Βασίλης Σιούλης, padel: “Τίμησα το εθνόσημο με ό,τι είχα, συνεχίζω να είμαι ο 1ος Έλληνας στην παγκόσμια κατάταξη και να βρίσκομαι στους τριακόσιους καλύτερους αθλητές παγκοσμίως”
Ο κορυφαίος Έλληνας παίκτης του padel, Βασίλης Σιούλης, με ποστάρισμά του στο Instagram κάνει τον απολογισμό του για τη φετινή σεζόν, μιλώντας για όλες τις προκλήσεις και τον πόνο που αντιμετώπισε, αλλά και τις “λίγες στιγμές χαράς”, που είναι αρκετές για να του δώσουν δύναμη να συνεχίσει.
Ο Βασίλης Σιούλης είναι ο καλύτερος Έλληνας παίκτης padel και βρίσκεται στο Νο.311 της παγκόσμιας κατάταξης της FIP. Είναι ο πρώτος Έλληνας που κέρδισε αγώνες σε διοργανώσεις Premier Padel και A1 Padel.
Από το 2024 έχει μεταφερθεί μόνιμα στη Βαρκελώνη για να κυνηγήσει το όνειρό του στο κορυφαίο επίπεδο του padel παγκοσμίως και το 2025 ήταν η δεύτερη σεζόν της επαγγελματικής του καριέρας.
Μια σεζόν με πολύ πόνο και πολλές δύσκολες στιγμές, όπως τόνισε στον απολογισμό που έκανε, μια σεζόν που τον έκανε να σκεφτεί να τα παρατήσει. Ήταν όμως και μια σεζόν με “λίγες στιγμές χαράς”, όπως αναφέρει, αρκετές όμως για να τον κρατάνε στο παιχνίδι: “Είμαι χαρούμενος που στη 2η επαγγελματική μου χρονιά είμαι έστω και 1% καλύτερος από πέρυσι. Τίμησα το εθνόσημο με ό,τι είχα, συνεχίζω να είμαι ο 1ος Έλληνας στην παγκόσμια κατάταξη και να βρίσκομαι στους τριακόσιους καλύτερους αθλητές παγκοσμίως”, ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά όλα όσα έγραψε στη δημοσίευσή του:
“Το τέλος κάθε χρόνου σου δίνει την ευκαιρία να αναστοχαστείς. Μια χρονιά που φάνηκε σαν κάτι πολύ παραπάνω. Ανά βδομάδα αλλάζουν τα συναισθήματα και να φτάνουν στα αντίθετα άκρα. Μέρες που νιώθεις ο χειρότερος και δεν πιστεύεις ούτε λίγο. Στιγμές που θες να το κόψεις και να μην ξαναπιάσεις ρακέτα. Συνεχόμενα ταξίδια, βδομάδες μακριά από το σπίτι, και όταν το αποτέλεσμα δεν είναι εκεί, ο πόνος γίνεται μεγαλύτερος και πιο επώδυνος. Πονάει γιατί ξέρεις ότι δίνεις τα πάντα.
Πονάει γιατί κάποιες φορές αυτό δεν φαίνεται.
Σε αυτές τις στιγμές έρχεται να σε σπρώξει ό,τι έχεις αφήσει πίσω σου και ό,τι έχεις χτίσει σε αυτό το ταξίδι. Ευχαριστώ την οικογένειά μου που είναι δίπλα μου καθημερινά, όσα χιλιόμετρα μακριά κι αν είμαι. Τους ανθρώπους μου, που πάντα έχουν τον τρόπο να με κάνουν να βρίσκω ξανά το χαμόγελό μου.
Θέλω να αντιμετωπίζω τα πάντα με ειλικρίνεια. Αυτό το άθλημα μού έχει αλλάξει τη ζωή, ζητάει και απαιτεί πολλά, όμως οφείλω να του το ανταποδώσω και με το παραπάνω.
Οι λίγες στιγμές χαράς που παίρνεις είναι αυτές που σε κρατάνε να συνεχίσεις μέχρι το τέλος.
Είμαι χαρούμενος, λοιπόν, που στη 2η επαγγελματική μου χρονιά είμαι έστω και 1% καλύτερος από πέρυσι.
Τίμησα το εθνόσημο με ό,τι είχα, συνεχίζω να είμαι ο 1ος Έλληνας στην παγκόσμια κατάταξη και να βρίσκομαι στους τριακόσιους καλύτερους αθλητές παγκοσμίως.
Συνεχίζω γιατί μου δίνει ζωή, για τον μικρό Βασίλη, γιατί μια μέρα όλα αυτά θα βγάζουν ακόμα μεγαλύτερο νόημα και γιατί τα όνειρα δεν σταματούν ποτέ.
Δεν με νοιάζει που θα φτάσω… φέτος το μεγαλύτερο που έμαθα είναι να αγαπάω τη διαδικασία, να απολαμβάνω το ταξίδι και να συμφιλιώνομαι με την αποτυχία.
Ευχαριστώ από καρδιάς όσους με στηρίζουν.
2026 θέλω περισσότερα…”