Χατζηθεοδώρου: “Οδηγός για τη χώρα ο αθλητισμός”

"Ο Ελληνικός αθλητισμός δεν θα πτωχεύσει ποτέ. Πολύ απλά γιατί αποτελεί ΥΠΕΡΑΞΙΑ και θα έπρεπε για μένα να είναι οδηγός και για τον τρόπο που η χώρα μας θα πορεύεται σε αυτές τις δύσκολες εποχές". Τάδε έφη, Θοδωρής Χατζηθεοδώρου.
Στον Καναδά χθες είχαν Μεγάλη Παρασκευή και στο δρόμο δεν κυκλοφορούσε κανείς. Στο κολυμβητήριο της πόλης όμως μια παρέα από ωραίους Έλληνες είχε στήσει το δικό της πανηγύρι.
Ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου μέσω του Sport24.gr μας βάζει στο κλίμα και μας περιγράφει τα όσα απίστευτα έγιναν μετά την πρόκριση της εθνικής μας ομάδας πόλο σε μια ακόμα Ολυμπιάδα με τη νίκη 10-6 επί του διοργανωτή του Προολυμπιακού τουρνουά Καναδά.
” Μέσα στην πισίνα έγινε χαμός, αλλά ακόμα πιο όμορφα ήταν εκτός όταν πήγαμε προς την εξέδρα με τους 50 ηρωικούς Έλληνες και αρχίσαμε όλοι μαζί τα ” Ολε-Ολε“. Ηταν περήφανοι και εμείς ακόμα περισσότερο. Από εκεί πέσαμε στη μικρή βοηθητική πισίνα και αρχίσαμε το τραγούδι: “Ελλάς ολέ ολέ”.
Ναι σαν μικρά παιδιά και το κυριότερο σαν οικογένεια. Δεν υπήρχαν παλαιοί και νέοι, μεγάλοι και μικροί. Όλοι ήμασταν το ίδιο” μας αποκαλύπτει ο έμπειρος άσος της Χίου, που επέστρεψε στην εθνική ομάδα μετά από πέντε χρόνια !
” Πρώτα ο θεός θα είναι η 4η Ολυμπιάδα, καθώς είχα λείψει μόνο από το Πεκίνο το 2008 παρά τη θέλησή μου. Όμως τέτοια ώρα δεν χρειάζεται να σκαλίζουμε το παρελθόν. Ήρθαμε να βοηθήσουμε να επιτευχθεί ο στόχος. Θυμίζω πως εγώ έλειπα πέντε χρόνια, ο Νίκος (Δεληγιάννης) τέσσερα και ο Γιώργος (Αφρουδάκης) είχε κάνει ένα διάλειμμα 2.5 χρόνων.
Το βασικό όμως είναι πως όλη η παρέα έδεσε μεταξύ της και με την καθοδήγηση του προπονητικού τιμ πετύχαμε. Είχαμε πίεση μεγάλη γιατί η Ελλάδα είχε βγει για λίγο από τον Παγκόσμιο χάρτη στο πόλο των ανδρών, έχοντας χάσει συμμετοχή σε δύο Παγκόσμια πρωταθλήματα. Θα ήταν καταστροφή να μείνουμε εκτός.
Όμως η εθνική ανδρών έχει επιστρέψει για τα καλά και αυτό το μήνυμα στέλνουμε από το μακρινό Εντμοντον σε όλους τους Έλληνες” λέει ο Θοδωρής Χατχηθεοδώρου που είναι ένας από τους υποψήφιους…δασκάλους για να μεταλαμπαδεύσει στους νεώτερους το τι σημαίνει συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
” Όχι δεν χρειάζεται κανένας από εμάς να παίξει το ρόλο του δασκάλου. Αυτός ανήκει δικαιωματικά στον προπονητή μας τον Ντράγκαν Αντριτς, που έχει γίνει πιο Έλληνας από πολλούς. Γνωρίζει πολύ καλά τα κουσούρια μας τη νοοτροπία μας και μας πρόσφερε τα μέγιστα. Αυτός θα μας οδηγήσει λοιπόν.
Όσο για τους…μικρούς που ακούω, απλά για να μη πω μια πιο “χοντρή” έκφραση θα αρκεστώ να επισημάνω πως εδώ στον Καναδά με την παρουσία τους έγιναν ΑΝΤΡΕΣ. Μας εξέπληξαν ευχάριστα εμάς τους παλαιότερους. Είναι έτοιμοι να ζήσουν το όνειρο της συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να το απολαύσουν.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αθλητική γιορτή παγκοσμίως και τα συναισθήματα είναι μοναδικά. Θα νοιώσουν μια γλυκιά ανατριχίλα. Αλλά μην ξεχνάτε πως παρά το γεγονός ότι το Λονδίνο είναι μια υπέροχη πόλη, δεν θα πάμε για τουρισμό και ψώνια, αλλά για το καλύτερο δυνατό.
Δεν έχουμε άγχος, όπως το 2004 στην Αθήνα για παράδειγμα και μπορούμε να πετύχουμε κάτι καλό. Ομως όχι με λόγια, αλλά με έργα. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν και είμαστε έτοιμοι” συνεχίζει η “παλιοσειρά” της εθνικής που βγάζει το καπέλο στον αρχηγό Γιώργο Αφρουδάκη:
ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΤΟΥ
” Παλαιότερα του έκανα πλάκα όταν συζητούσαμε για το μέλλον στην εθνική, λέγοντας πως εσύ θα παίξεις και με τα αδέλφια σου. Ο άνθρωπος είναι φαινόμενο και αν το θέλει, μπορεί να προλάβει να παίζει και με τους γιους του! Απίστευτος, είναι παράδειγμα προς μίμηση.
Δεν θα ήθελα λοιπόν να μιλήσω για τέλος εποχής σε αυτή την εθνική στο Λονδίνο γιατί μπορεί να παίξει ρόλο και το αποτέλεσμα της προσπάθειας. Σίγουρα είμαστε κάποια παιδιά που έχουμε πατήσει τα 35-36 και βιολογικά το τέλος είναι κοντά.
Αν αγωνιζόμασταν στην ιππασία ή στην ιστιοπλοΐα, θα είχαμε άλλα…είκοσι χρόνια, αλλά το πόλο δεν είναι εύκολο. Το αντίθετο. Εξαιρετικά δύσκολο, προπονητικά και αγωνιστικά. Πάντως θέλουμε όταν αποχωρήσουμε να έχουμε αφήσει την μεγαλύτερη δυνατή κληρονομιά στην επόμενη γενιά που είναι σε πολύ καλό δρόμο“.
Τι δεν θα ξεχάσει από τον Καναδά; ” Χθες φάγαμε όλοι μαζί, 20 άτομα και ήμασταν σαν μια γροθιά. Παίκτες, προπονητές, ομοσπονδία, όλοι μοχθήσαμε για τον ίδιο στόχο. Αυτό μένει και έτσι ήμασταν όλες αυτές τις μέρες.
Τώρα θα παίξουμε δύο διαδικαστικά παιχνίδια που δεν σημαίνουν τίποτε ακόμα και αν πάρουμε ένα εικονικό μετάλλιο. Μακάρι η επιτυχία αυτή να έρθει στο Λονδίνο.
Επίσης δεν ξεχνώ τους 1000 και πλέον Καναδούς στην εξέδρα να μας χειροκροτούν ιπποτικά και να τραβούν βίντεο τους πανηγυρισμούς μας. Επίπεδο υψηλό από έναν λαό που ξέρει να αναγνωρίζει τις αξίες. Άλλωστε όλοι οι ξένοι φορείς εδώ μας έδιναν γενικότερα συγχαρητήρια που κρατάμε τόσο ψηλά τον ελληνικό αθλητισμό σε εποχή τόσο μεγάλης κρίσης“.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ
Σε λίγες μέρες μπαίνει στη μάχη του Προολυμπιακού και η εθνική γυναικών, που αν και Παγκόσμια πρωταθλήτρια δεν έχει εξασφαλίσει την πρόκριση.
” Αυτό δεν είναι αδικία, είναι ξεκάθαρη ντροπή. Αν είναι δυνατόν η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια να μην είναι αυτόματα στους Ολυμπιακούς και να συμμετέχει σε ένα εξαιρετικά δύσκολο τουρνουά, όπου όλα μπορούν να συμβούν. Οι ευχές μας είναι με τα κορίτσια που εύχομαι να μας ακολουθήσουν όπως και το μπάσκετ λίγο αργότερα” καταλήγει ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου που μαζί με τους συμπαίκτες του έκαναν πρόωρη ανάσταση και επιστρέφουν πλέον (μετά τα παιχνίδια κατάταξης στην τετράδα) για το ορθόδοξο Πάσχα στην πατρίδα γεμάτοι από υπερηφάνεια.