Ένας Φέντερερ από… άλλη διάσταση

Η πρωτοβουλία του Σινεμά ΔΑΝΑΟΣ προκάλεσε εξ αρχής μία παραπάνω αγωνία για τον τελικό του Wimbledon. Φυσικά, κάνεις δεν γνώριζε πως το παιχνίδι που θα έβλεπαν οι Έλληνες σε 3D θα ήταν ένας τελικός ανάμεσα στον… Βασιλιά Ρότζερ και τον Βρετανό, Άντι Μάρεϊ.

Για να νιώσουν ακόμα και αυτοί που δεν έχουν μεγάλη σχέση με το άθλημα του τένις τη σημασία του συγκεκριμένου αγώνα αξίζει να αναφέρουμε όσο πιο σύντομα μπορούμε τα εξής: Ο 30άρης Φέντερερ είχε την ευκαιρία να επιστρέψει στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης και να κατακτήσει τον 7ο τίτλο στο Wimbledon και 17ο Grand Slam. Αντίπαλός του ο Σκοτσέζος Άντι Μάρεϊ όντας ο πρώτος Βρετανός που αγωνίστηκε στον τελικό μετά το 1938 και η δεύτερη μεγάλη έκπληξη του τουρνουά μαζί με τον αποκλεισμό του Ναδάλ!

Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό ένας τέτοιος αγώνας είχε ένα ισχυρότατο backround και η προσφορά του ΔΑΝΑΟΣ για να παρακολουθήσει κάποιος τον τελικό σε 3D έστειλε το απόγευμα της Κυριακής σε… άλλη διάσταση.

Για να είμαι ειλικρινής περίμενα μία άδεια αίθουσα παρατηρώντας όλη την εβδομάδα την κίνηση των εισιτηρίων στο internet αλλά όταν έφτασα έξω από το Σινεμά στην Κηφισίας είπα το πρώτο μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους του ΔΑΝΑΟΣ που μου είχαν εξασφαλίσει θέση. Κι εξηγούμαι: Η ουρά έξω από τα εκδοτήρια έφτανε μέχρι την… Πανόρμου και δεν διακρίνομαι για την υπομονετικότητά μου στις ουρές αν και είμαι βέρος Έλληνας μεγαλωμένος στις ουρές των Δημοσίων Υπηρεσιών.

Αφού έδωσα λοιπόν το πρώτο “ευχαριστώ” και πήρα τα 3D γυαλιά στην είσοδο, χάζεψα τα προϊόντα (ρούχα, παπούτσια για τένις) και κατευθύνθηκα στη θέση μου. Οι αναπαυτικές… πολυθρόνες του ΔΑΝΑΟΣ ήταν ότι έπρεπε για ένα μαραθώνιο αγώνα και περίμενα να ξεκινήσει η προβολή βλέποντας στην οθόνη τα… τεστ της εικόνας και του ήχου. Όλα αυτά κράτησαν πολύ λίγο (γιατί έφτασα λίγο αργά) και τα πρώτα θετικά μηνύματα άρχισαν να έρχονται μόλις είδαμε στην οθόνη τον Φέντερερ με τον Μάρεϊ να βγαίνουν από τα αποδυτήρια. Ο αγγλικός σχολιασμός ήταν ιδανικός για την ημέρα (χωρίς να έχω κάτι με τους Έλληνες) και αφού όλα πήγαιναν καλύτερα από ότι είχα φανταστεί περίμενα να δω τι στο καλό θα μου πρόσφερε το 3D.

Όποιος περίμενε να δει μπαλάκια να βγαίνουν από την οθόνη και τον Μάρεϊ να φτάνει στο τρίτο κάθισμα για να προλάβει την λόμπα του Φέντερερ, συγνώμη άλλα, είναι αφελής. Όχι πως το 3D ήταν κακή ποιότητας αλλά πολύ απλά αυτά γίνονται μόνο στο AVATAR κι όχι σε ζωντανό αγώνα τένις. Πολύ φυσιολογική αντίδραση θα ήταν να ρωτήσει κάποιος: “Ωραία ρε φίλε και γιατί πήγες εκεί να το δεις, γιατί να πάω εγώ στην επόμενη, αφού δεν θα δω κάτι εντυπωσιακό και δεν θα μπορώ να καπνίσω, να φάω και να πιω, όπως στον καναπέ μου;”

Η απάντηση είναι τόσο απλή όσο δύσκολο είναι να σου περιγράψω μία εικόνα 3D. Φανταστείτε πως οι… ειδικοί λένε πως μία εικόνα αξίζει 1000 λέξεις, οπότε σκεφτείτε πόσο μας κάνει μία που είναι τριών διαστάσεων (η απάντηση 3000 δεν είναι δεκτή). Πάμε λοιπόν στα… απλά γιατί για τα υπόλοιπα θα πρέπει να ζήσετε την εμπειρία από κοντά, είτε ανήκετε στην κατηγορία που έχει παίξει ή παίζει τένις ή σε αυτή που απλά το παρακολουθεί από την τηλεόραση.

Η κάμερα που θα παρακολουθήσεις το παιχνίδι είναι μία (δεν αναφέρομαι στα replay). Αυτή που βρίσκεται πίσω από τον παίκτη που έχει στα αριστερά του τον διαιτητή. Μπορεί να φαίνεται βαρετό αλλά δεν είναι.

Με τη συγκεκριμένη λήψη έχεις τη δυνατότητα να δεις τον Μάρεϊ σε θέσεις άμυνας κι επίθεσης, όπως το ίδιο θα απολαύσεις και με τον Ρότζερ Φέντερερ. Τα συμπεράσματα που μπορείς να βγάλεις και από τις 4 διαφορετικές καταστάσεις που θα δεις είναι εντυπωσιακά και σίγουρα δεν μπορείς να τα έχεις από κάμερα που δεν σου δείχνει… βάθος. Αυτή είναι και η μεγάλη μαγεία του 3D στο τένις. Σου δίνεται η ευκαιρία να δεις το γήπεδο όπως ακριβώς το βλέπει ο αθλητής. Αντιλαμβάνεσαι τη δυσκολία των χτυπημάτων και συγχρόνως απολαμβάνεις τα επιτυχημένα πολύ περισσότερο απ ότι στην τηλεόραση του σπιτιού σου.

Τα slice του Φέντερερ ήταν ασύλληπτα, ενώ οι αμυντικές προσπάθειες του Μάρεϊ σε έβαζαν έντονα μέσα στο παιχνίδι όταν έβλεπες το πάθος και την υπερένταση που χρησιμοποιούσε ο Βρετανός για να σταματήσει τον ασταμάτητο Ελβετό. Εν κατακλείδι αυτό που σου μένει από ένα 3D παιχνίδι είναι το γεγονός πως αισθάνεσαι να είσαι μέσα στο γήπεδο. Νιώθεις το βάθος του των γραμμών και πραγματικά “χάνεσαι” στα χτυπήματα που περιέχουν μπόλικη τεχνική.

Η μεγάλη αλήθεια και δεν μπορώ να την κρύψω είναι πως αν παίζεις τένις απολαμβάνεις ΠΟΛΥ περισσότερο ένα αγώνα 3D γιατί αντιλαμβάνεσαι περισσότερα πράγματα, όσον αφορά τη δυσκολία, την τεχνική και τη σημασία ορισμένων χτυπημάτων. Για όσους δεν έχετε παίξει ποτέ μπορεί να είναι διαφορετικά αλλά γι αυτό δεν έχω απάντηση, αν και ορισμένοι που δεν έχουν πιάσει ρακέτα στα χέρια τους είπαν πως το απόλαυσαν όσο κι εγώ.

Υ.Γ. Απίστευτη η υποστήριξη των Ελλήνων στον Ρότζερ Φέντερερ. Από τα 400 και πλέον άτομα που ήταν στον ΔΑΝΑΟ το 99% υποστήριζε τον Ελβετό. Στα βίντεο η εικόνα δεν είναι καλή αλλά ο ήχος θα σας δώσει να καταλάβετε τι εννοώ.

Υ.Γ. Σας είπα πως το 3D δεν είναι μπαλάκια μπροστά στο πρόσωπό σας. Αλλά είναι η ΔΙΚΑΙΩΣΗ για τα παιδιά που τρέχουν για τα μπαλάκια και δίνουν τις πετσέτες στους αθλητές. Το γεγονός πως είναι σχεδόν μπροστά στην κάμερα τα κάνει πρωταγωνιστές σε μία 3D προβολή.

Υ.Γ. Ε-ν-τ-υ-π-ω-σ-ι-α-κ-ή η βροχή σε 3D. Πραγματικά νομίζαμε πως έβρεχε μέσα στο ΔΑΝΑΟ. Ακόμα κι όταν βγήκα για τσιγάρο στο μισάωρο διάλειμμα (λόγω βροχής) αρχικά είχα την αίσθηση πως θα έβρεχε και στην Κηφισίας

ΒΙΝΤΕΟ

Ήταν εμφανές από την αρχή η υποστήριξη του κόσμου στον Φέντερερ

Ακούστε αμέσως μετά τα πανηγύρια των Βρετανών στις εξέδρες το χειροκρότημα από το κοινό του Φέντερερ στον ΔΑΝΑΟ για τον πόντο που πήρε ο Μάρεϊ.

Επική στιγμή το “σσςςς” που ακούγεται (λες και είμαστε στο γήπεδο) πριν ο Φέντερερ σερβίρει για τον πρωτάθλημα. Αμέσως μετά… πανικός!!!