Η μεγάλη ευθύνη του Χόντσον

Η κατάρα για την Αγγλία που την θέλει να μην κερδίζει σε πρεμιέρα Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος συνεχίστηκε. Ένατη συμμετοχή στη διοργάνωση παρέμειναν χωρίς νίκη (5 ισοπαλίες , 4 ήττες). Η ομάδα του Ρόι Χόντσον κρατούσε μέχρι το 92’ τους τρεις πολύτιμους βαθμούς ωστόσο ο αρχηγός της Ρωσίας, Βασίλι Μπερεζούτσκι είχε άλλη άποψη και με κεφαλιά διαμόρφωσε το 1-1.

Α’ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Ο κύριος Χόντσον ξεκίνησε με σύστημα 1-4-3-3 , με τον Χαρτ κάτω από την εστία, τους Κέιχιλ και Σμόλινγκ στο κέντρο της άμυνας και τους Γουόκερ (δεξιά) , Ρόουζ (αριστερά) στις πλευρές. Ως «6άρι» αγωνίστηκε ο Ντάιερ και μπροστά του σε ρόλο επιθετικών χαφ οι Ρούνεϊ και Άλι που πατούσαν περιοχή και έβγαιναν σε αρκετές περιπτώσεις και ως κρυφοί φορ. Στις πτέρυγες της επίθεσης οι Λαλάνα και Στέρλινγκ δεξιά και αριστερά αντίστοιχα. Ο Χάρι Κέιν βρέθηκε στην κορυφή της επίθεσης.

Σε φάση άμυνας η πίεση στη μπάλα ξεκινούσε στο 1/2 του γηπέδου. Η επιλογή του Άγγλου τεχνικού να μην πιέσουν τα στόπερ ψηλά, έδωσε χώρο στους Ρώσους να ανέβουν αλλά ταυτόχρονα να ξεκουραστούν και να φέρουν τον ρυθμό του παιχνιδιού στα μέτρα τους. Δέκα ποδοσφαιριστές βρίσκονταν πάντα πίσω από την μπάλα και δημιουργούσαν καλή συνοχή και έκλειναν καλά τους χώρους. Μόνο ο Κέιν παρέμενε ψηλά διατηρώντας το επιθετικό βάθος. Η παρουσία των τριών χαφ , όπου βρίσκονταν κοντά μεταξύ τους και ιδιαίτερα η παρουσία του Ντάιερ μπροστά από τα στόπερ δεν άφησε κανένα περιθώριο στους Ρώσους να χτυπήσουν από τον άξονα. Οι επιστροφές των Λαλάνα και Στέρλινγκ στο αμυντικό τρίτο όταν ανέβαιναν οι αντίπαλοι μπακ δυνάμωσαν πολύ τις πτέρυγες και δεν επέτρεπαν την δημιουργία υπεραριθμίας από την Ρωσία στα άκρα.

Το αμυντικό transition ήταν πολύ γρήγορο και δεν επέτρεπαν στον αντίπαλο να βγεί σε κόντρα επιθέσεις. Όταν χανόταν η μπάλα υπήρχε άμεση πίεση από τους κοντινότερους παίκτες στο κάτοχο της με στόχο την γρήγορη επανάκτηση της και την εκδήλωση νέας επίθεσης.

Στη φάση της επίθεσης η πίεση των Ρώσων ψηλά ανάγκασε σε αρκετές περιπτώσεις τον Χαρτ και τους στόπερ να κάνουν μακρινές και διεκδικήσιμες μεταβιβάσεις. Όταν κατάφερναν να σπάσουν το ρωσικό μπλοκ έπαιζαν κάθετα με κοντινές μεταβιβάσεις προς τον Ρούνεϊ που γύριζε πολύ πίσω να πάρει μπάλα και να δημιουργήσει. Ο έμπειρος αρχηγός της Εθνικής Αγγλίας ήταν ο παίκτης «κλειδί» για την ομάδα του καθώς, πάντα έβρισκε λύσεις ακόμα και υπό πίεση και ήταν ο συνδετικός κρίκος άμυνας και επίθεσης.

Οι ακραίοι μεσοεπιθετικοί έκλειναν συχνά προς τον άξονα για να πάρουν μπάλα οι μπακ που ανέβαιναν ψηλά ταυτόχρονα. Εδώ προκύπτει και ο μεγάλος στόχος των Άγγλων, όπου στο επιθετικό μισό προσπαθούσαν να κυκλοφορήσουν γρήγορα την μπάλα (1-2 επαφές) από την αριστερή πλευρά και μέσω του Ρούνεϊ να γίνει η αλλαγή στην αδύναμη πλευρά προς τον Γουόκερ και σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός να δημιουργήσει ρήγματα από τα πλάγια.

Με την εισχώρηση στη μεγάλη περιοχή των Ρούνεϊ και Άλι παικτών από την zone 2 η Αγγλία προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις σέντρες τα πλάγια χωρίς όμως να έχει αποτέλεσμα.

Στο πρώτο μέρος οι άγγλοι δημιούργησαν επικίνδυνες καταστάσεις (10 τελικές προσπάθειες /4 στο τέρμα) για την εστία του Ακινφέεβ αλλά δεν είχαν καθαρό μυαλό στην τελική ενέργεια.

Τα επιθετικά στημένα ήταν πολύ άσχημα εκτελεσμένα από τον Κέιν , αχρηστεύοντας έτσι ένα πλεονέκτημα που είχαν απέναντι στους αντιπάλους.

Ο κύριος Σλούτσκι επέλεξε σχηματισμό 1-4-2-3-1, που στη φάση της άμυνας γινόταν 1-4-4-1-1 με διπλή ζώνη άμυνας και τους τέσσερις μέσους, πολλές φορές, να βρίσκονταν στην ίδια ευθεία.

Το πρέσινγκ ξεκινούσε ψηλά στα 3/4 του γηπέδου. Μάλιστα, κάποιες φορές είχαμε και for checking ασφυχτική πίεση μέχρι τον αντίπαλο τερματοφύλακα.

Σε δεύτερο χρόνο επέστρεφαν γρήγορα στο μισό γήπεδο δημιουργώντας διπλής ζώνη άμυνας.

Η αμυντική γραμμή ανέβαινε ψηλά παίζοντας με τεχνητό οφσάιντ και έβγαλε έξι φορές τους Άγγλους σε εκτεθειμένη θέση.

Πολύ σημαντική η παρουσία των αμυντικών μέσων (Γκολοβίν και Νόιστεντερ) όπου με σωστές τοποθετήσεις και καίριες επεμβάσεις δεν επέτρεψαν στον αντίπαλο να δημιουργήσει προβλήματα στον άξονα. Στο αμυντικό τρίτο δημιουργούσαν καλή συνοχή γύρω από την μπάλα και σε αρκετές περιπτώσεις τρεις και τέσσερις παίκτες έκλειναν τον κάτοχο της μπάλας.

Όταν άρχιζαν τις επιθέσεις από την αμυντική γραμμή έχοντας μπροστά τους και τους έντεκα αντιπάλους, συνήθως πήγαιναν σε μεγαλές μεταβιβάσεις με στόχο τον πανύψηλο (1,96μ.) Τζιούμπα, χωρίς όμως να υπάρχει σχέδιο για το ποιοι θα διεκδικήσουν το ριμπάουντ. Οι Ρώσοι έκαναν πολλές λανθασμένες μεταβιβάσεις , «πούλησαν» πολλές μπάλες και ήταν σχεδόν ακίνδυνοι επιθετικά.

Β’ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Οι δύο ομάδες ξεκίνησαν χωρίς αλλαγές το δεύτερο μέρος. Ο κύριος Σλούτσκι προσπάθησε και τα κατάφερε να περιορίσει κατά πολύ την δράση του Γουόκερ στη δεξιά πλευρά της επίθεσης. Σε αντίθεση με το πρώτο μέρος ο αριστερός ακραίος μεσοεπιθετικός Σμόλοβ επέστρεφε πολύ γρήγορα να βοηθήσει και μαζί με τον Σένικοβ σφράγισαν την πλευρά στην οποία η Αγγλία στο πρώτο μέρος είχε δημιουργήσει αρκετά προβλήματα.

Οι ρώσοι μπήκαν καλύτερα στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά και δημιούργησαν κάποιες επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία του Χαρτ. Μετά το 65’ η Αγγλία ανέβασε την απόδοση της και προσπάθησε να αναπτυχθεί από τα αριστερά με τους Στέρλινγκ και Ρόουζ. Από μία τέτοια ενέργεια προήλθε και το δοκάρι του Ρούνεϊ στο 71’.

Στο 72’ ο Ρούνεϊ πέρασε κάθετη πάσα προς τον Λαλάνα που έκανε κίνηση στο μεσοδιάστημα μπροστά από τους αμυντικούς και στη πλάτη των αμυντικών μέσων , έσπασε το αμυντικό μπλοκ και κέρδισε το φάουλ με το οποίο ο Ντάιερ άνοιξε το σκορ.

Ο κορυφαίος στο παιχνίδι μαζί με τον Ρούνεϊ για την Αγγλική Εθνική ομάδα με απευθείας εκτέλεση φάουλ εκμεταλλεύτηκε την λανθασμένη τοποθέτηση του Ακινφέεβ έγραψε το 1-0.

Στο 77’ ο κ.Χόντσον αντικατέστησε τον πολυτιμότερο παίκτη έως εκείνο το σημείο και αρχηγό της ομάδας Γουέιν Ρούνεϊ με τον Τζακ Γουίλσιρ. Από εκείνο το σημείο και έπειτα η ομάδα υποχώρησε και έχασε τον έλεγχο στο χώρο του κέντρου.

Οι αλλαγές του κ.Σλούτσκι έδωσαν «φρεσκάδα» και καθαρό μυαλό στο παιχνίδι των ρώσων. Ο Ρομάν Σιρόκοβ που πέρασε σε ρόλο επιτελικού χαφ πίσω από τον Τζιούμπα, με την εμπειρία του κράτησε μπάλα και ανέβασε όλη την ομάδα. Η αντικατάσταση των κουρασμένων αμυντικών μέσων Γκολοβίν και Νόιστεντερ από τους Μαμάεβ και Γκλουσακόβ έφεραν τα τρεξίματα που έλειπαν στο χώρο του κέντρου.

Ο κ.Χόντσον επέλεξε να κάνει την δεύτερη αλλαγή του στο 87’ με τον Μίλνερ να περνάει στον αγωνιστικό χώρο αντί του Στέρλινγκ και να αφήσει στο πάγκο τον φορ της Λέστερ, Τζέιμι Βάρντι.

Στο τέλος, η Ρωσία δικαιώθηκε και ισοφάρισε σε 1-1 με κεφαλιά του Μπερεζούτσκι που βρέθηκε ελεύθερος στο δεύτερο δοκάρι.

ΣΥΝΟΨΗ

Έγινε ένα συναρπαστικό παιχνίδι από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Η Ρωσία είχε πάθος , συγκέντρωση και αγωνιστικότητα. Επιθετικά δεν ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη ούτε ενθουσίασε το κοινό της αλλά στο τέλος και με τις αλλαγές που έγιναν από τον προπονητή της κατάφερε να ισοφαρίσει.

Η Αγγλία είχε την υπεροχή, δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες (16 τελικές προσπάθειες) ωστόσο δεν ήταν αποτελεσματική. Προηγήθηκε στο 73’ με την απευθείας εκτέλεση φάουλ του Ντάιερ. Στη συνέχεια, έκατσε πίσω και στο τέλος το πλήρωσε. Ο κ.Χόντσον δεν βοήθησε όσο θα έπρεπε από τον πάγκο. Άργησε πολύ να κάνει τις αλλαγές (η Τρίτη δεν έγινε ποτέ), δεν «φρέσκαρε» έγκαιρα την ομάδα του, αντικατέστησε τον Ρούνεϊ και έχασε τις ισορροπίες στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Αν βρεί λύσεις στο σκοράρισμα θεωρώ πως έχει τη δυνατότητα να φτάσει ψηλά στη διοργάνωση.