

Μολονότι αυτή είναι η πρώτη αγωνιστική περίοδος της ΑΕΝΚ στην ελίτ των ελληνικών πρωταθλημάτων, δεν είναι και η πρώτη της πλειοψηφίας των παικτών που υπάρχουν στο ρόστερ, μεταξύ των καλύτερων. “Και για αυτό τους επιλέξαμε! Η πρώτη απόφαση που πήραμε το περασμένο καλοκαίρι ήταν να στηρίξουμε κάποια από τα παιδιά που ήταν μαζί μας σε όλη τη διαδρομή. Έτσι, εξασφαλίσαμε την παραμονή των Πετροδημόπουλου, Σιούτη, Μενουδάκου, Διαμαντόπουλου και Ψαθά, παίκτες που ήταν κοντά μας τουλάχιστον δυο χρόνια”, γιατί ο Δημήτρης Μενουδάκος είναι γέννημα θρέμμα του συλλόγου, ο μόνος που υπάρχει στις λίστες από τη Δ’ ΕΣΚΑ μέχρι την Α1, ενώ ο Σπύρος Διαμαντόπουλος έχει εμπειρίες από τη διαδρομή που έκανε η ομάδα από την Α’ ΕΣΚΑ έως και την πρώτη τη τάξει κατηγορία των εθνικών πρωταθλημάτων.

“Εφόσον κρατήσαμε τον κορμό, αποφασίσαμε να πλαισιώσουμε αυτά τα παιδιά κυρίως με Ελληνες που έχουν εμπειρία από την Α1. Να επενδύσουμε δηλαδή, στο ελληνικό στοιχείο, αποκτώντας παίκτες που θα είχαν τη δυνατότητα να μας βοηθήσουν άμεσα” και έτσι προστέθηκαν οι Βασίλιεβιτς, Λιακόπουλος, Κομποδιέτας, Τσαλδάρης και Μπάρλος.

Για το τέλος, έμειναν οι ξένοι. ” Δεδομένου ότι δεν είχαμε μεγάλες οικονομικές δυνατότητες, έπρεπε να βρούμε ξένους είτε από κολέγιο, οι οποίοι αναζητούσαν μια ευκαιρία για να μπουν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, είτε κάποιους που να έχουν πολύ μικρή σταδιοδρομία στην Ευρώπη και να θέλουν μέσω του ελληνικού πρωταθλήματος να αναδειχθούν και να «φτιάξουν»το όνομα τους”. Αυτοί ήταν οι Τόνι Κρόκερ, Ντάριους Γκάρετ και Τόνι Γουντς, με τον τελευταίο να είναι και η τελευταία προσθήκη (11/9), ενώ το υπόλοιπο ρόστερ ήταν έτοιμο από τον Αύγουστο. “Για να καταλάβεις, εξαιρουμένου του Γουντς, είχα όλους τους παίκτες στη διάθεση μου από την πρώτη μέρα της προετοιμασίας, στις 26/8”.

«Αρρωστάκι με το μπάσκετ, ο Τσαλδάρης»

Συμπτωματικά, η πρώτη μεταγραφή (ο Δημήτρης Τσαλδάρης) ήταν εκείνη που έκανε τη διαφορά, στην ιστορική νίκη της Ν. Κηφισιάς στην πρεμιέρα, επί των Τρικάλων.

“Σαφέστατα και δεν ήταν τυχαίο ότι οι έμπειροι παίκτες μας ήταν αυτοί που μας οδήγησαν στη νίκη. Η πεντάδα που τελείωσε το ματς -το οποίο κρίθηκε στο τέλος-, συγκροτείτο από τους Βασίλιεβιτς, Τσαλδάρης, Λιακόπουλο, Σιούτη και Μπάρλο”.

Ο Τσαλδάρης ήταν εκείνος που άφησε για το τέλος το καλύτερο: αφενός σκόραρε και τους 12 πόντους του στην τελευταία περίοδο, αφετέρου είχε ένα τρίποντο και δυο ζευγάρια βολών σε 22” “ενώ τα προηγούμενα 38 λεπτά είχε ευστοχήσει σε 1/10. Εχει ωστόσο, την εμπειρία, τη ψυχή και τις δυνατότητες να διαχειριστεί τις καταστάσεις κατά τον καλύτερο τρόπο, συν του ότι ακόμα και στις δύσκολες στιγμές σε αυτήν την ομάδα, πιστεύουμε στους παίκτες μας. Τους δείχνουμε εμπιστοσύνη και αυτό είναι κάτι που τονίζουμε καθημερινά. Στην πρεμιέρα το αποδείξαμε εμπράκτως!”.

Πώς είναι ο Τσαλδάρης ως παίκτης, ως μέλος της Ν. Κηφισιάς; “Κατ’ αρχάς είναι μαχητής. Αυτό τον χαρακτηρίζει πάνω από όλα. Μετά, είναι «αρρωστάκι»με το μπάσκετ, όπως αποδεικνύεται από όλη τη διαδρομή που έχει κάνει από τις χαμηλές κατηγορίες έως την Εθνική, χωρίς να έχει τεράστιο ταλέντο. Η εμφάνιση που έκανε το Σάββατο, τον αντιπροσωπεύει απόλυτα. Παρά την αστοχία του για το μεγαλύτερο διάστημα, δεν απογοητεύτηκε. Συνέχισε να πιστεύει στον εαυτό του και δικαιώθηκε. Είναι παίκτης που δουλεύει πάρα πολύ, σε έντονο ρυθμό, κάθε μέρα. Ζει για την προπόνηση και για το παιχνίδι. Πρώτος έρχεται και τελευταίος φεύγει. Αλλά από την άλλη, όποιος δεν τα κάνει αυτά, δεν έχει θέση στην ομάδα μας”.

” Θέλαμε τα Τρίκαλα, τόσο νωρίς”

Τα -επίσης νεοφώτιστα στην Α1- Τρίκαλα είναι εκ των άμεσων ανταγωνιστών της ΑΕΝΚ. Ήθελε ο Παπαθεοδώρου αυτή τη συνάντηση τόσο νωρίς, μόλις στο opening της αγωνιστικής περιόδου 2013-2014; «Ναι, γιατί τα Τρίκαλα «φτιάχτηκαν» ως ομάδα τον τελευταίο μήνα. Εμείς λοιπόν, εκμεταλλευτήκαμε σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού το καλύτερο επίπεδο ομοιογένειας που είχαμε, τις καλύτερες συνεργασίες». Κάπως έτσι ήλθε η επιτυχία που αν μη τι άλλο αύξησε την αυτοπεποίθηση όλων. «Είναι γεγονός ότι μας γεμίζει αισιοδοξία, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι ο δρόμος είναι μακρύς». Γνωρίζουν αλήθεια, πόσες νίκες χρειάζονται για να υλοποιήσουν το στόχο της παραμονής; «Κανείς δεν ξέρει! Φέτος το πρωτάθλημα είναι πολύ ανταγωνιστικό, πολύ δύσκολο. Για αυτό έχει μεγάλη σημασία η εκτός έδρας νίκη που πήραμε επί αντιπάλου, με τον οποίον έχουμε τους ίδιους στόχους. Βέβαια, για να πάρει την πραγματική της διάσταση αυτή η νίκη, πρέπει την Κυριακή να νικήσουμε εντός τον ΚΑΟΔ».

“Δεν μας παρέσυρε το κοστούμι”

Αν και τυγχάνει ρούκι κόουτς στην Α1, «έχτισε» αυτήν την καριέρα (από τα χαμηλά στα ψηλά) και το δίχως άλλο δικαιούται να ‘χει άποψη για το ποιο μπορεί να είναι το στοιχείο που μπορεί να κάνει τη διαφορά. “Η στήριξη της διοίκησης, η συνέπεια της ομάδας και η υπομονή στις δύσκολες στιγμές είναι κάποια από τη στοιχεία που μπορούν να κάνουν την ειδοποιό διαφορά”.

Ποια ήταν η καλύτερη συμβουλή που του έδωσαν, πριν το ντεμπούτο του στην Α1; “Να αντιμετωπίσω το πρώτο μου παιχνίδι, όπως το πρώτο μου ματς στις χαμηλότερες κατηγορίες, τα προηγούμενα χρόνια”. Τα κατάφερε ή είχε ένα «άλφα» άγχος; “Θεωρώ πως ήμασταν συγκεντρωμένοι (σ.σ. ο πληθυντικός δεν είναι ευγενείας, αφορά όλο το τιμ). Δεν μας παρέσυρε το κοστούμι, η γραβάτα, η πρώτη παράσταση στην Α1″…