Ματς για πρωταθλητές

Πριν την έναρξη του φετινού Campionato η Juventus θεωρούταν το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο, ενώ η Napoli παρουσιαζόταν ως η ομάδα που θα επιχειρούσε να κάνει την υπέρβαση, να εκθρονίσει τους Bianconeri και να φτάσει στην κορυφή μετά από 24 χρόνια. Μετά την ολοκλήρωση όμως 11 αγωνιστικών, αυτή που κλέβει την παράσταση στην Ιταλία είναι η Roma. Η Maggica αρνείται να χάσει και έχει στρέψει όλα τα φώτα πάνω της.

Ήρθε όμως η ώρα να κάνει λίγο στην άκρη. Juventus και Napoli θα έρθουν αντιμέτωπες για πρώτη φορά φέτος και θέλουν να δείξουν πως η μάχη του τίτλου θα κριθεί από αυτές, ακόμα κι αν η ομάδα του Garcia είναι αυτή που σπάει όλα τα ρεκόρ. Εξάλλου οι Ρωμαίοι δεν είναι οι μόνοι που έχουν κάνει εντυπωσιακό ξεκίνημα.

Καλή εκκίνηση

Οι Partenopei έχουν πραγματοποιήσει την καλύτερη εκκίνηση της ιστορίας τους, καλύτερη κι από τις ομάδες που πήραν τον τίτλο το 1987 και το 1990. Ανάλογη πορεία στις πρώτες 11 αγωνιστικές δεν είχε πραγματοποιήσει ποτέ ξανά στο παρελθόν και ο προπονητής τους, Rafa Benitez. Και το σύνολο του Antonio Conte, παρότι στο Champions League τα έχει βρει σκούρα και εντός συνόρων έχει προβληματίσει σε αρκετά ματς, βαθμολογικά στο πρωτάθλημα έχει κάνει πολύ καλό ξεκίνημα.

Η Vecchia Signora έχει μαζέψει ακριβώς τους ίδιους βαθμούς που είχε και πέρυσι σε αυτό το σημείο της σεζόν. Επιπλέον, αν συγκρίνουμε τα μέχρι τώρα ματς που έχει δώσει με τα αντίστοιχα περσινά, φέτος έχει συγκεντρώσει 6 βαθμούς παραπάνω. Επομένως είναι φανερό πως παρά τις αδυναμίες τους ή/και τους προβληματισμούς που έχουν δημιουργήσει, αμφότερες είναι πολύ καλές ομάδες, απλά έχουν πέσει πάνω σε μία εξωπραγματική Roma. Ακόμα κι έτσι όμως, η δικές τους αναμετρήσεις είναι αυτές που περιμένουν όλοι. Η κόντρα τους είναι μεγαλύτερη και φυσικά κανείς δεν τους έχει ξεγράψει από τη διεκδίκηση του τίτλου.

Ίδια, αλλά διαφορετική

Μάλιστα η Juventus σύμφωνα με τους bookmakers παραμένει το πρώτο φαβορί. Η ομάδα του Conte θέλει να κάνει κάτι που δεν έχει πετύχει από το 1933. Να πάρει δηλαδή τρία σερί πρωταθλήματα. Αν και το καλοκαίρι πολλοί πίστευαν πως θα το καταφέρει και σχετικά εύκολα, μέχρι τώρα περισσότερο προβληματίζει παρά πείθει, ενώ και ο ανταγωνισμός είναι αυξημένος φέτος. Δεν είναι ότι η εικόνα της είναι τόσο κακή ή πως δε διαθέτει ποιότητα. Για την ακρίβεια από την τελευταία έχει περισσότερη φέτος. Με τον Tevez και τον Llorente έχει αποκτήσει άλλη διάσταση στο παιχνίδι της, περισσότερες επιλογές επιθετικά και σκοράρει πιο εύκολα.

Την ίδια στιγμή όμως και χωρίς ουσιαστικά να έχει χάσει βασικούς παίκτες σε σχέση με πέρυσι, δεν έχει μερικά από τα στοιχεία που ήταν τα δυνατά της όπλα στην πορεία της προς την κατάκτηση των δύο συνεχόμενων πρωταθλημάτων. Το ένα είναι η ασφάλεια και η σιγουριά στα μετόπισθεν. Δεν εννοώ πως δέχεται πολλές φάσεις, αλλά ότι φέτος δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι την άμυνά της για να καθαρίσει. Εκτός αν είσαι ο αντίπαλος.

Είναι χαρακτηριστικό πως μετά από 11 αγωνιστικές έχει δεχθεί 10 γκολ, ενώ πέρυσι σε 38 ματς μάζεψε την μπάλα από τα δίχτυα της 24 φορές, και πρόπερσι 20. Το πρόβλημά της δεν έχει να κάνει με την τακτική, δεν είναι καθαρά αγωνιστικό. Δε νομίζω πως μπορεί κάποιος να υποστηρίξει πως άλλαξε ιδιαίτερα ο τρόπος παιχνιδιού της ή ότι ο Tevez είναι «τεμπέλης» επιθετικός. Ίσως πέρυσι ήταν ελάχιστα πιο μαζεμένη, αλλά μέχρι εκεί.

Λάθη και το μάτι που δε γυαλίζει

Αυτό που βασικά της κοστίζει είναι τα πολλά εύκολα ατομικά λάθη (ίσως έχει βάλει κάποιο στοίχημα με τη City, δεν ξέρω). Κυρίως του Buffon ή κάποιου εκ των στόπερ, αλλά κι αυτά που γίνονται πιο μακριά από την περιοχή της. Για τον πρώτο έχουμε ξαναπεί πως εδώ και 2 χρόνια είναι σε πτωτική πορεία και συχνά κάνει δώρα στους αντιπάλους. Από εκεί και πέρα, το θέμα φαίνεται πως είναι η έλλειψη συγκέντρωσης. Ίσως η αιτία είναι η (υπερβολική) άνεση του πρωταθλητή, ο χαλάρωση που δημιουργείται συχνά μετά από επιτυχίες. Ίσως κάποιοι παίκτες νιώθουν πως έχουν εκπληρώσει τους στόχους τους ή ότι δε χρειάζεται να προσπαθήσουν πολύ για να πάρουν και το φετινό πρωτάθλημα.

Αυτά μας οδηγούν και στο άλλο στοιχείο που φαίνεται να λείπει φέτος από τη Juventus. Αναφέρομαι στη δίψα για τη νίκη, στη διάθεση να παλέψουν σε κάθε φάση σαν να κρίνεται τίτλος. Προφανώς έχουν γίνει και κάποια λάθη αγωνιστικά, αλλά αυτό που δε βλέπω φέτος στους πρωταθλητές είναι το μάτι που γυαλίζει και τη φρεσκάδα, τη ζωντάνια των προηγούμενων χρόνων. Το βλέπεις στον παίκτη που κινεί τα νήματα, τον Pirlo. Το βλέπεις στον Conte, στις αντιδράσεις του, στις επιλογές του, στις ας πούμε κάποιες φορές βαρετές ιδέες του. Η αύρα που εκπέμπει η Juventus είναι διαφορετική από πέρυσι. Η ένταση του παιχνιδιού της δεν είναι στα επίπεδα που ήταν πέρυσι. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως κάποιοι βασικοί παίκτες της είναι φορτωμένοι με ματς (και με την εθνική Ιταλίας) και βρίσκονται σε (σχετικά) μεγάλη ηλικία. Επιπλέον η βάση της είναι μαζί για 3η σεζόν φέτος. Συμβαίνει συχνά στα ομαδικά σπορ, μετά από μερικά χρόνια να χρειάζονται μερικές σημαντικές αλλαγές για να παραμείνει η ομάδα φρέσκια και πεινασμένη.

Σε κάθε περίπτωση, όπως είπαμε και παραπάνω, η Juventus δεν είναι κακή, απλά… πώς να το πω; Πριν ξεκινήσει η σεζόν με ενέπνεε περισσότερο, πίστευα πως ο μεγάλος της στόχος θα (έπρεπε να) ήταν τουλάχιστον η 4άδα στο Champions League. Προφανώς και δεν την ξεγράφω, κάθε άλλο. Βάσεις έχει, στα τελευταία ματς παρουσιάζεται βελτιωμένη, απλά πρέπει να βρει τη φλόγα που την οδηγούσε πέρυσι, να ανεβάσει την ένταση, να είναι πιο αποφασιστική, πιο συγκεντρωμένη. Την Κυριακή απέναντί της θα βρει μια ομάδα που διαθέτει αυτά τα στοιχεία.

Αλλαγές αισιοδοξίας

Η Napoli είναι αυτή που κυνηγάει, οπότε δεν την παίρνει να μην κάνει έξτρα προσπάθεια. Έλεγα παραπάνω για τις αλλαγές που είναι απαραίτητες στα ομαδικά σπορ και για τη Juventus που συνέχισε για 3η σεζόν με την ίδια συνταγή (δε λέω ότι έκανε λάθος). Αντίθετα οι Azzurri το καλοκαίρι άλλαξαν σε σημαντικό βαθμό. Νέος προπονητής, αλλαγή συστήματος, νέο στυλ παιχνιδιού, νέοι παίκτες, πώληση του ηγέτη τους. Οι αλλαγές πάντα φέρνουν μια αίσθηση ευφορίας και αισιοδοξίας. Μέχρι τώρα τα πράγματα πάνε καλά για τους Ναπολιτάνους.

Είναι ισόβαθμοι με την ομάδα που κυνηγάνε από πέρυσι και σε απόσταση 3 βαθμών από τη Roma, ενώ και στο Champions League έχουν νικήσει την περσινή φιναλίστ και παραμένουν μέσα στη μάχη της πρόκρισης στον πιο δύσκολο όμιλο της διοργάνωσης. Πέρα όμως από τα αποτελέσματα και τους αριθμούς, η άμεση προσαρμογή στα νέα δεδομένα και το αγωνιστικό επίπεδο της ομάδας είναι λόγοι για να υπάρχει αισιοδοξία. Ο Benitez, όπως αναμενόταν, έχει αφήσει στην άκρη την 3άδα στην άμυνα κι έχει αλλάξει τη νοοτροπία και τον τρόπο παιχνιδιού της Napoli.

Προσαρμόστηκαν άμεσα

Η κυκλοφορία της μπάλας είναι καλύτερη, το παιχνίδι της πιο στρωτό και με την προσθήκη πλάγιων επιθετικών και πιο «γλυκό». Οι λύσεις είναι περισσότερες και το rotation αυξημένο. Τα άκρα ενισχυμένα στο επιθετικό κομμάτι καθώς πλέον υπάρχουν δύο παίκτες σε κάθε πλευρά. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα άκρα τα πάνε καλά και αμυντικά. Παρότι οι Mesto, Maggio, Zuniga, Armero είχαν συνηθίσει να παίζουν όλη την πλευρά μόνοι τους και να έχουν πιο επιθετική λογική αρκετές φορές, έχουν προσαρμοστεί ικανοποιητικά κι άμεσα.

Η νέα τάξη πραγμάτων είναι ευεργετική και για τον Hamsik. Ο Σλοβάκος και τις προηγούμενες σεζόν είχε δείξει την αξία του και είχε καλούς αριθμούς, αλλά φέτος σκοράρει με μεγαλύτερη συχνότητα. Λειτουργεί βέβαια περισσότερο ως επιθετικός παρά ως μέσος. Εκτελεί πιο συχνά από πέρυσι, αλλά δημιουργεί λιγότερο, αφού έχει και στηρίγματα. Insigne, Mertens, Pandev και Callejon δίνουν πολλές λύσεις δημιουργικά κι εκτελεστικά, με τον τελευταίο να βοηθάει πολύ στο σκοράρισμα (έχει ήδη 7 γκολ σε πρωτάθλημα και Champions League).

Ο Ισπανός είναι μία από τις αρκετές μεταγραφές που έγιναν το καλοκαίρι και έβαλε πολλούς σε σκέψεις για το αν αξίζει τα λεφτά που δαπανήθηκαν για να αποκτηθεί. Τελικά κι αυτός και οι υπόλοιποι παίκτες μέχρι τώρα, λίγο-πολύ αποδεικνύονται επιτυχημένες επιλογές. Με πρώτο και καλύτερο τον Higuain, που δεν πτοήθηκε ούτε από τον τραυματισμό του και έχει προλάβει να στείλει ήδη την μπάλα στα δίχτυα 8 φορές (σε όλες τις διοργανώσεις). Ο Benitez μπορεί να έφτιαξε κατά κάποιο τρόπο τη Real Madrid B, αλλά η ομάδα του μόνο δεύτερης κατηγορίας δεν είναι.

Προφανώς κι έχει αδυναμίες βέβαια. Υστερεί στο ψηλό παιχνίδι και χρειάζεται να γίνει λίγο πιο σκληρή ως ομάδα. Επιπλέον έχει προβλήματα στο κέντρο της άμυνάς της, όπου χρειαζόταν ακόμα μία μεταγραφή, ενώ και το επιθετικό της παιχνίδι θέλει βελτίωση σε ότι έχει να κάνει με την ομαδική λειτουργία. Δουλειά χρειάζεται και στο αμυντικό transition και στο πρέσινγκ που εφαρμόζει. Όπως όμως έχει πει και ο Benitez αυτή τη στιγμή η Napoli έχει φτάσει στο 75% των δυνατοτήτων της.

Η αναμέτρηση στο Juventus Stadium δε θα κρίνει κάποιον τίτλο. Μπορεί όμως να αλλάξει αρκετά πράγματα στο ψυχολογικό και πνευματικό κομμάτι. Η Juventus που κινδυνεύει να μείνει εκτός Champions League από πολύ νωρίς, ψάχνει μια σημαντική στιγμή που θα την ατσαλώσει και πάλι. Ένα αποτέλεσμα που θα δείξει στους υπόλοιπους ότι παραμένει το αφεντικό και θα δώσει στην ίδια τη χαμένη της έμπνευση. Η Napoli κόντρα στη Roma δεν κατάφερε να φανεί ανώτερη κι έχασε και το ματς. Τώρα θέλει να πληγώσει τους πρωταθλητές και να (από)δείξει πως φέτος έχει έρθει η σειρά της.

Για σχόλια, παρατηρήσεις και περισσότερη κουβέντα μπορείτε να με βρείτε και στο twitter ως @sokinside