“Υποκρισία η μη μετακίνηση οπαδών”

Στην Ελλάδα το θέμα της οπαδικής βίας φροντίζει να βρίσκεται συνεχώς στο προσκήνιο, αφού ακόμα και τώρα καθίσταται πιο επίκαιρο από ποτέ μετά και το τελευταίο τραγικό περιστατικό στο Ηράκλειο.

Παρακάτω θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε το σχόλιο του Γάλλου ακαδημαϊκού -και πρώην ultra- Σεμπαστιάν Λουί, ο οποίος μίλησε για την “επανάσταση των νέων” μέσω του οπαδικού κινήματος, πως συνδέεται η βία των με τους ultras αλλά και γιατί οι κυβερνήσεις θέλουν την γενικότερη καταστολή των οργανωμένων οπαδών.

Όπως σας είχαμε προαναγγείλει, το Sport24.gr βρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Σ. Λουί το βράδυ του Σαββάτου (3/9). Ο κόσμος που συγκεντρώθηκε στον Πολυχώρο @ρουφ είχε την ευκαιρία να συζητήσει εκ του σύνεγγυς με το συγγραφέα, για θέματα του ποδοσφαίρου και της οπαδικής κουλτούρας.

Ο ίδιος αφού πήρε το λόγο, ευχαρίστησε τον εκδοτικό οίκο “Αλφειός” και όσους συνετέλεσαν στο να εκδοθεί το βιβλίο του στη χώρα μας καθώς και όλους όσους παρευρίσκονταν στην εκδήλωση. Στη συνέχεια έκανε μια σύντομη περίληψη στο “Φαινόμενο των Ultras στην Ιταλία” μιλώντας για τις απαρχές του κινήματος, τις ταραχώδεις δεκαετίες του ’70 και του ’80 καθώς και τις φάσεις που περνάει τα τελευταία χρόνια.

Ο Λουί μάλιστα δήλωσε, πως -σαν πρώην ultra- έχει ξανάρθει στην Ελλάδα, μαζί με οπαδούς της Μαρσέιγ για να παρακολουθήσει αγώνα της ΑΕΚ (γνωστή τοις πάσι η φιλία που ενώνει τους φίλους της Ολυμπίκ και της ΑΕΚ). Συνεπώς καμία έκπληξη δεν προκάλεσε το γεγονός ότι στην τελετή έδωσαν το “παρών” αρκετοί φίλοι του “Δικεφάλου” και του συγγραφέα.

Το… αλατοπίπερο της βραδιάς ήταν ένα συλλεκτικό ντοκιμαντέρ του Ιταλού κοινωνιολόγου Ντανιέλε Σέγκρε που προβλήθηκε, αναφερόμενο στην πορεία προς το γήπεδο οπαδών της Γιουβέντους πριν το ντέρμπι με την Τορίνο, το 1978.

Μετά λοιπόν απ’ όλα αυτά, δεν γινόταν να μην… απομονώσουμε τον κουρασμένο από τις απανωτές υπογραφές βιβλίων, Σεμπαστιάν Λουί, με σκοπό να μας πει δυο λόγια για το φαινόμενο των ultras γενικότερα.

“Ultras σημαίνει πάθος για την ομάδα”

Κατ’ αρχάς Σεμπαστιάν, ποια είναι το κίνητρα που οδηγούν τους ανθρώπους, και ειδικότερα τους νέους, στη συγκρότηση και τη συμμετοχή αυτών των οπαδικών ομάδων που αποκαλούμε Ultras;

“Πρώτα απ’ όλα η αίσθηση του να είσαι διαφορετικός, ειδικά για τους νέους που το βλέπουν σαν μια επανάσταση κόντρα στους μεγαλύτερους και την κοινωνία. Οι οργανώσεις προσφέρουν αυτό το πάτημα και τα μέλη τους νιώθουν αυτονομία. Το κυριότερο όμως είναι το πάθος για την ομάδα και μέσω των ultras είναι που εκφράζεται με πιο έντονο τρόπο”.

Πώς συνδέονται οι ultras με το χουλιγκανισμό;

“Οι ultras πάντοτε στρέφονταν προς τους hooligans, εξάλλου η Αγγλία ανέκαθεν ήταν το πρότυπο για όλους. Όπως βεβαίως και για το ιταλικό οπαδικό κίνημα για παράδειγμα της δεκαετίας του ‘60 και του ’70, όταν και πολλοί Βρετανοί οπαδοί ήρθαν στην Ιταλία και αντίστροφα, χάρη στις μετακινήσεις οπαδών. Η Αγγλία αποτελούσε το μοντέλο για κάθε επαναστατικό γκρουπ φιλάθλων. Ακόμα και τώρα πολλές οργανώσεις των ultras μετατρέπονται σε χουλιγκανικές για να αντιμετωπίσουν την καταστολή της αστυνομίας”.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να σταματήσει τις μετακινήσεις οπαδών σαν μέσο για την καταπολέμηση της βίας. Κρίνεις ότι είναι ορθό μέτρο η εφαρμογή αυτή;

“Είναι ξεκάθαρα μια υποκρισία, ακόμα και στην Αγγλία που μετά το Χέιζελ πάρθηκαν μέτρα και στο τέλος της δεκαετίας του ’80 υπήρχε έκρηξη οπαδικής βίας, ποτέ δεν απαγορεύτηκαν οι μετακινήσεις οπαδών. Μπορεί να ήταν μια ενέργεια για να κερδηθεί χρόνος ή μια πρόσκαιρη λύση, αλλά οπωσδήποτε δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση αποτελεσματική προσπάθεια για την αντιμετώπιση του προβλήματος”.

“Πρόβλημα η βία”

Πολλοί πιστεύουν ότι τα μέλη των ultras είναι άτομα του περιθωρίου και εκτός κοινωνίας. Κατά πόσο αληθεύει κάτι τέτοιο;

“Δεν είναι αλήθεια. Στους κόλπους των ultras υπάρχουν πρόσωπα από πανεπιστήμια, άτομα υψηλού προφίλ και με καλές θέσεις στην εργασία τους, όπως βέβαια και της εργατικής τάξης καθώς μέχρι και μαθητές, γιατί το κίνημα ελκύει περισσότερο τους νέους. Είναι σαν μια αντανάκλαση της κοινωνίας, μπορείς να βρεις τους πάντες, συνεπώς δεν ισχύει κάτι τέτοιο”.

Γιατί το κίνημα των ultras γενικότερα, ενοχλεί τόσο πολύ τις κυβερνήσεις;

“Πρώτα απ’ όλα λόγω της βίας, αυτός είναι ο πιο σημαντικός λόγος. Η βία υπάρχει στο κίνημα των ultras αυτό δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε και σίγουρα είναι ένα πρόβλημα. Δεύτερον, η αντίθεσή τους εδώ και δεκαπέντε χρόνια στη γηπεδική νοοτροπία του σύγχρονου φιλάθλου, δηλαδή στο μοντέρνο ποδόσφαιρο και τους κανόνες εμπορευματοποίησης που επιβάλει”.

Με την συνεχόμενη εμπορευματοποίηση του αθλήματος, ποιος θα είναι ο ρόλος των ultras στο μέλλον;

“Οι ultras του μέλλοντος θα μοιάζουν με ένα είδος συνδικάτου που θα στρέφεται κατά της κοινωνικής καταπίεσης και πιθανόν να βρίσκονται εκτός γηπέδου. Αλλά και μέσα στο γήπεδο θα υπάρχει ελάχιστος χώρος για έκφραση με την όλο και ισχυρότερη παρουσία της αστυνομίας , κάτι που θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερο κύμα διαμαρτυρίας. Πιστεύω το μέλλον είναι πολύ ζοφερό”.

“Ολυμπιακός-Delije vs ΑΕΚ-Μαρσέιγ”

Έχει χάσει την αυθεντικότητα που είχε στο παρελθόν το κίνημα, τη σημερινή εποχή;

“Ναι και όχι. Το κίνημα των ultras είναι σαν τον φοίνικα, πάντα αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του και ακολουθεί νέες τάσεις και κατευθύνσεις, όπως για παράδειγμα οι ιταλικές οργανώσεις σήμερα που αντιτίθενται έντονα στην κυβέρνηση και την κοινωνική καταπίεση. Πάντα λοιπόν θα υπάρχει ένας στόχος, το δύσκολο όμως είναι να πείσουν μέρος του υπόλοιπου κόσμου να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους”.

Για να κλείσουμε, πάμε σε κάτι πιο ανάλαφρο. Σε λίγες μέρες διεξάγεται ο αγώνας του Ολυμπιακού με τη Μαρσέιγ για το Champions League, και γνωρίζοντας ότι είσαι οπαδός της Ολυμπίκ θέλω μια πρόβλεψη για το παιχνίδι.

“Δεν θα ήθελα να κάνω κάποια πρόβλεψη για το αποτέλεσμα, θα είναι όμως σίγουρα ένα ματς με αρκετή ένταση, εξαιτίας της φιλίας των οπαδών της ΑΕΚ με αυτούς της Μαρσέιγ, όπως και του Ολυμπιακού με τους Delije του Ερυθρού Αστέρα. Πιστεύω πως οι συνθήκες είναι καλύτερες από την προηγούμενη συνάντηση των δυο ομάδων 17 χρόνια πριν, και όλα θα κυλήσουν ομαλά”.