Χατζηευστρατιάδου:”Θέλει κότσια για να φύγεις”

Είναι 19 χρονών και από τον περασμένο χρόνο πήρε την απόφαση να αφήσει τη χώρα μας για να συνδυάσει τις σπουδές της και το βόλεϊ μερικά χιλιόμετρα μακριά. Για την ακρίβεια πολλά χιλιόμετρα μακριά και συγκεκριμένα στο Μαϊάμι.

Μετά από σχεδόν ενάμιση χρόνο η Ειρήνη Χατζηευστρατιάδου έχει κάνει τους ανθρώπους που ασχολούνται με το βόλεϊ στις ΗΠΑ να μάθουν το όνομα της και μετρά πολλές ατομικές διακρίσεις.

Το σημαντικότερο γεγονός της παρουσίας της στις ΗΠΑ ήταν η συμμετοχή της στον τελικό του Κολεγιακού πρωταθλήματος. Η ήττα μπορεί να την στεναχώρησε όμως και μόνο η παρουσία της εκεί ήταν ιδιαίτερα σημαντική.

Το Sport24.gr μίλησε με την Ειρήνη Χατζηευστρατιάδου η οποία αναφέρθηκε στη μέχρι τώρα παρουσία της στις ΗΠΑ, το ξεκίνημα της και μας μιλά για τον εαυτό της.

Μίλησε μου λίγο για τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησες να ασχολείσαι με το βόλεϊ και τα πρώτα σου βήματα με τον Αίαντα Ευόσμου.

“Πριν ξεκινήσω να παίζω βόλεϊ έκανα μπαλέτο για 4 χρόνια, αλλά η καθηγήτρια μου μου ανακοίνωσε ότι θα ήταν καλύτερο να κάνω κάτι άλλο. Είτε να ασχοληθώ με την κολύμβηση, είτε με το μπάσκετ, είτε με το βόλεϊ λόγω του ύψους μου.. Τελικά το βόλεϊ ήταν εκείνο που με κέρδισε και έτσι ασχολήθηκα με αυτό”.

Πέρα από την παρουσία σου στον Αίαντα ήσουν μέλος και των μικρότερων εθνικών ομάδων όπου και ουσιαστικά μπήκαν οι βάσεις για τις επιτυχίες που ακολούθησαν σε Κορασίδες και Νεανίδες.

“Ναι είναι αλήθεια αυτό με την εθνική η γενιά μας ήταν καλή και πετύχαμε μια καλή θέση για εκείνη την περίοδο! Στη συνέχεια όμως ήρθαν και άλλες επιτυχίες με αποκορύφωμα τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο”

Στα 18 σου πήρες την απόφαση να περάσεις στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού και να συνδυάσεις τις σπουδές σου με το βόλεϊ. Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η απόφαση για σένα;

“Η απόφαση αυτή είναι δύσκολη και θέλει να έχεις τα κότσια για να κάνεις ένα τέτοιο τεράστιο βήμα.. Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται αν έκανα καλά ή όχι που ήρθα στην άλλη άκρη του κόσμου μακριά από την οικογένεια και από τους φίλους μου”.

Φέτος είχες μια εξαιρετική χρονιά. Κατέκτησες τον τίτλο της περιφέρειες και έφτασες μέχρι τον τελικό του Κολεγιακού. Πόσο σημαντικό ήταν αυτό για σένα;

“Η χρονιά που τελείωσε πριν λίγο καιρό ήταν απίστευτη!! Το μόνο κακό είναι ότι κρατάει λιγό.. Η αλήθεια είναι ότι δούλεψα πολύ σκληρά για να βοηθήσω την ομάδα να φτάσει στον τελικό! Το συναίσθημα είναι απίστευτο νομίζω ο κάθε αθλητής θα ήθελε να ζήσει κάτι παρόμοιο με αυτό που έζησα εγώ.. Ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι βγήκαμε δεύτερες από τα 350 Κολέγια σε όλη την Αμερική!”

Οι κόποι σου έχουν επιβραβευτεί και σε ατομικό επίπεδο με τις διακρίσεις που έχεις πάρει. Όλα αυτά και όντας πλέον στο δεύτερο χρόνο σου στην Αμερική θεωρείς ότι είναι μια πρώτη δικαίωση για τους κόπους σου;

“Θεωρώ ότι είναι δικαίωση αλλά και ανταμοιβή για τον κόπο που έκανα και συνεχίζω να κάνω εδώ και 8 χρόνια! Το όνειρο μου πραγματοποιείται!”

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε τόσο τη δική σου γενιά όσο και την αμέσως επόμενη να ανοίγει τα φτερά της και να φεύγει στο εξωτερικό είτε σε Κολέγια είτε σε πρωταθλήματα. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για το ελληνικό βόλεϊ;

“Νομίζω ότι είναι καλό για το ελληνικό βόλεϊ, αλλά και για τα υπόλοιπα αθλήματα έχω γνωρίσει αρκετά παιδιά τα οποία μετά τις σπουδές τους θέλουν να παίξουν στο ελληνικό πρωτάθλημα.. Ξένοι παίκτες που έρχονται στην Ελλάδα κάνουν ενδιαφέρον το ελληνικό πρωτάθλημα και φυσικά βοηθάνε πολύ τις ομάδες!”

Κάνοντας μία σύγκριση ανάμεσα σε αυτά που συνάντησες στην Αμερική και σε όσα αντιμετώπισες στην Ελλάδα πιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα αντέγραφες εάν μπορούσες ώστε να βελτιωθεί η εικόνα του βόλεϊ στη χώρα μας;

“Ζηλεύω πολύ την οργάνωση που έχουν στα γήπεδα και ο κόσμος που ενδιαφέρεται και σέβεται πολύ για τον αθλητισμό.. Δεν μπορώ να πω το ίδιο για την Ελλάδα”

Ειρήνη, η μικρή εξερευνήτρια

Πέρα από τις ερωτήσεις για την καριέρα της προσπαθήσαμε να μάθουμε και περισσότερα πράγματα για εκείνη.

Μας είπε για τα όνειρά της, το αγαπημένο της φαγητό και τον Ιντιάνα Τζόουνς που κρύβει μέσα της και προσπαθεί να ανακαλύψει τον μαγικό κόσμο του Μαϊάμι…

Όνομα: Ειρήνη Χατζηευστρατιάδου
Ημερ. Γεν.: 02/09/95
Θέση: Κεντρική
Τι θα ήθελες να κάνεις μετά το βόλεϊ: “Μετά το βόλεϊ θέλω να μεγαλώσω και να διοικήσω την επιχείρηση του πατέρα μου στην Αμερική”.
Ποιο είναι το αθλητικό σου όνειρο: “Το αθλητικό μου όνειρο είναι να παίξω επαγγελματικό βόλεϊ σε μια από τις καλύτερες ομάδες παγκοσμίως!”
Αγαπημένο άθλημα εκτός βόλεϊ: “Παρακολουθώ ΝΒΑ και κολεγιακό μπάσκετ”
Τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου: “Στον ελεύθερο μου χρόνο εξερευνώ το Μαϊάμι”.
Αγαπημένο φαγητό: “Αγαπημένο φαγητό ότι είναι από τα χέρια της μαμάς! Ψαρικό όμως!”
Εάν έχεις κάποιο γούρι ή φυλαχτό: “Έχω φυλαχτό ένα κρεμαστό ματάκι που μου έδωσε ο πατέρας μου και το γούρι μου είναι ένα γραμμα που μου έδωσε η μητέρα μου όταν ήρθα στην Αμερική”.
Αγαπημένο είδος μουσικής: “Τα παντα ολα!!
Αγαπημένη ταινία: “Iron man”