Η Φένια Παπαγεωργίου στο Sport24.gr

Παράλληλα, αναφέρθηκε στα τρία χρόνια γεμάτα τίτλους που έζησε στον Παναθηναϊκό, αλλά και στην εμπειρία της ως μοντέλο στην παρουσίαση του Πρωταθλήματος της Α1.

Αναλυτικά όσα δήλωσε στο SPORT 24 η Φένια Παπαγεωργίου:

Πότε και πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το βόλεϊ;

“Αν θυμάμαι καλά ξεκίνησα στην πρώτη γυμνασίου. Πήγαινα τότε στα εκπαιδευτήρια Δούκα και τόσο στη γυμναστική όσο και στα διαλείμματα εμείς τα κορίτσια παίζαμε βόλεϊ. Η γυμνάστρια που είχαμε τότε, η κ. Κατερίνα Παπαθανασίου, προφανώς είδε ότι είχα κάποιο ταλέντο στο βόλεϊ και μου είπε να πάω στις ακαδημίες του Πανιώνιου.

Όλοι νόμιζαν ότι έμενα Νέα Σμύρνη και ότι αυτός ήταν και ο λόγος που εγώ πήγα στον Πανιώνιο, αλλά δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα. Από εκεί και πέρα το βόλεϊ μου άρεσε αμέσως. Βρήκα την ευκαιρία να κάνω νέες παρέες, να περάσω δύο ώρες ευχάριστα. Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησα, μου άρεσε και συνέχισα”.

Αλήθεια, το μπιτς βόλεϊ πως προέκυψε;

“Το μπιτς βόλεϊ προέκυψε το 2005 αν θυμάμαι καλά. Τότε η Κατερίνα Νικολαΐδου έφυγε από την εθνική ομάδα μπιτς βόλεϊ και ήρθε στον Πανελλήνιο να παίξει όπου ήμουν και εγώ.

Κάναμε πολύ παρέα τότε και θεώρησε βλέποντάς με ότι θα ήμουν καλή στο μπιτς βόλεϊ. Αρχικά ξεκινήσαμε παίζοντας απλά στην παραλία, αφού ούτως ή άλλως ήμασταν φίλες. Το μπιτς βόλεϊ με κέρδισε από την πρώτη κιόλας μέρα. Είναι πραγματικά απίστευτο άθλημα, όμως θέλει πολύ προπόνηση και να είσαι συγκεντρωμένος σε αυτό.

Εγώ, δεν αποφάσισα σε καμία στιγμή να εγκαταλείψω το βόλεϊ σάλας για το μπιτς. Είχαμε αρκετές επιτυχίες στην Ελλάδα, παίξαμε και στην Ευρώπη, αλλά όταν πήγα στον Παναθηναϊκό ήθελα να αφοσιωθώ εκεί. Τώρα πλέον θα παίζω εντελώς ερασιτεχνικά στις παραλίες στο νησί”.

Το γεγονός ότι από αρκετά μικρή ηλικία έφτασες όχι μόνο να παίζεις στην Α1, αλλά και να κατακτάς τίτλους σου έδωσε ένα έξτρα κίνητρο αν θες;

“Γενικά, μου άρεσαν και μου αρέσουν όλα τα αθλήματα. Από πολύ μικρή έπαιζα τένις. Μάλιστα, είχα φτάσει στο επίπεδο να παίζω σε αγώνες και το σταμάτησα λόγω του βόλεϊ.

Το βόλεϊ μου άρεσε πολύ γιατί είναι ένα ομαδικό άθλημα. Μετά τον Πανιώνιο, πήγα στον Πανελλήνιο και έτσι έπαιξα όπως είπες και εσύ πολύ γρήγορα στην Α1. Οι τίτλοι ήρθαν με την άφιξη του κ. Νικολάκη στην ομάδα. Όπως και να έχει όμως το βόλεϊ το αγάπησα και χωρίς τους τίτλους και τις διακρίσεις. Βέβαια, όταν μετά έφτασα σε ένα επίπεδο να ασχολούμαι σε ένα επαγγελματικό επίπεδο με το βόλεϊ, είχα ως στόχο να πάω στην καλύτερη ομάδα της Ελλάδας που ήταν ο Παναθηναϊκός τότε και το έκανα. Έτσι, ξεκίνησε ένας νέος κύκλος για μένα τότε”.

Θες να μου μιλήσεις για τα τρία χρόνια που ήσουν στον Παναθηναϊκό;

“Αν με ρωτήσεις μπορώ να σου πω ότι ήμουν πολλά περισσότερα χρόνια στην ομάδα… Αυτή την εντύπωση έχω εγώ, αλλά και αρκετός κόσμος που με ρωτούσε πόσα χρόνια ήμουν στον Παναθηναϊκό.

Βέβαια ήταν τρία πάρα πολύ καλά χρόνια, στα οποία πήραμε Πρωταθλήματα, Κύπελλα και στη δεύτερη χρονιά φτάσαμε μέχρι και το Φάιναλ Φορ στο Τσάλεντζ Καπ. Ειδικά αυτή η χρονιά ήταν μοναδική. Γενικότερα, έζησα στιγμές στον Παναθηναϊκό που θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που της έζησε και θα τις μεταφέρω στις επόμενες γενιές, στα παιδιά μου. (γέλια)

Είναι τρία χρόνια που με στιγμάτισαν. Με έκαναν να νιώσω ότι κάτι κατάφερα και εγώ να κάνω στο βόλεϊ. Μακάρι, να μπορέσω να ζήσω ανάλογες στιγμές στη νέα μου ομάδα την ΑΕΚ”.

Τι έγινε το περασμένο καλοκαίρι και έφυγες από τον Παναθηναϊκό και γιατί επέλεξες την ΑΕΚ για να συνεχίσεις την καριέρα σου;

Πάντως είσαι τυχερή γιατί τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και η ΑΕΚ είναι δύο ομάδες που έχουν πολύ κόσμο στα παιχνίδια τους και από ότι ξέρω σου αρέσει αυτό.

Για το τέλος φυσικά και δεν θα μπορούσα να μη σε ρωτήσω για το μόντελινγκ…