Σαμικά, Ίλιτς, Τομάσεβιτς στο Sport24.gr

Κυριακή 28 Μαρτίου και ο καιρός -αν εξαιρέσουμε τον δαιμονισμένο αέρα- ήταν ό,τι έπρεπε για καφέ στην παραλιακή. Οι Σέρβες μας, η Γιασμίνα και η Σάνια, μόλις εμφανίστηκαν στο μαγαζί έκαναν το φυσιολογικό. Εντύπωση! Ενώ οι ετεροφυλόφιλοι άντρες του μαγαζιού είχαν καρφώσει το βλέμμα τους εκεί, κατέφτασε κι ο -προ μιας ημέρας κυπελλούχος- δίμετρος Γκιγιόμ με χαμόγελο ως τα αυτιά…

Και οι τρεις τους παίζουν στον Παναθηναϊκό. Η 25χρονη Γιασμίνα Ίλιτς είναι τριαρο-τεσσάρι στην ομάδα μπάσκετ με ύψος 1.88, η Σάνια Τομάσεβιτς στα 29 της παίζει ως ακραία στην ομάδα του βόλεϊ και βλέπει εμάς τους κοντύτερους από τα 185 εκατοστά και ο Γκιγιόμ (με σέρβικες ρίζες κι αυτός) 1.97 στα 28 του χρόνια είναι επίσης ακραίος, στην ανδρική ομάδα του βόλεϊ.



Για να εμβαθύνουμε λίγο στο «ποιόν» των παιδιών, η Γιασμίνα όσο σνομπ μπορεί να φαίνεται σε κάποιους, τόσο ντροπαλή, ευαίσθητη και προσγειωμένη είναι (μόνο τους διαιτητές δεν ντρέπεται!) Η Σάνια είναι πάντα άνετη και χαμογελαστή και επικοινωνιακά άψογη (κάτι που έχει εξάλλου σπουδάσει), ενώ ο Γκιγιόμ είναι τόσο τρελός, όσο φαίνεται και στους πανηγυρισμούς του μέσα στο παιχνίδι…



(Στο σημείο αυτό πριν ξεκινήσουμε, να ευχαριστήσω και τον Κώστα Χολίδη από το prasinanea.gr για την πολύτιμη βοήθειά του…)



(J = Jasmina, S = Sanja, G = Guillaume)









-Οι δυο σας, οι Σέρβες εννοώ, είστε καλές φίλες. Πώς γνωριστήκατε και πώς “δεθήκατε” τόσο;




G:
Εγώ ξέρω!


J:
Pick me!


S:
Γνωριστήκαμε από το facebook… Πριν έρθει (σ.σ.: η Σάνια διανύει το δεύτερό της χρόνο στην Ελλάδα) αρχίσαμε να μιλάμε από το facebook, ρωτούσε για τον Παναθηναϊκό ως ομάδα… μόλις ήρθε έγινε το κλικ και γίναμε πολύ καλές φίλες και ξέρω ότι θα είναι φιλία εφ’όρου ζωής!


G:
Ήταν (σ.σ.: η Γιασμίνα) άστεγη, έμενε στο σπίτι της Σάνια!


J:
Ήμουν άστεγη για μερικούς μήνες και η Σάνια με πήρε και ζούσαμε μαζί γι’αυτό τον καιρό… (γέλια)




-Παίζετε για τον ίδιο σύλλογο αλλά σε διαφορετικά αθλήματα… Βλέπετε τα παιχνίδια ο ένας του άλλου; Βλέπετε άλλα παιχνίδια του Παναθηναϊκού; Και αν ναι, σε ποια αθλήματα;




J:
Τα παιχνίδια μου είναι αρκετά νωρίς, άρα όταν η Σάνια δεν έχει προπόνηση ή δεν έχει να παίξει παιχνίδι, πάντα έρχεται στους αγώνες μου, κάθεται στην πρώτη σειρά και με χαιρετάει, και όταν εγώ έχω χρόνο πάω ως το Μετς μαζί με τις συμπαίκτριές μου και την βλέπουμε να παίζει…


S:
Ναι, έρχονται. Και όταν παίζαμε Γλυφάδα ερχόντουσαν μέχρι τη Γλυφάδα και ήταν ωραία…. Και βλέπουμε και τα παιχνίδια του (σ.σ.: του Σαμικά)


G:
Έρχονται και μας βλέπουν μερικές φορές…


S:
Και πάμε στο ανδρικό μπάσκετ… και μερικές φορές και στο ποδόσφαιρο…


J:
Προσπαθούμε να υποστηρίζουμε τον Παναθηναϊκό.


G:
Εγώ δεν έχω δει ποτέ τις γυναίκες στο μπάσκετ, δε με κάλεσε ποτέ η Γιασμίνα, δε με θέλει!


J:
Θα ξυπνήσεις και θα έρθεις; Κυριακή πρωί (σ.σ.: σε δυο εβδομάδες);


G:
Κυριακή;


S, J:
NOT!


G:
Ναι (ελληνικό)!
Λεωφόρος;


J:
Ναι


G:
Δυνατό παιχνίδι!


J:
Και θα είναι το τελευταίο μας παιχνίδι εκεί και θα έχει πολύ κόσμο!


G:
Πάμε; (ελληνικό)


S:
Ναι


G, S:
Πάμε! (ελληνικό πάλι)

(πηγαίνετε κι εσείς να δείτε και τους τρεις τους)









-Υπάρχει κάτι σαν “σέρβικο λόμπι” στην Ελλάδα μεταξύ αθλητών από διαφορετικές ομάδες; Κάνετε παρέα όλοι μεταξύ σας ή η εθνικότητα δεν έχει να κάνει με τις παρέες σας;




J:
Κάνουμε παρέα με Σέρβους γενικά αλλά δεν κάνουμε διαχωρισμούς ανάλογα την εθνικότητα…


S:
Ναι, έχουμε πολλούς Αμερικάνους φίλους, Γάλλους, έχουμε αρκετούς Έλληνες φίλους, άρα είναι απλά αν κάνεις κλικ με τον άλλο ή όχι, δε διαλέγουμε φίλους από το αν είναι Σέρβοι ή όχι. Μια από τις καλύτερες μας φίλες είναι Σέρβα (Jelena) αλλά εκτός από αυτή δε νομίζω ότι έχουμε κάποια άλλη Σέρβα να κάνουμε κολλητή παρέα…


J:
Ναι, έχουμε Αμερικάνους…


S:
Έχουμε Αμερικάνους κι έναν μισο-Σέρβο (σ.σ.: Γκιγιόμ)




-Ποια είναι η γνώμη σας για την Ελλάδα, τους Έλληνες και την συμπεριφορά τους σε σχέση με τον αθλητισμό; Είναι οι Έλληνες σαν τους Σέρβους; Μπορείτε να εντοπίσετε τυχόν διαφορές;




G:
Για μένα είναι σχεδόν το ίδιο, οι οπαδοί είναι σχεδόν ίδιοι, εδώ ασφαλώς πιο “τρελοί”, αλλά εκεί τα γήπεδα είναι γεμάτα, οι τηλεοράσεις καλύπτουν τα αθλητικά γεγονότα, οι σύλλογοι είναι καλοί και στη Σερβία και στην Ελλάδα. Στα αθλητικά για μένα είναι το ίδιο. Αλλά στη νοοτροπία εδώ είναι, ξέρεις, “σιγά-σιγά… αύριο…”


J:
Ναι… Ναι… “Τη Δευτέρα…”


G:
“Τη Δευτέρα…” αλλά δεν παραπονιόμαστε επειδή… δεν παραπονιέμαι επειδή μου αρέσει εδώ, άρα…


S:
Ναι, συμφωνώ…


J:
Μιλάμε γι’αυτό το θέμα όλη την ώρα, για το πόσο ίδιες είναι οι δύο εθνικότητες, δηλαδή η “φλόγα”…


S:
Δεν υπάρχει έκπληξη, δηλαδή ξέρεις ότι ο Έλληνας είναι χαρούμενος, μπορείς να το δεις στο πρόσωπό του, αν είναι στενοχωρημένος ή θυμωμένος θα στο δείξει, και μ’αρέσει αυτό γιατί δε χρειάζεται να πρέπει να διακρίνω αν κάποιος είναι “ψεύτικος” με χαμόγελο στο πρόσωπο αλλά να σκέφτεται “θα σε σκοτώσω”. Είναι καλό που μπορείς να ξέρεις αν είναι θυμωμένος μαζί σου, ή χαρούμενος για σένα…


J:
Και όσον αφορά τον αθλητισμό, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, οι μεγαλύτερες ομάδες στην Ελλάδα, είναι σαν κανονική θρησκεία, σαν ίδρυμα, ακολουθούν κάθε άθλημα και κάθε παιχνίδι και προσπαθούν να είναι σε όλα τα παιχνίδια.


G:
Είναι σαν την Παρτιζάν και τον Ερυθρό Αστέρα.


S:
Ναι, αλλά στην Παρτιζάν και τον Ερυθρό Αστέρα δε νομίζω ότι είναι τόσο σκληροπυρηνικοί όσο στην Ελλάδα. Εδώ είναι σε άλλη διάσταση η τρέλα για την ομάδα τους, και το αγαπάμε!


J:
Ναι…


S:
Αγαπάμε να παίζουμε για κάποιον που είναι τόσο παθιασμένος για μας. Σ’αρέσει (σ.σ.: Γκιγιόμ);


G:
Μου αρέσει.


J:
Κι εμένα…









-Σας αρέσει το ελληνικό φαγητό; Ποια φαγητά; Έχετε κάποια αγαπημένα;




J:
Φαγητό; Χωριάτικη; (γέλια)


S:
Φυσικά της αρέσει η χωριάτικη σαλάτα…


G:
Εγώ δοκιμάζω διάφορες σπεσιαλιτέ, είναι καλό να δοκιμάζεις, φυσικά είναι ωραία αλλά αν είμαι σπίτι νιώθω ότι δε θα μαγειρέψω αυτά επειδή πρώτον δεν ξέρω πώς, και δεύτερον δεν είναι στο μυαλό μου να μαγειρέψω ελληνικό φαγητό. Αλλά είναι ωραία! Ούζο… και είμαστε στην Ελλάδα και πρέπει να ζούμε σαν Έλληνες. Δε θα πάω σε γαλλικό εστιατόριο εδώ, θα πάω σε ελληνικό και θα δοκιμάσω, θα φάω και αν είναι καλό θα μου αρέσει, αν όχι… δε θα μου αρέσει! Αλλά… μου αρέσει όταν μαγειρεύει (σ.σ.: η Σάνια)


J:
Ναι, η Σάνια μαγειρεύει για μας πολύ συχνά.



Ναι, αυτό είναι σε άλλη ερώτηση!




-Ξέρω ότι εσείς οι δύο, εννοώ οι Σέρβες, δεν είστε απλά αθλήτριες, αλλά είστε σπουδασμένες…


G:
Μοντέλα!




…μοντέλα! Μπορούμε να το δούμε, και έχετε και πτυχία. Πάνω σε τι είναι τα πτυχία σας;




S:
Εμένα είναι πάνω στις επικοινωνίες, στη Δημοσιογραφία, πήγα πρώτα για επιχειρήσεις αλλά δεν μου τράβηξε την προσοχή για πολύ και στράφηκα προς την Επικοινωνιακή Δημοσιογραφία με ειδίκευση στην αναμετάδοση (ελπίζω να μην το σκότωσα στη μετάφραση).


J:
Εγώ πήρα πτυχίο πάνω στις Διεθνείς Σχέσεις στην Πολιτική επιστήμη που περιλαμβάνει ιστορία, κοινωνιολογία, πολιτική…




-Εσύ (σ.σ.: Γκιγιόμ) τι πτυχίο πήρες;




G: (κοιτάζει τριγύρω αδιάφορος)


S, J:
Του βόλεϊ!


G:
Πήρα το δίπλωμά μου στη Γαλλία πολύ εύκολα και μετά από αυτό πήγα στην Ιταλία και σταμάτησα να σπουδάζω, και ελπίζω να μη ξαναχρειαστεί να γυρίσω στο Πανεπιστήμιο… Το ελπίζω… Αλλά δεν είμαι χαζός!




7. Έχω πληροφορίες ότι η Σάνια φτιάχνει πολύ ωραία κέικ. Αληθεύει;




J:
Ναι. Συνήθως δεν τρώω γλυκά, όπως κέικ και τέτοια, αλλά φτιάχνει το καλύτερο που υπάρχει και το φτιάχνει και εύκολα, το αγαπώ! Και την παίρνω τηλέφωνο και της λέω «Σάνια, φτιάξε μου!»


S:
Γενικά δεν τρώει πολύ, και όταν τρώει κάτι θέλεις να της το φτιάξεις, σε κάνει χαρούμενη να την βλέπεις να το τρώει. Να πεις «ορίστε, φάε!» Κι αυτή (δείχνοντας προς τον Γκιγιόμ
) φτιάχνει πολύ ωραία κέικ αλλά δεν τα τρώει…


G:
Αυτή;


S:
…τα φτιάχνει για εμάς. Όχι, αυτή! (σ.σ.: δείχνει τη Γιασμίνα)
Αυτός “μαγειρεύει” πλασέ στο παιχνίδι!




-Ποια είναι η σχέση σας με τη μαγειρική γενικά;




J:
Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω. Δεν τρώω γενικά αυτά που μαγειρεύω αλλά οι υπόλοιποι μου λένε ότι είναι ωραία!


S:
Ναι, είναι ωραία, μαγειρεύει πολύ καλά κι εμένα μου αρέσει να μαγειρεύω, ειδικά όταν ξέρω ότι θα είναι για πολλά άτομα. Δεν ξέρω πώς να μαγειρέψω μόνο για μένα, όταν μαγειρεύω, μαγειρεύω για 5-6 ή και παραπάνω, όπως κάνουμε και στη Σερβία.

Θα περάσουμε κάποια μέρα…


J:
Πάντα έτσι πάει, μαγειρεύει η Σάνια και μας καλεί όλους και καθόμαστε εκεί για 3-4 ώρες και μιλάμε, κουτσομπολεύουμε…


S:
Είναι ο αγαπημένος μας τρόπος να βρισκόμαστε, να μαζευόμαστε με τις φόρμες, να τρώμε μαζί, να πίνουμε κρασί, να βλέπουμε τηλεόραση ή κάτι τέτοιο, να αράζουμε…









-Πού συχνάζετε και τι σας αρέσει να κάνετε στον ελεύθερό σας χρόνο (εκτός των παραπάνω);




G:
Φυσικά ξεκούραση, επειδή οι προπονήσεις είναι σχεδόν κάθε μέρα, και μετά από αυτό να κρατάω επαφή με την οικογένεια. Οικογένεια και φίλοι στην πατρίδα. Έπαιζα γκολφ, αλλά λόγω του μ%$#κία (ελληνικά) δάχτυλου δεν μπορώ φέτος.


S:
Μπιπ!


J:
Ξέρω πως εδώ θα μπει «μπιπ» (πόσο άδικο είχε…)


G:
Και έχει γήπεδο γκολφ εδώ στην Γλυφάδα αλλά ποτέ δεν πάω να παίξω…


J:
Εμείς βρισκόμαστε όλη την ώρα… πίνουμε καφέ…


S:
Ναι, πίνουμε καφέ…


G:
Ο καφές είναι μέρος της προπόνησης στην Ελλάδα.


S:
…καθόμαστε η μία δίπλα στην άλλη, έχουμε τα laptop μας, με facebook, skype, μιλάμε με τις οικογένειές μας, όπως είπε ο Γκιγιόμ… Επίσης μου αρέσει να πηγαίνω με τις φίλες μου σε ινστιτούτα ομορφιάς αν μπορώ και κάθε μέρα! Είναι στη Νέα Σμύρνη, οδηγώ ως εκεί, πίνω καφέ και με περιποιούνται. Φτιάχνω τα μαλλιά μου, τα νύχια χεριών και ποδιών…


G:
Κι εγώ! Πάω και μου ξυρίζουν τα πόδια, μου φτιάχνουν τα νύχια μου… Είναι αλήθεια, κοίτα! Είναι ξυρισμένο.


S:
Αλλά δε σε ξυρίζουν εδώ! (σ.σ.: γένια) (γελάει)









-Αναφέρατε τα πράγματα που μισείτε περισσότερο…




S:
Να λες ψέματα, να απατάς τον άλλον…


J:
Τα ψέματα.


S:
Οι «ψεύτικοι» άνθρωποι…


G:
Τα πράγματα που δεν καταλαβαίνω.


J:
Το μπάσκετ; (γέλια)
Ευτυχώς οι Έλληνες αγαπούν το μπάσκετ. Οι Γάλλοι… δεν θα πω για τους Γάλλους…


G:
Ναι, μου το είπες. Έχει (σ.σ.: η Γιασμίνα)
κακή εμπειρία από τη Γαλλία… Ο πόνος!


J:
Ναι, ο πόνος, να πατήσουμε dislike!


S:
Dislike, το κουμπί στο facebook, dislike!


J:
Dislike…




-Ποια είναι τα σχέδιά σας για τη νέα σεζόν; Θα μείνετε στην Ελλάδα ή είναι πολύ νωρίς γι’αυτή την κουβέντα;




G:
Είναι θέμα της μάνατζέρ μου (σ.σ.: Σάνια)


S:
Όχι, αυτός είναι ο μάνατζέρ μου…


G:
Θα ξέρω πιστεύω σύντομα, αλλά νιώθω πολύ καλά εδώ κι ελπίζω να είμαι εδώ και για την επόμενη σεζόν και, γιατί όχι, για περισσότερα χρόνια.


S:
like!


J:
like! Νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε…


S:
Ναι, νομίζω ότι όλοι είχαμε καλές εμπειρίες εδώ, απλά θα δούμε στο τέλος της σεζόν ανάλογα το τι θέλουν οι ομάδες και τι θέλουμε εμείς… Και ακόμα δεν είναι το τέλος της σεζόν και όλοι έχουμε περίπου ένα μήνα και παραπάνω ακόμα. Θα δούμε τότε.




-Ποια είναι τα σχέδιά σας για τα επόμενα χρόνια; Αν και είστε ακόμα νέοι, έχετε σκεφτεί ποια θα ήταν η ιδανική ηλικία για να αποσυρθείτε από την ενεργό δράση; Ή είναι πάλι πολύ νωρίς για να το συζητάμε;




J:
Την τελευταία χρονιά δεν έπαιζα μπάσκετ γιατί είχα κάτι προσωπικά προβλήματα στη Γαλλία (κοιτάζει τον Γκιγιόμ)
και δεν ξέρω, είναι δύσκολο να πω, θα έρθει μόνο του, θα προσπαθήσω να παίξω του χρόνου, φυσικά όπως είπα θέλω να μείνω εδώ και δεν ξέρω ακόμα τι θα γίνει… Δεν ξέρω…


S:
Ήμουν σίγουρη μετά τη χρονιά στην Κορέα ότι θα σταματήσω να παίζω βόλεϊ, αλλά ήρθα εδώ πιο μετά, ήρθα στην Ελλάδα κι απολαμβάνω να παίζω βόλεϊ πάλι και περνάω καλά στο γήπεδο… το διασκεδάζω… Δεν είμαι τόσο νέα όσο οι άλλοι δύο…


G:
Μόνο 2 χρόνια…


S:
…όμως δεν σχεδιάζω ακόμα το πότε θα σταματήσω, μάλλον άλλα 2-3 χρόνια τουλάχιστον.


G:
Θα συνεχίσω να παίζω βόλεϊ όσο το διασκεδάζω… όταν σταματήσω να το διασκεδάζω θα σταματήσω και σχεδιάζω στη ζωή μου να ζήσω κάπου κοντά στη Σερβία και να κάνω δουλειά εκεί αλλά τώρα που παίζω μπρουυυπ μπρουυυπ… και το να μην κάνω τίποτα πάντως θα είναι καλό!




-Έχω κάποιες έξτρα ερωτήσεις…




G:
Θα κοστίσουν ακριβά!




-Ναι, θα πληρώσουμε παραπάνω…




S:
Άλλο ένα καπουτσίνο!




-Έχω μια ερώτηση για τη Γιασμίνα, κι άλλη μία για τη Σάνια. Γιασμίνα, ζηλεύεις το Κύπελλο που πήρε η Σάνια πρόσφατα; Υποθέτοντας ότι μιλήσατε στο τηλέφωνο αργότερα εκείνη τη μέρα…




J:
Δεν ζηλεύω, είμαι περήφανη για εκείνη, για όλη την ομάδα. Ήμουν στη Θεσσαλονίκη τότε και στέλναμε sms η μία στην άλλη πριν το παιχνίδι για το «καλή τύχη» και «πάρε με τηλέφωνο αν κερδίσετε», και μετά μου έστειλε «κερδίσαμε». Επειδή μετά είχε εορτασμούς και τελετές και όλα αυτά, μιλήσαμε αργότερα εκείνο το βράδυ, αλλά ήμουν ενθουσιασμένη για εκείνη γιατί ήξερα ότι το ήθελε πάρα πολύ. Ήμουν πολύ χαρούμενη για αυτήν. Και για σένα επίσης! (σ.σ.: Γκιγιόμ)


G:
Της έδωσα εισιτήριο και δεν ήρθε!


S:
Φοβόταν!


J:
Όλοι οι τρελοί… ποτέ δεν ξέρεις!




– Και η έξτρα ερώτηση για τη Σάνια… Πες μας κάτι για την εμπειρία σου στην Ασία!




S:
Πωωωωωωωωω…


G:
Μπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπ


S: (Γεια και ευχαριστώ στα κορεάτικα)
Έχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και έχω περάσει καλά σε πολλές χώρες αλλά η Κορέα ήταν άλλο επίπεδο και δεν μπορούσα να συνηθίσω τίποτα εκεί. Ούτε το φαγητό, ούτε τους ανθρώπους, ούτε το να μη μιλάνε καμια άλλη γλώσσα εκτός από κορεάτικα… Και η προπόνηση 8 ώρες τη μέρα… Δηλαδή αν ήμουν στη φυλακή για 5 μήνες θα ήταν καλύτερα από το να προπονούμαι 8 ώρες τη μέρα κάθε μέρα. Γι’αυτό μετά τη σεζόν στην Κορέα ήμουν 100% σίγουρη ότι θα παρατήσω το βόλεϊ, δεν ξέρω πώς με έπεισαν να επιστρέψω… Σας ευχαριστώ που με πείσατε!









-Και μια έξτρα ερώτηση για τον Γκιγιόμ… Είσαι στα αλήθεια τόσο τρελός;




G:
Μπορείτε να το δείτε… Όχι, δεν ξέρω, ρώτα αυτήν… (σ.σ.: Σάνια)
Μου αρέσει να διασκεδάζω και να φτάνω στα όρια, προσπαθώ πάντα να σέβομαι αλλά ίσως να τα ξεπερνώ μερικές φορές. Αν το άτομο με ξέρει, τότε θα το δεχτεί χωρίς να έχει πρόβλημα. Είναι η προσωπικότητά μου, αν την άλλαζα δεν θα ήμουν ο ίδιος άνθρωπος, δε θα ήμουν ο ίδιος παίκτης…


S:
Μην αλλάξεις, σε αγαπάμε όπως είσαι!


G:
…δηλαδή… Είμαι εγώ, δεν μπορώ να το αλλάξω. Δεν μπορώ και δε θέλω.


S:
Καλύτερα να μην αλλάξει, δεν είναι ότι είναι και αναιδής… Δε νομίζω ότι είναι αναιδής.


G:
Μου αρέσουν οι πάντες.


S:
Κάνει τον κόσμο να γελάει, είναι ο αυτός που κάνει τα αστεία στην παρέα, αυτός που τους κάνει όλους να γελάνε όλη την ώρα.


J:
Δίνει ενέργεια…




-Κι άλλη μία. Είσαι χαρούμενος για χτες; (σ.σ.: κατάκτηση του Κυπέλλου) Πόσο χαρούμενος είσαι;




G:
Πολύ. Ήταν το πρώτο μου τρόπαιο, ήρθα στον ΠΑΟ γι’αυτά, ευτυχώς τα καταφέραμε, ήταν σημαντική η νίκη με τον Ολυμπιακό, μια νίκη απέναντι σε μια καλή ομάδα, με καλούς παίκτες… Και είναι ωραίο να παίζεις για ανθρώπους που ξέρεις. Τελικά η ανάγκη μου για τη νίκη ικανοποιήθηκε και είμαι πολύ χαρούμενος γι’αυτό!