49ers-Ravens: Ένα Super Bowl ανάμεσα στον παλιό και τον νέο

1.30 ώρα Ελλάδας απόψε (Κυριακή προς Δευτέρα), δύο κυρίαρχες ομάδες του NFL θα αναμετρηθούν στο Super Bowl XLVΙI: 49ers εναντίον Ravens. Το ενδιαφέρον έγκεται στο ότι οι μεν 49ers είναι μια διαχρονική δυναστεία του αθλήματος που όμως πέρασε μια πολύ άσχημη δεκαετία, ενώ οι δε Ravens είναι από τις πιο πρόσφατες προσθήκες του πρωταθλήματος, έχοντας όμως προλάβει ήδη να εξελιχθεί σε ισχυρό, μόνιμο διεκδικητή.

Ενόψει του τελικού, ας κάνουμε μια αναδρομή τόσο στους προηγούμενους τίτλους τους, όσο και στις φετινές τους πορείες. Πρώτα, μπορείς να φρεσκάρεις τα βασικά του αθλήματος, να δεις μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του Super Bowl και να μάθεις τα πάντα για την απίστευτη συγκυρία της κόντρας των δύο head coaches που είναι αδέρφια.

Στην τωρινή τους ‘εκδοχή’, οι δύο ομάδες έχουν αγωνιστεί μία φορά, στη διάρκεια της περσινής σεζόν. Οι Ravens τότε επικράτησαν 16-6 σε ένα κακό παιχνίδι, όμως από τότε έχουν αλλάξει πολλά πράγματα και στις δύο πλευρές. Περιμένοντας εναγωνίως το αποψινό Super HarBowl (όπως αναφέρεται από πολλούς το φετινό Super Bowl λόγω των αδερφών Harbaugh που είναι προπονητές των αντιπάλων ομάδων), κάνουμε μια αναδρομή στην πλούσια και σύντομη ιστορία των 49ers και Ravens αντιστοίχως, και στους προηγούμενους τελικούς στους οποίους έχουν αγωνιστεί.

Και, αυτό δε θα το δεις να τυχαίνει συχνά (έως ποτέ), αλλά αθροίζοντας το ιστορικό τους, έχουν παιχτεί στο παρελθόν από τις δύο ομάδες 6 Super Bowl και δεν έχει χαθεί ούτε ένα.

Τα Super Bowl των 49ers

Super Bowl XVI (1982)

Η αρχή μιας από τις μεγαλύτερες δυναστείες του αθλήματος, των 49ers της δεκαετίας του ‘80. Με τον θρύλο Joe Montana να πασάρει και την ιδιοφυία Bill Walsh στον πάγκο να σπέρνει τρόμο με την ανάπτυξη μιας πρωτοποριακά σχηματισμένης επίθεσης που άφηνε αντιπάλους ανήμπορους να αντιδράσουν, οι 49ers έφτασαν στο πρώτο Super Bowl της ιστορίας τους έχοντας το καλύτερο ρεκόρ της κανονικής περιόδου (13-3). Η κυριαρχία τους έγινε σαφής εξαρχής, κλείνοντας το πρώτο ημίχρονο προηγούμενοι 20-0. Οι Bengals προσπάθησαν να γυρίσουν το παιχνίδι, ροκάνισαν τη διαφορά, κλείδωσαν τον Montana, όμως ο χρόνος δεν τους έφτασε κι απλώς μείωσαν τη διαφορά με touchdown λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος, για να γραφτεί το τελικό σκορ San Francisco 49ers – Cincinnati Bengals 26-21. O Montana πήρε το MVP.

Super Bowl XIX (1985)

Στη σεζόν του 1984 οι 49ers έγιναν η πρώτη ομάδα που έκανε σεζόν 15 νικών στο NFL συνεχίζοντας να κυριαρχούν στη λίγκα. Στο Super Bowl βρήκαν απέναντί τους τους Dolphins του νεαρού τότε Dan Marino (ίσως ο μεγαλύτερος quarterback που δεν κέρδισε ποτέ δαχτυλίδι), ο οποίος στη δεύτερη σεζόν του στο NFL είχε ήδη αρχίσει να σπάει ό,τι ρεκόρ πάσας έβρισκε μπροστά του. Όμως ο τελικός δεν ήταν ποτέ κοντά. Ύστερα από το ενθουσιώδες ξεκίνημα του Μαϊάμι στην πρώτη περίοδο, ο Walsh άλλαξε τον αμυντικό του σχηματισμό σταματώντας την πάσα που ήταν το δυνατό όπλο του Marino, και ταυτόχρονα πήρε μπροστά η επιθετική μηχανή του Σαν Φρανσίσκο. Στη 2η και 3η περίοδο οι 49ers πέτυχαν συνολικά 31 πόντους ενώ οι Dolphins κατάφεραν απλώς δύο field goal. Στην 4η περίοδο οι αντίπαλοι απλώς κοιταζόντουσαν περιμένοντας να φτάσει στο τέλος η τυπική διαδικασία. Τελικό Miami Dolphins – San Francisco 49ers 16-38. O Montana πήρε το MVP.

Super Bowl XXIII (1989)

To μοναδικό από τα Super Bowl των 49ers που ήταν αληθινά αγωνιώδες. Ύστερα από μια προβληματική χρονιά που είδε τον Montana να μοιράζεται χρόνο συμμετοχής με τον αναπληρωματικό του, Steve Young, και την ομάδα να παλεύει για να μπει στα πλέι-οφ, όλα άρχισαν να λειτουργούν σωστά την κατάλληλη στιγμή, και ύστερα από 4 χρόνια έφτασαν ξανά στο Super Bowl. Εκεί βρήκαν ξανά απέναντί τους τους Bengals.

Το παιχνίδι ήταν σκληρό και κοντινό στο σκορ, ενδεικτικό άλλωστε το σκορ ημιχρόνου 3-3. Οι Bengals προηγήθηκαν μέχρι λίγο πριν το τέλος του παιχνιδιού, όταν ο Joe Montana πήρε τη μπάλα με 3 λεπτά να απομένουν και μοναδικό στόχο το touchdown. Ακολούθησε ένα από τα διασημότερα drives στην ιστορία του NFL που είχε ως κατάληξη την touchdown υποδοχή του Taylor, 30” πριν τη λήξη. Τελικός σκορ Cincinnati Bengals – San Francisco 49ers 16-20. MVP o Jerry Rice, έτσι για την έκπληξη.

Super Bowl XXΙV (1990)

Το μεγαλύτερο Super Bowl non-event στην ιστορία, καθώς εκατομμύρια τηλεθεατές είδαν τους 49ers να διασύρουν τους Broncos του John Elway επί τρεις ώρες, σκοράροντας δύο touchdowns σε κάθε περίοδο (8 στο σύνολο) και κερδίζοντας με τη μεγαλύτερη διαφορά ever, πετυχαίνοντας για πρώτη τους φορά διαδοχικές κατακτήσεις του Lombardi Trophy. Τελικό σκορ San Francisco 49ers – Denver Broncos 55-10. MVP, έκπληξη, ο Joe Montana.

Super Bowl XXIX (1995)

O Steve Young έχοντας πάρει τα ηνία της ομάδας από τον Montana, δεν είχε καταφέρει παρόλαυτά να την οδηγήσει σε κατάκτηση Super Bowl. Στην πρώτη ευκαιρία που του δόθηκε, έκανε ένα από τα μεγαλύτερα παιχνίδια quarterback στην ιστορία με 325 γυάρδες πάσας, 49 γυάρδες τρέξιμο (πρώτη φορά στην ιστορία του Super Bowl που ο ίδιος παίχτης ήταν 1ος και στην πάσα και στο τρέξιμο) και 6 touchdown πάσες. Φυσικά πήρε το MVP, διώχνοντας το φάντασμα του Montana. Ο άτυχος σάκος του μποξ που βρέθηκε απέναντί του ήταν οι San Diego Chargers στο πρώτο τους Super Bowl. Τελικό σκορ, San Francisco 49-ers – San Diego Chargers 49-26.

Οι 49ers παραμένουν η μοναδική ομάδα στην ιστορία που έχει παίξει σε τουλάχιστον 2 Super Bowl χωρίς να ήττηθεί ούτε μια φορά. Τα περισσότερα από αυτά όπως είδαμε, δεν ήταν καν κοντά.

Τo Super Bowl των Ravens

Super Bowl XXXV (2001)

Οι Ravens του Brian Billick, 4 μόλις χρόνια μετά τη δημιουργία τους, έφτασαν στο Super Bowl μπαίνοντας στα πλέι-οφ από το παράθυρο των wild cards για να βρουν απέναντί τους τους Giants των Kerry Collins και Tiki Barber. Αυτό που συνέβη εκείνο το βράδυ στην Τάμπα ήταν κάτι που η ομάδα της Νέας Υόρκης δε θα ήθελε να θυμάται. Η άμυνα των Ravens έλιωσε τα πάντα, απαγορεύοντας στους Giants να πλησιάσουν έστω κοντά στο να σκοράρουν. Ήταν μόλις η 2η φορά στην ιστορία του Super Bowl που μια ομάδα δεν καταφέρνει να σκοράρει ούτε έναν πόντο από την επίθεσή της, μιας το touchdown των Giants προήλθε από την άμυνα. Οι Ravens υποχέωσαν τους Giants να κάνουν punt ή να πουλήσουν τη μπάλα και στις 16 επιθέσεις τους. Η ασφυκτική άμυνα των Ravens με ηγέτη τον Ray Lewis επέτρεψε στη Νέα Υόρκη μόλις 150 γυάρδες επίθεσης (τρομακτικά χαμηλό νούμερο) και προκάλεσε 5 αλλαγές κατοχής. Τελικό σκορ Baltimore Ravens – New York Giants 34-7. MVP ο Ray Lewis.

Στο αποψινό παιχνίδι, ο Ray Lewis θα παίξει τον τελευταίο του αγώνα. Απλά το λέμε.

Ας θυμηθούμε τώρα πώς έφτασαν ως εδώ οι δύο αποψινοί αντίπαλοι.

Η πορεία των 49ers

Περίεργη σεζόν γεμάτη ρίσκα, τόλμη και εντυπωσιακό φούτμπολ από τους 49ers, με επίκεντρο την πρωτόγνωρη απόφαση του Jim Harbaugh να αλλάξει βασικό quarterback μεσούσης της σεζόν, δίχως να συντρέχει αληθινός λόγος. Πλην του ότι συνέτρεχε προφανώς, και ο Harbaugh ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Τα παιχνίδια-κλειδιά:

1η Αγωνιστική ( @Green Bay Packers)

Τα ερωτήματα ήταν πολλά. Θα μπορούσαν οι 49ers να επαναλάβουν το θαύμα της περασμένης σεζόν; Θα είχαν τύχη στην έδρα των Packers του περσινού 15-1; Το τελικό 22-30 κολακεύει τους Packers. Η νίκη των φιλοξενούμενων ήταν τόσο εμφατική που έσβησε μεμιάς τις όποιες αμφιβολίες για το αν η προηγούμενη σεζόν έτυχε ή πέτυχε.

6η Αγωνιστική ( vs. New York Giants)

Αντιθέτως, οι Giants έδειξαν πως μάλλον μπορούν να βρίσκουν το κουμπί αυτού του Σαν Φρανσίσκο. Μετά την νίκη στον περσινό τελικό της NFC, η άνιση φέτος ομάδα του Tom Coughlin πήγε στο Candlestick και δεν επέτρεψε στους 49ers να διανοηθούν πως θα μπορούσαν να αναμετρηθούν μαζί τους. Όπως είναι φυσικό, το τελικό σκορ 3-26 προβλημάτισε τους μεν, έδωσε ελπίδες για θριαμβευτικό ριπίτ στους δε.

10η Αγωνιστική ( vs. St. Louis Rams)

Κανένα παιχνίδι φέτος δεν ήταν πιο σημαντικό από αυτό. Εκτός του ότι έληξε ισόπαλο 24-24 (πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια στο NFL), εδώ συνέβη η αλλαγή των δεδομένων. Μετά την έξοδο του Alex Smith από το παιχνίδι με τραυματισμό, τη θέση του πήρε ο Colin Kaepernick. Ο Smith είχε ως εκείνο το σημείο μια από τις στατιστικά καλύτερες σεζόν οποιουδήποτε quarterback εδώ και πάρα πολλά χρόνια- κι επίσης αυτό θα ήταν το τελευταίο του παιχνίδι.

15η Αγωνιστική ( @New England Patriots)

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να πείσεις πως ένα ρίσκο σαν αυτό του Kaepernick ήταν η σωστή επιλογή; Πας και κερδίζεις μες στο Φόξμπορο, 34-41, τους Patriots, στο καλύτερο ίσως παιχνίδι της κανονικής περιόδου. Το κρύο αίμα του Kaepernick αποδείχθηκε όταν, ύστερα από ένα μανιασμένο comeback στην 3η περίοδο (η καλύτερη περίοδος στην καριέρα του Tom Brady) που έφερε τους Patriots στα ίσα, ο νεαρός quarterback είχε την ψυχραιμία μέσα σε 2 plays και σε λιγότερο από ένα λεπτό, να πετύχει το touchdown που ξανάδωσε αέρα και προβάδισμα στους 49ers. Μετά το τέλος, όλοι γνωρίζαμε πως αυτή ήταν μια νίκη που ο Alex Smith δε θα μπορούσε να έχει πάρει ποτέ.

Τελικό ρεκόρ: 11-4-1, Νικητές NFC West, #2 seed της NFC.

Γύρος των divisions ( vs. Green Bay Packers)

Πράγματι, όπως όλοι προέβλεπαν, το παιχνίδι αυτό δεν είχε καμία σχέση με το ματς της πρεμιέρας ανάμεσα στις δύο ομάδες. Με τον Kaepernick να κάνει ένα εξωφρενικό παιχνίδι, οι 49ers κέρδισαν τους Packers με έναν εντελώς διαφορετικό, απείρως πιο εμφατικό, τρόπο, 45-31.

Τελικός περιφέρειας ( @Atlanta Falcons)

Οι Falcons ξεκινούν το παιχνίδι με προβάδισμα 17-0, και 24-14 στο ημίχρονο. Ο Matt Ryan έκανε δύο κρίσιμα λάθη στο β’ ημίχρονο, οι 49ers έβγαλαν κι άλλους άσους από το μανίκι του Jim Harbaugh, και το αποτέλεσμα ήταν ένα 14-0 υπέρ του Σαν Φρανσίσκο στο β’ ημίχρονο, για τελικό σκορ το διπλό 24-28 μες στην Ατλάντα.

Κομβικό σημείο

Η αλλαγή βασικού quarterback. Για την αντικατάσταση Kaepernick/Smith είχαμε μιλήσει αναλυτικότερα το Νοέμβριο, κλείνοντας με τη φράση: “Τη μέρα που οι 49ers του Jim Harbaugh, νομοτελειακά, θα σηκώνουν το πρώτο τους Lombardi με τον Colin Kaepernick, ας θυμηθεί κάποιος να πιει και μια γουλιά αλκοόλ στην υγεία του Alex Smith. Επειδή προσπάθησε όσο ήταν ανθρωπίνως δυνατόν, αλλά και πάλι δεν ήταν αρκετό.”

Η πορεία των Ravens

Στην αρχή της σεζόν ήταν ένα από τα μεγάλα στοιχήματα για το Super Bowl, στην πορεία όμως όλα άλλαξαν. Ήρθαν οι κρίσιμοι τραυματισμοί, υπήρξε η υποψία πως ο Lewis θα εγκατέλειπε δίχως να επιστρέψει ξανά στους αγωνιστικούς χώρους, συνέβη μια συντριβή που καθόλου δεν χαρακτηρίζει το ποιόν της ομάδας, είχαμε απόλυση του συντονιστή επίθεσης κι αντικατάστασή του από άλλον. Κι όμως, μέσα από όλα αυτά, οι Ravens έφτασαν στο πρώτο Super Bowl της εποχής John Harbaugh / Joe Flacco. Να πώς:

3η Αγωνιστική ( vs. New England Patriots)

Πολλοί το είπαν ρεβάνς της περσινής ήττας στον τελικό της AFC. Πού να φαντάζονταν τι θα συνέβαινε αργότερα. Τελοσπάντων, ήταν ένα φανταστικό παιχνίδι που κρίθηκε, και πάλι, με ένα field goal πάνω στη λήξη, που μπορεί να ήταν αλλά μπορεί και να μην ήταν εύστοχο, αλλά η ουσία είναι πως οι αναπληρωτές διατητές το μέτρησαν, κι οι Ravens αυτή τη φορά κέρδισαν, 31-30.

6η Αγωνιστική ( vs. Dallas Cowboys)

Η νίκη 31-29 δεν ήταν τόσο σημαντική (παρότι ήρθε με παλαβό, απολαυστικό τρόπο), όσο ο τραυματισμός του Lewis που απείλησε να βάλει πρόωρο τέλος στην καριέρα του μεγάλου linebacker, άδοξα, στη μέση της σεζόν. Ο Lewis στα πλέι-οφ, όμως για το β’ μισό της σεζόν οι Ravens υπέφεραν με την απουσία του.

7η Αγωνιστική ( @Houston Texans)

Να, ας πούμε, την αμέσως επόμενη βδομάδα έχασαν 43-13.

11η Αγωνιστική ( @Pittsburgh Steelers)

Ακούγεται σίγουρα περίεργο, όμως αυτή η νίκη, 6 αγωνιστικές πριν το τέλος, ήταν ουσιαστικά αρκετή για να εξαασφαλίσουν οι Ravens την κατάκτηση του division τους, σε συνδυασμό με τα ευνοϊκά αποτελέσματα που έφεραν όλοι οι ανταγωνιστές τους για τον επόμενη ενάμιση μήνα, όσο αυτοί πήγαιναν από τη μία ήττα στην άλλη.

12η Αγωνιστική ( @San Diego Chargers)

Πέτυχαν μια τελευταία, πάλι με τα χίλια ζόρια, νίκη, στην παράταση, 16-13, επί των αποκαρδιωτικών Chargers. Για να πάνε το παιχνίδι στην παράταση, χρειάστηκαν το play της χρονιάς, το ήδη θρυλικό 4th & 29 του Ray Rice. Ακολούθησαν 4 ήττες σε 5 ματς, αλλά αυτό δεν κόστισε στην ομάδα της Βαλτιμόρης.

Τελικό ρεκόρ: 10-6, Νικητές AFC North, #4 seed της AFC.

Γύρος των wild cards ( vs. Indianapolis Colts)

Η άπειρη νεανική ομάδα των Colts ήταν το feelgood στόρρι της χρονιάς, όμως απέναντι στους Ravens δεν είχαν τύχη, τυπική διαδικασία το παιχνίδι, 24-9 το τελικό.

Γύρος των divisions ( @Denver Broncos)

Από τους Broncos είχαν χάσει οι Ravens με κατεβασμένα τα χέρια ένα μήνα πριν (στο πλαίσιο του Κερδίστε Χάνοντας σερί τους τον τελευταίο μήνα της κανονικής διάρκειας), όμως παίζοντας το παιχνίδι χωρίς αύριο στην έδρα του #1 seed, οι η ομάδα του John Harbaugh απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι μια από τις διαχρονικά ικανότερες ομάδες της ιστορίας του NFL σε εκτός έδρας πλέι-οφ παιχνίδια, κερδίζοντας τους Broncos του Peyton Manning με 35-38 στην παράταση, στο παιχνίδι της χρονιάς.

Τελικός περιφέρειας ( @New England Patriots)

Αυτή τη φορά, δεν ήταν καν κοντά. Τελικό σκορ 13-28, με τους Patriots να μη βάζουν ούτε πόντο στο β’ ημίχρονο.

Κομβικό σημείο

Η τελευταία επιστροφή του Ray Lewis για την οποία γράψαμε αναλυτικότερα, και σοβαρά και χιουμοριστικά.

Και τώρα, 1.30 το βράδυ Κυριακής, Ravens και 49ers θα αναμετρηθούν στο Superdome της Νέας Ορλεάνης. Ένας από τους δύο θα παραμείνει ανίκητος στο Μεγάλο Παιχνίδι. Κι ο ένας Harbaugh θα πάρει το πρώτο του δαχτυλίδι.