Ελλαδάρα είσαι τρέλα

Ένας τελικός μπελάς, καθρέφτης 100% του ελληνικού ποδοσφαίρου μας άφησε χρόνους. Ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης γράφει γιατί ο καθένας σε αυτή τη διαδικασία ήταν, με μεγάλη του χαρά προφανώς, ο εαυτός του.

Τελειώσαμε και με αυτόν τον μπελά που λεγόταν “τελικός κυπέλλου Ελλάδας στο ποδόσφαιρο”. Για να μην αδικούμε το ποδοσφαιράκι να θυμίσουμε ότι αυτόν τον μπελά τον έχουμε ζήσει πολλές περισσότερες φορές με το μπάσκετ. Εκεί μάλιστα είχαμε σαφώς πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα όσον αφορά το viral κομμάτι της δημοσιότητας. Μπορείτε να το λέτε και “το ξύλο της αρκούδας” για να καταλαβαινόμαστε.

Αρχικά να πούμε μπράβο στην ΑΕΚ, όχι ότι το χρειάζεται γιατί ήταν καθαρά και ξάστερα νικήτρια. Όχι γιατί ο αγώνας ήταν 50-50 αλλά γιατί ήταν καλύτερη. Άλλωστε αν ήταν άλλη η μορφή του αγώνα και έχανε δεν θα μιλούσε για το 50-50. Τελικά πήρε το κεφάλι ενός Ολυμπιακού του οποίου αρκετοί παίκτες έχουν ολοκληρώσει την προσπάθειά τους, όπως και άλλες σεζόν, κάπου στα τέλη Νοεμβρίου και περιμένουν μπας και πάρουν μεταγραφή. Αστεία πράγματα.

Το δεύτερο που μπορεί να πει κάποιος για αυτόν τον τελικό είναι πως, δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο πιστή απεικόνιση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μέσα στον αγωνιστικό χώρο (πολύ λιγότερο) και κυρίως σε αυτό το μικρό τμήμα των εξεδρών που φιλοξενήθηκαν οι 300...VIP που κρίθηκαν ως οι εκλεκτοί να είναι στο γήπεδο σε έναν αγώνα που έγινε χωρίς κόσμο για το καλό του ποδοσφαίρου.

Σε τι συνίσταται η “πιστότητα” της εικόνας: Έχουμε και λέμε...

*** Ο κόσμος έλειπε από το γήπεδο. Οκ, δεν το ήθελε. Σε αυτό το ματς θα πήγαιναν οι οπαδοί (όσοι δεν φοβόντουσαν ότι θα φύγουν με ανοιγμένο κεφάλι ή με μαύρο δάκρυ από τα χημικά). Αλλά γενικά ο κόσμος δεν πάει στο γήπεδο πια.

*** Οι φουσκωτοί ήταν εκεί εκατέρωθεν των επισήμων για να επιβάλουν τον δικό τους νόμο. Πόσο χαρακτηριστική η εικόνα για το ποδοσφαιρό μας! Από τους δεκάδες χιλιάδες φίλους που έχουν οι ομάδες τους, οι φιναλιστ επέλεξαν (ή τους επιβλήθηκε;) η παρουσία του κομματιού που είναι εκεί για να χυδαιολογήσει, να δείρει και να επιβάλει με τη βία την δικιά του “θρησκεία”. Οι ταλιμπάν ήταν και αυτοί εκεί λοιπόν.

*** Η πολιτεία όπως πάντα απούσα. Ο Σταύρος Κοντονής αφού έπαιξε με τα κουβαδάκια του για πάνω από έναν μήνα με την ΕΠΟ (που έβαλε τα φτυαράκια της) και με τη στάση του απαγόρευσε από τη μάζα των φιλάθλων να είναι στο γήπεδο, βαφτίζοντάς τους όλους κάφρους (με τη στάση τους αυτή) αποφάσισε να μην ρισκάρει να πάει στο γήπεδο. Τι φοβήθηκε μπορεί να μας το πει ο ίδιος. Αλλά ως εκπρόσωπος του κράτους δεν θα έπρεπε να ανησυχεί για κάτι αφού ο τελικός έγινε όπως ήθελε αυτός. Όχι;

*** Το ποδόσφαιρο ήταν κακό. Κανένα πρόβλημα για όποιον παίρνει την κούπα σε τέτοια ματς, αλλά τα ματάκια μας πόνεσαν και πάλι. Να δεχθούμε ότι για τους παίκτες υπάρχουν και αρκετά ελαφρυντικά αλλά και όταν δεν έχουν ελαφρυντικά δεν μας χαρίζουν και τίποτα φοβερό.

*** Τέλος, έγινε ντόρος κυρίως γιατί έχασε ο Ολυμπιακός. Από τους οπαδού της ΑΕΚ και γιατί κέρδισαν βέβαια. Από όλους τους άλλους για τον πρώτο λόγο. Αναμενόμενο και αυτό αφού είναι ένα από τα βασικά συστατικά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η αλήθεια είναι ότι πέρα από την όποια υστερία κανένα δεν γίνεται αντιπαθητικός χωρίς να έχει μέρος την ευθύνης και ο ίδιος.

*** Το μόνο που δεν είχαμε (θα πείτε) ήταν ένας διαιτητής να τα κάνει μπάχαλο. Μα αυτό που δεν έχετε καταλάβει είναι ότι τις περισσότερες φορές οι διαιτητές στην Ελλάδα μπορούν να ΜΗΝ τα κάνουν μπάχαλο.

Τελικά όλοι οι εμπλεκόμενοι (όπως και ο πρόεδρος της ΕΠΟ που μάλλον ξύπνησε ξαφνικά μετά από μακρά νάρκη στο ΟΑΚΑ και έφριξε με την εικόνα των Ελλήνων οπαδών) κατάφεραν να μας παρουσιάσουν με μεγάλη επιτυχία, ακόμα και σε μικρογραφία, κάτι που είναι ακριβώς το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Οπότε θα δούμε σήμερα το βράδυ τον τελικό του Europa League μπας και έχουν πάρει τίποτα διδάγματα και αυτοί οι κουτόφραγκοι που πάνε και παίζουν (κανονική) μπάλα σε γεμάτα γήπεδα.

Υ.Γ: Ναι ωραία ήταν η σκηνή με την μικρούλα και τον Τσόρι. Ωραίο και αυτό που έγραψε ο Κουνάδης. Υπέροχα και τα χιλιάδες like που πάτησαν αυτοί που μπορεί αύριο να πάνε γήπεδο και να βρίζουν τη μανούλα του Αργεντινού. Εντάξει όχι όλοι, οι μισοί.

 
SHARE

Γεννημένος στην Αθήνα το 1966 πέρασε τα «άγουρα» χρόνια, ως αθλητής, μέσα στο νερό και μέσα στη ρακέτα (μπας και πάρει καμιά πάσα) και εμφανίσθηκε τον Σεπτέμβριο του 1984 στον Ταύρο για να δει τα πράγματα από την άλλη πλευρά στη μεγάλη σχολή του “ΦΙΛΑΘΛΟΥ” του Νίκου Καραγιαννίδη. Από το φθινόπωρο του 1988 διένυσε δώδεκα υπέροχα χρόνια στην “Ελευθεροτυπία” σε ένα εξαιρετικό αθλητικό τμήμα, υπό την καθοδήγηση του μέγιστου Φίλιππου Συρίγου και το 2000 έκανε τα πρώτα του ιντερνετικά βήματα ως ένα εκ των ιδρυτικών “μελών” του Sportnews.gr. Από το 2002 μέχρι το 2008 υπηρέτησε την εφημερίδα “Goalnews” από διάφορες θέσεις. Την τριετία 2008-2011 ήταν διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα “ΕΞΕΔΡΑ των Σπορ”. Παράλληλα από το 1989 εργάστηκε στο ραδιόφωνο (902 Αριστερά στα FM, ΣΚΑΪ, Flash, ΕΡΑΣΠΟΡ) χρησιμοποιώντας το και ως... ψυχοθεραπεία, ελπίζοντας ότι δεν οδηγεί τους ακροατές του στον ίδιο δρόμο. Έχει συνεργαστεί με πληθώρα («ένα σωρό» που λένε) περιοδικών και εφημερίδων, αλλά δεν τα θυμάται και όλα αφού η ιστορία χάνεται μέσα στο… μύθο! Το Sport24 του οποίου είναι ο διευθυντής από τον Νοέμβριο του 2013, είναι ο νέος σταθμός και η απόδειξη πως τα πράγματα μπορούν πάντα να πάνε (ακόμα) καλύτερα...

24MEDIA NETWORK

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Γεννημένος στην Αθήνα το 1966 πέρασε τα «άγουρα» χρόνια, ως αθλητής, μέσα στο νερό και μέσα στη ρακέτα (μπας και πάρει καμιά πάσα) και εμφανίσθηκε τον Σεπτέμβριο του 1984 στον Ταύρο για να δει τα πράγματα από την άλλη πλευρά στη μεγάλη σχολή του “ΦΙΛΑΘΛΟΥ” του Νίκου Καραγιαννίδη. Από το φθινόπωρο του 1988 διένυσε δώδεκα υπέροχα χρόνια στην “Ελευθεροτυπία” σε ένα εξαιρετικό αθλητικό τμήμα, υπό την καθοδήγηση του μέγιστου Φίλιππου Συρίγου και το 2000 έκανε τα πρώτα του ιντερνετικά βήματα ως ένα εκ των ιδρυτικών “μελών” του Sportnews.gr. Από το 2002 μέχρι το 2008 υπηρέτησε την εφημερίδα “Goalnews” από διάφορες θέσεις. Την τριετία 2008-2011 ήταν διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα “ΕΞΕΔΡΑ των Σπορ”. Παράλληλα από το 1989 εργάστηκε στο ραδιόφωνο (902 Αριστερά στα FM, ΣΚΑΪ, Flash, ΕΡΑΣΠΟΡ) χρησιμοποιώντας το και ως... ψυχοθεραπεία, ελπίζοντας ότι δεν οδηγεί τους ακροατές του στον ίδιο δρόμο. Έχει συνεργαστεί με πληθώρα («ένα σωρό» που λένε) περιοδικών και εφημερίδων, αλλά δεν τα θυμάται και όλα αφού η ιστορία χάνεται μέσα στο… μύθο! Το Sport24 του οποίου είναι ο διευθυντής από τον Νοέμβριο του 2013, είναι ο νέος σταθμός και η απόδειξη πως τα πράγματα μπορούν πάντα να πάνε (ακόμα) καλύτερα...