Μπατσίνσκι: “Ο πατέρας μου με έβαλε σε κλουβί”

Η 25χρονη Τιμέα Μπατσίνσκι απολαμβάνει τη δεύτερη καριέρα της και τη ζωή μακριά από τον καταπιεστικό πατέρα/προπονητή της. Η Ελβετίδα παίζει στις "8" του Ρολάν Γκαρός και μοιράζεται τη δραματική ιστορία της.
Η Ελβετίδα τενίστρια Τιμέα Μπατσίνσκι τα κέρδισε όλα, προτού να έχει την ευκαιρία να αποφασίσει πως ήταν αυτό που ήθελε να κάνει. Η 25χρονη θα παίξει την Τετάρτη (3/6) στα προημιτελικά του Ρολάν Γκαρός. Στον προηγούμενο γύρο τη Δευτέρα (1/6) απέκλεισε την Πέτρα Κβίτοβα, την οποία νίκησε για δεύτερη φορά φέτος. Η Μπατσίνσκι ξεκίνησε τη χρονιά στο Νο45 και όταν ολοκληρωθεί το χωμάτινο Grand Slam θα βρεθεί στο Top20. Η πορεία της μας υπενθυμίζει την άσχημη οικογενειακή ιστορία της.
Τώρα πια παίζει τένις για τον εαυτό της, όταν όμως στα δώδεκα της χρόνια αναδείχθηκε νικήτρια στο σημαντικότερο τουρνουά για ανερχόμενους τενίστες, το “Le Petits As” και όταν υπερασπίστηκε τον τίτλο της την επόμενη χρονιά, κάτι που έχουν καταφέρει τενίστες όπως η συμπατριώτισσα της, η Μαρτίνα Χίνγκις και ο Ράφα Ναδάλ, η Τιμέα έπαιζε για να διατηρήσει την ειρήνη στο σπίτι της οικογένειας της στη Λωζάννη. Όσο κέρδιζε, ο ουγγρικής καταγωγής πατέρας της, ο Ιγκόρ ήταν ευτυχισμένος.
” Έπαιζα καλά γιατί ήξερα πως αν έχανα το ματς, οι γονείς μου θα τσακώνονταν. Ήθελα να παραμείνουμε μια ευτυχισμένη οικογένεια. Ήμουν περήφανη γιατί κέρδιζα όλα αυτά τα τουρνουά, χωρίς να έχω καμιά επιθυμία να παίξω τένις. Ο πατέρας μου ήταν ο προπονητής μου, δεν είχα επιλογή. Ζούσε το όνειρο του μέσα από μένα“, θυμάται η Τιμέα που κατέκτησε συνεχόμενους τίτλους (στο χώμα) στο Ακαπούλκο και στο Μοντερέι την άνοιξη.
Νικήτρια στο Ακαπούλκο
Έγινε επαγγελματίας, αλλά δεν είχε την ίδια επιτυχία. Το 2010 βρέθηκε στο Νο37 της παγκόσμιας κατάταξης, έχοντας λίγους μήνες νωρίτερα κατακτήσει τον πρώτο της τίτλο στο Λουξεμβούργο. Το 2011 χτύπησε στο αριστερό πόδι, υποβλήθηκε σε τρεις διαφορετικές χειρουργικές επεμβάσεις και όταν επέστρεψε αναγκάστηκε να στραφεί σε τουρνουά Challenger και Futures. Τίποτα δεν πέτυχε, συνειδητοποίησε πως δεν είχε κίνητρο να αγωνιστεί, έχοντας πλέον απομακρύνει τον Ιγκόρ από τη ζωή της.
Η αυγή του 2013 τη βρήκε στην Ελβετία και όχι στο νότιο ημισφαίριο, αφού από εκεί ξεκινάει η σεζόν στο τένις. Η Τιμέα ξεκίνησε να κάνει δουλειές του ποδαριού για να συγκεντρώσει χρήματα για να πάει σε σχολή για τουριστικά επαγγέλματα. Δόκιμη σε ξενοδοχείο της Λωζάννης ήταν όταν δέχθηκε email από την οργανωτική επιτροπή του Ρολάν Γκαρός πως είχε δικαίωμα συμμετοχής στα προκριματικά. Μίλησε με το μάνατζερ του ξενοδοχείου, οδήγησε με το αυτοκίνητο της μέχρι το Παρίσι και αποκλείστηκε στον πρώτο προκριματικό γύρο. Το πάθος της για το τένις “ζωντάνεψε” και όχι μόνο δεν επέστρεψε στο ξενοδοχείο, αλλά προσέλαβε το “μέντορα” του Σταν Βαβρίνκα, τον Ντιμίτρι Ζαβιάλοφ για προπονητή. Γνωρίζοντας την ιστορία της, ο Ζαβιάλοφ ξεκίνησε να διαβάζει βιβλία ψυχολογίας για να βοηθήσει την παίκτρια του, ενώ η Τιμέα δέχθηκε να τη δει ψυχολόγος. Την έκανε να συνειδητοποιήσει πως όταν ήταν μικρή δεν έπαιζε για εκείνη, έπαιζε για τον πατέρα της.
Η Τιμέα με τους γονείς της
Το τένις και ο αθλητισμός γενικότερα είναι γεμάτο από ιστορίες με υπερδιψασμένους γονείς. Η Μαίρη Πιρς, η Μιργιάνα Λούτσιτς-Μπαρόνι, η Γέλενα Ντόκιτς κλειδώνονταν στην τουαλέτα για να αποφύγουν το νευρικό ξέσπασμα του πατέρα τους μετά από μια ήττα. Σε συνέντευξη της στην εφημερίδα “L’Equipe” η Τιμέα περιέγραψε τη ζωή της δίπλα στον Ιγκόρ Μπατσίνσκι. Και ήταν τρομακτική για ένα παιδί.
” Δεν είχα όμορφη παιδική ηλικία. Θυμάμαι πως υπήρχαν τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας για παιδιά που τους συμπεριφέρονταν άσχημα, ήθελα να πάρω τηλέφωνο, να μιλήσω για αυτά που περνούσα. Φοβόμουνα πως αν καλούσα τον αριθμό και έβλεπε την ανάλυση του λογαριασμού, θα είχα προβλήματα. ΔΕΝ ΜΕ ΕΣΠΑΣΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΞΥΛΟ, ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΜΟΥ ΤΡΑΒΗΞΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ. Ό,τι περνούσα ήταν ψυχολογικό, με τρομοκρατούσε η παρουσία του. Σκεφτόμουν να δραπετεύσω, αναζήτησα πληροφορίες στο ίντερνετ, υπέφερα και εγώ από το “σύνδρομο των πιεστικών γονέων”, το οποίο είναι διαδεδομένο στο τένις. Ακόμα δεν γνωρίζουμε τίποτα. Η WTA προτιμάει να προβάλλει τις όμορφες ιστορίες. Εγώ βλέπω την αλήθεια γύρω μου. Οι γονείς των παιδιών που παίζουν τένις δεν πρέπει να προπονούν. Κάθε γονιός μπορεί να διδάξει στο παιδί του να παίζει τένις, μπορεί να το κάνει μελετώντας βιβλία. Μετά οφείλει να παραμερίσει.
Ο δικός μου ο πατέρας δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για μένα παρά μόνο στο κορτ. Το να φροντίζεις το παιδί σου δεν είναι να του πετάς μπαλιές. Δεν είχα πατέρα. Δεν τον βλέπω πλέον, δεν του μιλάω και έτσι θα παραμείνει. Δεν χάνω τίποτα. Μου έκλεψε την παιδική μου ηλικία, την εφηβική το ίδιο. Δεν μπορούσες να απομακρύνεις την Τιμέα από το τένις. Μια ευχή είχα και ήταν να ξεφύγω. Το άσχημο για εκείνον είναι πως θα έπαιζα καλύτερα, αν με άφηνε να αναπνεύσω. Για μια στιγμή στο κορτ σκεφτόμουν πως γλύτωνα από τον έλεγχο μου. Έκανα το αντίθετο από ότι μου έλεγε πριν από τον αγώνα. Έπρεπε να νικήσω γιατί θα με τιμωρούσε. Νομίζω όμως πως αγαπούσα τον συναγωνισμό όταν ήμουν παιδιί Δείξτε μου ένα παιδί που δεν θέλει να κερδίζει. Αγαπούσα πολύ το τένις όταν ήμουν μικρή. Μετά με έκανε να το μισήσω.
Είχε την επιθυμία να λάμψει ο ίδιος, να του λένε πως είναι ο καλύτερος προπονητής. Για να το κάνει έπρεπε να ουρλιάζει στα αυτιά μου. Λεφτά; Ήθελε να ζήσει μέχρι το τέλος της ζωής του σε παλάτι. Όταν βρήκα το πρώτο μου χορηγό, άφησε τη δουλειά του για να γίνει προπονητής μου. Ήταν η χειρότερη στιγμή στη ζωή μου. Είχε ένα μισθό με το χορηγό της κόρης του. Μου αγόρασε ένα ή δύο τζιν παντελόνια, γιατί κάπου κάπου πρέπει να δίνεις καρότο στο γαϊδούρι για να συνεχίσει να δουλεύει. Όταν ήμουν 15 χρονών, ανάγκασα τη μητέρα μου να τη χωρίσει. Αν δεν το έκανε, την απείλησα πως θα την έκοβα από τη ζωή μου. Μοναδικό καταφύγιο ήταν το σχολείο. Χαιρόμουνα να μαθαίνω όλα αυτά τα καινούργια πράγματα για την Ελβετία που δεν μπορούσα στο σπίτι γιατί ο πατέρας μου είναι Ούγγρος. Πίσω από την πλάτη του έκανα αγώνες δρόμου. Θα εκνευριστεί όταν το μάθει τώρα. Έμαθα να εφευρίσκω τρόπους για να επιβιώσω. Η μητέρα μου, οδοντίατρος στο επάγγελμα, δούλευε για να φέρει λεφτά στο σπίτι ώστε ο πατέρας μου να παριστάνει τον προπονητή. Έτσι με μεγάλωναν ξένες γυναίκες, οι οποίες μου μετέδωσαν την αγάπη για τη μαγειρική.
Τα τελευταία δύο χρόνια με παρακολουθεί ψυχολόγος. Κατάλαβα πως ο πατέρας μου με είχε βάλει σε κλουβί. Πολλοί με ρωτούν πως δεν στράφηκα στα ναρκωτικά. Δεν έκανα ναρκωτικά ποτέ, αλλά έβγαινα πολύ έξω στη Λωζάννη. Ίσως να μου έκανε καλό που τραυματίστηκα στο πόδι. Μου έκανε καλό ο χρόνος που πέρασα στο ξενοδοχείο. Ίσως επιστρέψω κάποτε. Όταν θα σταματήσω το τένις”. Προς το παρόν έχει τα προημιτελικά μπροστά της.