Η Kumho μας πήγε Σαν Σίρο να δούμε μπάλα- Ήμασταν “μέσα” στο Μίλαν- Κάλιαρι που αποδείχτηκε πολύ σκληρό για τη γηπεδούχο

Η αποστολή αποτελούνταν από τρεις Έλληνες δημοσιογράφους αυτοκινήτου, οι οποίοι συνοδεύονταν από τον εκπρόσωπο της εταιρείας και ο βασικός λόγος του ταξιδιού ήταν η παρουσία μας στο μεγάλο παιχνίδι της AC Milan απέναντι στην Cagliari Calcio, σε μια αναμέτρηση που αποδείχθηκε πολύ πιο δραματική και ιστορική απ’ όσο περιμέναμε όταν επιβιβαζόμασταν στο αεροπλάνο για Ιταλία.

Η αρχή έγινε στη Ρώμη. Και όσο κλισέ κι αν ακούγεται, η ιταλική πρωτεύουσα έχει αυτή τη μοναδική ικανότητα να σε κάνει να αισθάνεσαι σαν μικρό παιδί μπροστά στην ιστορία της αλλά και σε όσα έχει να σου δείξει. Από την πρώτη βόλτα στους δρόμους της πόλης, ανάμεσα σε κτίρια που κουβαλούν αιώνες ιστορίας, καταλαβαίνεις γιατί η Ρώμη δεν είναι απλώς ένας τουριστικός προορισμός αλλά μια εμπειρία. Δεν είναι τυχαίο πως αποκαλείται “Αιώνια Πόλη”.

Το πρόγραμμα της Παρασκευής και του Σαββάτου περιλάμβανε ξενάγηση στα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Το Κολοσσαίο εντυπωσιάζει ακόμη κι αν το έχεις δει χίλιες φορές, είτε “ζωντανά”, είτε σε φωτογραφίες. Όταν βρίσκεσαι εκεί, η κλίμακα του μεγέθους και η αίσθηση του χώρου είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Το ίδιο ισχύει και για τη Fontana di Trevi, όπου το πλήθος δεν σταματά ποτέ αλλά με ένα δικό του, ξεχωριστό τρόπο, το μέρος εξακολουθεί να έχει μια κινηματογραφική μαγεία.

Περπατήσαμε στις μικρές γειτονιές της πόλης, δοκιμάσαμε αυθεντική ιταλική κουζίνα, ήπιαμε φανταστικό espresso σχεδόν… υποχρεωτικά κάθε λίγες ώρες, όπου και αν σταθήκαμε και φυσικά δεν έλειψαν οι συζητήσεις γύρω από τα αυτοκίνητα, τα ταξίδια και το ποδόσφαιρο. Ούτως ή άλλως, το συγκεκριμένο σαββατοκύριακο της αποστολής, ήταν “φορτωμένο” με σπουδαία αθλητικά γεγονότα, καθώς την ίδια ώρα με τη Μίλαν, έκανε τη δική του προσπάθεια και ο μπασκετικός Ολυμπιακός, για την κορυφή της Ευρώπης- κάτι που τελικά κατάφερε μετά από “γκρανγκινιολικό φινάλε”.

Ταυτόχρονα, λόγω της διαφοράς της ώρας, είχαμε και το GP του Καναδά- εκεί που ο Κίμι Αντονέλι της Mercedes, έγραψε άλλη μια χρυσή σελίδα στο βιβλίο της δικής του ιστορίας που μόλις ξεκίνησε. Αυτά ήταν δεδομένα που άλλαξαν σημαντικά τη σπουδαιότητα της στιγμής, που το κάλεσμα της Kumho μας έκανε να βρισκόμαστε στην Ιταλία. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο πυρήνας αυτού του ταξιδιού.

Βλέπετε, η Kumho δεν διοργάνωσε απλώς μια media φιλοξενία. Η κορεατική εταιρεία ελαστικών έχει ενεργή παρουσία στον χώρο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και η συνεργασία της με τη Μίλαν αποτέλεσε την αφορμή για να ζήσουμε από κοντά μία από τις πιο ιδιαίτερες ποδοσφαιρικές εμπειρίες που μπορεί να ζήσει κανείς στην Ευρώπη. Η συντροφιά του επικοινωνιακά χαρισματικού Γιώργου Κουταλιέρη της ΕΜΑ, της ελληνικής αντιπροσωπείας των ελαστικών Kumho, έκανε την εμπειρία ακόμα πιο δυνατή, μια και σε κάθε στιγμή του ταξιδιού, αισθανόμασταν πως έχουμε βρεθεί εκεί με φίλους και όχι σε αυστηρό επαγγελματικό πλαίσιο.

Η μετάβαση στο Μιλάνο την Κυριακή άλλαξε τελείως την ατμόσφαιρα του ταξιδιού. Αν η Ρώμη είναι η ιστορία και η “αιώνια” Ιταλία, το Μιλάνο είναι ο ρυθμός, η ταχύτητα, η σύγχρονη πλευρά της χώρας. Πιο business, πιο βόρειο, πιο κοσμοπολίτικο και φυσικά, βαθιά ποδοσφαιρικό. Πριν το παιχνίδι, επισκεφθήκαμε το εντυπωσιακό Duomo di Milano. Όσο κι αν έχεις δει εικόνες του διάσημου καθεδρικού ναού, τίποτα δεν σε προετοιμάζει πραγματικά για το μέγεθος και τη λεπτομέρεια αυτού του αρχιτεκτονικού αριστουργήματος.

Οι γοτθικές λεπτομέρειες, οι ατελείωτοι πυργίσκοι και η αίσθηση ότι βρίσκεσαι μπροστά σε κάτι σχεδόν εξωπραγματικό κάνουν το Duomo ένα από εκείνα τα σημεία που σε καθηλώνουν. Ήταν και η ώρα τέτοια, με τον ήλιο να έχει πάρει την πορεία του προς τη δύση, που το σημείο -εκτός από ατελείωτους επισκέπτες- είχε μια σχεδόν απόκοσμη γοητεία. Ωστόσο, όσο πλησίαζε η ώρα του αγώνα, η πόλη άρχισε να αλλάζει πρόσωπο. Οι δρόμοι γέμιζαν φανέλες της Μίλαν, κασκόλ, σημαίες και παρέες φιλάθλων που κινούνταν προς μία κατεύθυνση: το θρυλικό Σαν Σίρο, που φέτος το Σεπτέμβριο θα συμπληρώσει έναν αιώνα ύπαρξης.

Και εδώ πραγματικά ξεκινά το κομμάτι του ταξιδιού που δύσκολα θα ξεχάσουμε. Το Σαν Σίρο δεν είναι απλώς ένα γήπεδο. Είναι ένας ποδοσφαιρικός ναός. Ακόμη κι αν δεν είσαι φανατικός οπαδός της Μίλαν (ή του ποδοσφαίρου…), η στιγμή που το αντικρίζεις από κοντά προκαλεί δέος. Η τεράστια κατασκευή, οι χαρακτηριστικοί κυλινδρικοί πύργοι, οι ατελείωτες εξέδρες με τις πάνω από 80 χιλιάδες θέσεις και ο παλμός φιλάθλων δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.

Η βραδιά είχε τεράστια σημασία για τη Μίλαν και γι’ αυτό ήταν το γήπεδο κατάμεστο. Η ομάδα έπαιζε ουσιαστικά την “έξοδό της” στο επόμενο UEFA Champions League και η πίεση ήταν εμφανής παντού. Στις κουβέντες των φιλάθλων έξω από το γήπεδο, στα πρόσωπα των ανθρώπων στις εξέδρες, ακόμη και στον τρόπο που μπήκε η ομάδα στον αγωνιστικό χώρο. Η Kumho, ως χορηγός του συλλόγου, μας έδωσε την ευκαιρία να ζήσουμε την εμπειρία από μια εντελώς διαφορετική οπτική και από θέσεις στην κερκίδα των επισήμων, που μας επιτρέψαν να έχουμε παρατήρηση σε πολλά επίπεδα.

Από τη φιλοξενία μέχρι την πρόσβαση στους χώρους του γηπέδου, καταλάβαινες πόσο βαθιά συνδεδεμένο είναι το σύγχρονο ποδόσφαιρο με μεγάλες διεθνείς εταιρείες και brands που επενδύουν στην εικόνα και το συναίσθημα του αθλήματος. Όμως, κανείς όμως δεν περίμενε την τροπή που θα έπαιρνε το βράδυ. Η Μίλαν όχι μόνο δεν κατάφερε να επιβληθεί της “αδιάφορης βαθμολογικά” -κατά το δημοσιογραφικό κλισέ- Κάλιαρι αλλά η απώλεια βαθμών μέσα στο ίδιο της το σπίτι εξελίχθηκε σε πραγματικό σοκ για τον κόσμο της ομάδας.

Και όταν άρχισαν να γίνονται γνωστά τα υπόλοιπα αποτελέσματα και να επιβεβαιώνεται ότι η ομάδα έμενε εκτός Champions League, το κλίμα στο Σαν Σίρο άλλαξε δραματικά. Από την ένταση και την προσμονή, περάσαμε στην παγωμάρα. Είναι εντυπωσιακό το πόσο γρήγορα αλλάζει η ενέργεια σε ένα τόσο μεγάλο γήπεδο. Μέσα σε λίγα λεπτά, οι φωνές μετατράπηκαν σε απογοήτευση, οι πανηγυρισμοί εξαφανίστηκαν και χιλιάδες φίλαθλοι αποχωρούσαν σιωπηλοί από τις εξέδρες.

Ποδοσφαιρικά ινδάλματα όπως ο Ζλάταν Ιμπραήμοβιτς, δέχονταν στωϊκά (μέχρι το 86’, γιατί μέχρι το τέλος δεν άντεξαν) τις διαμαρτυρίες του κόσμου (που για τα “δικά μας” δεδομένα, πρέπει να πω πως ήταν ιδιαίτερα κόσμιες) που έβλεπε την ομάδα του να “σερνεται” στον αγωνιστικό χώρο και μετά το άνοιγμα του σκορ στο 3’, να μην έχει απαντήσεις στο στρωτό ποδόσφαιρο της αντίπαλης ομάδας, που κατάφερε να γυρίσει το ματς και να πάρει τη νίκη με 1-2. Ούτε ο mega star, Λούκα Μόντριτς που μπήκε μετά το 60ο λεπτό κατάφερε να αλλάξει κάτι από την κακή εικόνα της ομάδας.

Για εμάς, ως επισκέπτες, ήταν μια σπάνια εμπειρία να βλέπουμε από τόσο κοντά πώς ένα ποδοσφαιρικό βράδυ μπορεί να μετατραπεί σε σημείο καμπής για έναν ολόκληρο σύλλογο. Οι εξελίξεις ήταν άμεσες. Η αποτυχία εξόδου στο Champions League έφερε αλυσιδωτές αντιδράσεις στη διοίκηση της Μίλαν, με τον προπονητή και μέλη του επιτελείου να ανακοινώνεται πως αποχωρούν την αμέσως επόμενη της ήττας ημέρα.

Και ξαφνικά, ένα ταξίδι που ξεκίνησε ως μια premium εμπειρία φιλοξενίας και ποδοσφαιρικής γιορτής, κατέληξε να συνδεθεί με μια ιστορική και δύσκολη στιγμή για έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους της Ευρώπης. Ίσως όμως αυτό να είναι και το στοιχείο που κάνει τέτοιες εμπειρίες μοναδικές. Δεν θυμάσαι μόνο τα μέρη που επισκέφθηκες. Θυμάσαι τις στιγμές που έζησες μέσα σε αυτά.

Τη στιγμή που το Σαν Σίρο “πάγωσε”. Την απογοήτευση στα πρόσωπα των οπαδών. Τη σιωπή κατά την έξοδο από το γήπεδο. Την αίσθηση ότι βρέθηκες άθελά σου μέσα σε μια βραδιά που θα συζητιέται για καιρό. Και κάπως έτσι, αυτό το τριήμερο στην Ιταλία είχε τελικά τα πάντα: τη διαχρονική ομορφιά της Ρώμης, τη λάμψη του Μιλάνου, τη μαγεία του ποδοσφαίρου και ένα φινάλε που θύμιζε περισσότερο κινηματογραφικό σενάριο, παρά οργανωμένη δημοσιογραφική αποστολή και ως τέτοιο θα μείνει στη μνήμη.