Ο γύρος της Ευρώπης με μια μπάλα

Ποδόσφαιρο παντού. Σε κάθε γωνιά της Ευρώπης. Σχεδόν. Περιμένουμε και τους Ιταλούς σε λίγες μέρες να μπουν στο κόλπο.

Ομάδες άνετες, ομάδες που δεν έχουν βρει ρυθμό, ομάδες που πήραν μεγάλα αποτελέσματα, γκέλες, γκολάρες, ματσάρες, βαρετοί αγώνες. Καινούριοι παίκτες, καινούριοι προπονητές. Από όλα είχαμε. Πάμε να δούμε μερικά από αυτά.

ΑΓΓΛΙΑ

Manchester City: Δεν ήταν σούπερ, αλλά ήταν καλή και είχε την άνεση που έχουν ομάδες-αφεντικά. Δηλαδή ομάδες που ξέρουν τι παίζουν και πώς παίζουν και στοχεύουν την κορυφή. Χωρίς να φορτσάρει, χωρίς να (με) εντυπωσιάσει δεν άφησε περιθώρια στη Newcastle. Είχε καλή ανάπτυξη, έβγαζε σιγουριά αμυντικά, είχε ποικιλία και κίνηση στην επίθεση (και όχι μόνο). Καλή η επικοινωνία Fernandinho-Toure, αν και θέλουν χρόνο.

Η παρουσία και μόνο του Navas λειτουργεί ευεργετικά, καθώς «ανοίγει» το γήπεδο και δημιουργεί χώρους για τους συμπαίκτες του (βλέπε και πρώτο γκολ). Τρομερός ο Dzeko που έπαιξε με αυτοπεποίθηση, είχε καλές συνεργασίες με τους συμπαίκτες του, κινήθηκε πολύ και σωστά, είχε και ασίστ. Καλός ο Aguero, που έβαλε και φανταστικό γκολ. Ο Silva επωφελήθηκε από την παρουσία των Navas, Fernandinho κι έδειξε πως πάει για χρονιά ανάλογη με την προπέρσινη. Γενικά, σφραγίδα Pellegrini από τώρα. Μένει να δούμε πως θα αντιμετωπίσει τις απουσίες Nastasic και Kompany, αν και έχει σχετικά εύκολο πρόγραμμα μέχρι το τέλος Σεπτέμβρη. Α, η ομάδα του Pardew σταθερά αστεία.

Chelsea: Δεν έχω πολλά. Έπαιζε με τη Hull στην επιστροφή του Mourinho στο Stamford Bridge ως προπονητής των Μπλε. Λογικό το «πνίξιμο» των αντιπάλων για μισή ώρα. Oscar, De Bruyne και Hazard ήταν απολαυστικοί στα πρώτα λεπτά. Είχε δυσκολία στο τελείωμα των φάσεων και… αυτά νομίζω. Μετά το 30-35 ήταν και βαρετό το ματς, στο 60΄ έβαλα Dortmund 😉 Μετά το αυριανό ματς με τη Villa, έχει ζόρικο πρόγραμμα, οπότε περιμένουμε. Α, η ομάδα του Steve Bruce επιβεβαίωσε πως πολύ δύσκολα θα μείνει στην κατηγορία. Μην ξεχάσω, είχαμε και hawk-eye.

Manchester United: Δε μου άρεσε. Ναι, 1-4. Ναι, σταθερή η αμυντική 4άδα. Ναι, τεράστιος, μαγικός Van Persie, τίμιος Valencia, supersub ο Rooney. Ναι, έχει την αύρα της πρωταθλήτριας. Αν όμως δεν πάρει χαφ, δεν μπορώ να πιστέψω πως θα κατακτήσει και φέτος τον τίτλο. Σαν ομάδα μου φάνηκε χειρότερη κι από τη City κι από την Chelsea. Έχει δύσκολο πρόγραμμα στη συνέχεια. Αν το βγάλει με επιτυχία, τι να πω… Μπορεί να το πάρει πάλι χωρίς χαφ. Το σκορ αδικεί τη Swansea, που έκανε πολλά δώρα. Οι Κύκνοι ίσως πλήρωσαν και την επιλογή του Laudrup να αλλάξει τόσο σύντομα το κέντρο του.

Arsenal: Δε βλεπόταν. Έτσι, ξερά. Πολύ κακή. Κενά στην άμυνα, δυσκολία στη δημιουργία των φάσεων. Ότι ο Giroud ήταν μάλλον ο κορυφαίος της τα λέει όλα. Είχε απουσίες (δεν εννοώ τον Higuain, τον Suarez και τον Gustavo), αλλά και πάλι δε δικαιολογείται η εικόνα της. Χρειάζεται οπωσδήποτε μεταγραφές. 1-2 παίκτες να την τραβάνε όταν κολλάει. Ο Aston Villa από την άλλη, πήρε σπουδαίο διπλό με ωραία εμφάνιση και έδειξε πως φέτος μπορεί να σωθεί πιο νωρίς. Η ομάδα του Lambert παρουσιάστηκε βελτιωμένη αμυντικά, ήταν φωτιά στις αντεπιθέσεις κι αξιοποίησε τις ευκαιρίες της.

Liverpool: Δεν έβγαλε μάτια, αλλά ήταν καλή. Έφτιαξε αρκετές φάσεις κι ως συνήθως σπατάλησε πολλές από αυτές. Ήταν σταθερή αμυντικά και το οφείλει σε μεγάλο βαθμό στους Lucas και Toure. Σε μερικά σημεία πάντως έχανε την οργάνωσή της και επέτρεπε στη Stoke να βρίσκει χώρους. Ο Coutinho ήταν πολύ καλός (μεταξύ άλλων έκανε και 6 τάκλινγκ!), το ίδιο και ο Johnson. Ο Aspas έδειξε και πάλι πόσο πολύτιμος είναι, ο Sturridge σκόραρε, αλλά γενικά ήταν μέτριος και χάλασε αρκετές επιθέσεις, ο Henderson τίμιος και ο Gerrard… αρχηγός. Ενδιαφέρον το 4-4-2 του Rodgers (υποθέτω το επέλεξε επειδή έπαιζε εντός με «μικρό» αντίπαλο και δεν είχε Suarez και τον όποιο Willian). Λειτούργησε καλά. Υπήρχαν σωστές αποστάσεις, καλή επικοινωνία, ξεκάθαροι ρόλοι, εναλλαγές θέσεων και ρευστότητα στην επίθεση και αλληλοκαλύψεις στην άμυνα. Mignolet οεοε και η Stoke θα παλέψει για τη σωτηρία.

ΙΣΠΑΝΙΑ

Ποια Real; Betis λέμε. Pepe Mel και τα μυαλά στα κάγκελα. Ο τύπος έχασε και φέτος παίκτες, είχε απουσίες και πήγε και έπαιξε στα ίσια μέσα στο Bernabeu. Δε νίκησε, αλλά θα μπορούσε. Δε βοήθησε και με τις αλλαγές του, αλλά έχουμε πει: οι αλλαγές είναι ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς των προπονητών. Κάποιες φορές βγαίνουν κάποιες όχι. Είδαμε και τον Cedrick, τον παίκτη του € 1,20. Από την άλλη, η ομάδα του Ancelotti δεν ήταν καλή. Έχω πει ότι φέτος η Βασίλισσα παρουσιάζει τρομερό ενδιαφέρον, αλλά προς το παρόν θέλει δουλειά. Είχε πολλά κενά στην άμυνα. Οι γραμμές της δεν ήταν κοντά και δεν είχε ισορροπία. Το τελευταίο το επισήμανε και ο Ιταλός. Δεν τη βοήθησε και το δίδυμο Khedira-Modric, δεν την ήταν και σε πολύ καλή μέρα οι αμυντικοί της και δυσκολεύτηκε πολύ. Τη βοήθησαν πάντως οι αλλαγές του προπονητή της και είχε έναν τρομερό Isco. Θετικό ότι τελείωσε το ματς με 4 παίκτες κάτω των 21 (Isco, Morata, Casemiro, Carvajal) και ότι κατά διαστήματα ήταν απολαυστική στην επίθεση.

Sevilla-Atletico: Μαζί με το προηγούμενο τα καλύτερα ματς που είδα μέσα στο τριήμερο. Ήταν και το ένα μετά το άλλο. Το ματς στην Ανδαλουσία είχε ένταση, πάθος, τακτική, ποιοτικούς παίκτες, ήταν αμφίρροπο και είχε 4 γκολ. Μεγάλη μαγκιά του Simeone (πήρε το ματς με τις αλλαγές), που έχει μάθει στην ομάδα του να νικάει δυνατούς αντιπάλους, ακόμα και όταν δεν κάνει πολύ καλή εμφάνιση. Κλασικά ήταν αξιόπιστη αμυντικά (Godin, Suarez οι καλύτεροι), έδωσε την μπάλα στoυς γηπεδούχους και πήρε το ματς στη κόντρα. Πήρε λίγα πράγματα από τον Villa και τον Arda, αλλά δεν την πείραξε. Έχει Diego Costa. Έβγαλε την πίστη των αντιπάλων, έκανε τις μανούρες του, έβαλε και δύο γκολ και αντίο. Απολαύσαμε και Oliver Torres για μισή ώρα. Η ομάδα του Emery κατά διαστήματα ήταν απολαυστική στην επίθεση, κυρίως χάρη στους Perotti (έκανε ματσάρα, έβαλε και γκολάρα) και Marin. Είχε θέματα στην άμυνα και στο τελείωμα των φάσεων, αλλά ο χρόνος θα λειτουργήσει υπέρ της.

Bilbao: Ωραία η επιστροφή του Valverde στον πάγκο των Λιονταριών. Η ομάδα του προηγήθηκε με εντυπωσιακό γκολ, η Valladolid ισοφάρισε αμέσως, αλλά η Bilbao συνέχισε να είναι το αφεντικό του ματς και τελικά επικράτησε με τον Muniain να βρίσκει δίχτυα στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου. Σημαντικό το γκολ για την αυτοπεποίθηση του μικρού, που θέλει να αφήσει πίσω του την περσινή τραγική σεζόν. Είχαν προβλήματα οι Βάσκοι, αλλά ήταν οργανωμένοι και φανερά πιο ήρεμοι σε σχέση με πέρυσι. Benat και Ander (σε νέο ρόλο, ως δεκάρι, που μάλλον του πάει καλύτερα) ήταν απολαυστικοί, ενώ ο Iturraspe βοήθησε πολύ αμυντικά.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Bayern: Ήταν καλύτερη από την πρώτη αγωνιστική, χωρίς να πραγματοποιήσει σπουδαία εμφάνιση. Βασικά, βελτιώθηκε σε ό,τι έχει να κάνει με τον έλεγχο του ματς και του ρυθμού, οι παίκτες είχαν καλύτερη επικοινωνία και πιο σωστές αποστάσεις, ενώ άφησε λίγα κενά και αντιμετώπισε πιο αποτελεσματικά τις αντεπιθέσεις της Eintracht. Βοήθησε και η χρησιμοποίηση του Shaqiri δίπλα στον Kroos, με τον Muller να πηγαίνει στα δεξιά, αλλά να είναι ξανά κακός. Να σημειωθεί ότι η Bayern και πάλι έπαιξε πολύ από τα άκρα και είχε έναν εξαιρετικό Ribery. Πήρε και ο Thiago μισή ώρα και πάμε παρακάτω.

Dortmund: Ένα ημίχρονο την είδα, αλλά κατάλαβα ότι δυσκολεύτηκε απέναντι στην κλειστή άμυνα της Braunschweig, αν και δεν απειλήθηκε. Ο Aubameyang αυτή τη φορά έπαιξε αριστερά και κινήθηκε σε ρηχά νερά, ο Mkhitaryan που έκανε ντεμπούτο (όπως και ο Παπασταθόπουλος) ήταν καλός αν και είχε πρόβλημα στην τελική προσπάθεια. Το ματς το πήραν οι αλλαγές του Klopp, Reus και Hofmann. Ο δεύτερος, που μέχρι πέρυσι έπαιζε στην 3η κατηγορία της Γερμανίας, σε 35 λεπτά με την BVB έχει 1 γκολ και 2 κερδισμένα πέναλτι. Απολαύστε και τη μαγεία του Hummels

Αυτά, αυτά. Περιορίστηκα σε 3 πρωταθλήματα, δεν είδα ούτε Tottenham, ούτε Everton, ούτε PSG που γκέλαρε πάλι, ούτε την άνετη Monaco, ούτε το ντέρμπι στην Ολλανδία, ούτε τη λατρεμένη Sociedad, ούτε Juventus – Lazio. Άντε, για πείτε τι ματς είδατε, τι πρέπει να δω, τι σας εντυπωσίασε, τι δε σας άρεσε…