Τζόκοβιτς είσαι ανίκητος (;)

Το περιμέναμε πώς και πώς και όντως ήταν ένα απίστευτο ματς. Τζόκοβιτς και Μάρεϊ αποζημίωσαν όσους ξενύχτησαν στην Αμερική κι όσους ξημέρωσαν στην Ευρώπη για να γίνουν μάρτυρες αυτού του μοναδικού θεάματος που είχε τόσες εναλλαγές στο σκορ και τα συναισθήματα.

Του Δημήτρη Σιάτη

Το ματς ξεκίνησε με break του Μάρεϊ που απαντήθηκε με 4 συνεχόμενα game από τον Τζόκοβιτς και καπάκι 3 από τον Μάρεϊ, για να έρθει ξανά σε πλήρη ισορροπία μέχρι το tie break όπου ο Μάρεϊ έπαιξε πολύ απρόσεκτα και ουσιαστικά δώρισε στον Σέρβο ένα εύκολο 7-1. Στο σετ αυτό βιώσαμε το εξωπραγματικό στατιστικό των 37 winners (το 38%!! των πόντων που παίχτηκαν στο σετ) με 20 από τoν Μάρεϊ και 17 του Τζόκοβιτς.

Αυτή η περίεργη ιστορία επαναλήφθηκε σχεδόν πανομοιότυπα στο 2ο σετ όπου πάλι σημειώθηκαν από 2 break και τελικά ο Μάρεϊ κέρδισε 7-1 στο tie break επιδεικνύοντας μεγάλη σοβαρότητα, ψυχραιμία κι αποφασιστικότητα.

Σ’ αυτό το επίπεδο όμως, μία-δύο απρόσεκτες μπαλιές που προσφέρουν εύκολους πόντους στον αντίπαλο μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά και η πλάστιγγα έγειρε άμεσα υπέρ του Νόλε όταν, δίχως να κοπιάσει, έκανε πρώτος break στο 3ο σετ και κατάφερε αυτή τη φορά να κρατήσει το δικό του σερβίς στο επόμενο game όπου ο Μάρεϊ είχε δύο ευκαιρίες.

Στο 4ο σετ είχαν στη διάθεσή τους από ένα break point. O Νόλε έσωσε το δικό του, ο Μάρεϊ όχι, κι έτσι ο Σέρβος έφτασε στη μεγάλη νίκη με 7-6, 6-7, 6-2, 6-4.

Είναι πολύ δύσκολο για όλους τους αντιπάλους του να χρειάζονται τόσα και τόσο τέλεια χτυπήματα κατά τη διάρκεια ενός πόντου για να τον κερδίσουν (το έναν πόντο!!). Απλά δεν γίνεται να κρατήσουν ένα τόσο υψηλό και απαιτητικό επίπεδο ρυθμού και χτυπημάτων κι αν δεν έχουν στη διάθεσή τους κάποιους εύκολους-ξεκούραστους πόντους, είτε από τα σερβίς τους, είτε από αβίαστα λάθη του Νόλε, τότε η ήττα είναι αναπόφευκτη.

Ο Μάρεϊ έπαιξε μεγάλο τένις, χρησιμοποίησε όλα τα χτυπήματα, μπορούσε ν΄ αλλάζει το ρυθμο με το slice, επιτέθηκε ξανά και ξανά, ήθελε και κατάφερνε να έχει τον Τζόκοβιτς τις περισσότερες φορές κάτω από πίεση κι όμως έχασε!

Ο Σέρβος έχει έναν τρόπο να απορροφά όλη την ένταση των χτυπημάτων που δέχεται, μπορεί σε πλήρη διάσταση των ποδιών του (σχεδόν σπαγγάτο!) να παίζει κανονικά χτυπήματα γυρνώντας την άμυνα που έχει βρεθεί σε επίθεση, είναι τόσο καλός στις επιστροφές των σερβίς, ελέγχει άψογα την μπάλα ακόμα κι αν φτάνει σε αυτή την ύστατη στιγμή, ξέρει να εξαπολύει τα δυνατά του χτυπήματα την κατάλληλη στιγμή. Σήμα κατατεθέν του το γεγονός ότι μπορεί να μένει σ΄ έναν πόντο με κάθε τρόπο, όταν οι περισσότεροι κοινοί θνητοί θα είχαν παραδώσει το πνεύμα αρκετές μπαλιές νωρίτερα, παίζοντας έτσι άσχημα παιχνίδια με την ψυχολογία του αντιπάλου του που συνήθως δεν αντέχει να βλέπει αυτό το “υπερφυσικό θέαμα”!

Καταπληκτικό ματς, σ’ ένα επίπεδο που κανένα άλλο ζευγάρι παικτών πέρα από αυτά των “big 4” δεν μπορεί να πιάσει και πόσο όμορφο αλήθεια το γεγονός να βλέπεις ένα παιχνίδι που κρίνεται στην “πραγματική” εναλλαγή των χτυπημάτων, το σερβίς, δηλαδή, να μην παίζει τον πρωταρχικό ρόλο!

Και ο πρώτος προημιτελικός όμως προσέφερε πολλές συγκινήσεις. Ο Κέι Νισικόρι απέδειξε ότι δεν διαθέτει μόνο το παιχνίδι μιας καλοφτιαγμένης μηχανής (βλ. προηγούμενο άρθρο), έχει και το ψυχικό σθένος και το δυνατό πνεύμα. Χρειάστηκε να σώσει 2 breakpoints στο 3ο game του τελευταίου σετ κι ένα ακόμα στο 5ο game για να μπορέσει τελικά να κλείσει το ματς με δικό του break (3-6, 7-5, 7-6, 6-7, 6-4).

Σπουδαία προσπάθεια από τον Ιάπωνα που με δυσκολία μπορούσε στο τέλος να πανηγυρίσει τη μεγάλη αυτή νίκη, όντας εξαντλημένος ψυχοσωματικά μετά από έναν μαραθώνιο 4 ωρών και 15 λεπτών.

Ο τρόπος παιχνιδιού και των δύο αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στα στατιστικά του παιχνιδιού. Ο Βαβρίνκα με πιο επιθετικά χτυπήματα τελείωσε το ματς σημειώνοντας 68 winners, υπέπεσε όμως σε 78 αβίαστα λάθη, ενώ ο περισσότερο “συνετός” στο παιχνίδι του Ιάπωνας που δεν τραβάει από τα μαλλιά τις ευκαιρίες να τελειώσει τον πόντο είχε 41 winners και 51 αβίαστα λάθη. 27 παραπάνω λοιπόν για τον Ελβετό και στις δύο περιπτώσεις άρα “μηδέν εις το πηλίκον”. Αυτό που μπορεί πάντως να δώσει την εικόνα για το πόσο κοντά ήταν το ματς και για το πόση μεγάλη διαφορά μπορεί να κάνουν συγκεκριμένοι πόντοι στο παιχνίδι, είναι ότι ο Βαβρίνκα αν και έχασε, κέρδισε συνολικά περισσότερους πόντους: 181 έναντι 177!

Νισικόρι-Τζόκοβιτς λοιπόν σ΄ έναν ημιτελικό που δύσκολα μπορεί να οδηγήσει σε έκπληξη. “Καλά τα κάνεις όλα Κέι, αλλά εγώ τα κάνω καλύτερα” θα μπορούσε να πει ο Νόλε αν ο Νισικόρι του απηύθυνε το ανάλογο ερώτημα! Για να δούμε…

Για την ώρα ας συγκεντρωθούμε στο ματς που θα έχει μπόλικη δόση τρέλας και μαγείας. Φέντερερ εναντίον Μονφίς κι αν ο Γάλλος βρεθεί σε μέρα το ματς θα έχει να επιδείξει πολλές μοναδικές στιγμές! Μάλλον αδιάφορο το Τσίλιτς-Μπέρντιχ, αλλά προημιτελικός είναι αυτός, ας ρίξουμε μια ματιά!

* Ο Δημήτρης Σιάτης είναι καθηγητής Φυσικής Αγωγής με ειδίκευση στο τένις και συγγραφέας