Κωστής: “Άκουσα το πόδι μου να σπάει σαν κλαδάκι”
Τον είχαν χαρακτηρίσει ως τον "Έλληνα Κρόιφ" κυρίως για αυτή την εκπληκτική κίνηση που είχε με τη μπάλα στα πόδια. Ήταν ο ποδοσφαιριστής που έδειχνε ότι θα άφηνε εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά η μοίρα του έπαιξε άσχημο παιχνίδι κατατάσσοντάς τον στους πιο άτυχους παίκτες όλων των εποχών.
Ο Χρήστος Κωστής έχει γενέθλια σήμερα (κλείνει τα 43) και μοιράζεται με το Sport24.gr την πιο δύσκολη στιγμή της καριέρας του, αλλά και της ίδιας του της ζωής. Όταν υπέστη συντριπτικό κάταγμα κνήμης-περόνης σε αγώνα της ΑΕΚ με την Στούρμ Γκράτς και αυτός ο σοβαρός τραυματισμός αποτέλεσε την αρχή του τέλους της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Ευτυχώς πλέον έχει μείνει μόνο ως μια μακρινή δυσάρεστη ανάμνηση.
” Πράγματι είναι κάτι που σε σημαδεύει και δεν μπορείς να το ξεχάσεις ποτέ, απλά θεωρώ τον εαυτό μου και άτυχο που δεν ήμουν για παράδειγμα στο εξωτερικό καθώς εκεί δεν θα “έκοβα” το ποδόσφαιρο. Διότι υπάρχουν εξειδικευμένα κέντρα αποκατάστασης όπου μπορείς να μπεις εκεί για ένα διάστημα και να αποθεραπευτείς σωστά, όπως για παράδειγμα έγινε με τον Ντάβιντς, ο οποίος σε έξι μήνες ξαναέπαιξε σε υψηλό επίπεδο” λέει με πίκρα ο Χρήστος Κωστής που σχεδόν από τα 12 χρόνια του στον Αετό Διαβατών στη Θεσσαλονίκη, είχε δείξει ότι ξεπρόβαλλε ένα νέο μεγάλο ταλέντο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Άλλωστε ξημεροβραδιαζόταν με μια μπάλα στα πόδια από το σχολείο και η κλίση του έδειχνε ότι θα τον κερδίσει το ποδόσφαιρο.
Μετά τις ακαδημίες του Ηρακλή και της Δράμας σε ηλικία 17 ετών παίζει στην αντρική ομάδα του Ηρακλή και αρχίζει να βγάζει μάτια δικαιώνοντας όσους τον πίστεψαν και επέμεναν πως παρά το νεαρό της ηλικίας του πρέπει να μπει στα βαθιά.
Μια πενταετία αργότερα είναι φανερό ότι πολύ δύσκολα θα μείνει στον Ηρακλή καθώς το ταλέντο του έχει αρχίσει να λάμπει και η πρωταθλήτρια ΑΕΚ του Ντούσαν Μπάγιεβιτς τον φέρνει στην Φιλαδέλφεια και το 1994 ζει το όνειρο της ζωής του, μόλις στα 22 του.
Τα σχόλια μετά και τα πρώτα παιχνίδια με την “Ένωση” διθυραμβικά με τον Χρήστο Κωστή να συνεχίζει να μαγεύει συμπαίκτες και αντιπάλους. Ο Μπάγιεβιτς τον λατρεύει αμέσως, ενώ ήταν ανέκαθεν από τα αγαπημένα παιδιά και του Δημήτρη Μελισσανίδη, νυν προέδρου (και πάλι) της “Ένωσης”.
Ο οποίος όταν έκανε την παρουσίαση του σχεδίου “Αγιά Σοφιά”, είχε προαναγγείλει πως θα υπήρχαν 60 πολυτελείς σουίτες εκ των οποίων οι δέκα θα είχαν το όνομα “ποδοσφαιριστών-σύμβολα” της ομάδας. Τα πρώτα 7 ονόματα που είχε δώσει τότε ήταν Λουκάς Μπάρλος, Νίκος Γκούμας, Κώστας Νεστορίδης, Μίμης Παπαϊωάννου, Θωμάς Μαύρος, Στέλιος Μανωλάς και Χρήστος Κωστής!
Όλα είναι μαγικά, ο κόσμος τον αποθεώνει με τα γκολ του να είναι εντυπωσιακά όπως και η εκπληκτική επιτόπια τρίπλα του, αλλά και η κίνηση με τη μπάλα στα πόδια.
Στις 23 Οκτωβρίου το 1997 η ΑΕΚ αντιμετώπιζε την Στουρμ Γκρατς για το Κύπελλο Κυπελλούχων και σε μια αντεπίθεση, ο Κωστής κάνει την ύστατη προσπάθεια να προλάβει να τσιμπήσει τη μπάλα από τον τον τερματοφύλακα των Αυστριακών, Κάζιμιερ Σίντορτσουκ, που έκανε έξοδο.
Η σύγκρουση είναι σφοδρή και ακόμα χειρότερος ο τραυματισμός που φαίνεται ότι είναι σοβαρός αφού ο παίκτης μένει για αρκετό διάστημα ακίνητους στο έδαφος.
” Είχα άμεση επίγνωση ότι έπαθα ζημιά μεγάλη. Δεν ήταν μόνο ο αφόρητος πόνος, αλλά και το γεγονός ότι είχα ακούει το πόδι μου να σπάσει σαν κλαδάκι !
Ουσιαστικά ήθελα να προλάβω να πλασάρω τον αντίπαλο τερματοφύλακα, αλλά το πόδι μου έφυγε αντίθετα από τη φορά και αυτός άθελά του έπεσε πάνω μου” θυμάται ο Χρήστος Κωστής που ήταν το πιο «καυτό» όνομα στο μεταγραφικό παζάρι της εποχής εκείνης που πήγε στην ΑΕΚ.
Η διάγνωση βαριά και ασήκωτη: “Κάταγμα κνήμης και περόνης”.
Εκεί ξεκινά ο γολγοθάς του παίκτη που ουσιαστικά κάνει τρία χρόνια να ξαναπαίξει μπάλα !
” Δεν έγινε σωστά η επέμβαση στην Ελλάδα, ούτε η αποθεραπεία μου ενώ στη συνέχεια σε νέα εγχείρηση έπαθα και μικροβιακή μόλυνση. Το ότι δεν έγιναν σωστά τα πράγματα το κατάλαβα όταν πήγα έξω σε έναν κορυφαίο επιστήμονα τον γιατρό της εθνικής Γερμανίας ο οποίος προς τιμήν του μου είπε τι επέμβαση πρέπει πλέον να κάνω αλλά μου διευκρίνισε ότι αυτή είναι καλύτερο να γίνει σε νοσοκομείο της Ελβετίας και όχι στο δικό του που δεν κάλυπτε απόλυτα την περίπτωσή μου.
Αντίθετα στην Ελλάδα έχουμε μάθει και όλοι κάνουν σχεδόν όλα παντού. Δεν είναι όμως έτσι» λέει ο Κωστής που τότε τον στήριξαν οι δικοί του άνθρωποι (γονείς και αδελφός) να το ξεπεράσει
Στην Αντερλεχτ δεν μπόρεσε να ξαναπαίξει μπάλα και επέστρεψε στην ΑΕΚ αλλά το νέο σπ1άσιμο του ποδιού του στο ίδιο σημείο τσάκισε τον ίδιο περισσότερο από το πόδι του…
Η έλλειψη ψυχολόγων στις ομάδες για τέτοια θέματα είναι έγκλημα. Μετά από έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό νοιώθεις φοβία πολλές φορές ακόμα και για την καθημερινή σου ζωή. Θα είμαι όπως πριν χωρίς προβλήματα και πόνο αναρωτιέσαι και είναι ένα συναίσθημα που τρέχεις αλλά πατώντας το φρένο συνέχεια.
Ειλικρινά εύχομαι να μην συμβεί ποτέ και σε κανέναν ανάλογο περιστατικό” καταλήγει ο ζογκλέρ του ελληνικού ποδοσφαίρου που έχει καημό ότι δεν πρόλαβε να προσφέρει (και να παίξει) περισσότερα για την “Ένωση” όσο και για την εθνική ομάδα.
Σταμάτησε τη μπάλα με δύο κύπελλα και ένα σούπερ καπ, αλλά κυρίως αφήνοντάς μας τις καλύτερες ποδοσφαιρικές αναμνήσεις και την πίκρα για το γεγονός ότι δεν τον είχαμε χορτάσει αρκετά στα γήπεδα.
Να είσαι καλά Χρήστο και χρόνια πολλά.