Θάνου: “Υπάρχει ομερτά στον αθλητισμό”

Η Κατερίνα Θάνου παρακολουθεί από μακριά τις εξελίξεις στον ελληνικό αθλητισμό. Η σημερινή εποχή δεν είναι η ίδια με εκείνη που αυτή αγωνιζόταν.

Η κάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ, σε συνέντευξη της στην “Καθημερινή”, χαρακτήρισε “κουκίδα” τα γεγονότα του 2004 στην πορεία της στον αθλητισμό.

“Υπάρχει ομερτά στον αθλητισμό. Το βλέπουμε και στην πολιτική. Σίγουρα υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα στον αθλητισμό. Τα περισσότερα δεν βγαίνουν προς τα έξω. Πρώτα απ’όλα ας δούμε πόσο μεγάλος αγώνας γίνεται από μια χώρα για να πάρει τους Ολυμπιακούς. Πόλεμος. Στη συνέχεια ακολουθούν εταιρείες, μάνατζερ και φτάνουμε στους αθλητές. Λογικό είναι ότι θα χτυπήσεις στους αθλητές, καθώς Αγώνες δεν γίνονται χωρίς αυτούς“, τόνισε η “αργυρή” Ολυμπιονίκης του Σίδνεϊ στα 100 μέτρα.

Η Θάνου παραμένει με το αργυρό μετάλλιο, ακόμα κι αν το χρυσό μετάλλιο παραμένει σε ένα από τα συρτάρια της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής μετά την αφαίρεση του από τη Μάριον Τζόουνς. Η ΔΟΕ δεν της το έχει δώσει, όπως είχε κυκλοφορήσει η φήμη πριν από λίγο καιρό. Και αυτό την πονάει τη Θάνου.

” Αυθαίρετα πήραν απόφαση (σ.σ. στη ΔΟΕ) να μη μου το δώσουν. Στις καταστάσεις των μεταλλίων είμαι περασμένη ως χρυσή Ολυμπιονίκης, αλλά το μετάλλιο μας είναι στα γραφεία της ΔΟΕ… Όπως αυθαίρετα δεν μου έδωσαν το μετάλλιο, έτσι δεν με άφησαν να τρέξω και το 2008. Είχε περάσει η περίοδος της διαθεσιμότητας μου, γιατί τιμωρία δεν υπήρξε, και είχα διεκδικήσει κανονικά τη συμμετοχή. Αιτιολογία δεν υπάρχει, παρά μόνο η φράση “αυθαίρετες αποφάσεις”. Θα μείνω με την “απορία” και το “γιατί”.

Θυμήθηκε εκείνες τις μέρες του 2004 και τις αντιδράσεις των “αθανατων”: “Έστησαν ένα σόου και έδειχναν τις διαπιστεύσεις μας μόνο και μόνο για να δείξουν την κυριαρχία της ΔΟΕ. Ήταν μια σαρκαστική κίνηση των ανθρώπων της με στόχο να υποτιμήσουν δύο Ολυμπιονίκες. Έπραξαν όπως ήθελαν, εμείς ως χώρα τι κάναμε; Τίποτα. Πολλές φορές είμαστε υπεύθυνοι όχι μόνο γι’ αυτά που κάνουμε, αλλά και γι’ αυτά που δεν έχουμε κάνει“.

Αυτό το χρυσό μετάλλιο της Τζόουνς το θέλει πολύ, αλλά μάλλον γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να το πάρει στα χέρια της. “Η πικρία που έχω είναι γιατί δεν αγωνίστηκα. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει για έναν αθλητή να προετοιμάζεται μια ολόκληρη τετραετία και να μην του δίνουν το δικαίωμα να δείξει τις δυνατότητες του. Ήταν αυθαίρετο το όχι. Πονάω γιατί στέρησαν από εμένα και τη χώρα, ακόμη, ένα χρυσό μετάλλιο“.