Αθηναϊκές ιστορίες

Aρκετά ευγενικός, δεν είπε όχι στην υποβολή ορισμένων ερωτήσεων για το Athens Champions Cup και τη δική του σπουδαία καριέρα.

Αποκάλυψε ότι σε αντίθεση με τους υπόλοιπους… βετεράνους, έχει επισκεφθεί την Ελλάδα για αγωνιστικούς λόγους πριν από περίπου είκοσι χρόνια.




“Το 1990 ή το 1991 δεν θυμάμαι καλά, είχα έρθει στην Αθήνα για να συμμετάσχω σε ένα μικρό χωμάτινο τουρνουά, αν και μου διαφεύγει το προάστιο που είχαν γίνει οι αγώνες. Έχασα στα προκριματικά, μιας και ήμουν στο ξεκίνημα της καριέρας μου και στη συνέχεια έπαιξα στο διπλό. Μέναμε σε ένα μικρό ξενοδοχείο, πήγαμε στην Ακρόπολη, στο μουσείο. Πολύ όμορφη ανάμνηση“, επισήμανε ο Κράιτσεκ, γεννημένος στο Ρότερνταμ από Τσέχους γονείς.



Πριν από λίγες μέρες συμμετείχε σε αγώνα επίδειξης κόντρα στον Γκόραν Ιβανίσεβιτς και παίζει τακτικά στις Outback Series, αλλά και στo Black Rock Tour, την ένωση βετεράνων της ATP Tour.



Ο Κράιτσεκ αποχώρησε από την ενεργό δράση στα 31 του χρόνια, με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα και στον αγκώνα. ”
Κατά καιρούς δεν μπορώ να σηκωθώ από το κρεβάτι, αλλά χαίρομαι που μπορώ και παίζω ακόμη. Δεν το χορταίνεις ποτέ το τένις. Τώρα πια μπορεί να με ακολουθεί και η οικογένεια μου. Περιμένω τη γυναίκα μου (το πρώην Bond girl Ντάφνι Ντέκερς) και τα δύο παιδιά μου σήμερα“.




Το Γουίμπλεντον να είναι καλά

Μία ερώτηση που υποβάλλεται πάντα σε κάποιον που έχει βγει στη σύνταξη, είναι ”
έχεις μείνει ικανοποιημένος από την καριέρα σου;”.

O Oλλανδός με το θανατηφόρο σερβίς απαντάει ”
με την κατάκτηση του Γουίμπλεντον, ναι είμαι. Αν δεν το είχα κερδίσει, ίσως να μην αισθανόμουν έτσι. Έχει διαφορά το να φτάνεις στην κατάκτηση ενός Grand Slam. Πάντως σίγουρα θα μπορούσα να είχα κερδίσει περισσότερα, ένας χαμένος τελικός απέναντι στον Ιβανίσεβιτς το 1998 στο Γουίμπλεντον, ένας αποκλεισμός στη Στουτγκάρδη το 1999, ενδεχομένως τότε θα μπορούσα να είχα γίνει Νο1, πέρασαν όμως και για να σας απαντήσω, ναι έμεινα ικανοποιημένος”.



Θα αναλάμβανε έναν νεαρό Έλληνα τενίστα να τον καθοδηγήσει σε μία καλή καριέρα στο επαγγελματικό τένις; ”
Δεν χρειάστηκε ποτέ να ασχοληθώ με αυτόν τον τομέα, αλλά αν γινόταν, τότε αυτό το παιδί θα έπρεπε να έρθει σε εμένα. Έχω οικογένεια, δύο παιδιά και δεν μπορώ να ενεργήσω ως fulltime προπονητής. Πρέπει να ταξιδεύεις 52 εβδομάδες τον χρόνο, να ελέγχεις τι τρώει ο παίκτης, πότε κοιμάται. Όλα αυτά είναι δέσμευση. Εγώ έτσι έκανα καριέρα, όχι με έναν part time προπονητή. Toν τελευταίο καιρό έχω δίλημμα, η αδερφή μου (σ.σ. η 18χρονη Μικέιλα) δεν παίζει καλά, ψάχνει προπονητή και το σκέφτομαι να τη βοηθήσω προσωρινά“.



Ο Ρότζερ Φέντερερ αποδεσμεύθηκε από τον “θρυλικό” Τόνι Ρόουτς. Πριν επέλθει το διαζύγιο ο Ελβετός δεν ενοχλούνταν από το γεγονός ότι ο Αυστραλός δεν τον συντρόφευε:
“Είμαι ο τελευταίος που μπορεί να κάνει κριτική στον Φέντερερ, όμως στις δικές μας ημέρες και ο Σάμπρας και ο Άγκασι και ο Μπέκερ είχαν συνέχεια προπονητή μαζί τους. Εκείνος μπορεί να το βλέπει διαφορετικά, όμως αυτό έχει επιπτώσεις στο παιχνίδι του”.



Ενημερώθηκε για την προσπάθεια διεξαγωγής ενός τουρνουά της ATP Tour στην Αθήνα και καλωσόρισε την ιδέα. Τι συμβουλεύει ο διευθυντής του επιτυχημένου τουρνουά του Ρότερνταμ (διεξάγεται σε κλειστό στάδιο).




“Θα ήταν κάτι διαφορετικό, προσπαθείστε το λίγο ακόμη. Αυτή τη στιγμή το πρόγραμμα είναι πνιγμένο με περισσότερα από 60 τουρνουά. Για αυτό οι παίκτες δεν αντέχουν και τραυματίζονται συχνά“. Ένα χωμάτινο τουρνουά δεν θα ήταν ιδανική επιλογή, λίγο πριν από το Ρολάν Γκαρός;



”
Εννοείτε ένα τουρνουά προετοιμασίας, σε μία εποχή που θα είναι συγκεντρωμένοι όλοι οι καλοί παίκτες. Ας πάψουμε να σκεφτόμαστε πάντοτε αυτούς που μένουν στην Αμερική και υπολογίσουμε τους αθλητές, οι οποίοι ζουν στην Ευρώπη. Οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις σας είναι πλήρεις, γιατί να μην γίνει ένα hardcourt τουρνουά μετά το Γουίμπλεντον; Πολλοί παίκτες δεν θέλουν να “πετάξουν” για την Αμερική τόσο νωρίς και θα έρθουν τρέχοντας στην Αθήνα, ειδικά με τέτοιο καιρό“.



Όσο για το ποιά στοιχεία απαιτούνται; “το
γήπεδο υπάρχει, χρειάζεται μία εταιρεία που να στηρίξει το τουρνουά. Τα λεφτά είναι δυστυχώς πολύ σημαντικό στοιχείο. Και βέβαια είναι απαραίτητη η παρουσία του κόσμου, ενδιαφέρον υπάρχει από ότι είδα μέσα (σ.σ. στη συνέντευξη Τύπου), κάντε την αρχή και εγώ θα είμαι δίπλα σας“.



Καταλήγοντας, τον ρωτάμε αν ο Σάμπρας τον φοβάται όταν παίζει απέναντι του; ”
Όχι, σίγουρα αποτελεί σημαντικό διακριτικό το ότι τον έχω κερδίσει περισσότερες φορές από όσες εκείνος εμένα, δεν το σκέφτομαι. Αυτός μου το υπενθυμίζει συνέχεια, οπότε χαίρομαι που του έχω δώσει έναν επίπονο λόγο να με θυμάται“.