ΑΕΚ, το όνειρο που έγινε εφιάλτης

Η εξέλιξη της φετινής χρονιάς για την ΑΕΚ θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή για όσους θελήσουν να φτιάξουν ομάδες χωρίς να έχουν εξασφαλίσει πρώτα τα απαραίτητα χρήματα για να γίνει αυτό.

Φυσικά, οι κιτρινόμαυροι θα έπρεπε να γνωρίζουν τις συνέπειες αφού δεν είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα. Το τμήμα βόλεϊ είχε φτάσει μέχρι και τη Β Εθνική πριν επιστρέψει και πάλι στα “σαλόνια” της Α1 και βασική αιτία ήταν τα τεράστια χρέη που υπήρχαν.

Πέρσι, η ΑΕΚ έκανε μια προσπάθεια να επανέλθει δυναμικά στην κορυφαία κατηγορία, ωστόσο παρά το γεγονός ότι αυτή συνοδεύτηκε με την κατάκτηση του Λιγκ Καπ δεν ήταν όλα ρόδινα. Κάθε άλλο, αφού και πάλι οι πληρωμές έμειναν πίσω και έτσι δημιουργήθηκαν νέα χρέη.

Ομάδα για τετράδα

Μετά τις κλασικές περιπέτειες του καλοκαιριού και με τον Ελγκέτα να έχει ξεκινήσει από νωρίς το χτίσιμο της ομάδας της νέας περιόδου, η ΑΕΚ έμοιαζε ικανή για πολλά.

Κρνιτς, Ραντούνοβιτς, Ανδρεάδης και Μπουρκόφσκι που ήρθαν σε συνδυασμό με τους Πέτρογλου, Παγιάν, Μαντέκα, Κατσανεβάκη και Γκούζντα που έμειναν, δημιούργησαν μία ισχυρή ομάδα. Όλα αυτά όμως έμειναν στα χαρτιά αφού τα προβλήματα άρχισαν από νωρίς.

Από καταβολής του τμήματος βόλεϊ οι ομάδες της ΑΕΚ έχουν συνηθίσει να πορεύονται με όνειρα, προδοκίες αλλά και προβλήματα. Η απουσία των τεσσάρων ξένων στο Λιγκ Καπ επειδή δεν είχαν πληρωθεί τα παράβολα των μεταγραφών τους κόστισε τον αποκλεισμό από το φάιναλ-4 της διοργάνωσης κι έτσι η «Ένωση» δεν θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον τίτλο της.

Αυτό όμως όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια ήταν μόνο μία σταγόνα στον ωκεανό των προβλημάτων που θα έρχονταν στη συνέχεια.

Το κεφάλαιο των αποχωρήσεων

Ο χορός των αποχωρήσεων άρχισε από τους ξένους, συνεχίστηκε με τους Έλληνες, ενώ την ίδια ώρα οι προπονητές έφευγαν μην μπορώντας να κάνουν τη δουλειά τους.

Συνολικά έντεκα παίκτες έφυγαν μέσα στη χρονιά. Οι Βαλεντίν Μπουρκόφσκι, Ίνοσλαβ Κρνιτς, Χόρχε Παγιάν, Πέτρος Πέτρογλου, Θάνος Παπαδημητρίου, Γιάννης Μαντέκας, Μπάλσα Ραντούνοβιτς και Σταύρος Κατσανεβάκης κούνησαν μαντήλι και κανένας δεν μπορούσε να τους πει τίποτα.

Το χρώμα του ευρώ το ξέχασαν, δεσμεύσεις άκουσαν κατά συρροή και πολλοί αντιμετώπισαν βιοποριστικό πρόβλημα.

Το λεπτό θέμα της συμπεριφοράς

Το χειρότερο για την ΑΕΚ ωστόσο δεν είναι ότι έπεσε ή ότι έγιναν όσα συνέβησαν σε ένα ιστορικό της τμήμα. Εκείνο που μικραίνει μία ομάδα είναι η συμπεριφορά των παραγόντων της.

Δεν γίνεται όταν χρωστάς σε κάποιους παίκτες οι οποίοι παλεύουν για να σε κρατήσουν στην κατηγορία να έχεις τη συμπεριφορά που είχε η ΑΕΚ απέναντι στους Ίλιτς, Οικονόμου και Δημητρούδη. Όταν μία εταιρία δεν είναι εντάξει απέναντι στους υπαλλήλους της δεν γίνεται να βγαίνει από πάνω προχωρώντας σε τέτοιες ανακοινώσεις.

Το κερασάκι στην τούρτα για τους τρεις αθλητές ήταν η έξωσή τους από το ξενοδοχείο όπου έμεναν.

Άξιοι συγχαρητηρίων και η επόμενη ημέρα

Όπως και να έχει οι μοναδικοί οι οποίοι είναι άξιοι συγχαρητηρίων είναι οι παίκτες οι οποίοι έμειναν μέχρι το τέλος και πάλεψαν μόνοι τους για ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ομάδα έπεσε στην Α2 εκείνοι έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν όντας απλήρωτοι για το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς.

Εκείνο ωστόσο που αποτελεί μεγάλο ερωτηματικό είναι το τι θα γίνει το ερχόμενο καλοκαίρι. Η ομάδα θα αγωνιστεί στην Α2 με νέα χρέη να την κυνηγούν όταν επιστρέψει στην Α1. Χρήματα και μάλιστα αρκετά θα απαιτηθούν για να μπορέσει να σηκώσει κεφάλι το συγκεκριμένο τμήμα, ωστόσο το θέμα είναι ποιος θα τα βάλει.

Κοινώς αναζητείται ένας τρελός ή αθεράπευτα ρομαντικός για να μπορέσει να τραβήξει το κάρο από τη λάσπη.