Χαποέλ Τελ Αβίβ – Ολυμπιακός: Ο Στιβ και ο… μαύρος Γκάλης στο σπίτι του Βεζένκοβ

Και ο μήνας έχει εννιά, λοιπόν…

Είναι κιόλας Μεγάλη Πέμπτη και μένει να φανεί που θα μάς κάτσουν η μπίλια και η μπάλα: στην πένθιμη ατμόσφαιρα της ημέρας ελέω των παθών του Χριστού και της επερχόμενης Σταύρωσης του προτού αναστηθεί ή στην ανεμελιά που σημαίνει η παροιμιώδης έκφραση;

Ιδού η απορία…

Φάσκω και αντιφάσκω τώρα, διότι δεν γίνεται με καμιά… κυβέρνηση να είναι ανέμελο ένα βράδυ στο οποίο μάχονται και τα δυο καμάρια μας και μάλιστα καλούνται να λύσουν δύσκολες και κρίσιμες ασκήσεις, απέναντι σε αντιπάλους που δεν τους έχουμε!

Δεν τους έχουμε σε επίπεδο παράδοσης, εννοώ, αλλά αυτό δεν σημαίνει κιόλας κάτι και στο κάτω κάτω της γραφής η διαφορά είναι οριακή και ανεπαίσθητη: οι μεν Πράσινοι σε 13 ματς με τη Βαλένθια έχουν σημειώσει έξι νίκες και επτά ήττες, οι δε Κόκκινοι σε πέντε αναμετρήσεις με τη Χάποελ Τελ Αβίβ αντιπαραβάλλουν ρεκόρ 2-3.

Το αλισβερίσι με τη Βαλένθια και η τσιγκουνιά με τη Χάποελ

Και καλά, θα μού πείτε, τα 13 ματς του Παναθηναϊκού με τους συμπατριώτες του Σαντιάγο Καλατράβα είναι σχετικώς πρόσφατα και σε κάθε περίπτωση δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να φέρει κάποιος στο μυαλό του το αλισβερίσι που άρχισε το 2010…

Αλλά, βρε αδερφέ, με τους Ισραηλινούς πόθεν προέκυψαν άλλα τέσσερα ματς πέρα από εκείνο που παίχθηκε στις 31 του περασμένου Οκτωβρίου και εξελίχθηκε στην επιτομή της… τσιγκουνιάς, καθόσον έληξε με 62-58;

Το ρολόι λοιπόν πρέπει να γυρίσει πολλά χρόνια πίσω και οι ιστοριοδίφες χρειάζεται να σκάψουν πολύ και να γίνουν αρχαιολόγοι για να εξορύξουν το πρότερο νταλαβέρι των δυο ομάδων…

Βεβαίως η Χάποελ δεν είναι η νονά του Ολυμπιακού, όπως συμβαίνει με τον Παναθηναϊκό στον οποίο έβαλε λάδι και τον έριξε στην κολυμπήθρα των Κυπέλλων Ευρώπης στις 9 Δεκεμβρίου του 1961 ωστόσο και το νταλαβέρι της με τον Ολυμπιακό κοντεύει να κλείσει μισό αιώνα!

Η ουρά της κόκκινης αχλάδας και η παρ’ ολίγον κλοπή του Στιβ

Οι δυο ομάδες συναντήθηκαν για πρώτη φορά στις 19 Οκτωβρίου του 1977 στο Τελ Αβίβ, όπου στο πλαίσιο της Α’ φάση του Κυπέλλου Κόρατς η Χάποελ επιβλήθηκε με 79-60, αλλά πίσω είχε η κόκκινη αχλάδα την ουρά!

Εκείνη την εποχή οι μεγάλες ανατροπές αποτελούσαν ένα συνηθισμένο φαινόμενο και ούτως ειπείν, μετά από μια εβδομάδα οι Πειραιώτες (με προπονητή τον Κώστα Μουρούζη) νίκησαν τόσο όσο!

Ακριβώς τόσο όσο διότι επιβλήθηκαν με 75-55 κι αυτός ο πλατινένιος πόντος σφράγισε την πρόκριση τους στην επόμενη φάση!

Πρωταγωνιστής σε εκείνα τα δυο ματς αναδείχθηκε ο Στιβ Γιατζόγλου που σκόραρε 22+19 πόντους και έκανε τους Ισραηλινούς να τον λιμπιστούν και να προσπαθήσουν να τον αρπάξουν από τον Ολυμπιακό και να τον κουβαλήσουν στο Τελ Αβίβ.

Οι Πειραιώτες είχαν επίσης στις τάξεις τους τον Παύλο Διάκουλα, τον Γιώργο Μπαρλά, τον Πολ Μελίνι, τον Νίκο Σισμανίδη, τον Σούλη Ράμμο, τον Γιάννη Γκαρώνη, τον Αμερικανό Μάικλ Μπράουν, ενώ δεν είδε αγωνισθεί ο Γιώργος Καστρινάκης.

Στην αντίπερα όχθη στο ρόστερ της Χάποελ φιγούραρε ένας θρύλος του ισραηλίτικου μπάσκετ, ο Μπάρι Λέιμποβιτζ, o οποίος αποτελούσε το αντίπαλον δέος των μυθικών αστέρων της Μακάμπι.

Ο χρυσός πόντος, ο Κοσκωτάς, ο γύψος και το ψαλίδι του Σκάρι

Πέρασαν έντεκα χρόνια και η μοίρα ξανακάλεσε τις δυο ομάδες, αυτή τη φορά επί ημερών Γιώργου Κοσκωτά, σε όμιλο του Κυπέλλου Κόρατς και ενώ ο Ολυμπιακός είχε επιζήσει του συγκλονιστικού και ανατρεπτικού ζευγαρώματος με τη Ντιναμό Τιφλίδας στο πλαίσιο του οποίου νίκησε εκτός έδρας με 96-75 και ηττήθηκε στη Γλυφάδα με 93-113 στην παράταση (83-104 στην κανονική διάρκεια).

Πλάκα πλάνα, πάλι ο ένας πόντος αποδείχθηκε ολόχρυσος και βάλε!

Στη φάση των ομίλων, λοιπόν, οι Πειραιώτες γνώρισαν δυο ήττες από τη Χάποελ: με 101-86 στις 7 Δεκεμβρίου του 1988 στο Τελ Αβίβ και με 99-87 στις 18 Ιανουαρίου του 1989 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Τον ρόλο του συνδετικού κρίκου σε αυτά τα συναπαντήματα έπαιξε ο τότε προπονητής της ομάδας Στιβ Γιατζόγλου, ο οποίος είχε στη διάθεση του τον Αργύρη Καμπούρη, τον Βαγγέλη Αγγέλου, τον Τζίμη Μανιάτη, τον Κώστα Παναγιωτόπουλο, τον Γιώργο Παπαδάκο, τον Σταύρο Ελληνιάδη, τον Αλέξη Χριστοδούλου, τον Γκρεγκ Οικονόμου, τον πολύ Κάρεϊ Σκάρι και τον Λάρι Μίντλετον, με τον δεύτερο να αγωνίζονται μόνο στα ματς του Κυπέλλου Κόρατς.

Στο ματς του Τελ Αβίβ ο πρώην παίκτης των Τζαζ σκόραρε 19 πόντους και ο Μίντλετον πρόσθεσε 16, αλλά σε εκείνο του Νέου Φάληρου (και ενώ ο Σκάρι είχε αποχωρήσει μετά τον τρομερό καυγά του με τον

Γιατζόγλου, τον οποίο κυνηγούσε με τον γύψο στο χέρι του και με ένα ψαλίδι στο γήπεδο της Γλυφάδας) το πήρε πάνω του ο συμπατριώτης του γκαρντ που έβαλε 39!

Ο σωσίας του Γκάλη και οι έξι “Έλληνες”

Παρεμπιπτόντως στα έξι ματς στα οποία ο Ολυμπιακός σημείωσε μια νίκη και πέντε ήττες ο Μίντλετον ο οποίος στη συνέχεια διάπρεψε στην Ιταλία, έμοιαζε με τον… μαύρο σωσία του Νίκου Γκάλη!

Σοβαρολογώ διότι έβαλε 16+39 με τη Χάποελ Τελ Αβίβ, 27+37 με την Τζουβεντούτ Μπανταλόνα και 40+31 με τη Ζαντάρ, αλλά εκείνη η υπερπαραγωγή έμελλε να πάει στράφι…

Παρεμπιπτόντως στον πάγκο της Ζαντάρ καθόταν τότε ο Ντράγκαν Σάκοτα που είχε στη δούλεψη του τέσσερις παίκτες οι οποίοι δίκην trailer έμελλε να σκάσουν μύτη αργότερα στην Ελλάδα: τον Στόγιαν Βράνκοβιτς (Παναθηναϊκός), τον Άριαν Κόμαζετς (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΚ), τον Άλεν Γκρέγκοβ (Άρης) και τον Αλεξάνταρ Τριφούνοβιτς (προπονητής Πανιωνίου), ενώ έπειτα από μερικούς μήνες όταν η Ζαντάρ αντιμετώπισε τον Πανιώνιο εμφανίσθηκε στη Νέα Σμύρνη ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα!

Συν τοις άλλοις, στην Τζουβεντούτ Μπανταλόνα αγωνιζόταν ο νυν πρόεδρος της Χουάν Αντόνιο Μοράλες, ο οποίος εν συνεχεία ήρθε στα μέρη μας και φόρεσε τις φανέλες του ΠΑΟΚ (σε δυο θητείες), του Πανιωνίου και του Ολυμπιακού!