Ένα ρολόι σταματημένο…

Με πιο πρόσφατη αυτή που κατέθεσε την Παρασκευή στο ΣΕΦ ο Ολυμπιακός, στον αγώνα με τη Σιένα, υποστηρίζοντας πως το νικητήριο καλάθι του Μπράουν είναι εκπρόθεσμο αφού κόλλησε το ρολόι.

Ιδιαίτερα στα αθλήματα που το χρονόμετρο (και όχι ο διαιτητής) είναι ο απόλυτος καταγραφέας του χρόνου δημιουργούνται πολλά προβλήματα και το Sport24.gr θυμίζει ιστορίες από το παρελθόν όπου η τεχνολογία έπαθε…μπλάκ άουτ.

ΜΟΝΑΧΟ 1972: Ο τελικός του Ολυμπιακού τουρνουά μπάσκετ, ήταν ένα ακόμα στοίχημα για τους Αμερικανούς που μονοπωλούν τα χρυσά μετάλλια στη συγκεκριμένη διοργάνωση, ακόμα και κόντρα στη μεγάλη – τότε – Σοβιετική Ενωση.

Στο παιχνίδι οι δύο ομάδες συμβάδιζαν στο σκορ για σχεδόν ολόκληρη την αναμέτρηση. Ο Νταγκ Κόλινς με δύο βολές, έδωσε το προβάδισμα στους Αμερικάνους με 50-49 και οι Σοβιετικοί κάνουν γρήγορα την επαναφορά, χωρίς τύχη και ακούγεται η κόρνα της γραμματείας. Οι Αμερικανοί πανηγυρίζουν αλλά ο διαιτητής τους επαναφέρει πίσω λέγοντας πως ο Αλεξάντερ Γκομέλσκι τεχνικός των Σοβιετικών είχε ζητήσει τάιμ άουτ. Το χρονόμετρο πάει στο 1’’, γίνεται επαναφορά της…συμφοράς και πλέον με το νέο άκουσμα της κόρνας της λήξης, μπαίνει στο γήπεδο και ο πάγκος των Αμερικανών αλλά και φίλαθλοι και γίνονται όλοι ένα κουβάρι.

Τη στιγμή που οι Σοβιετικοί είναι απογοητευμένοι, ο γενικός γραμματέας της ΦΙΜΠΑ, Ουίλιαμ Τζόουνς που έχει και τον ρόλο του κομισάριου, λέει πως έχει πρόβλημα το χρονόμετρο το οποίο ως νέος…Χουντίνι το επαναφέρει στα 3’’ !

Οι Αμερικανοί πριν καταλάβουν καλά καλά τι έγινε, βλέπουν τον Ιβάν Εντέσκο να πετάει μια μπέιζμπολ πάσα από τη διεκδίκηση της οποίας στον αέρα βγαίνει κερδισμένος ο αείμνηστος Αλεξάντερ Μπέλοφ που πετυχαίνει το πιο εύκολο λέι απ της καριέρας του και χαρίζει το χρυσό μετάλλιο στη Σοβιετική Ενωση (51-50) μέσα σε πανδαιμόνιο.

Τα ασημένια μετάλλια των Αμερικανών βρίσκονται ακόμα στα γραφεία της ΔΟΕ στη Λοζάνη αφού δεν τα παρέλαβαν ποτέ εξ’ αιτίας των…αιώνιων τριών δευτερολέπτων τα οποία στάθηκαν αφορμή να σταματήσει ένα σερί επτά συνεχόμενων χρυσών μεταλλίων των ΗΠΑ (!) η ένσταση των οποίων απορρίφθηκε με ψήφους 3-2 δύο μέρες αργότερα. Οι Αμερικανοί είχαν αποκαλέσει αργότερα «Δικτάτορα» τον Ουίλιαμ Τζόουνς που ήταν ο ισχυρός άντρας της ΦΙΜΠΑ και ουσιαστικά και του παγκόσμιου μπάσκετ.

ΑΘΗΝΑ 1981: Μια από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές στιγμές του μπασκετικού Παναθηναϊκού στην Ευρώπη με τη νίκη-πρόκριση (ουσιαστικά) επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Οι «πράσινοι» είχαν χάσει στη Μόσχα με 83-80 ενώ είχαν νικήσει στη συνέχεια τη Λέφσκι Σόφιας στην Αθήνα (90-78). Τη βουλγαρική ομάδα είχε νικήσει άνετα δύο φορές και η «ρωσική αρκούδα» και έτσι στο παιχνίδι Παναθηναϊκού-ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον «Τάφο του Ινδού» θα κρινόταν κατ’ ουσία η πρωτιά στον όμιλο που θα οδηγούσε στην τελική εξάδα του κυπέλλου πρωταθλητριών. Η ελληνική ομάδα ψάχνει τη διαφορά των 4 πόντων, αλλά όλα δείχνουν να τελειώνουν όταν η ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει την κατοχή (με το σκορ στο 85-83 υπέρ του Παναθηναϊκού) και κερδίζει φάουλ και δύο βολές μόλις 1 δευτερόλεπτο πριν το φινάλε. Ο Μελέσκιν (μοιραίος παίκτης της ΤΣΣΚΑ Μόσχας έτσι και αλλιώς) αστοχεί στην πρώτη και ο Αλεξάντερ Γκομέλσκι δίνει εντολή να αστοχήσει και στη δεύτερη ώστε με τη διεκδίκηση της μπάλας να λήξει και ο αγώνας. Ο Μελέσκιν αστοχεί, η διεκδίκηση της μπάλας τη φέρνει πλάγια για τον Παναθηναϊκό, αλλά το χρονόμετρο που χειρίζεται ο χρονομέτρης Κλεπτάκης, δεν κύλησε ποτέ. Ο Κορωναίος την ώρα που οι Σοβιετικοί απορούν, επαναφέρει γρήγορα την μπάλα στον Κόντο ο οποίος αμέσως επιχειρεί μακρινό σούτ (δεν υπήρχε το τρίποντο). Όμως τον έχει μπλοκάρει αντικανονικά ο Μελέσκιν και κερδίζει φάουλ. Σε νεκρό χρόνο τέρας ψυχραιμίας ευστοχεί στις δύο βολές (87-83) και ο Παναθηναϊκός περνώντας την επόμενη εβδομάδα και από τη Σόφια κατακτά την πρωτιά στον όμιλο. Οι Σοβιετικοί διαμαρτυρήθηκαν έντονα για το «αιώνιο δευτερόλεπτο» όπως έμεινε στη ιστορία, αλλά τίποτε δεν άλλαξε.

ΠΕΙΡΑΙΑΣ 1994: Στο δρόμο προς το φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ ο Ολυμπιακός φιλοξενεί την Ρεάλ Μαδρίτης σε μια τιτανομαχία στο ΣΕΦ. Σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι 9’’ πριν το τέλος το σκορ είναι ισόπαλο 73-73. Η τελευταία επίθεση του Ολυμπιακού φέρνει τον Τάρπλεϊ να επιχειρεί άστοχο τρίποντο και τον Νάκιτς να παίρνει το ριμπάουντ ενώ το χρονόμετρο έχει προφανώς κολλήσει. Ο Νάκιτς αστοχεί, αλλά με νέο επιθετικό ριμπάουντ φτάνει στο νικητήριο καλάθι (75-73) σε μια επίθεση όμως που αν δεν είχε κολλήσει το χρονόμετρο, θα ήταν τουλάχιστον 11’’. Οι Ισπανοί έπεσαν πάνω στη γραμματεία, αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν το δίκιο τους.

ΤΕΛ ΑΒΙΒ 1994: Η πρώτη φορά που ελληνική ομάδα μπάσκετ φτάνει τόσο κοντά σε ένα κύπελλο πρωταθλητριών. Ο Ολυμπιακός του Γιάννη Ιωαννίδη έχει επιβάλλει το ρυθμό του κόντρα στο αουτσάιντερ του φάιναλ φορ την Μπανταλόνα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Στα τελευταία λεπτά η αφλογιστία των Πειραιωτών αποδεικνύεται μοιραία και οι Ισπανοί περνούν μπροστά 59-57 με το τρίποντο του Τόμπσον στα 20’’.

Ο Πάσπαλι κερδίζει φάουλ στα 4.8’’ αλλά τότε ίσχυε το σύστημα των 1+1 βολών που έπρεπε να ευστοχήσει στην πρώτη για να έχει δικαίωμα και για τη δεύτερη. Ο Σέρβος αστόχησε, αλλά το χρονόμετρο που χειριζόταν ο Ισραηλινός Ντάγκαν, παρέμεινε κολλημένο στα 4.8’’ ενώ το ματς παιζόταν. Το τρίποντο του Τόμιτς αλλά και το δίποντο του Πάσπαλι δεν βρήκαν στόχο και οι Ισπανοί πήραν ένα από τα πιο ανέλπιστα τρόπαια, με βάση τη συνολική εικόνα του αγώνα.

ΠΑΡΙΣΙ 1996: Το πρώτο και ιστορικό κύπελλο πρωταθλητριών του Παναθηναϊκού και του ελληνικού μπάσκετ πέρασε από χίλια κύματα. Τα συναρπαστικά τελευταία δευτερόλεπτα έχουν μείνει στη μνήμη όλων από τη μεγάλη νίκη επί της Μπαρτσελόνα με 67-66. Η φάση που έκρινε ουσιαστικά τον αγώνα ήταν σαφώς το κόψιμο του Βράνκοβιτς στον Μοντέρο, που έγινε αφού η μπάλα είχε ακουμπήσει στο ταμπλό, άρα το καλάθι θα έπρεπε να μετρήσει. Όμως την ίδια ώρα στη γραμματεία (όπου επικρατούσε σύγχυση) το χρονόμετρο κολλάει στα 4.9’’ και έτσι δίνει την ευκαιρία στους Ισπανούς να κάνουν και νέα επίθεση κάτω από το καλάθι του Παναθηναϊκού. Οι παίκτες της «Μπάρτσα» έχουν και αυτοί σαστίσει από την εξέλιξη του αγώνα και δεν παρατηρούν ευτυχώς ότι ο χρόνος έχει κολλήσει με αποτέλεσμα να τους μείνει ουσιαστικά η μπάλα στα χέρια και να μην μπορέσουν να κάνουν επίθεση με αξιώσεις με την ομάδα του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς να πανηγυρίζει τον τίτλο.

ΠΕΚΙΝΟ 2008: Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, παιζόταν ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα στην ιστορία της διοργάνωσης με τον κορυφαίο κολυμβητή (και ενδεχομένως Ολυμπιονίκη) όλων των εποχών Μάικλ Φέλπς να διεκδικεί να σπάσει το μυθικό ρεκόρ του συμπατριώτη του Μάρκ Σπίτς με τα επτά χρυσά στην κολύμβηση. Τα κατάφερε, κατακτώντας οκτώ, αλλά αυτό που αμφισβητήθηκε έντονα ήταν το χρυσό στα 100 μέτρα πεταλούδας που κρίθηκε στο φώτο φίνις.

Στην υποβρύχια λήψη ο Σέρβος Μίλοραντ Τσάβιτς ακουμπάει φανερά πρώτος το τοίχωμα της πισίνας και το φώτο φίνις τον βγάζει νικητή. Όμως το ηλεκτρονικό χρονόμετρο της Omega (η εταιρία ήταν και σπόνσορας του Φελπς) ανέδειξε νικητή τον Αμερικανό!

Οι Σέρβοι έκαναν ένσταση, με βάση την εικόνα, αλλά η εταιρία ανακοίνωσε πως στην κολύμβηση δεν υπάρχει φώτο φίνις ανάλογο με το στίβο και για να ισχύσει ο τερματισμός και να καταγραφεί στο ηλεκτρονικό μηχάνημα πρέπει να ασκηθεί πίεση τουλάχιστον τριών κιλών στο τοίχωμα της πισίνας, από τον κολυμβητή.

Ο έμπειρος Φέλπς το έκανε και με 50’’58 επικράτησε του Σέρβου (50’’59) με τη διεθνή κολυμβητική ομοσπονδία να δέχεται το πόρισμα της εταιρίας χρονομέτρησης και να απορρίπτει την ένσταση των Σέρβων.

ΛΟΝΔΙΝΟ 2012: Ακόμα περιμένει να ακουστεί η κόρνα της λήξης η Νοτιοκορεάτισσα ξιφομάχος Σιν Α Λαμ στον ημιτελικό της με τη γερμανίδα Μπριτ Χάιντεμαν. Το χρονόμετρο και με το σκορ ισόπαλο στο 5-5 κόλλησε και αντί να πάει ο αγώνας στον ξαφνικό θάνατο, η Γερμανίδα πήρε πόντο και κέρδισε το ματς στο ξίφος μονομαχίας (και μαζί το μετάλλιο), ενώ ο χρόνος είχε κολλήσει στο 1’’.

Η αθλήτρια από τη Νότια Κορέα αρνήθηκε να εγκαταλείψει το διάδρομο, διαμαρτυρόμενη για το τεχνικό λάθος ενώ η διεθνής ομοσπονδία απέρριψε την ένσταση (δήθεν με αιτιολογία ότι δεν είχε κατατεθεί το ανάλογο παράβολο) !

Η Σιν Α Λαμ, σε λίγα λεπτά έπρεπε να διεκδικήσει το χάλκινο μετάλλιο, αλλά φανερά επηρεασμένη έχασε εύκολα από την Κινέζα αντίπαλό της και αργότερα αρνήθηκε να παραλάβει τιμητικό έπαθλο από την διεθνή ομοσπονδία.