Μια βραδιά στο Μολινό

Η Γουλβς μεσουρανούσε στην Ευρώπη την δεκαετία '50. Ο φιλικός αγώνας με την Χόνβεντ στις 13 Δεκεμβρίου 1954, άλλαξε σε μία νύχτα την ιστορία του ποδοσφαίρου στην Ευρώπη.
Η γένεση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ήταν μία ιδέα του Γάλλου δημοσιογράφου της Equipe Γκαμπριέλ Ανό, που είχε πρωτοπαρουσιάσει το 1934 σε ένα άρθρο του στη “Μιριονάρ Ντε Σπορ”.
Η αφορμή που οδήγησε στην δημιουργία της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης ήταν η υπεροψία των Άγγλων να χαρακτηρίσουν καλύτερη ομάδας της Ευρώπης την Γουλβς του Σταν Κούλις.
Οι Άγγλοι, το 1953, είχαν υποδεχτεί στην έδρα τους το “Μολινό” σπουδαίες ομάδες από την Ευρώπη και όχι μόνο. Οι αγώνες είχαν φιλικό χαρακτήρα και η Γουλβς είχε σημειώσει μερικές εντυπωσιακές νίκες.
Νίκησε 3-1 την Ραθίνγκ Κλουμπ της Αργεντινής, την Ντινάμο Μόσχας 2-1 και την Σπάρτακ Μόσχας 4-0. Οι Βρετανοί εκθείαζαν το ποδόσφαιρο της Γουλβς χαρακτηρίζοντας το γρήγορο, με ζωντάνια και παγκόσμιας κλάσης.
Αλλά το πιο αξιομνημόνευτο παιχνίδι, χωρίς αμφισβήτηση, ήταν το φιλικό εναντίον της Χόνβεντ των Πούσκας, Τσίμπορ, Μπόζικ, Γκιούλα Λόραντ (μετέπειτα προπονητή του ΠΑΟΚ) και Κότσις στις 13 Δεκεμβρίου 1954.
Η υπεροχή των Ούγγρων
Οι Ούγγροι είχαν φέρει επανάσταση με το μοντέρνο, ομαδικό ποδόσφαιρο που έπαιζαν και όμοιο του δεν είχε δει ξανά η Ευρώπη. Ο Φρανκ Κόουλς, στην Daily Telegraph, είχε χαρακτηρίσει τους Ούγγρους διεθνείς, ζογκλέρ της μπάλας.
H Xόνβεντ δεν ήταν μία απλή ομάδα. Οι πέντε από τους έντεκα ποδοσφαιριστές της ήταν διεθνείς με την εθνική Ουγγαρίας που είχε συντρίψει τον Νοέμβριο του 1953 την Αγγλία 6-3 μέσα στο Γουέμπλεϊ και 7-1 στις 23 Μαϊου 1954 στην Βουδαπέστη.
Μετά την ταπείνωση που υπέστη η Αγγλία από την Ουγγαρία, εκείνο το παιχνίδι στο “Μολινό” ήταν μια ευκαιρία για ρεβάνς. Σε έναν άτυπο αγώνα… Κυπέλλου Πρωταθλητριών η ομάδα του Σταν Κούλις ήθελε να αποκαταστήσει την υπερηφάνεια των Άγγλων.
Ο πιο ενδιαφέρον αγώνας στην Αγγλία την δεκαετία του ’50, που άλλαξε την ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, είχε τηλεοπτική κάλυψη και έγινε βράδυ μπροστά σε 55.000 θεατές!
Ο αγώνας
Η Χόνβεντ ξεκίνησε δυνατά και στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά είχε βάλει δύο γκολ, με τους Κότσις και Μάχος. Οι Μαγυάροι δεν δυσκολεύτηκαν στο λασπωμένο γήπεδο που είχε ζητήσει να βραχεί ο Σταν Κούλις, που θυμόταν πόσο δυσκολεύτηκε η Ουγγαρία στον χαμένο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954.
Οι συνθήκες άρχισαν σιγά σιγά να μεταβάλλονται εις βάρος των Ούγγρων. Τέσσερα λεπτά μετά την έναρξη του 2ου ημιχρόνου η Γουλβς μείωσε το σκορ με εύστοχο πέναλτι του Τζόνι Χάνκοκ.
Η Γουλβς άρχισε να σφίγγει τον κλοιό της. Οι παίκτες της κινούνταν καλύτερα στον βαρύ αγωνιστικό χώρο και ο κόσμος ζητούσε επιτακτικά τη νίκη. Οι Άγγλοι, παρότι είχαν πολύ καλούς ποδοσφαιριστές, το παιχνίδι τους βασίζονταν στη δύναμη και έπαιζαν με βαθιές μπαλιές.
Δεκατέσσερα λεπτά πριν το τέλος, ο Ρόι Σουίνμπουρν ισοφάρισε με κεφαλιά. Ενάμισι λεπτά αργότερα, οι ίδιοι πρωταγωνιστές, έδωσαν τη νίκη στη Γουλβς 3-2. Ύστερα από ένα χρόνο δυστυχίας, το αγγλικό ποδόσφαιρο πανηγύριζε μία μεγάλη νίκη.
Γουλβς: Μπερτ Γουίλιαμς, Έντι Στιούαρτ, Μπιλ Σόρτχαουζ, Μπιλ Σλεϊτερ, Μπίλι Ραϊτ, Ρον Φλάουερς, Τζόνι Χάνκοκς, Πιτερ Μπρόντμπεντ, Ρόι Σουίνμπερν, Ντένις Γουίλσοου, Λες Σμιθ
Χόνβεντ:Φαραγκό, Λάζλο Παλίτσκο, Γιάνος Κόβατς, Γιόζεφ Μπόζικ, Γκιούλα Λόραντ, Νάντορ Μπάνιαϊ, Λάζλο Μπούνταϊ, Σάντορ Κότσις, Φέρεντς Μάχος, Φέρεντς Πούσκας, Ζόλταν Τσίμπορ
Οι πανηγυρισμοί
Ο άκρατος ενθουσιασμός των νικητών τους παρέσυρε να χαρακτηρίσουν την Γουλβς ως την καλύτερη ομάδα του κόσμου. ” Αποθεώστε την πρωταθλήτρια κόσμου“, έγραφε την επόμενη ημέρα η Daily Mail, αναπαράγοντας την δήλωση του Σταν Κούλις, μετά την λήξη του ματς.
” Όλοι μιλούσαν για την Χόνβεντ και είχαν δίκιο. Αλλα και εμείς είχαμε ορισμένους παίκτες που ο κόσμος τους υποτιμούσε. Εκείνη την περίοδο ευχαριστιόμασταν τους αγώνες. Κανείς δεν ήξερε τι μπορούσε να συμβεί.
Όλα ήταν πολύ όμορφα μετά το ματς. Χιλιάδες φίλαθλοι πανηγύρισαν τη νίκη στις παμπς. Αισθάνομαι προνομιούχος που αγωνίστηκα στο ματς με την Χόνβεντ, το πιο σημαντικό στην ιστορία της Γουλβς“, είχε δηλώσει ο Ρον Φλάουερς, παίκτης των “λύκων”.
Μέσα σ’ αυτό τον παροξυσμό ο Βίλι Μάισλ, παρέμεινε νηφάλιος λέγοντας ότι οι Ούγγροι είχαν χάσει από τον Ερυθρό Αστέρα, λίγες ημέρες πριν το ιστορικό φιλικό.
Τζορτζ Μπεστ και Γκόρντον Μπανκς
Την ιστορική βραδιά έζησαν δύο από τους πιο εμβληματικούς παίκτες στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Ο Τζορτζ Μπεστ και ο Γκόρντον Μπανκς.
Ο Μπεστ, ήταν 8 ετών, φίλαθλος της Γουλβς και αγαπημένος του παίκτης ήταν ο Πίτερ Μπρόντμπεντ. Στην αυτοβιογραφία του έγραψε, ότι την ημέρα του φιλικού το ίνδαλμα του του έδειχνε λίγες ώρες πριν την έναρξη του αγώνα, πως να κλωτσήσει την μπάλα.
Ο Μπανκς, 16 ετών, είχε πρότυπο τον τερματοφύλακα Μπερτ Γουίλιαμς. ” Πίστευα ότι η Χόνβεντ θα κερδίσει πολύ εύκολα. Παρακολουθούσα με δέος τον Μπερτ Γουίλιαμς να κάνει εντυπωσιακές επεμβάσεις. Μετά τον αγώνα πήγα σπίτι και είπα στον πατέρα μου ότι τα χαρτζιλίκι μου θα το ξόδευα για να τον βλέπω“.
Στο Παρίσι, ο αρχισυντάκτης της Equipe Γκαμπριέλ Ανό, είχε διαφωνήσει με τα λεγόμενα του Σταν Κούλις. Σε άρθρο του δεν δίστασε να εκφράσεις τις αντιρρήσεις του. ” Πριν ανακηρύξουμε τη Γουλβς πρωταθλήτρια κόσμου, ας δούμε καλύτερα τι θα μπορούσε να πετύχει αν έπαιζε με τη Σπαρτάκ στη Μόσχα και την Χόνβεντ στην Βουδαπέστη. Ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα συλλόγων ή τουλάχιστον ένα ευρωπαϊκό, πρέπει να καθιερωθεί“.
Η ιδέα για το Κύπελλο Πρωταθλητριών είχε μόλις γεννηθεί. Στις 4 Σεπτεμβρίου του 1955 η συνάντηση Σπόρτινγκ Λισαβώνας – Παρτιζάν Βελιγραδίου ήταν ο πρώτος αγώνα του νεοσύστατου θερμού.
Η νίκη επί της Χόνβεντ ήταν ο μεγαλύτερος θρίαμβος της Γουλβς, αλλά έμελλε να μην εξαργυρωθεί ποτέ σε επίσημο παιχνίδι.