Η “τσαρίνα των αιθέρων”

Σε ηλικία μόλις 26 ετών, η Ισινμπάεβα έχει στεφθεί δύο φορές “χρυσή” Ολυμπιονίκης, πέντε φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια (δύο στον ανοικτό, τρεις στον κλειστό) και δύο φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης (μία στον ανοικτό, μία στον κλειστό).


Τα πρώτα χρόνια



Η Γελένα γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1982 στο Βόλγογκραντ. Ο πατέρας της, Γκάτζι, εργάζεται ως υδραυλικός, ενώ η μητέρα της είναι πωλήτρια. Επίσης, η Ισινμπάεβα έχει μία αδερφή, την Ίνα. Όταν η Ισινμπάεβα ήταν μικρή, οι γονείς της αντιμετώπιζαν πολλά οικονομικά προβλήματα. Όμως η Γελένα ήταν τόσο χαρισματική, που πέραν του πρωταθλητισμού, κατάφερε να σπουδάσει και μάλιστα να πάρει Bachelor και Master, αφού αποφοίτησε από το τμήμα Φυσικής Αγωγής της Ακαδημίας του Βόλγογκραντ, ενώ αυτόν τον καιρό βρίσκεται στο μεταπτυχιακό της. Επίσης έχει το βαθμό του λοχαγού στο ρωσικό στρατό.



Η Ισινμπάεβα ανέπτυξε τη σχέση της με τον αθλητισμό από την ηλικία των 5 ετών, με μεγάλη της αγάπη τη γυμναστική. Στα 15 της όμως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το συγκεκριμένο άθλημα, καθώς το ύψος της (1.74μ.) δεν της επέτρεπε να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστική.




Οι πρώτες… πτήσεις



Το 1998 λοιπόν αποφάσισε να ασχοληθεί με το άλμα επί κοντώ, ένα αγώνισμα που ανέκαθεν είχε παράδοση στη χώρα της. Εκείνα τα χρόνια, το άλμα επί κοντώ στις γυναίκες βρισκόταν ουσιαστικά στα πρώτα του βήματα, με σημαντικότερα ονόματα την Αυστραλή Έμα Τζορτζ και την Αμερικανίδα Στέισι Ντραγκίλα, με την πρώτη να κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ με 4.57μ.



Έξι μήνες μετά την πρώτη της επαφή με το κοντάρι και μόλις στον τρίτο της αγώνα, η Ισινμπάεβα πήρε την πρώτη της μεγάλη νίκη με επίδοση 4.00μ. στους παγκόσμιους αγώνες νέων, που διεξήχθησαν στη Μόσχα.



Την ίδια χρονιά, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα juniors στο Ανσί της Γαλλίας, σημείωσε την ίδια επίδοση, αλλά έμεινε εκτός μεταλλίων για 10 εκατοστά.



Το 1999 κατάφερε να πηδήξει 4.10μ. στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων του Μπίντγκοτς (Πολωνία) και κατέκτησε το δεύτερο χρυσό μετάλλιο της καριέρας της



Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα juniors του 2000, η Ρωσίδα κατέκτησε και πάλι το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 4.20μ., αφήνοντας πίσω της τη Γερμανίδα Ανίκα Μπέκερ. Την ίδια χρονιά, το επί κοντώ γυναικών παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες και συγκεκριμένα στο Σίδνεϊ, όπου η Ντραγκίλα ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Η Ισινμπάεβα δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, καθώς στον προκριματικό, όπως και η έτερη Ρωσίδα, Σβετλάνα Φεοφάνοβα, πραγματοποίησαν τρεις άκυρες προσπάθειες.



Ωστόσο, το 2001, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα juniors, η Ισινμπάεβα φόρεσε και πάλι το χρυσό μετάλλιο στο στήθος της, με άλμα στα 4.40μ.




Η κορυφή και… τα ρεκόρ



Η Ισινμπάεβα βελτιωνόταν διαρκώς και το 2002, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο σε επίπεδο γυναικών. Πρώτη ήταν η Φεοφάνοβα με 4.60μ. και την ακολούθησε η Γελένα με άλμα στα 4.55μ.



Την επόμενη χρονιά, το χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κάτω των 23 στο Μπίντγκοτς δεν ξέφυγε από την Ισινμπάεβα, με καλύτερη προσπάθεια στα 4.65μ. Στις 13 Ιουλίου, ένα μήνα μετά τα 21α της γενέθλια, η Γελένα κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ σε μίτινγκ στο Γκέιτσχεντ της Αγγλίας, με επίδοση 4.82μ. και αυτομάτως θεωρήθηκε το φαβορί για το χρυσό μετάλλιο στο επερχόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Η απειρία όμως τής στέρησε το πρώτο σκαλί του βάθρου, όπου βρέθηκε η Φεοφάνοβα, με την Ισινμπάεβα να περιορίζεται στην τρίτη θέση, ενώ το αργυρό μετάλλιο κατέληξε στην Μπέκερ.



Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που η Ισινμπάεβα δεν κέρδισε σε αγώνα. Το 2004 ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της από ένα μίτινγκ κλειστού στίβου στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας, όπου με 4.83μ. σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Την επόμενη εβδομάδα, η Φεοφάνοβα “έσπασε” το ρεκόρ, με άλμα στα 4.84μ. Τον Μάρτιο, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, η Ισινμπάεβα πήρε και πάλι στην κατοχή της το παγκόσμιο ρεκόρ, με επίδοση 4.86μ., αφήνοντας πίσω της τις Ντραγκίλα και Φεοφάνοβα.



Στις 27 Ιουνίου η Γελένα έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ και πάλι στο Γκέιτσχεντ με 4.87μ., για να το “σπάσει” και πάλι μία εβδομάδα αργότερα στο Ηράκλειο η Φεοφάνοβα με 4.88μ.



Το παιχνιδάκι ανάμεσα στις δύο Ρωσίδες συνεχίστηκε, με την Ισινμπάεβα να επιχειρεί άλμα στα 4.89μ. στις 25 Ιουλίου στο Μπέρμιγχαμ και να παίρνει εκ νέου τον τίτλο της παγκόσμιας ρέκορντγουμαν. Πέντε ημέρες αργότερα, τι άλλο; Νέο παγκόσμιο ρεκόρ, πάλι ένα εκατοστό ψηλότερα, στο Κρίσταλ Πάλας.



Όπως είναι φυσικό, το επί κοντώ γυναικών ήταν ένα από τα αγωνίσματα που ο κόσμος περίμενε με ανυπομονησία στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Τη νύχτα του τελικού, με όλα τα υπόλοιπα αγωνίσματα να έχουν ολοκληρωθεί, οι φίλαθλοι παρέμεναν στο Ολυμπιακό Στάδιο μέχρι να τελειώσει και το άλμα επί κοντώ. Η Φεοφάνοβα απέτυχε στα 4.90μ., με την Ισινμπάεβα να εξασφαλίζει το χρυσό μετάλλιο. Αμέσως μετά δοκίμασε στα 4.91μ., πέρασε και γνώρισε πρωτοφανή αποθέωση από ολόκληρο το στάδιο.



Το ρεκόρ της διήρκεσε μόλις ελάχιστους μήνες, καθώς στο “Memorial Van Damme” των Βρυξελλών πήδηξε στα 4.92μ., που ήταν το όγδοο παγκόσμιο ρεκόρ της στη σεζόν και της απέφερε τον τίτλο της αθλήτριας της χρονιάς. Όπως είναι φυσικό, η χρονιά ολοκληρώθηκε με τον τίτλο της αθλήτριας της χρονιάς από την IAAF, αλλά και με την κατάκτηση του αντίστοιχου βραβείου “Laureus”.



Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου της Μαδρίτης το 2005, η Ισινμπάεβα σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 4.90. Μέσα στον Ιούλιο κατάφερε να “σπάσει” άλλες τέσσερις φορές το παγκόσμιο ρεκόρ, συμμετέχοντας σε τρία μίτινγκ. Στη Λωζάνη υπερπήδησε τα 4.93μ., ενώ έντεκα μέρες αργότερα, στη Μαδρίτη, ανέβασε άλλα δύο εκατοστά τον πήχη με επίδοση 4.95μ. Στις 22 Ιουλίου, η Ρωσίδα άλτρια έγραψε ιστορία, καταρρίπτοντας δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ, πρώτα με άλμα στα 4.96μ., ενώ μετά επιχείρησε και στα 5.00μ. και ξεπερνώντας τον πήχη, έγινε η πρώτη γυναίκα που καταφέρνει να υπερπηδήσει τα 5 μέτρα και μάλιστα μόλις στην πρώτη της προσπάθεια.



Ένα μήνα αργότερα, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Ελσίνκι, παρά τις κακές καιρικές συνθήκες που καθυστέρησαν τη διεξαγωγή του τελικού, η Ισινμπάεβα κατέρριψε για μια ακόμα φορά το παγκόσμιο ρεκόρ, με άλμα στα 5.01μ., αφήνοντας στη δεύτερη θέση την Πολωνή Μόνικα Πίρεκ, με επίδοση 4.60, δηλαδή 41 εκατοστά διαφορά, τη μεγαλύτερη που έχει σημειωθεί στην ιστορία του αγωνίσματος σε μεγάλη διοργάνωση. Συνέπεια όλων αυτών ήταν να την αναδείξει η IAAF για δεύτερη συνεχή χρονιά κορυφαία αθλήτρια.



Μάλιστα, ένας από τους κορυφαίους προπονητές του άλματος επί κοντώ, ο Βρετανός Στιβ Ρίπον, δήλωσε στο BBC, εκθειάζοντας την Ισινμπάεβα: ”
Είναι από τις ελάχιστες επικοντίστριες που βλέπω και σκέφτομαι πως η τεχνική της είναι εξίσου καλή με των αντρών. Για την ακρίβεια, το δεύτερο κομμάτι του άλματός της είναι πιθανότατα καλύτερο από κάθε εν ενεργεία επικοντιστή. Έχει φανταστική τεχνική, είναι αρκετά ψηλή και τρέχει εξαιρετικά καλά“.



Το 2006 ξεκίνησε με νέο παγκόσμιο ρεκόρ στον κλειστό στίβο, στις 12 Φεβρουαρίου στο Ντόνετσκ, με άλμα στα 4.91μ. Το Μάρτιο υπερασπίστηκε επιτυχώς τον τίτλο της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Μόσχα, ενώ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Γκέτεμποργκ κατέκτησε ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο με ρεκόρ αγώνων στα 4.80μ. Αυτό ήταν και το μοναδικό μετάλλιο που έλειπε από τη συλλογή της. Το Σεπτέμβριο, εκπροσωπώντας τη χώρα της, ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου στο παγκόσμιο κύπελλο της Αθήνας. Το βραβείο “Laureus” για την κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς απονεμήθηκε στη Ρωσίδα το 2006.



Στο αγαπημένο της Ντόνετσκ, στις 10 Φεβρουαρίου, η Ισινμπάεβα έκανε και πάλι αρχή το 2007 με παγκόσμιο ρεκόρ, με επίδοση 4.93μ.



Στις 28 Αυγούστου, αφού εξασφάλισε το χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 4.80μ. στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Οζάκα, επιχείρησε τρία άλματα στα 5.02μ., με σκοπό να “σπάσει” μία ακόμα φορά το παγκόσμιο ρεκόρ, αλλά απέτυχε και στις τρεις προσπάθειες, “απογοητεύοντας” τους θαυμαστές της, που περίμεναν ένα ακόμα ρεκόρ. Επίσης, το 2007 κέρδισε και το τζακ-ποτ των Golden League της IAAF, αφού νίκησε σε όλα τα μίτινγκ Golden League.



Την περασμένη σεζόν, το καθιερωμένο παγκόσμιο ρεκόρ στο Ντόνετσκ σημειώθηκε στα 4.95μ. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στη Βαλένθια, η Ισινμπάεβα κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, φτάνοντας τα τρία συνεχόμενα



Στις 11 Ιουλίου, στον πρώτο της αγώνα στον ανοιχτό στίβο για το 2008 στο Golden Gala της Ρώμης, η Ισινμπάεβα “έσπασε” το ρεκόρ της με άλμα στα 5.03μ. Αυτό το ρεκόρ ήρθε για να “κλείσει τα στόματα” όσων πίστευαν πως η κυριαρχία της στο αγώνισμα είχε φτάσει στο τέλος της, μετά το 4.92μ. που σημείωσε στα αμερικανικά trials η Τζένιφερ Στουτζίνσκι.



Η πρώτη συνάντηση στον ανοιχτό στίβο για τις δύο επικοντίστριες ήρθε στο Grand Prix του Λονδίνου, όπου η Ρωσίδα πήρε τελικά τη νίκη. Και οι δύο αθλήτριες επιχείρησαν στα 5.04μ., προκειμένου να σπάσουν το παγκόσμιο ρεκόρ, με την Ισινμπάεβα να χάνει την τρίτη προσπάθεια οριακά, όταν ο πήχης έπεσε λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κι ενώ η Ρωσίδα είχε ήδη πέσει στα στρώματα.



Το ρεκόρ ήρθε τελικά στις 29 Ιουλίου στο Μόντε Κάρλο, τον τόπο διαμονής της. Στην τελευταία της προσπάθεια ξεπέρασε τα 5.04μ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, η Ισινμπάεβα “στέφθηκε” για ακόμα μία φορά “χρυσή” Ολυμπιονίκης, με νέο παγκόσμιο ρεκόρ 5.05μ. Στις 23 Νοεμβρίου, στο Μονακό, εκλέχθηκε κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς από την IAAF για τρίτη φορά στην καριέρα της.




Το παγκόσμιο ρεκόρ (5.01μ.) στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Ελσίνκι (2005):









Το παγκόσμιο ρεκόρ (5.05μ.) στο Πεκίνο σε slow motion: