ΑΕΚ: Τα πάντα μένει και ουδέν ρει

“Τα πάντα ρει και ουδέν μένει” είπε κάπου μεταξύ 6ου με 5ου αιώνα προ Χριστού ο φιλόσοφος Ηράκλειτος και η αντιστροφή του αποφθέγματός του ταιριάζει σε μεγάλο βαθμό στη φετινή ΑΕΚ. Τα πάντα μένει και ουδέν ρει.

Ο Ηράκλειτος ήθελε να εξηγήσει ότι στη ζωή τα πάντα κινούνται και τίποτα δεν μένει ίδιο, όμως η κατάσταση στην Ένωση εδώ και καιρό δεν παρουσιάζει καμία αλλαγή, όσο επιτακτική κι αν είναι η ανάγκη για τέτοιες.

Ναι, τα προβλήματα είναι πολλά, ναι, η ατυχία έχει χτυπήσει για τα καλά τους κιτρινόμαυρους, όμως μία ομάδα με το μέγεθος της ΑΕΚ δεν μπορεί να αποδέχεται να μετρά πέντε ήττες στις πρώτες επτά αγωνιστικές του ελληνικού πρωταθλήματος.

Κι αν ο δείκτης δυσκολίας ήταν ιδιαίτερα ανεβασμένος στις τρεις εξ αυτών, οι άλλες δύο προέρχονται από ομάδες νεοφώτιστες στην κατηγορία. Τη Δόξα Λευκάδας και τον Βίκο Ιωαννίνων.

Η λειψανδρία στους ψηλούς (εκτός Μπράουν, Γουίλιαμς, Φίζελ, Σκορδίλης) έκαναν την ομάδα του Σάκοτα να χάσει κατά κράτος τη μάχη των ριμπάουντ (30-46), την ώρα που η περιφέρειά της ήταν χαρακτηριστικά άστοχη (5/28 τρίποντα), με το πρώτο βιολί της, Φρανκ Μπάρτλεϊ να έχει μεν 23 πόντους, αλλά και 1/11 σουτ πίσω από τα 6μ75.

Ο Νόλεϊ δικαιολόγησε ξανά τον μεγάλο προβληματισμό που υπάρχει προς το πρόσωπό του, ενώ σε ακόμη ένα ματς η ΑΕΚ αδυνατεί να εκμεταλλευτεί τις ελεύθερες βολές (18/28).

Η άμυνα βελτιώθηκε στο δεύτερο μέρος, ωστόσο είχε γίνει ζημιά στο πρώτο και παρά το γεγονός ότι ο Δικέφαλος μπορούσε στο τέλος να πάρει το παιχνίδι, πέταξε στα σκουπίδια όσες ευκαιρίες του δόθηκαν για να πάρει το ματς.

Η ΑΕΚ παλεύει για την ενίσχυσή της, έχει εστιάσει στην περίπτωση του Τζον Μικς, ωστόσο η έλευση ενός ή δύο παικτών δεν αποτελούν πανάκεια, ούτε διασφαλίζουν την βελτίωση της εικόνας της.

Ο ανταγωνισμός στο ελληνικό πρωτάθλημα έχει ανέβει κατακόρυφα και ήδη το ρεκόρ της Ένωσης είναι πολύ κακό (2-5). Όσο μάλιστα δεν κερδίζει τέτοια παιχνίδια εύκολα ή δύσκολα, τόσο θα δυσχαιρένει τη θέση της για τη συνέχεια.