Τίτλοι τέλους για τον Τζίμπα

Πολλοί ακούγοντας για βόλεϊ και Βραζιλία ασυναίσθητα τους έρχεται το όνομα του Τζίμπα στο μυαλό. Ο μεγάλος Βραζιλιάνος έπειτα από μία χρυσή καριέρα γεμάτη τίτλους τόσο σε συλλογικό επίπεδο όσο και σε εθνικό αποφάσισε να αποχαιρετήσει τα γήπεδα.

Τα λόγια και οι συστάσεις για τον Ζιλμπέρτο Αμάουρι Ντε Γοδόι Φίλιο ή απλά Τζίμπα είναι περιττές. Γεννήθηκε πριν από 37 χρόνια στη Λοντρίνα στη νότια Βραζιλία.

Η ζωή του δεν ήταν εύκολη από την αρχή. Διαγνώστηκε με λευχαιμία όταν ήταν μόλις έξι μηνών. Ωστόσο κατάφερε να κερδίσει τη μάχη του και αφιέρωσε όλη του τη ζωή στο αγαπημένο του βόλεϊ.

Στο ξεκίνημά του πέρασε από πολλές ομάδες της Βραζιλίας, ωστόσο σε ηλικία 24 ετών πέρασε τον Ατλαντικό για να αγωνιστεί στο Ιταλικό πρωτάθλημα όπου και παρέμεινε για έξι χρόνια (αγωνίστηκε με τις φανέλες των Φεράρα και Κούνεο). Το 2007 μετακόμισε στη Ρωσία για χάρη της Ίσκρα πριν γυρίσει και πάλι στην πατρίδα του και την Πινέιρος.

Τελευταία του ομάδα ήταν η Αλ Νασρ στο Ντουμπάι.

Πιστός στρατιώτης της Σελεσάο

Η μεγάλη αγάπη της καριέρας του και η ομάδα με την οποία πανηγύρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του είναι η εθνική ομάδα της Βραζιλίας.

Ξεκίνησε από τις μικρές εθνικές και από τα 18 του μπήκε στην ανδρική ομάδα. Από το 1995 μέχρι τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου ο Τζίμπα πανηγύρισε την κατάκτηση συνολικά 26 φορές. Δίχως αμφιβολία η κορυφαία του στιγμή ήταν η κατάκτηση του χρυσού στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας.

Για αυτό το λόγο άλλωστε λατρεύτηκε από τους συμπατριώτες του και αποτέλεσε ίνδαλμα για πολλά παιδιά.

Το “αντίο” με δάκρυα στα μάτια

Το Σάββατο ανακοίνωσε μέσα από μία εκπομπή την απόφασή του να αποσυρθεί από τα γήπεδα και τα περισσότερα μέλη της μεγάλης Βραζιλίας μίλησαν για αυτόν.

Ο ίδιος γράφοντας στην επίσημη σελίδα του τόνισε: “Από το 1989 όταν ξεκίνησα την καριέρα μου μέχρι το 2014 μεγάλωσε αρκετά. Μέσα σε αυτά τα 25 χρόνια πέρασα διάφορες φάσεις στη ζωή μου.

Από ένα παιδί το οποίο αντιμετώπισε τη λευχαιμία σε ηλικία 6 μηνών έγινα άνδρας, πατέρας δύο παιδιών τα οποία είναι και οι μεγάλες αγάπες της ζωής μου. Αντιμετώπισα δυσκολίες, ξεπέρασα εμπόδια. Κέρδισα και έχασα. Έκλαψα από λύπη και χαρά και χαμογέλασα ακόμα περισσότερο.

Κατέκτησα τίτλους και διακρίσεις. Οκτώ φορές το Παγκόσμιο Λιγκ, το Παγκόσμιο Κύπελλο, οι Ολυμπιακοί αγώνες, οι αγώνες Νοτίου Αμερικής. Αναδείχτηκα έξι φορές καλύτερος παίκτης στον κόσμο. Τουλάχιστον μία φορά MVP σε όλες τις διοργανώσεις που αγωνίστηκα. Κέρδισα θαυμαστές από τους οποίους έμαθα και ακόμα μαθαίνω. Κέρδισα φίλους για μια ζωή. Τους ευχαριστώ όλους για όλα όσα έζησα. Η καριέρα μου δεν είχε μόνο χαρές φυσικά. Είχε και αποτυχίες, αλλά ποιος δεν αποτυγχάνει. Έχασα, αλλά επανήλθα.

Σήμερα πήρα την απόφαση, ίσως την πιο δύσκολη της ζωής μου. Αποφάσισα πως ήρθε η ώρα να σταματήσω. Με βαριά καρδιά φεύγω από τα γήπεδα, το σπίτι μου για 25 χρόνια. Ευχαριστώ όλους όσους ήταν μαζί μου σε αυτό το ταξίδι και βοήθησαν στην επιτυχία όχι μόνο τη δική μου, αλλά του βόλεϊ της πατρίδας μας.

Αυτό είναι που μετράει στο τέλος. Ελπίζω να σας βοήθησα και εγώ. Τώρα θα αφιερώσω τη ζωή μου σε διάφορα πρότζεκτ τα οποία προχωρώ. Ελπίζω ο Τζίμπα να παραμείνει για πάντα στις καρδιές όλων”

Την ίδια ώρα μιλώντας στην τηλεόραση είπε: “Είναι η πιο δύσκολη απόφαση της ζωής μου. Μετά από 25 χρόνια που έχω ζήσει στα γήπεδα, ήρθε η ώρα να πάω στο σπίτι μου. Το ταξίδι μου ήταν γεμάτο νίκες και ήττες, ενώ δεν μετανιώνω για τίποτα.

Οι θαυμαστές μου και τα τρόπαιά μου με κράτησαν στο βόλεϊ για τόσο πολύ καιρό και είμαι λυπημένος που πρέπει να βάλω τέλος σε αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου. Ελπίζω ο Τζίμπα να είναι στις καρδιές των οπαδών για πολλά χρόνια ακόμα”.

Δίπλα στα παιδιά με λευχαιμία

Στο “αντίο” του ο Τζίμπα μίλησε για τα πρότζεκτ που τρέχει. Ένα από αυτά είναι το ίδρυμα που έχει για τα παιδιά με λευχαιμία.

Ο ίδιος κατάφερε να βγει νικητής από τη συγκεκριμένη μάχη και τώρα βοηθά τα μικρά παιδιά για να πετύχουν κάτι ανάλογο. Άλλωστε, η συγκεκριμένη δράση του έχει ξεχωριστό κομμάτι στη σελίδα του.

Το παλμαρέ του με την Βραζιλία

1 χρυσό μετάλλιο (2004) και 2 ασημένια (2008, 2012) σε Ολυμπιακούς αγώνες.

3 παγκόσμια πρωταθλήματα (2002, 2006, 2010).

9 πρωταθλήματα λατινικής Αμερικής (1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2005, 2007, 2009, 2011).

8 χρυσά (2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2010), 3 ασημένια (1995, 2002, 2011), και δύο χάλκινα (1999, 2000) σε Παγκόσμιο Λιγκ.

2 Παγκόσμια Κύπελλα (2003, 2007) και δύο χάλκινα (1995, 2011)

3 Χρυσά (1997, 2005, 2009) σε Grand Champions Cup και ένα ασημένιο (2001)

Επίσης έχει αναδειχθεί MVP στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, στο Παγκόσμιο Λιγκ του 2006, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2006, στο Παναμερικανικό πρωτάθλημα του 2007, το Πρωτάθλημα Λατινικής Αμερικής του 2007 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2007.

Το 2006 ανακηρύχθηκε αθλητής της χρονιάς στη Βραζιλία.