Μαμά, τερμάτισες…

Δύο από τις δυσκολότερες δοκιμασίες στον αθλητισμό είναι να ολοκληρώσεις έναν αγώνα Τριάθλου και να τερματίσεις σε ένα Μαραθώνιο. Η Ντενίζ Δημάκη τα έχει καταφέρει και τα δύο και μάλιστα στο υψηλότερο επίπεδο, όντας η μοναδική Ελληνίδα που έχει αγωνιστεί στο τρίαθλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες (του 2008), ενώ ανεβαίνει στο βάθρο του πανελληνίου πρωταθλήματος στο Μαραθώνιο κάθε χρόνο.

Φέτος θα είναι ξανά μια από τις συμμετέχουσες στον 32ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας. Θα πάρει εκκίνηση την Κυριακή (9/11) στον Μαραθώνα με στόχο να τερματίσει στο Καλλιμάρμαρο και στη γεμάτη αγάπη αγκαλιά των δύο παιδιών της. Ναι, είναι και μητέρα, του Οδυσσέα και της Λυδίας. Στα 9.5 του χρόνια ο Οδυσσέας έχει στηρίξει τη μαμά του σε άπειρες προετοιμασίες και αγώνες.

Η 37 πρωταθλήτρια του ΓΑΣ Ιλισσός εξήγησε στο Sport24.gr πως προπονείται η ίδια για τον αγώνα των 42 χιλιομέτρων και 195 μέτρων, πως γυμνάζεται ένα από τα μέλη του elite γκρουπ των δρομέων.

” Η δυνατή προετοιμασία για τη συμμετοχή μου στο Μαραθώνιο της Αθήνας αρχίζει περίπου έξι με οκτώ εβδομάδες πριν από τον αγώνα. Από τα μέσα Οκτωβρίου κατεβάζω ταχύτητα, ξεκουράζω το σώμα μου ενόψει του αγώνα. Το πρώτο δυνατό κομμάτι της προετοιμασίας περιλαμβάνει πολλά χιλιόμετρα. Όπως καταλαβαίνετε, τον Αύγουστο με τον καύσωνα και τις αφόρητες συνθήκες στην Αθήνα, δεν προπονείται κανείς εδώ για το Μαραθώνιο. Τα τελευταία χρόνια ανεβαίνουμε οικογενειακώς στο Καρπενήσι όπου οι συνθήκες είναι εξαιρετικές. Μπορεί να κάνω 110 με 130 χιλιόμετρα την εβδομάδα. Αυτοί οι αριθμοί είναι μικροί για άλλους μαραθωνοδρόμους, άλλοι κάνουν 150, 180 ακόμα και 200 χιλιόμετρα την εβδομάδα“.

Σε κάποιο χρονικό σημείο όχι πολύ μακριά από την ημέρα της διεξαγωγής του Μαραθωνίου πρέπει να γίνει η προσομείωση αγώνα επάνω στην κλασική διαδρομή. Η Ντενίζ υπογραμμίζει ” δεν τρέχω ολόκληρη την κλασική διαδρομή, το μεγαλύτερο κομμάτι περίπου 30 με 36 χιλιόμετρα. Σε χαλαρούς ρυθμούς, δίχως ένταση. Είναι πολύ σημαντικό για έναν δρομέα να εξοικειωθεί με τη διαδρομή. Η κλασική διαδρομή είναι ιδιαίτερη, οπότε η στρατηγική διαφέρει από το πλάνο που ακολουθεί ένας δρομέας που αγωνίζεται σε ένα Μαραθώνιο με φλατ διαδρομή χωρίς κλίσεις. Φέτος, περιμένω να γίνουν καλύτεροι χρόνοι αφού οι καιρικές συνθήκες θα είναι καλύτερες συγκριτικά με πέρυσι όπου είχε πολύ υγρασία, οι συνθήκες ήταν ανυπόφορες“. Καθότι έχει ένα Μαραθώνιο μπροστά της που θέλει να νικήσει, δεν προχωρήσαμε στα σημεία που θα κάνει την επίθεση της.

Οι γονείς της γνωρίστηκαν στη Γερμανία όπου σπούδαζαν, ο πατέρας από την Ελλάδα και η μητέρα από την Τουρκία, ερωτεύθηκαν και το 1977 ήρθε στον κόσμο η Ντενίζ. Στη Μυτιλήνη ανακάλυψε τον αθλητισμό πριν από 25 χρόνια, τη μαγεία της άθλησης στη φύση. ” Αθλούμαι από 9.5 χρονών. Πρώτα έκανα στίβο και το 2002 έκανα τρίαθλο. Πραγματοποίησα το όνειρο μου να λάβω μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Τον Μάιο του 2009 ήρθε στον κόσμο η κόρη μου, με δύο παιδιά αποφάσισα να συνεχίσω να κάνω τρίαθλο. Μόνο που από το 2008 και μετά το επίπεδο στο εξωτερικό είχε ανέβει πολύ, βλέποντας κανείς τους δρόμους κολυμβητών και δρομέων που έκαναν στο τρίαθλο και σε συνδυασμό με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο τρίαθλο στη χώρα μας, το οποίο τώρα ανεβαίνει, αφοσιώθηκα στις μεγάλες αποστάσεις από το φθινόπωρο του 2010″.

Σχετικά καινούργια στο Μαραθώνιο η Ντενίζ Δημάκη ήταν δεύτερη το 2011, το 2012 και το 2013 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Το ατομικό της ρεκόρ στα 42.195χλμ. είναι 2:46.46 από το 2012 στο Μαραθώνιο του Ρότερνταμ.

” Έκανα στίβο, έτρεχα μεγάλες αποστάσεις, αλλά δεν είχα κάνει Μαραθώνιο. Η μετάβαση μου δεν είχε άγχος. Είμαι σχετικά καινούργια στο αγώνισμα. Αυτό δεν σημαίνει πως έχω αφήσει το τρίαθλο, αγωνίζομαι στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, απλά ο συναγωνισμός δεν είναι το ίδιο υψηλός με το Μαραθώνιο“.

Βλέποντας τις Ελληνίδες να τερματίζουν στο Καλλιμάρμαρο, είναι υπέροχη εικόνα να τις βλέπει κανείς να αλληλοσυγχαίρονται, να χαμογελούν η μια στην άλλη, να λένε ενθαρρυντικά λόγια.

” Το επίπεδο είναι πολύ καλό. Έχουμε εξαιρετικές αθλήτριες. Με την (σ.σ. πρωταθλήτρια Ελλάδας) Μάγδα Γαζέα έχουμε πλέον μια οικογενειακή σχέση, δεν μπορούμε να προπονηθούμε μαζί γιατί μένει μακριά από την Αθήνα (σ.σ. στη Ζάκυνθο), εξαιρετική είναι η Πόπη Αστροπεκάκη, η Τίνα Κεφαλά. Υπάρχει ευγενής άμιλλα μεταξύ μας“.

Οι μεγάλες αποστάσεις έχουν παρεξηγηθεί στην Ελλάδα, ίσως γιατί δεν μας έχουν δώσει μετάλλια. Τώρα πια και ίσως χάρη στο Μαραθώνιο, ολοένα και περισσότεροι νέοι και καλοί αθλητές εμφανίζονται στις μεγάλες αποστάσεις. Η Ντενίζ υπογραμμίζει ” θα ήταν καλό να υπήρχε ένα οργανωμένο πρόγραμμα, να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, συμμετέχοντας σε προπονητικά καμπ. Έχουμε δύο ευκαιρίες την άνοιξη και το φθινόπωρο. Ναι έχουμε καλούς αθλητές στην αντοχή και στην ημιαντοχή. Δυστυχώς δεν υπάρχει η δυνατότητα μιας προετοιμασίας στο εξωτερικό. Πρέπει να προσεχθούν οι νέοι αθλητές“.

Παντρεμένη με τον μαραθωνοδρόμο Χρήστο Βαξεβάνη έχει ζήσει τις δύσκολες εποχές του Μαραθωνίου της Αθήνας και θυμάται ” οι αθλητές έτρεχαν στην άκρη του δρόμου, κινδύνευαν να τους πατήσουν τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία. Πλέον δεν μας κορνάρουν όταν τρέχουμε, μας ενθαρρύνουν. Έχει πραγματοποιήσει άλματα ο Μαραθώνιος, είναι προσοδοφόρος. Μπορεί να αξιοποιηθεί ακόμα περισσότερο και να ενισχύσει και τον αθλητικό τουρισμό στη χώρα μας“.

Δεν τρέχει μόνη της, η ομάδα είναι πολυπληθής αφού πέρα από τον Χρήστο, τον Οδυσσέα και τη Λυδία, την υποστηρίζουν οι εταιρείες DHL, Karmin, X-Endurance, Pearl Zumi, On shoes, High-Five, bikeme και Bραζιλιάνος. Η Ντενίζ πήρε πτυχίο στα οικονομικά, δεν το χρησιμοποίησε ποτέ, μιλάει αρκετές γλώσσες, αλλά προτιμάει όταν δεν βρίσκεται με την οικογένεια της να τρέχει ” στην άσφαλτο, στο χώμα, επάνω στον Υμηττό. Ευτυχώς έχουμε τόσα μέρη που μπορούμε να τρέξουμε εδώ στην Αθήνα“.