Η πραγματική ήττα του Ολυμπιακού στη Μαδρίτη δεν ήταν το 93-77

Με πέντε αγώνες σε 11 μέρες, η Ρεάλ δεν ήθελε να πατήσει το γκάζι το βράδυ της Πέμπτης. Ο Ολυμπιακός δεν εκμεταλλεύθηκε τη συντήρηση δυνάμεων/χαλάρωση των Ισπανών και έφυγε από τη Μαδρίτη με δύο ήττες. Γράφει ο Χάρης Σταύρου.

Σκόρ πρώτης και τρίτης περιόδου 52-28. Σκορ δεύτερης και τέταρτης 41-49. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια ανάγνωση του χθεσινού αγώνα του Ολυμπιακού στη Μαδρίτη, επιφανειακή όμως, διότι η εικόνα των ερυθρόλευκων απέναντι στην φορμαρισμένη Ρεάλ των οκτώ σερί νικών ήταν συνολικά κακή, για κάποιους απογοητευτική, για τους περισσότερους αναμενόμενη μετά από το ματς του ΟΑΚΑ.

Είναι συχνό φαινόμενο ένα ντέρμπι να αφήνει πληγές στους αιώνιους, η πίεση που υπάρχει πριν, κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά από έναν τέτοιο αγώνα συνθλίβει και τους πιο... ψυχρούς, ωστόσο η εμφάνιση των ερυθρόλευκων στο Wizink Center παραήταν κακή. Δεν είναι το αποτέλεσμα που ενόχλησε, άλλωστε ουδείς πίστευε ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να κερδίσει αυτή την εποχή, αυτή την ομάδα, σε αυτό το γήπεδο, είναι τα πολλά λάθη που έγιναν, τα εύκολα καλάθια που χάθηκαν, τα άστοχα καρφώματα, τα επιθετικά ριμπάουντ που προσφέρθηκαν αυτά που άφησαν στο φινάλε μια πικρή γεύση και πρώτος απ' όλους ο Κεστούτις Κεμζούρα έδειξε την ενόχλησή του.

Δεδομένο πρώτο: Ο Ολυμπιακός δεν έγινε ομάδα οκτάδας, επειδή έκανε καλή εμφάνιση στο κολασμένο ΟΑΚΑ. Το είπε και ο προπονητής του, που σίγουρα προσπάθησε να προσγειώσει τους αθλητές του τις προηγούμενες μέρες. Ο Ολυμπιακός παραμένει ομάδα που μπορεί να μείνει σε τροχιά οκτάδας, αν παίζει όπως έπαιξε απέναντι στη Ζάλγκιρις, την Άλμπα Βερολίνου και την Αρμάνι Μιλάνο.

Δεδομένο δεύτερο: Οι Πειραιώτες δεν πίστεψαν ποτέ ότι μπορούν να διεκδικήσουν κάτι στη Μαδρίτη. Δέχθηκαν έξι πόντους στα έξι πρώτα λεπτά του αγώνα και αντί να εκμεταλλευθούν το "δώρο", πέτυχαν μόλις τέσσερις! Στο επόμενο τετράλεπτο "έφαγαν" 15, έκλεισαν το δεκάλεπτο στο -11 κι... ενώ η εικόνα τους στη δεύτερη περίοδο ήταν καλή, στην τρίτη διαλύθηκαν με απίθανα λάθη που τους έριξαν στο -24. Για να είμαστε ειλικρινείς, το 93-77 μοιάζει κολακευτικό, το γήπεδο θα μπορούσε να έχει γείρει και μάλιστα ΠΟΛΥ.

Δεδομένο τρίτο: Η Ρεάλ έπαιξε σε πολύ χαμηλότερες στροφές απο αυτές που θα μπορούσε να πιάσει. Δεν ήταν στο ρελαντί, δεν ήταν όμως και στα κόκκινα. Οι Μαδριλένοι έχουν το βράδυ του Σαββάτου εκτός έδρας ματς με τη Μπέτις, την Τρίτη θα υποδεχθούν την Αρμάνι Μιλάνο, την Πέμπτη θα πάνε στη Βιτόρια και την Κυριακή θα παίξουν στο γήπεδό τους με την Ανδόρα. Πέντε αγώνες (μαζί με τον χθεσινό) σε 11 μέρες, είναι αρκετοί για να αναγκάσουν τον Πάμπλο Λάσο να ζητήσει από την ομάδα του να κάνει συντήρηση δυνάμεων.

Δεδομένο τέταρτο: Χωρίς τον Βασίλη Σπανούλη στη σύνθεσή του, ο Ολυμπιακός ήταν προβλέψιμος, ήταν και αντιεμπορικός για το κοινό της Ρεάλ. Season low στην προσέλευση έγραψαν οι Μαδριλένοι το βράδυ της Πέμπτης, μόλις 8206 θεατές πήγαν στο Wizink Center. Η ατμόσφαιρα ήταν χλιαρή, τα συνθήματα ακούγονταν με το ζόρι κι όμως οι Πειραιώτες δεν εκμεταλλεύθηκαν ούτε αυτό το γεγονός.

Δεδομένο πέμπτο: Το ξέσπασμα του Κεστούτις Κεμζούρα στη συνέντευξη Τύπου δεν ήταν αναμενόμενο, δεν ήταν όμως και παράλογο. Αρκετοί έκαναν κακή εμφάνιση, οι περισσότεροι μπήκαν στο ματς και το αντιμετώπισαν σαν αγγαρεία, μόνο ο Τέιλορ Ρότσεστι, ο Γουίλ Τσέρι, ο Σάσα Βεζένκοβ και ο Γουίλι Ριντ είχαν όρεξη και πείσμα για να κερδίσουν κάτι, ό,τι κι αν ήταν αυτό, το βράδυ της Πέμπτης.

Δεδομένο έκτο: Ο Λιθουανός προπονητής μοίρασε καλά τον χρόνο συμμετοχής, σίγουρα όμως υπάρχουν κάποιοι που μπορούν να νιώθουν "ριγμένοι" με πρώτο και καλύτερο τον Γουέιντ Μπάλντουιν που έπαιξε μόλις δύο λεπτά! Με τον Σπανούλη εκτός αγώνα, ο Κεμζούρα στηρίχθηκε στον Τσέρι (27:31), τον Ρότσεστι (20:22), τον Κόνιαρη (17:53) και προτίμησε να δώσει 12 λεπτά στον Κέβιν Πάντερ που δεν υποογιζόταν στους προηγούμενους αγώνες, πήρε την ευκαιρία του και την πέταξε στα σκουπίδια. Δεν μπορεί να προσαρμοστεί ο Αμερικανός, σε αντίθεση με τον Μπάλντουιν που μέχρι τη Μαδρίτη έμοιαζε να είναι πιο συμβατός σε αυτή την περιφερειακή γραμμή.

Ακολουθούν δύο αγώνες που ο Ολυμπιακός οφείλει να έχει κυκλώσει στο πρόγραμμά του ως "must win". Εντός έδρας με τη Χίμκι το βράδυ της Τετάρτης και εκτός έδρας με τον Ερυθρό Αστέρα το βράδυ της Παρασκευής. Οι Πειραιώτες έχουν μέρες μπροστά τους για να προετοιμαστούν, για να βοηθήσουν τον Βασίλη Σπανούλη να αναρρώσει, για να αντιμετωπίσουν πλήρεις τους Ρώσους του Αλεξέι Σβεντ και τους Σέρβους του Ντράγκαν Σάκοτα. Αν κερδίσουν αυτά τα δύο ματς, θα παραμείνουν σε τροχιά οκτάδας, θα έχουν πλησιάσει τη Χίμκι και θα έχουν προσπεράσει την ομάδα του Βελιγραδίου. Αν χάσουν έναν από τους δύο αγώνες, τότε θα κάνουν κι άλλα βήματα προς τα πίσω, όπως αυτά που -σύμφωνα με τον Κεστούτις Κεμζούρα- έκαναν χθες βράδυ στη Μαδρίτη.

Για να είμαστε δίκαιοι, η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στη Ρεάλ και τον Ολυμπιακό είναι τεράστια, ο χθεσινός MVP Φαμπιάν Κοζέρ θα ήταν για παράδειγμα ο πρώτος γκαρντ στους Πειραιώτες, η συνοχή και η χημεία των Μαδριλένων δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό το μιας χρήσης ρόστερ που δημιουργήθηκε φέτος στο Λιμάνι, όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν πως τέτοιες εμφανίσεις και ήττες με 17 πόντους μπορούν να μοιάζουν φυσιολογικές. Ο χθεσινός Ολυμπιακός θα πρέπει να λέει "ευχαριστώ" που δεν έφυγε με 30άρα από την Ισπανία κι ας ήταν φανερό από το πρώτο λεπτό ότι οι γηπεδούχοι δεν σκόπευαν να πατήσουν το γκάζι. Ήθελαν απλά να το χαϊδέψουν και αυτό έκαναν για μία από τις πιο εύκολες φετινές τους νίκες.

Αντί επιλόγου: δεν υπάρχει αδιάφορο ματς, δεν υπάρχει αγώνας χωρίς ενδιαφέρον είτε μιλάμε για το πρώτο φιλικό προετοιμασίας στα τέλη του Αυγούστου, είτε για έναν αγώνα πρωταθλήματος με τον ουραγό της βαθμολογίας, είτε για ένα εκτός έδρας ματς με το φαβορί για την κατάκτηση της EuroLeague. Σε κάθε παιχνίδι οι προπονητές βάζουν στόχους, σε κάθε παιχνίδι μπορούν να κερδίσουν πράγματα/πρόσωπα, σε κάθε παιχνίδι μπορούν να χάσουν ρυθμό, συνοχή, ηρεμία, την εμπιστοσύνη του ενός στον άλλο. Ο Ολυμπιακός χθες βράδυ έδειξε να αντιμετωπίζει το σαραντάλεπτο με τη Ρεάλ Μαδρίτης σαν αγγαρεία κι αυτή ήταν η πραγματική του ήττα στη Μαδρίτη.

 
SHARE

Ήταν επτά χρονών όταν ο πατέρας του τον πήρε για να παρακολουθήσουν μαζί το πρώτο τους μπασκετικό ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Μεγαλωμένος στα κοσμοπολίτικα Πατήσια, αγάπησε τον Σπόρτιγκ, τον Μίτσελ Ουίγκινς και τον Αλφόνσο Φορντ, πριν λατρέψει τον Allen Iverson και αρχίσει να γράφει χιλιάδες ξενύχτια για χάρη του ΝΒΑ. Τον Μάρτιο του 2005 μπήκε στο "σχολείο" που ονομαζόταν "Φίλαθλος" και έμεινε εκεί μέχρι το 2011. Συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τη "Real News" και από τον χειμώνα του 2011 είναι μέλος της 24MEDIA. Εκτός του μπάσκετ αγαπά τη Formula 1, το τένις και το άθλημα που ονομάζεται "Premier League". Αν δεν θέλετε προβλήματα και γκρίνια, μην τον τσιγκλίσετε για τη μεγάλη του αγάπη, τη Λίβερπουλ και τον μακράν του δεύτερου καλύτερο παίκτη του ΝΒΑ, τον Russell Westbrook.

24MEDIA NETWORK

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Ήταν επτά χρονών όταν ο πατέρας του τον πήρε για να παρακολουθήσουν μαζί το πρώτο τους μπασκετικό ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Μεγαλωμένος στα κοσμοπολίτικα Πατήσια, αγάπησε τον Σπόρτιγκ, τον Μίτσελ Ουίγκινς και τον Αλφόνσο Φορντ, πριν λατρέψει τον Allen Iverson και αρχίσει να γράφει χιλιάδες ξενύχτια για χάρη του ΝΒΑ. Τον Μάρτιο του 2005 μπήκε στο "σχολείο" που ονομαζόταν "Φίλαθλος" και έμεινε εκεί μέχρι το 2011. Συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τη "Real News" και από τον χειμώνα του 2011 είναι μέλος της 24MEDIA. Εκτός του μπάσκετ αγαπά τη Formula 1, το τένις και το άθλημα που ονομάζεται "Premier League". Αν δεν θέλετε προβλήματα και γκρίνια, μην τον τσιγκλίσετε για τη μεγάλη του αγάπη, τη Λίβερπουλ και τον μακράν του δεύτερου καλύτερο παίκτη του ΝΒΑ, τον Russell Westbrook.

HIGHLIGHTS