Μια πόλη, δύο ομάδες, κανένα φαβορί

Πέρυσι ο τελικός του Champions League ήταν των Γερμανών. Πέρυσι, μια βδομάδα πριν τον μεγάλο ευρωπαϊκό τελικό, Real Madrid και Atletico Madrid έπαιζαν για το τρόπαιο του Κυπέλλου Ισπανίας. Φέτος θα αγωνιστούν για τη μεγάλη κούπα.

Αυτή τη φορά ο τελικός της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης δεν ανήκει σε μια χώρα, αλλά σε μια πόλη. Στη Μαδρίτη για την ακρίβεια. Της οποίας οι δύο κορυφαίες ομάδες, φιλοξενούνται από τους Πορτογάλους, έτσι, για να είναι πιο ωραία η ιστορία. Όπως πέρυσι όταν έδωσε επιπλέον χρώμα/ίντριγκα στον γερμανικό τελικό, η διεξαγωγή του σε αγγλικό έδαφος.

Την περασμένη σεζόν υπήρχε φαβορί. Η Bayern (το φαβορί που λέγαμε) είχε κατακτήσει ήδη το πρωτάθλημα με μεγάλη διαφορά από την Dortmund κι έδειχνε γενικότερα πως βρισκόταν ένα επίπεδο πάνω από όλους. Αυτή τη φορά η γενική αίσθηση είναι πως η πιο μεγάλη –η Real Madrid δηλαδή- έχει τον πρώτο λόγο, αν πιστέψουμε και τις στοιχηματικές που συνήθως κάτι ξέρουν παραπάνω. Όμως το πράγμα σε αυτή την αναμέτρηση «πλούσιου-φτωχού» (μεταξύ άλλων) μοιάζει πιο οριακό.

Η Atletico Madrid είναι η πρωταθλήτρια και η ομάδα που στη διάρκεια της σεζόν παίζει πιο σταθερά σε υψηλό επίπεδο. Όπως και πέρυσι υπάρχουν ερωτηματικά για τη σύνθεση των δύο 11άδων. Περισσότερα αυτή τη φορά. Ακόμα κι αν παίξουν όλοι (Costa, Arda, Pepe, Benzema), πάλι θα υπάρχει η απορία για την κατάσταση στην οποία θα βρίσκεται ο καθένας (αυτό ισχύει και για τον Cristiano). Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταθούμε σε κάποια δεδομένα σχετικά με αυτούς τους παίκτες, τους ενδεχόμενους αντικαταστάτες τους και την επίδραση που μπορεί να έχουν στην κάθε ομάδα.

Ερωτηματικά

Αν δεν παίξει ο Diego Costa, αυτό που κυρίως χάνει η Atletico είναι τον βασικό σκόρερ της στην κανονική ροή του αγώνα. Το πρόβλημα μεγαλώνει, αν σκεφτούμε πως ο Villa έχει να βρει δίχτυα σχεδόν τρεις μήνες. Άλλος παίκτης που να σκοράρει με συνέπεια εκτός στημένων, δεν υπάρχει. Ο Adrian που είναι ο πιθανότερος να παίξει κοντά στον Villa, βρίσκεται σε καλή κατάσταση το τελευταίο διάστημα, αλλά δεν είναι και ο καλύτερος finisher. Προσφέρει όμως κινητικότητα, ταχύτητα και κι απειλή με ατομικές ενέργειες.

Υπό αυτό το πρίσμα ίσως είναι αυτός που θα δώσει μερικά από αυτά που δίνει ο Arda. Αν ο Τούρκος δεν ξεκινήσει την αναμέτρηση, στη θέση του μάλλον θα είναι ο Garcia, του οποίου τα χαρακτηριστικά και η δουλειά που κάνει στο γήπεδο, φέρνουν περισσότερο στον Costa. Λογικά δηλαδή θα δούμε κάτι παρόμοιο με τη ρεβάνς απέναντι στην Barcelona στα προημιτελικά. Με τον Villa να είναι ο πιο προωθημένος, τον Adrian να κινείται στα κενά και τον Garcia να πέφτει πάνω στον αριστερό μπακ, λειτουργώντας και ως δεύτερος φορ, αλλά και ως βάση για τις επιθέσεις της ομάδας του.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τη Real, αν δεν παίξει ο Pepe, τη θέση του θα πάρει ο Varane. Εδώ δεν υπάρχει ιδιαίτερη διαφορά στην αξία, αλλά στην απόδοση που έχουν φέτος οι δύο στόπερ. Ο Πορτογάλος δεν είναι μόνο ο καλύτερος αμυντικός της ομάδας του αυτή τη σεζόν, αλλά κι από τους κορυφαίους στην Ευρώπη. Ο Γάλλος δεν έχει αγωνιστεί πολύ, αλλά το βασικό είναι πως δεν έχει καταφέρει να βρει ρυθμό σε σταθερά υψηλό αγωνιστικό επίπεδο.

Όσο για τις απουσίες των Benzema και Xabi Alonso (η μόνη δεδομένη) τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα. Μπορεί ο Ancelotti να επιλέξει να βάλει τον Isco ανάμεσα στους Bale και Cristiano, μπορεί να προτιμήσει να στείλει τον Πορτογάλο στην κορυφή και τον Di Maria δεξιά. Ίσως είναι ο Isco χαμηλά και στα άκρα, με τους Bale και Cristiano μπροστά. Υπάρχει πιθανότητα για 4-4-2 και για 4-3-3 (αν κι έτσι κι αλλιώς τις περισσότερες φορές η Real εναλλάσσει τα δύο συστήματα στη διάρκεια των 90λεπτων).

Τη θέση του Alonso διεκδικούν οι Khedira και Illarramendi (ελάχιστες πιθανότητες έχει και ο Casemiro). Ο Γερμανός ίσως μπορεί να δώσει περισσότερη ενέργεια και κινητικότητα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως επέστρεψε μόλις πριν λίγες εβδομάδες και έχει παίξει μόλις 120 λεπτά. Επίσης δεν του ταιριάζει ο ρόλος που έχει ο Alonso σε αυτή τη Real. Είναι πιο κοντά στον Illarramendi, ο οποίος έχει περισσότερα λεπτά στα πόδια του, αλλά έχει δείξει σε αρκετά ματς πως έχει προβλήματα πνευματικής και ψυχολογικής φύσεως. Για να καλυφθεί το κενό του Xabi, θα χρειαστεί κυρίως ομαδική δουλειά, αφού δεν υπάρχει παίκτης που θα δώσει σίγουρα την ηρεμία και την κατεύθυνση που προσφέρει ο Ισπανός. Για αυτό και νομίζω πως ο Ancelotti, αν πρέπει να καλύψει κι άλλες απουσίες, θα πρέπει να πειράξει την ομάδα του όσο το δυνατό λιγότερο.

Λειτουργία συνόλου και προπονητές

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κομμάτι στο οποίο υπερισχύει η Atletico είναι η λειτουργία του συνόλου. Αυτό τη βοηθάει να καλύπτει κενά, όπως έχει αποδείξει και σε άλλες περιπτώσεις. Αντίθετα, η Real όταν χρειάστηκε να κάνει αλλαγές προκαλούσε περισσότερη αναρχία και μπέρδεμα στους παίκτες. Ο Ancelotti έχει βρει τελικά το γενικό πλαίσιο και την κατεύθυνση, αλλά η χημεία της ομάδας του θέλει ακόμα δουλειά. Η λειτουργία δεν είναι αρμονική όσο συχνά είναι στους Rojiblancos. Πράγμα λογικό, αν σκεφτούμε πως η μία ομάδα δουλεύει με τον ίδιο προπονητή για πρώτη σεζόν και η άλλη για δεύτερη (συν μερικούς μήνες).

Το σίγουρο είναι πως και οι δύο τεχνικοί έχουν πολύ καλή επικοινωνία και συνεργασία με τους παίκτες τους. «Έχει αλλάξει τα πάντα. Είναι θεός για όλους στην ομάδα. Αν μας έλεγε να πηδήξουμε από μια γέφυρα, θα το κάναμε», είπε χθες ο Tiago για τον Simeone. «Έχει αλλάξει τα πάντα, αξίζει όλα τα εύσημα», είχε δηλώσει ο Cristiano για τον Ancelotti μετά την πρόκριση της Real στον τελικό, ενώ χθες ο Ramos τόνισε πως «είμαστε περήφανοι που έχουμε τον Carlo για προπονητή. Έχει αλλάξει τη νοοτροπία των παικτών. Νομίζω πως όλοι συμφωνούμε. Ελπίζω να συνεχίσουμε μαζί για χρόνια».

Αμφότερες είναι καλύτερες από πέρυσι. Η Real απέτυχε και πάλι στο πρωτάθλημα, αλλά πήρε το Κύπελλο και είναι στον τελικό του Champions League μετά από 12 χρόνια. Είχε δυσκολίες, αστάθεια και άσχημα διαστήματα με πολύ κακό ποδόσφαιρο, αλλά στο δεύτερο μισό της σεζόν βρήκε τον δρόμο της και σε μεγάλο βαθμό έπαιξε σε υψηλό επίπεδο. Η Atletico συνεχίζει σταθερά την ανοδική πορεία όσο καιρό έχει στον πάγκο τον Simeone και μάλλον έχει φτάσει πλέον στην κορύφωσή της.

Ρυθμός, ενέργεια, κόντρα, στημένα

Οι Colchoneros προέρχονται από δυνατά ματς, από 90λεπτα που έδιναν διαρκώς μάχες κι έχουν διατηρήσει την ένταση ψηλά. Αυτό ίσως βέβαια τους έχει κοστίσει σε δυνάμεις. Οι Merengues έχουν σβήσει τις μηχανές τους το τελευταίο διάστημα. Το οποίο πιθανότατα σημαίνει πως έχουν μεγαλύτερο απόθεμα ενέργειας, αλλά την ίδια στιγμή και χειρότερο αγωνιστικό ρυθμό. Η ενέργεια, η ένταση και το ποιος θα καταφέρει να επιβάλλει τη δυναμική του στο ματς είναι βασικά ζητούμενα.

Ο Simeone δήλωσε πως το πρώτο μισάωρο θα είναι κρίσιμο. Με δεδομένη και την απουσία του Alonso (και όχι μόνο;) αυτό σημαίνει πως είναι πιθανό να δώσει εντολή στην ομάδα του να μπει δυνατά πιέζοντας πολύ και ψηλά. Όπως με την Barcelona στο Champions League. Όπως έκανε η Dortmund πέρυσι απέναντι στην Bayern. Μοιάζει λογικό να επιχειρήσει να χτυπήσει στα πρώτα λεπτά μια ομάδα που θα της λείπει σίγουρα ένας σημαντικός παίκτης, αρκετές φορές ψάχνεται όταν κάνει αλλαγές και το τελευταίο διάστημα έδινε αγώνες που είτε δεν είχαν σημασία, είτε οι παίκτες της έπαιζαν σε χαμηλή ταχύτητα και με το μυαλό αλλού (στον τελικό δηλαδή).

Από την άλλη μοιάζει επίσης λογικό ο Ancelotti να δώσει οδηγίες για επιφυλακτικό παιχνίδι στα πρώτα λεπτά και εντολή για αύξηση της πίεσης και της ταχύτητας στο δεύτερο μέρος. Δήλωσε εξάλλου πως «ίσως περιμένουμε μέχρι να κουραστούν για να βάλουμε τους Marcelo και Isco» και σίγουρα θυμάται πως στο ματς πρωταθλήματος, στο Calderon, η ομάδα του είχε πάρει το πάνω χέρι στα τελευταία λεπτά, όταν η Atletico έμεινε από δυνάμεις, μετά από ένα 50λεπτο έντονης πίεσης.

Ο αγώνας κατά πάσα πιθανότητα θα είναι αρκετά κλειστός. Λογικά ενδιαφέρουσα μονομαχία σε τακτικό επίπεδο κι ας έχουν και οι δύο ομάδες ως βασικό όπλο το παιχνίδι στην κόντρα. Εξάλλου, χρησιμοποιούν διαφορετικά μέσα. Η ομάδα του Ancelotti στηρίζεται κυρίως στην ατομική ποιότητα και χτυπάει περισσότερο με τους ακραίους, ενώ το σύνολο του Simeone με γρήγορη μεταφορά μπάλας στον επιθετικό κορυφής, συνεργασίες από τους παίκτες που παίζουν πιο χαμηλά (Koke κατά βάση) και κυρίως με κλεψίματα ψηλά.

Το πρώτο γκολ πάντα είναι κρίσιμο, αλλά αυτή τη φορά ακόμα περισσότερο. Αν η Atletico προηγηθεί νωρίς θα μπορεί να περιμένει περισσότερη ώρα χαμηλά, θα κάνει καλύτερη οικονομία δυνάμεων και κυρίως δε θα αφήσει πολλούς χώρους στη Real για να παίξει στην κόντρα. Αν σκοράρουν πρώτοι οι Merengues, θα έχουν την ευκαιρία να τρέξουν σε ανοιχτό γήπεδο περισσότερες φορές και ταυτόχρονα θα στερήσουν αυτή τη δυνατότητα από τους αντιπάλους τους. Ως συνήθως, αλλά πολύ περισσότερο αυτή τη φορά, τα στημένα μπορεί να είναι καθοριστικός παράγοντας. Και οι δύο ομάδες, με πρώτη και καλύτερη την Atletico, σκοράρουν συχνά από κόρνερ ή φάουλ.

Προβάδισμα σε… καμία

Μέχρι την προηγούμενη βδομάδα, θεωρούσα πως η Real έχει ένα οριακό προβάδισμα. Έχει όνειρο/εμμονή με το δέκατο εδώ και χρόνια. Αυτή η διοργάνωση ήταν εξαρχής ο βασικός της στόχος. Διαθέτει περισσότερους πολύ ποιοτικούς παίκτες. Παίκτες που μπορούν να κρίνουν τελικούς μόνοι τους.

Σκέφτομαι όμως απουσίες και προβλήματα τραυματισμών, ότι η πίεση θα είναι στη Real (αυτή είναι που «πρέπει» να κερδίσει), αλλά κυρίως το πώς τελείωσαν οι δύο ομάδες το πρωτάθλημα (η Atletico δεν έπαιζε ιδιαίτερα καλά, αλλά αγωνιζόταν, διατηρούσε μια συνέχεια στην πορεία της και το ρυθμό της) και το γεγονός πως οι Colchoneros λειτουργούν καλύτερα ως σύνολο και δεν μπορώ να ξεφύγω από το 50-50. Νομίζω για πρώτη φορά σε τελικό. Διατηρώ όμως την αισιοδοξία μου πως θα είναι μεγάλο ματς.

Για σχόλια και παρατηρήσεις μπορείτε να με βρείτε και στο twitter ως @sokinside

Διαβάστε πώς ο τελικός του Champions League προσφέρει χαρά σε αυτόν που τον φιλοξενεί.