Τι είδαμε και τι περιμένουμε να δούμε

Αγκαλιά με το 27ο πρωτάθλημα της ιστορίας του βρίσκεται ο Ολυμπιακός αφού προηγείται με 2-0 στη σειρά των τελικών της Α1 βόλεϊ των ανδρών κόντρα στον εθνικό Αλεξανδρούπολης. Οι ερυθρόλευκοι πήραν και τους δύο πρώτους τελικούς πραγματοποιώντας μεγάλες ανατροπές.

Αμφότεροι οι τελικοί τελείωσαν με το σκορ στο 3-2 υπέρ του Ολυμπιακού κάτι που έχει τη δική του εξήγηση. Όπως υπάρχει και λογική στην καθίζηση που παρατηρείται σε συγκεκριμένα σημεία στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης.

Ας τα δούμε όμως αναλυτικά…

Η προσωπικότητα, ο “Μπόμπι” και ο Κοκκινάκης

Εκείνο που μετράει σημαντικά στα παιχνίδια μέχρι τώρα είναι η τεράστια προσωπικότητα και ο ακόμα μεγαλύτερος αθλητικός εγωισμός (με την καλή έννοια) που δείχνουν οι παλιοσειρές του Ολυμπιακού.

Οι παλιές καραβάνες (Κουρνέτας, Χριστοφιδέλης, Στεφάνου) ξέρουν πολύ καλά από τελικούς και κυρίως πως να τους διαχειριστούν τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο όσο και σε ψυχολογικό. Παράλληλα, μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια και των δύο αγώνων ανεβάζουν στροφές περίπου από τα μισά του παιχνιδιού.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους ξένους οι οποίοι όντας χρόνια στη χώρα μας (κυρίως Γιορντάνοφ και Καλντέιρα και λιγότερο ο Γιούρισιτς) ξέρουν καλά το τι πρέπει να κάνουν όταν η μπάλα καίει. Γενικότερα σε όλα τα παιχνίδια μέχρι τώρα μόλις ο Ολυμπιακός βρει επιθετικές λύσεις η σεμνή τελετή ολοκληρώνεται…

Πόσα θέλει για να μας τρελάνει;

Μιας που αναφερθήκαμε στο κεφάλαιο Γιορντάνοφ ήρθε η ώρα να αναφερθούμε σε ορισμένες σχετικές λεπτομέρειες. Ο Βούλγαρος διαγώνιος ο οποίος χτύπησε και πάλι τον πονεμένο του ώμο στους πρώτους πόντους του πρώτου τελικού έχει βαλθεί να μας τρελάνει.

Τον πρώτο τελικό τον έβγαλε με κόπους και βάσανα, ενώ στον δεύτερο για περίπου δύο σετ δεν υπήρχε στο γήπεδο. Μετά το 0-2 (με το χέρι του να συνεχίζει να τον πονάει) έγινε ο παλιός καλός γνωστός Γιορντάνοφ και “χτυπούσε” κάθε μπάλα που του έδινε ο Κουρνέτας.

Όλα αυτά την ώρα που δεν αποκλείεται και εκείνος μετά το τέλος του πρωταθλήματος να περάσει για ένα… ρεκτιφιέ στον ώμο.

Ο ταλαντούχος κ. Κοκκινάκης

Σημαντικό ρόλο μέχρι στιγμής στους τελικούς έχει παίξει και ένας παίκτης που προέρχεται από τον πάγκο ωστόσο δίνει σημαντικές λύσεις στον Δημήτρη Καζάζη.

Ο λόγος φυσικά για τον Κοκκινάκη ο οποίος σε δύο παιχνίδια έχει παίξει σε δύο θέσεις (στον πρώτο διαγώνιος και στον δεύτερο ακραίο) και έχει προσφέρει σημαντικές βοήθειες. Μπορεί επιθετικά να μην είναι εξαιρετικός ωστόσο με το σερβίς του και την ενέργεια του σε υποδοχή και άμυνα παρασύρει τους συμπαίκτες του και δίνει τις απαραίτητες ανάσες που χρειάζεται η καταπονημένη ερυθρόλευκη μηχανή.

Το θέλει, μπορεί, θα το κάνει;

Σε αυτές τις έξι λέξεις συνοψίζονται τα όσα μας έχει δείξει μέχρι στιγμής ο Εθνικός. Οι παίκτες του Μουστακίδη έχουν δείξει θέληση και δίψα.

Στον πρώτο τελικό ίσως έφτασαν πιο κοντά στο “μπρέικ” της ερυθρόλευκης έδρας από ότι στο δεύτερο ωστόσο έχυσαν μόνοι τους την καρδάρα με το γάλα. Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί ότι κατάφεραν να προηγηθούν με 2-1 και 13-8 στο τέταρτο σετ και να χάνουν το παιχνίδι.

Ο Εθνικός και στα δύο παιχνίδια βιάστηκε να τα “τελειώσει” και δεν έδειξε την απαραίτητη ωριμότητα και υπομονή.

Ο Ράιτς έχει το όπλο του

Το καλό για τον Μουστακίδη είναι ότι βλέπει το βασικό επιθετικό όπλο της ομάδας του να είναι ζεστό. Με 44% σε δύο αγώνες που έχει φορτωθεί πάρα πολλές μπάλες (συνολικά έχει πάρει 103) ο Ράιτς κρατάει.

Το θέμα είναι εάν μπορεί να συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς και να ηχήσει την σάλπιγγα της αντεπίθεσης του Εθνικού. Ο Κροάτης από την ημιτελική σειρά με την Κηφισιά παίζει με το πόδι πατημένο στο γκάζι και δείχνει να έχει ξεπεράσει τα προβλήματα που είχε και αυτός με τον ώμο του.

Εάν συνεχίσει έτσι είναι σίγουρο ότι ο Εθνικός έχει ελπίδες για την ανατροπή.

Η επί μέρους εικόνα

Γενικότερα εκείνο που έχουμε δει είναι τον Ολυμπιακό να έχει καλύτερες και περισσότερες λύσεις όταν η μπάλα καίει. Και πως θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά όταν μιλάμε για παίκτες με τέτοια εμπειρία και παραστάσεις.

Το κλειδί για τον Εθνικό και για τους τελικούς γενικότερα είναι η υποδοχή της ομάδας της Αλεξανδρούπολης. Με εξαίρεση τον Δαρίδη που “κρατάει”, Δαλακούρας και Μιγαΐλοβιτς έχουν θέματα με το φλοτ σερβις του Ολυμπιακού.

Οι ερυθρόλευκοι διαθέτουν εξαιρετικούς σέρβερ και μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι και στα δύο πρώτα παιχνίδια ειδικά ο Κουρνέτας και ο Χριστοφιδέλης έχουν κάνει σημαντική ζημιά στην υποδοχή του Εθνικού. Άλλωστε, είναι ξεκάθαρο ότι οι δύο ακραίοι της ομάδας του Μουστακίδη (δηλαδή ο Δαλακούρας με τον Μιγαΐλοβιτς) έχουν μπει στο σημάδι από τους ερυθόλευκους.

Την ίδια ώρα ο Εθνικός υπερτερεί στο κομμάτι του μπλοκ. Μπορεί η διαφορά των δύο ομάδων στα “kill blocks” (σε αυτά δηλαδή που δίνουν πόντους σε μια ομάδα) να είναι μόλις +2 ο Εθνικός, αλλά με κορυφαίο τον Ανδρεάδη (έχει ήδη 11 σε δύο αγώνες) οι παίκτες του Μουστακίδη σπάνε και πολλές μπάλες.

Στην άμυνα και εκεί υπερτερεί ο Ολυμπιακός. Άλλωστε, διαθέτει αρκετούς παίκτες που διακρίνονται στο συγκεκριμένο κομμάτι όπως είναι ο Στεφάνου και ο Χριστοφιδέλης (μέχρι και με ψαλιδάκια έχουν σώσει μπάλες στους τελικούς).

Τι περιμένουμε να δούμε

Σίγουρα μέσα στην έδρα του ο Εθνικός είναι μία ομάδα εξαιρετικά δυνατή. Η μοναδική του ήττα ήταν από τον Παναθηναϊκό και ο κόσμος αναμένεται να γεμίσει το κλειστό.

Μέσα σε όλα αυτά περιμένουμε να δούμε πως θα αντιδράσει και ο λαβωμένος Ολυμπιακός. Με ελάχιστες εναλλακτικές λύσεις στα χέρια του και με τους βασικούς του να αντιμετωπίζουν πολλά μικροπροβλήματα ο Δημήτρης Καζάζης θα περιμένει να δει το πως θα αντιδράσουν οι παίκτες του.

Το άγχος το έχει σίγουρα ο Εθνικός, αφού οποιοδήποτε λάθος του από εδώ και πέρα στοιχίζει διπλά. Ο Ολυμπιακός θα μπορέσει να πάρει τον τίτλο ή θα μείνει από βενζίνη…

Την απάντηση θα την έχουμε στις επόμενες ώρες…