Ο κομψός “κροκοδειλάκιας”

Οι τρεις (συν ένας) σωματοφύλακες του Αλέξανδρου Δουμά κρατούσαν ξίφος και ασπίδα. Οι τέσσερις σωματοφύλακες του παγκόσμιου αθλητισμού κρατούσαν ρακέτα και μπαλάκι του τένις.

Ο Ζακ Μπρουνιόν, ο Ανρί Κοσέ, ο Ζαν Μποροτρά και ο Ρενέ Λακόστ δεν πολέμησαν τους στρατιώτες του καρδινάλιου Ρισελιέ, δεν πήγαν στον πόλεμο, ωστόσο οι επιτυχίες τους έκαναν τους Γάλλους να χαμογελούν και να αισθάνονται υπερήφανοι λίγο μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι τέσσερις σωματοφύλακες

Οι τέσσερις σπουδαίοι Γάλλοι τενίστες κατέκτησαν 20 Grand Slam τίτλους στο μονό και 23 στο διπλό. Κέρδισαν έξι φορές το Davis Cup από το 1927 έως το 1932. Το κέντρο αντισφαίρισης που φιλοξενεί το Ρολάν Γκαρός χτίστηκε προς τιμήν τους και το τρόπαιο που σήκωσε φέτος ο Ράφα Ναδάλ στο Παρίσι, φέρει το όνομα τους.

Όλοι τους ένας προς ένας έφυγαν από τη ζωή πλήρεις ημερών. Πρώτος έφυγε ο χαρισματικός στο διπλό, Μπρουνιόν το 1978, ο Κοσέ εννεα χρόνια αργότερα. Ο Μποροτρά εφυγε το 1994 στα 96 χρόνια του και δύο χρόνια μετά τους συνάντησε και ο τελευταίος στον παράδεισο.

Σαν σήμερα πριν από δεκαοκτώ χρόνια (1996) έκλεισε για πάντα τα μάτια ο διασημότερος όλων, ο Ρενέ Λακόστ. Το Sport24.gr γράφει για έναν άνθρωπο που με την ευφυία του, πήγε το τένις και το γκολφ ένα βήμα μπροστά.

Να μιλήσουμε για την Ελλάδα, μιας και εδώ βρισκόμαστε. Αν ψάξουμε δεν θα βρούμε πολλούς που δεν θα είχαν ποτέ στην κατοχή τους ένα μπλουζάκι Lacoste, αυθεντικό ή “μαϊμού”.

O Ζαν Ρενέ Λακόστ δεν γεννήθηκε αθλητής. Αποφάσισε να ασχοληθεί με το τένις στα δεκαπέντε του χρόνια σε ένα ταξίδι με τον μεγαλοβιομήχανο πατέρα του στη Μεγάλη Βρετανία. Ο πατέρας του, του έδωσε διορία πέντε ετών για να τα καταφέρει. Το αποτέλεσμα είναι εύκολο να το προβλέψετε.

Το στυλ του δεν έκοβε εισιτήρια, δεν διέθετε γρήγορα πόδια και “κατασκήνωνε” στη βασική γραμμή από ανάγκη. Κέρδισε δέκα “μεγάλα” τουρνουά, έγινε Νο1 το 1926 και το 1927, ενώ είχε 51 συμμετοχές στη γαλλική ομάδα Davis Cup σε μια καριέρα μόλις επτά χρονών εξαιτίας προβλημάτων υγείας.

Ο Λακόστ είναι ο πρώτος παίκτης που έπαιζε στη βασική γραμμή που κατέκτησε το Γουίμπλεντον το 1928. Κουβαλούσε στην τσάντα του (ξύλινες) ρακέτες για κάθε καιρό. Ο επόμενος παίκτης που το έκανε αυτό ήταν ο Μπγιορν Μποργκ. Επιπλέον και ο Μποργκ δημιούργησε αργότερα μόδα με το t shirt της FILA που φορούσε.

Η διασημότερη νίκη του ήρθε στον τελικό του Όπεν των Ηνωμένων Πολιτειών το 1927 όταν ο 22χρονος Λακόστ (γεννηθείς στις 2 Ιουλίου το 1904 στο Παρίσι) νίκησε τον κατά δώδεκα χρόνια μεγαλύτερο του, Αμερικανό Μπιλ Τίλντεν, κύριο εκφραστή του επιθετικού παιχνιδιού.

Η γέννηση του “κροκόδειλου”

Πριν καν γίνει ένας από τους κορυφαίους τον συνόδευε το παρατσούκλι “κροκόδειλος” πιθανότατα εξαιτίας της αντοχής του. Ήθελε να απαλλαγεί από το πουκάμισο με μανίκια, τη γραβάτα και το βαρύ παντελόνι που φορούσαν οι τενίστες της εποχής.

Μια μέρα είδε έναν φίλο του να μπαίνει στο κορτ, φορώντας το μπλουζάκι του πόλο. Το θεώρησε λαμπρή ιδέα και παρήγγειλε σε βιοτέχνη στη Μεγάλη Βρετανία να ράψει λευκά μπλουζάκια, μάλλινα και βαμβακερά.. Έραψε και έναν “κροκόδειλο”.

Μετά την αποχώρηση του ίδρυσε την εταιρεία του με συνέταιρο τον Αντρέ Ζιλιέ. Οι συναθλητές του φορούσαν Lacoste, ενώ καλό στην επιχείρηση έκανε η προτίμηση που έδειχνε στα ρούχα η κορυφαία τενίστρια της εποχής, η Γαλλίδα Σουζάν Λεγκλάν. Γιος εκατομμυριούχου ο Λακόστ έγινε και ο ίδιος εκατομμυριούχος. Το 1952 τα Lacoste πρωτοταξίδεψαν στην Αμερική.

Ο Λακόστ και η Λεγκλάν

Μέσα σε λιγότερο από τριάντα χρόνια όλοι ήθελαν ένα μπλουζάκι Lacoste. Μέχρι το τέλος της ζωής του ο ίδιος ο Λακόστ διάλεγε τα υφάσματα, τα χρώματα και ακόμα και σήμερα οι επιθυμίες του τηρούνται κατά γράμμα από τους συνεχιστές του.

Ένα μπλουζάκι Lacoste ή οποιοδήποτε άλλο κομμάτι της κολεξιόν πρέπει να φοριέται από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ο… κροκόδειλος πρέπει να είναι διακριτικός (σ.σ. αν και τα τελευταία χρόνια ξαναμεγάλωσε όπως στα χρόνια του Λακόστ.) Η εταιρεία είναι η επίσημη χορηγός του Ρολάν Γκαρός, σπονσοράρει δεκάδες τενίστες όπως και η δική μας, Λένα Δανιηλίδου.

Ο ίδιος δεν μπορούσε να εξηγήσει την τρέλα που είχε ο κόσμος με τα μπλουζάκια του: “Υ πάρχουν κάποια πράγματα που δεν έχουν καλή εξήγηση. Μπορείς να πεις ότι αν είχαμε να κάνουμε με ένα καλό και συμπαθητικό ζώο, τίποτα δεν θα είχε συμβεί. Ας πούμε αν είχα διαλέξει έναν πετεινό. Είναι γαλλικό, αλλά δεν έχει την ίδια επιτυχία“.

O… Βάσκος με τις… πατέντες

Το 1964 παρέδωσε τα ηνία στον γιο του, τον Μπερνάρ και ασχολήθηκε με το μεγάλο πάθος της ζωής του: Τις ευρεσιτεχνίες. Περισσότερες από τριάντα πατέντες είναι δικές του.

Από την πρώτη μηχανή που εκτοξεύει μπαλάκια του τένις (σ.σ. γιατί δεν έβρισκε ικανό αντίπαλο να προπονηθεί) μέχρι την πρώτη μεταλλική ρακέτα που δημιούργησε για λογαριασμό της Wilson. Με το συγκεκριμένο μοντέλο η Μπίλι Τζιν Κινγκ κατέκτησε το Γουίμπλεντον το 1968, ενώ ο Τζίμι Κόνορς κέρδισε αναρίθμητα τουρνουά με το μοντέλο T-2000.

Ένωσε τη ζωή του με τη Σιμόν ντε λα Σομ, την πρώτη Γαλλίδα νικήτρια του βρετανικού όπεν στο γκολφ. Η κόρη τους, Κατρίν κέρδισε το αμερικάνικο όπεν στο γκολφ το 1967. Ο Ρενέ και η Σιμόν αποσύρθηκαν τα τελευταία χρόνια στο εξοχικό τους, στη λουτρόπολη Σεν Ζαν ντε Λους στα Πυρηναία. Έπαιζαν γκολφ, δοκιμάζοντας τα clubs που δημιουργούσε ο Ρενέ για λογαριασμό διάσημων γκόλφερ.

Ο Ρενέ και το σήμα κατατεθέν του

” Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Παρίσι, αλλά στην καρδιά μου νιώθω Βάσκος“, έλεγε ο Λακόστ. Εκεί τον βρήκε ο θάνατος την 12η Οκτωβρίου του 1996, με τον οργανισμό του να έχει αποδυναμωθεί από πρόσφατο ατύχημα. Μετά το θάνατο του ανακοινώθηκε πως έπασχε από καρκίνο στον προστάτη.

Ο Ρενέ πρόλαβε να δει το δημιούργημα του να κατακτάει την παγκόσμια αγορά. Σύμφωνα με τη Lacoste είναι το πρώτο είδος ρουχισμού στην ιστορία που επέβαλε λογότυπο.

Τα μπλουζάκια Lacoste ήταν τα απόλυτα καθωσπρέπει σύμβολο τη δεκαετία του 70′ και του 80′. Πλέον τα φορούν σχεδόν όλοι, ενώ διατηρείται η άτυπη κόντρα με τα μπλουζάκια Fred Perry, την εταιρεία ρουχισμού που ίδρυσε ο σπουδαίος Βρετανός τενίστας το 1952.