Η κούπα του βασιλιά

Το βράδυ της Κυριακής (22/5, 22:30), στη σέντρα του “Βιθέντε Καλντερόν”, θα παραταχθούν οι ποδοσφαιριστές της Μπαρτσελόνα και της Σεβίγια για να αγωνιστούν – για πρώτη φορά στην ιστορία τους ως αντίπαλοι – στον 113ο τελικό του ισπανικού Κυπέλλου και να διεκδικήσουν το δεύτερο σημαντικό τρόπαιο της φετινής σεζόν (το πρωτάθλημα έχει ήδη κατακτηθεί από τους “μπλαουγκράνα”). Οι Καταλανοί έχουν το ρεκόρ στη διοργάνωση με 27 τίτλους, ενώ οι Ανδαλουσιάνοι βρίσκονται στην έβδομη θέση της λίστας με 5 κατακτήσεις. Το Sport24.gr παρουσιάζει ένα μικρό αφιέρωμα στην ιστορία του αρχαιότερου ποδοσφαιρικού θεσμού της Ισπανίας. Το “Κύπελλο του Βασιλιά” που ανεπίσημα ξεκίνησε το 1902 – και επίσημα έναν χρόνο αργότερα – κλείνει φέτος 114 χρόνια ζωής και η πορεία του είναι γεμάτη με νικητές, ηττημένους, πρωταγωνιστές, ρεκόρ, στατιστικά, περίεργα, εικόνες και γκολ. Πάμε λοιπόν να τα δούμε, περιμένοντας τη μονομαχία μεταξύ των “culés” και των “nervionenses” που θα παλέψουν για την βασιλική κούπα!

Το ποδοσφαιρικό “παραμύθι” του Copa del Rey ξεκίνησε το 1902, όταν ενηλικιώθηκε ο Αλφόνσο ο 13ος και στέφθηκε μονάρχης της Ισπανίας. Στο περιθώριο των εορταστικών εκδηλώσεων για το γεγονός, τα αδέρφια Κάρλος και Χουάν Παδρός (εκ των ιδρυτών της Ρεάλ Μαδρίτης) διοργάνωσαν ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά στην πρωτεύουσα που ονομάστηκε “Copa de la Coronación” (Κύπελλο της Στέψης) προς τιμήν του νεαρού μονάρχη. Σε αυτή την διοργάνωση πήραν μέρος οι Ρεάλ Μαδρίτης, Εσπανιόλ, Μπαρτσελόνα και Μπιθκάγια (μια μικτή ομάδα αποτελούμενη από παίκτες της Αθλέτικ Μπιλμπάο και της Μπιλμπάο Φούτμπολ Κλουμπ). Στον ένα ημιτελικό συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα με τους “μπλαουγκράνα” να κερδίζουν 3-1 και στη συνέχεια να υποκύπτουν στον τελικό (1-2) απέναντι στην Μπιθκάγια.

Τελικός του 1974, ανάμεσα στη Ρεάλ και την Μπαρτσελόνα στο “Βιθέντε Καλντερόν”. Οι “μερένγκες” νίκησαν 4-0

Η μεγάλη επιτυχία του τουρνουά του 1902 οδήγησε στη δημιουργία μιας ετήσιας διοργάνωσης που θα έφερνε αντιμέτωπες τις κορυφαίες ομάδες της χώρας. Για αυτό το λόγο, τα αδέρφια Παδρός έθεσαν ως όρο τη συμμετοχή μόνο μιας ομάδας από κάθε επαρχία. Ο ίδιος ο Αλφόνσο – ως βασιλιάς πλέον – δώρισε το τρόπαιο στους διοργανωτές, το οποίο πήρε την επίσημη ονομασία “Campeonato de España, Copa de Su Majestad El Rey Alfonso XIII”. Από το 1909 και μετά, συμφωνήθηκε να γίνεται η διεξαγωγή του τελικού στην πόλη της ομάδας που είχε κερδίσει το τρόπαιο την προηγούμενη περίοδο. Την ίδια χρονιά ιδρύθηκε η “Ισπανική Ομοσπονδία των Συλλόγων” και για μια τετραετία υπήρξε διάσπαση των ομάδων με παράλληλες διοργανώσεις. Το 1913 ιδρύθηκε η Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (RFEF) και αποκαταστάθηκε η ενότητα. Δημιουργήθηκαν τοπικές ομοσπονδίες στα διαμερίσματα της χώρας, οι πρωταθλητές των οποίων έπαιρναν μέρος στο Κύπελλο, ενώ από το 1927 προστέθηκαν στη διοργάνωση και οι δευτεραθλητές.

Το Κύπελλο του 1984 που κατέκτησε η Αθλέτικ, νικώντας 1-0 την Μπαρτσελόνα. Δεξιά διακρίνεται ο τεχνικός των “λεόντων”, Χαβιέρ Κλεμέντε

Από το 1929, όταν δημιουργήθηκε η Λίγκα, η διοργάνωση του Κυπέλλου πέρασε σε δεύτερη μοίρα, έχοντας όμως ριζώσει πλέον για τα καλά στην ποδοσφαιρική παράδοση της Ισπανίας. Ο ισπανικός εμφύλιος σταμάτησε τη διεξαγωγή του Κυπέλλου το 1937 και το 1938. Από το 1940 καταργήθηκαν τα τοπικά πρωταθλήματα και στη διοργάνωση πήραν μέρος οι 14 ομάδες της Πριμέρα, οι 24 της Σεγούντα και οι 6 καλύτερες της Τερθέρα. Από την περίοδο 1960-61 η κάτοχος του τροπαίου έπαιρνε αυτόματα το εισιτήριο για τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης. Μετά την κατάργηση του Κυπελλούχων, η κάτοχος ομάδα συμμετείχε αρχικά στο Κύπελλο UEFA και πλέον στο Europa League. Η Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία δεν αναγνωρίζει το πρώτο τουρνουά του 1902 ως επίσημη διοργάνωση του ισπανικού Κυπέλλου, σε αντίθεση με την Αθλέτικ, η οποία διατηρεί το τρόπαιο στο μουσείο της και προσμετρά την κατάκτησή του στο παλμαρέ της. Αντίθετα, αναγνωρίζει και τους 4 νικητές του 1910 και του 1913, όταν διεξήχθησαν δυο παράλληλες διοργανώσεις με διαφορετικούς τελικούς σε κάθε μια από αυτές.

Ο Χουάν Κάρλος κάνει την απονομή στην κυπελλούχο του 1990, Μπαρτσελόνα, η οποία κέρδισε 2-0 στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης

Το Κύπελλο, εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από ασήμι, έχει βάρος 15 κιλά και ύψος 75 εκατοστά. Το πιο πρόσφατο τρόπαιο κατασκευάστηκε το 2011 από τον Μαδριλένο αργυροχόο Φεδερίκο Αλέγρε. Και αυτό γιατί στις 20 Απριλίου του 2011 η Ρεάλ Μαδρίτης, νικήτρια του τότε τελικού απέναντι στη Μπαρτσελόνα, παρέλαβε την παλιά κούπα, όμως στη διάρκεια των πανηγυρισμών για την κατάκτηση του τίτλου στη Θιβέλες, το τρόπαιο γλίστρησε από τα χέρια του Σέρχιο Ράμος και έπεσε από το διώροφο λεωφορείο, το οποίο στη συνέχεια πέρασε από πάνω του! Οι αστυνομικοί βρήκαν δέκα κομμάτια της άτυχης κούπας, όμως η ζημιά είχε γίνει. Η Ρεάλ παρέλαβε ένα αντίγραφο από την Ομοσπονδία, το οποίο τοποθετήθηκε στην τροπαιοθήκη του μουσείου της και ο Αλέγρε ξανάπιασε δουλειά, φτιάχνοντας ένα καινούργιο Κύπελλο, το οποίο δίνεται κάθε χρόνο στον νικητή και παραμένει στην κατοχή του μέχρι τον επόμενο τελικό.

Ο Λουσιάνο Γκαλέτι με το Κύπελλο του 2004 που κατέκτησε η Σαραγόσα νικώντας 3-2 στην παράταση τη Ρεάλ Μαδρίτης

Το πιο πρόσφατο σύστημα που ισχύει στο ισπανικό Κύπελλο – από τη σεζόν 2006-07 μέχρι και σήμερα – είναι το εξής: Στη διοργάνωση παίρνουν μέρος όλες οι ομάδες της Primera División, όλες της Segunda División, οι 5 πρώτες στη βαθμολογία της περασμένης χρονιάς από κάθε όμιλο της Segunda B, οι πρωταθλήτριες – επίσης της προηγούμενης σεζόν – της Tercera División και στη συνέχεια επιπλέον ομάδες της Segunda B μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός 84, αφού τόσες είναι ο ομάδες που ξεκινούν κάθε σεζόν το τουρνουά του Κυπέλλου. Δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής οι θυγατρικές ομάδες, όπως, για παράδειγμα, η Real Madrid B, η FC Barcelona B κλπ. Στον πρώτο γύρο παίρνουν μέρος μόνο οι μη επαγγελματικές ομάδες, δηλαδή αυτές της Tercera División και της Segunda B. Η πρόκριση κρίνεται σε μονά παιχνίδια. Στον δεύτερο γύρο προστίθενται οι ομάδες της Segunda División. Και σε αυτόν τον γύρο τα παιχνίδια είναι μονά.

Ο Πάολο Φούτρε σηκώνει ψηλά το Κύπελλο του 1992 που κατέκτησε η Ατλέτικο νικώντας 2-0 τη Ρεάλ Μαδρίτης μέσα στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”

Από τη φάση των “32” μπαίνουν στο παιχνίδι οι ομάδες της Primera División. Από αυτόν τον γύρο και μέχρι τον τελικό, οι συναντήσεις είναι διπλές. Ο τελικός είναι πάντοτε μια συνάντηση και η Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία είναι εκείνη που αποφασίζει τον τόπο διεξαγωγής του. Ο κάτοχος του τίτλου αποκτά αυτόματα το δικαίωμα συμμετοχής στο Europa League και στην αρχή της επόμενης περιόδου αντιμετωπίζει την πρωταθλήτρια ομάδα για τον τίτλο του ισπανικού Σούπερ Καπ. Στην περίπτωση που μια ομάδα κατακτήσει το νταμπλ, το Σούπερ Καπ διεξάγεται ανάμεσα στην πρωταθλήτρια και την φιναλίστ του Κυπέλλου, κάτι δηλαδή που μπορεί να συμβεί φέτος: Αν οι “μπλαουγκράνα” πάρουν το τρόπαιο στον τελικό της Κυριακής, θα αντιμετωπίσουν τον Αύγουστο την Σεβίγια σε διπλό παιχνίδι.

“Manteo” των παικτών της Ρεάλ στον Ζοζέ Μουρίνιο μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου το 2011 με το γκολ του Κριστιάνο στην παράταση επί της Μπαρτσελόνα

112 τελικοί έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα στο ισπανικό Κύπελλο (το 1904 η Αθλέτικ πήρε τον τίτλο άνευ αγώνος και αντιπάλου). Η Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, όπως αναφέραμε και παραπάνω, δεν αναγνωρίζει ανάμεσα σε αυτούς τον τελικό του 1902 που ενέπνευσε τη δημιουργία του θεσμού. Η διοργάνωση έχει αλλάξει 5 φορές όνομα, πάντοτε ανάλογα με το πολίτευμα της Ισπανίας. Το 1902 ονομάστηκε “Copa de la Coronación” (Κύπελλο της Στέψης), προς τιμήν της ενθρόνισης του Αλφόνσο του 13ου. Στη συνέχεια: “Copa de S. M. El Rey” (Κύπελλο του βασιλιά) από το 1903 μέχρι το 1932, “Copa del Presidente de la Republica” (Κύπελλο του Προέδρου της Δημοκρατίας) από το 1932 μέχρι το 1936, “Copa de S. E. El Generalísimo” (Κύπελλο του Στρατάρχη) από το 1939 μέχρι το 1976 και τέλος, από το 1977 μέχρι και σήμερα, ξανά όπως και στα πρώτα χρόνια, “Copa de S. M. El Rey”.

Η Μπαρτσελόνα πανηγυρίζει την κατάκτηση του Κυπέλλου του 1983 με τη νίκη της (2-1) επί της Ρεάλ Μαδρίτης. Η έκφραση του Μαραντόνα, όλα τα λεφτά!

Η Μπαρτσελόνα είναι ο σύλλογος με τα περισσότερα τρόπαια. Έχει κατακτήσει 27 φορές τον τίτλο, με πιο πρόσφατη την περσινή περίοδο, 2014/15. Την τριάδα συμπληρώνουν η Αθλέτικ Μπιλμπάο με 23 και η Ρεάλ Μαδρίτης με 19 τρόπαια. Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ο σύλλογος με τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικό. Έχει πάρει μέρος σε 39, αλλά έχει χάσει στους 20 από αυτούς. Ακολουθούν η Μπαρτσελόνα, που με τον φετινό, θα φτάσει τις 38 συμμετοχές και η Αθλέτικ με 37. 15 σύλλογοι έχουν μοιραστεί τα 113 τρόπαια. Αναλυτικά: Μπαρτσελόνα (27), Αθλέτικ Μπιλμπάο (23), Ρεάλ Μαδρίτης (19), Ατλέτικο Μαδρίτης (10), Βαλένθια (7), Σαραγόσα (6), Σεβίγια (5), Εσπανιόλ (4), Ιρούν (4), Μπέτις (2), Ντεπορτίβο (2), Ρεάλ Σοθιεδάδ (1), Μαγιόρκα (1), Αρένας Κλουμπ δε Γκέτσο (1) και Κλουμπ Θικλίστα δε Σαν Σεμπαστιάν (1). 19 σύλλογοι έχουν αγωνιστεί σε τελικό, χωρίς όμως να κατακτήσουν το τρόπαιο. Ξεχωρίζουν ανάμεσά τους οι Θέλτα (4), Εσπανιόλ Μαδρίτης (2), Βαγιαδολίδ (2), Σπόρτινγκ Χιχόν (2) και Χετάφε (2), ενώ τη λίστα συμπληρώνουν 14 ακόμα ομάδες με μια συμμετοχή σε τελικό.

Η φετινή φιναλίστ, Σεβίγια, στην τελευταία της μέχρι σήμερα κατάκτηση του Κυπέλλου, στον τελικό του 2010 με τη νίκη 2-0 επί της Ατλέτικο Μαδρίτης

Πέντε είναι οι ομάδες που διατηρούν στην κατοχή τους τουλάχιστον ένα αυθεντικό τρόπαιο. Πρόκειται για τις Μπαρτσελόνα (4), Αθλέτικ Μπιλμπάο (3), Σεβίγια (2), Ρεάλ Μαδρίτης (2) και Ατλέτικο Μαδρίτης (1). Κάθε ομάδα που κερδίζει τον τελικό του Κυπέλλου, διατηρεί το αυθεντικό τρόπαιο για ένα χρόνο στις προθήκες της. Όποια ομάδα κατακτήσει το κύπελλο 3 συνεχόμενες χρονιές ή 5 φορές άσχετα χρονολογίας, αποκτά το δικαίωμα να κρατήσει το αυθεντικό τρόπαιο. Κάθε φορά που μια ομάδα συμπληρώσει 5 κατακτήσεις, “ακυρώνονται” οι επιδόσεις όλων των υπόλοιπων και το μέτρημα ξαναρχίζει από μηδενική βάση. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ομάδες της Μαδρίτης (Ρεάλ και Ατλέτικο) έχουν στην κατοχή τους μόνο δυο και ένα αυθεντικά Κύπελλα αντίστοιχα. 21 τελικοί έχουν κριθεί στην παράταση και άλλοι 5 στα πέναλτι με πιο “θρυλικό” αυτόν του 1977, όταν η Μπέτις κέρδισε το Κύπελλο από την Αθλέτικ. Χρειάστηκε να εκτελεστούν 20 πέναλτι μέχρι να κερδίσουν οι “βερδιμπλάνκος” 8-7.

Ο δικτάτορας Φρανθίσκο Φράνκο, με ξινισμένα μούτρα, κάνει την απονομή του Κυπέλλου στη Μπαρτσελόνα μετά τον τελικό του 1968, στον οποίο οι “μπλαουγκράνα” νίκησαν 1-0 τη Ρεάλ μέσα στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”

Στους 112 τελικούς έχουν επιτευχθεί 361 συνολικά γκολ, με μέσο όρο κάτι παραπάνω από 3 τέρματα σε κάθε παιχνίδι. Από τους 112 τελικούς, μόνο σε 4 δεν έχει μπει γκολ (1913, 1917, 1975 & 1994). Το μεγαλύτερο σερί κατάκτησης του Κυπέλλου μοιράζονται δυο ομάδες με τέσσερις συνεχόμενους τίτλους η καθεμία: η Ρεάλ Μαδρίτης (1905-1908) και η Αθλέτικ Μπιλμπάο (1930-1933). Οι 112 τελικοί έχουν φιλοξενηθεί σε 32 διαφορετικά γήπεδα, αρκετά εκ των οποίων δεν υπάρχουν πια. Ο πρώτος τελικός του 1902 διεξήχθη στο “Hipódromo” της Μαδρίτης, ενώ ο περσινός και πιο πρόσφατος, στο “Camp Nou” της Βαρκελώνης. Το “Santiago Bernabeu” της Ρεάλ Μαδρίτης έχει φιλοξενήσει 36 τελικούς και κατέχει το σχετικό ρεκόρ. Ακολουθεί το “Vicente Calderón” της Ατλέτικο Μαδρίτης με 13 (υπολογίζοντας και τον φετινό) και την τριάδα συμπληρώνει το γήπεδο της Βαλένθια με 10 (είτε ως “Mestalla”, είτε ως “Luis Casanova”). Οι τελικοί έχουν διεξαχθεί σε 16 ισπανικές πόλεις: Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Βαλένθια, Σεβίλλη, Σαραγόσα, Έλτσε, Βαγιαδολίδ, Κορούνια, Σανταντέρ, Σαν Σεμπαστιάν, Βίγκο, Μπιλμπάο, Χιχόν, Φουεντεραμπία, Ιρούν και Γκέτσο. Η Μαδρίτη έχει φιλοξενήσει 67 από τους 113 τελικούς (υπολογίζοντας και τον φετινό) και ακολουθεί η Βαρκελώνη με 18. Την τριάδα συμπληρώνει η Βαλένθια με 10. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1924 και μετά δεν έχει διεξαχθεί ποτέ τελικός στη Χώρα των Βάσκων (κυρίως για πολιτικούς λόγους αλλά και – μεταγενέστερα – λόγω της ΕΤΑ).

Ο Τέλμο Θάρα της Αθλέτικ έχει πετύχει 81 τέρματα σε 74 αγώνες του ισπανικού Κυπέλλου και είναι ο αρχισκόρερ στην ιστορία του θεσμού

Τα ρεκόρ για όλη την ιστορία του ισπανικού κυπέλλου και όχι μόνο για τους τελικούς του θεσμού, είτε σε ομαδικό, είτε σε ατομικό επίπεδο, ανήκουν σχεδόν αποκλειστικά στην Αθλέτικ Μπιλμπάο! Ας δούμε τα σημαντικότερα: Ο Αγουστίν Γκαΐνθα της Αθλέτικ Μπιλμπάο έπαιξε σε 99 αγώνες της διοργάνωσης από το 1940 μέχρι το 1959 και κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων συμμετοχών. Ο ίδιος παίκτης έχει κατακτήσει και τους περισσότερους τίτλους στη διοργάνωση, με 7 Κύπελλα στα 19 χρόνια της καριέρας του. Μια άλλη μεγάλη δόξα της Αθλέτικ, ο Τέλμο Θάρα (1940-1955), έχει πετύχει 81 τέρματα σε 74 αγώνες του ισπανικού Κυπέλλου και είναι ο αρχισκόρερ στην ιστορία του θεσμού. Ο Χοσέ Μαρία Μπελάουστε, επίσης της Αθλέτικ (1906-1924) είναι ο παίκτης με τους περισσότερους τελικούς, αγωνίστηκε σε 9 συνολικά. Το μεγαλύτερο σκορ του ισπανικού Κυπέλλου το πέτυχε η Αθλέτικ Μπιλμπάο στις 18 Μαΐου του 1947, νικώντας την Θέλτα του Βίγκο με 12-1. Τα περισσότερα γκολ σε έναν τελικό είναι τα 8 που σημειώθηκαν το 1939 στη νίκη της Σεβίγια με 6-2 επί της Ράθινγκ Κλουμπ δε Φερόλ. Τέλος, η μεγαλύτερη σε έκταση και διαφορά γκολ νίκη είναι το 6-1 της Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του 1980, με αντίπαλο όμως τη δεύτερη ομάδα των “μερένγκες”, Καστίγια. Ακολουθεί το 5-0 της Αθλέτικ επί της Εσπανιόλ στον τελικό του 1915.

ΟΙ 113 ΤΕΛΙΚΟΙ, ΟΙ ΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ

Η Μπαρτσελόνα είναι η κάτοχος του τίτλου, αφού κατέκτησε το Κύπελλο πέρυσι

2015 – Camp Nou, Βαρκελώνη / Μπαρτσελόνα – Αθλέτικ Μπιλμπάο 3-1

2014 – Mestalla, Βαλένθια / Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα 2-1

2013 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μ. – Ρεάλ Μ. 2-1

2012 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Αθλέτικ Μπιλμπάο 3-0

2011 – Mestalla, Βαλένθια / Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα 1-0

2010 – Camp Nou, Βαρκελώνη / Σεβίγια – Ατλέτικο Μαδρίτης 2-0

2009 – Mestalla, Βαλένθια / Μπαρτσελόνα – Αθλέτικ Μπιλμπάο 4-1

2008 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Βαλένθια – Χετάφε 3-1

2007 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Σεβίγια – Χετάφε 1-0

2006 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Εσπανιόλ – Σαραγόσα 4-1

2005 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Μπέτις – Οσασούνα 2-1

2004 – Lluis Companys, Βαρκελώνη / Σαραγόσα – Ρεάλ Μαδρίτης 3-2

2003 – Martínez Valero, Έλτσε / Μαγιόρκα – Ρεκρεατίβο Ουέλβα 3-0

2002 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ντεπορτίβο – Ρεάλ Μαδρίτης 2-1

2001 – La Cartuja, Σεβίλλη / Σαραγόσα – Θέλτα Βίγκο 3-1

2000 – Mestalla, Βαλένθια / Εσπανιόλ – Ατλέτικο Μαδρίτης 2-1

1999 – La Cartuja, Σεβίλλη / Βαλένθια – Ατλέτικο Μαδρίτης 3-0

1998 – Mestalla, Βαλένθια / Μπαρτσελόνα – Μαγιόρκα 1-1 (5-4 πεν.)

1997 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Μπέτις 3-2

1996 – La Romareda, Σαραγόσα / Ατλέτικο Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα 1-0

1995 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ντεπορτίβο – Βαλένθια 2-1

1994 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Σαραγόσα – Θέλτα Βίγκο 0-0 (5-4 πεν.)

1993 – Luis Casanova, Βαλένθια / Ρεάλ Μαδρίτης – Σαραγόσα 2-0

1992 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Ρεάλ Μαδρίτης 2-0

1991 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Μαγιόρκα 1-0

1990 – Luis Casanova, Βαλένθια / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Μαδρίτης 2-0

Φίλαθλοι της Αθλέτικ πριν τον περσινό τελικό

1989 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Βαγιαδολίδ 1-0

1988 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Σοθιεδάδ 1-0

1987 – La Romareda, Σαραγόσα / Ρεάλ Σοθιεδάδ – Ατλέτικο Μαδ. 2-2 (4-2 πεν.)

1986 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Σαραγόσα – Μπαρτσελόνα 1-0

1985 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Αθλέτικ Μπιλμπάο 2-1

1984 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Μπαρτσελόνα 1-0

1983 – La Romareda, Σαραγόσα / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Μαδρίτης 2-1

1982 – José Zorrilla, Βαγιαδολίδ / Ρεάλ Μαδρίτης – Σπόρτινγκ Χιχόν 2-1

1981 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Σπόρτινγκ Χιχόν 3-1

1980 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Καστίγια 6-1

1979 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Βαλένθια – Ρεάλ Μαδρίτης 2-0

1978 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Λας Πάλμας 3-1

1977 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Μπέτις – Αθλέτικ Μπιλμπάο 2-2 (8-7 πεν.)

1976 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Σαραγόσα 1-0

1975 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Ατλέτικο Μαδ. 0-0 (4-3 πεν.)

1974 – Vicente Calderón, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα 4-0

1973 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Καστεγιόν 2-0

1972 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Βαλένθια 2-1

1971 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Βαλένθια 4-3

1970 – Camp Nou, Βαρκελώνη / Ρεάλ Μαδρίτης – Βαλένθια 3-1

1969 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Έλτσε 1-0

1968 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Μαδρίτης 1-0

1967 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Βαλένθια – Αθλέτικ Μπιλμπάο 2-1

1966 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Σαραγόσα – Αθλέτικ Μπιλμπάο 2-0

1965 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Σαραγόσα 1-0

Η απονομή στην Κυπελλούχο Ατλέτικο Μαδρίτης το 1960 μετά το 3-1 επί της Ρεάλ Μαδρίτης

1964 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Σαραγόσα – Ατλέτικο Μαδρίτης 2-1

1963 – Camp Nou, Βαρκελώνη / Μπαρτσελόνα – Σαραγόσα 3-1

1962 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Σεβίγια 2-1

1961 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Ρεάλ Μαδρίτης 3-2

1960 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Ατλέτικο Μαδρίτης – Ρεάλ Μαδρίτης 3-1

1959 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Γρανάδα 4-1

1958 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ρεάλ Μαδρίτης 2-0

1957 – Montjuic, Βαρκελώνη / Μπαρτσελόνα – Εσπανιόλ 1-0

1956 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ατλέτικο Μαδ. 2-1

1955 – Santiago Bernabeu, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Σεβίγια 1-0

1954 – Chamartín, Μαδρίτη / Βαλένθια – Μπαρτσελόνα 3-0

1953 – Chamartín, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Αθλέτικ Μπιλμπάο 2-1

1952 – Chamartín, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Βαλένθια 4-2

1951 – Chamartín, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Σοθιεδάδ 3-0

1950 – Chamartín, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Βαγιαδολίδ 4-0

1949 – Chamartín, Μαδρίτη / Βαλένθια – Αθλέτικ Μπιλμπάο 1-0

1948 – Chamartín, Μαδρίτη / Σεβίγια – Θέλτα Βίγκο 4-1

1947 – Riazor, Kορούνια / Ρεάλ Μαδρίτης – Εσπανιόλ 2-0

1946 – Montjuic, Βαρκελώνη / Ρεάλ Μαδρίτης – Βαλένθια 3-1

1945 – Montjuic, Βαρκελώνη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Βαλένθια 3-2

1944 – Montjuic, Βαρκελώνη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Βαλένθια 3-0

1943 – Chamartín, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ρεάλ Μαδρίτης 1-0

1942 – Chamartín, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Αθλέτικ Μπιλμπάο 4-3

1941 – Chamartín, Μαδρίτη / Βαλένθια – Εσπανιόλ 3-1

1940 – Chamartín, Μαδρίτη / Εσπανιόλ – Ρεάλ Μαδρίτης 3-2

Ο Αγουστίν Γκαΐνθα της Αθλέτικ έχει κατακτήσει τους περισσότερους τίτλους στη διοργάνωση, με 7 Κύπελλα στα 19 χρόνια της καριέρας του

1939 – Montjuic, Βαρκελώνη / Σεβίγια – Ράθινγκ Φερόλ 6-2

1937 & 1938 Ισπανικός εμφύλιος

1936 – Mestalla, Βαλένθια / Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα 2-1

1935 – Chamartín, Μαδρίτη / Σεβίγια – Σαμπαδέλ 3-0

1934 – Montjuic, Βαρκελώνη / Ρεάλ Μαδρίτης – Βαλένθια 2-1

1933 – Montjuic, Βαρκελώνη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ρεάλ Μαδρίτης 2-1

1932 – Chamartín, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Μπαρτσελόνα 1-0

1931 – Chamartín, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Μπέτις 3-1

1930 – Chamartín, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ρεάλ Μαδρίτης 3-2

1929 – Mestalla, Βαλένθια / Εσπανιόλ – Ρεάλ Μαδρίτης 2-1

1928 – El Sardinero, Σανταντέρ / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Σοθιεδάδ 3-1

1927 – Torreo, Σαραγόσα / Ρεάλ Ουνιόν – Αρένας Κλουμπ Γκέτσο 1-0

1926 – Mestalla, Βαλένθια / Μπαρτσελόνα – Ατλέτικο Μαδρίτης 3-2

1925 – Reina Victoria, Σεβίλλη / Μπαρτσελόνα – Αρένας Κλουμπ Γκέτσο 2-0

1924 – Atotxa, Σαν Σεμπαστιάν / Ρεάλ Ουνιόν – Ρεάλ Μαδρίτης 1-0

1923 – Les Corts, Βαρκελώνη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Εσπορτίου Εουρόπα 1-0

1922 – Coia, Βίγκο / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Ουνιόν 5-1

1921 – San Mames, Μπιλμπάο / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ατλέτικο Μαδρίτης 4-1

1920 – El Molinon, Χιχόν / Μπαρτσελόνα – Αθλέτικ Μπιλμπάο 2-0

1919 – Martínez Campos, Μαδρίτη / Αρένας Κλουμπ Γκέτσο – Μπαρτσελόνα 5-2

1918 – O’Donnell, Μαδρίτη / Ρεάλ Ουνιόν – Ρεάλ Μαδρίτης 2-0

1917 – La Industria, Βαρκελώνη / Ρεάλ Μαδρίτης – Αρένας Κλουμπ Γκέτσο 2-1

1916 – La Industria, Βαρκελώνη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ρεάλ Μαδρίτης 4-0

Εισιτήριο από τον τελικό Κυπέλλου του 1960 ανάμεσα στην Ατλέτικο Μαδρίτης και τη Ρεάλ Μαδρίτης

1915 – Amute, Ιρούν / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Εσπανιόλ 5-0

1914 – Amute, Ιρούν / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Εσπάνια δε Μπαρτσελόνα 2-1

1913 – La Industria, Βαρκελώνη / Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Σοθιεδάδ 2-1

1913 – O’Donnell, Μαδρίτη / Ράθινγκ Ιρούν – Αθλέτικ Μπιλμπάο 1-0

1912 – La Industria, Βαρκελώνη / Μπαρτσελόνα – Χιμνάστικα Μαδρίτης 2-0

1911 – Jolaseta, Μπιλμπάο / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Εσπανιόλ 3-1

1910 – Tiro de Pichón, Μαδρίτη / Μπαρτσελόνα – Εσπανιόλ Μαδρίτης 3-2

1910 – Ondarreta, Σαν Σεμπαστιάν / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Βασκόνια 1-0

1909 – O’Donnell, Μαδρίτη / Κλουμπ Θικλίστα Σ. Σεμπ. – Εσπανιόλ Μαδρίτης 3-1

1908 – O’Donnell, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Σπόρτινγκ Βίγκο 2-1

1907 – Hipódromo, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Αθλέτικ Μπιλμπάο 1-0

1906 – Hipódromo, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Αθλέτικ Μπιλμπάο 4-1

1905 – Hipódromo, Μαδρίτη / Ρεάλ Μαδρίτης – Αθλέτικ Μπιλμπάο 1-0

1904 – Αθλέτικ Μπιλμπάο (άνευ αγώνος και αντιπάλου)

1903 – Hipódromo, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Ρεάλ Μαδρίτης 3-2

1902 – Hipódromo, Μαδρίτη / Αθλέτικ Μπιλμπάο – Μπαρτσελόνα 2-1

Πηγές: As, Marca, Mundo Deportivo, RFEF

Βίντεο: Μπαρτσελόνα – Αθλέτικ 3-1, το πιο πρόσφατο Κύπελλο της φιναλίστ Μπαρτσελόνα (2014/15)

Βίντεο: Σεβίγια – Ατλέτικο Μαδρίτης 2-0, το πιο πρόσφατο Κύπελλο της φιναλίστ Σεβίγια (2009/10)