Βουλιαγμένη και Ολυμπιακός διεκδικούν το…πτυχίο του κυπελλούχου.

Σε ένα πανέμορφο κολυμβητήριο, που δικαιώνει την επιλογή της κολυμβητικής ομοσπονδίας να επιμένει στην αποκέντρωση (από το 1999 που θεσπίστηκε η διοργάνωση του φάιναλ φορ, μόνο το 2000 είχε διεξαχθεί εντός των τειχών, στη Νίκαια) οι δύο μονομάχοι θέλουν να “ζεσταθούν” με το κύπελλο πριν την τελική τους μονομαχία για το πρωτάθλημα, όπου ήδη βρίσκονται ισόπαλοι στις νίκες, έχοντας μάλιστα σπάσει ο καθένας την έδρα του άλλου. Κάτι που δείχνει πόσο αμφίρροπος αναμένεται ο σημερινός τελικός.

H Λαμία λοιπόν έγινε η 13η πόλη της Ελλάδας, εκτός της Αθήνας που φιλοξένησε φάιναλ φορ κυπέλλου, μιας διοργάνωσης που έχει μακρά ιστορία από το 1953, έστω και αν διεκόπη το 1958 για πολλά χρόνια.

Όπως αναφέρει το πολύ κατατοπιστικό αφιέρωμα της ΚΟΕ, που επιμελήθηκε ο καλός συνάδελφος Φώντας Χήτας, η διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας, χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο περιόδους.

Η πρώτη από το 1953 έως και το 1958, όταν και είχε θεσπιστεί το Επαμειβόμενο Κύπελλο Παντελή Ψύχα (από τις πρωτοπόρες μορφές της ελληνικής υδατοσφαίρισης), με τον Εθνικό Πειραιά να κατακτά και τα έξι (6) τρόπαια.

Ενώ η δεύτερη, είναι από το 1984 (με προσωρινό διάλλειμα το 1994 που δεν έγινε η διοργάνωση) έως σήμερα και με τον τρόπο διεξαγωγής του να αλλάζει το 1999 όταν και θεσμοθετήθηκε το Φάιναλ Φορ.

Μοναδική εξαίρεση το 2004 όταν για λόγους προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, στην τελική φάση μετείχαν 8 ομάδες στο περίφημο test event.

Ο αυτοκράτορας του ελληνικού πόλο Εθνικός Πειραιά κατακτούσε το τρόπαιο συνεχόμενα από το 1953 έως και το 1985 (με τη διακοπή βέβαια των 26 χρόνων) μέχρι η Γλυφάδα να σπάσει την κυριαρχία του το 1986, ενώ ιστορία έγραψε η Χίος μια από τις κορυφαίες ομάδες όλων των εποχων στην περιφέρεια, όπου το 1990 έγινε η πρώτη κυπελλούχος εκτός των τειχών. Με τον αξεπέραστο τερματοφύλακά της Νίκο Χριστοφορίδη να “κατεβάζει ρολά” στην παράταση κόντρα στο φαβορί τη Γλυφάδα και να μην δέχεται γκολ.

Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του άργησε να πάρει μπρος (πρώτο του κύπελλο το 1992) αλλά όταν το έκανε δεν…σταμάταγε, ξεπερνώντας πλέον σε τρόπαια κυπέλλου τον Εθνικό ενώ έχει συμμετάσχει σε όλα (13) τα φάιναλ φορ, ρεκόρ απλησίαστο.

Ίσως το πιο συγκλονιστικό φάιναλ φορ ήταν της Νίκαιας το 2000, όπου όλα τα σημαντικά ματς (ημιτελικοί και τελικός) κρίθηκαν στην παράταση με τον Θοδωρή Καλακόνα να δίνει το τρόπαιο στον Εθνικό με τρομερό γκολ στον τελικό με τον Ολυμπιακό (12-11). Ολυμπιακός-Χίος 9-8 (8-8) και Εθνικός-Βουλιαγμένη 13-12 (12-12) στα ημιτελικά !

Η μεγάλη Πάτρα (1995) ακολούθησε το δείγμα Χίου και Βουλιαγμένης, σε έναν συγκλονιστικό τελικό στο ΟΑΚΑ, όπου ακόμα παραμένει ως ρεκόρ επίτευξης των περισσοτέρων τερμάτων σε τελικό (13-12 η Πάτρα τη Βουλιαγμένη). Οι “Δαίμονες” του Γιώργου Κακουλίδη έφταναν τότε επι μια τετραετία συνεχώς στον τελικό !

Φοβερός τελικός και στο Βόλο το 2002 με τον Θοδωρή Χατζηθεοδώρου να χαρίζει με γκολ από τη σέντρα (!) στην παράταση το τρόπαιο στον Ολυμπιακό (10-9) κόντρα στη Βουλιαγμένη.

Στην παράταση, έχουν κριθεί ακόμη πέντε τελικοί (1953, 1957, 1989, 1990, 2010).

Στα αξιοσημείωτα, τα 3 πέναλτι που απέκρουσε ο Βαγγέλης Πάτρας το 1991 (Εθνικός), δύο του Βαγγέλη Πάτερου και ένα του Δημήτρη Σελετόπουλου.

Σκορ ρεκόρ σε τελικό παραμένει το 12-0 (!) του Εθνικού επί του Ολυμπιακού μόλις στη δεύτερη διοργάνωση (1954) και ακολουθεί το 16-5 του Ολυμπιακού επί του Πανιωνίου το 2006.

Στην αντίπερα όχθη πιο “φτωχός” τελικός αυτού του 1954 όπου ο Εθνικός επικράτησε με 1-0 του Αρη για τον οποίο οι Θεσσαλονικείς είχαν πολλά παράπονα και αποχώρησαν πολύ πριν τη λήξη.

14 κύπελλα έχει κατακτήσει συνολικά ο Ολυμπιακός, 12 ο Εθνικός και ακολουθούν η Βουλιαγμένη και η Γλυφάδα με τρεις τίτλους και η Χίος και η Πατρα με ένα τρόπαιο.

Αναλυτικά οι 34 τελικοί:

1953: Εθνικός-Ολυμπιακός (3-3) 5-4 παρ.

1954: Εθνικός-Ολυμπιακος 12-0

1955: Εθνικός-Αρης 1-0 (διεκόπει)

1956: Εθνικός-Ολυμπιακός 7-2

1957: Εθνικός-Ολυμπιακός (4-4) 6-4 παρ.

1958: Εθνικός-Πάτρα 5-2

1984: Εθνικός-Γλυφάδα 8-5

1985: Εθνικός-Αρης 8-7

1986: Γλυφάδα-Βουλιαγμένη 5-4

1987: Γλυφάδα-Βουλιαγμένη 10-7

1988: Εθνικός-Βουλιαγμένη 8-6

1989: Γλυφάδα-Βουλιαγμένη (7-7) 10-8 παράταση

1990: Χίος-Γλυφάδα (5-5) 8-5 παράταση

1991: Εθνικός-Γλυφάδα 10-7

1992: Ολυμπιακός-Πάτρα 9-7

1993: Ολυμπιακός-Γλυφάδα 8-4

1995: Πάτρα-Βουλιαγμένη 13-12

1996: Βουλιαγμένη-Πάτρα 11-8

1997:Ολυμπιακός-Πάτρα 9-8

1998: Ολυμπιακός-Πάτρα 10-8

1999: Βουλιαγμένη-Ολυμπιακός 8-7

2000: Εθνικός-Ολυμπιακός (11-11) 12-11 παράταση

2001: Ολυμπιακός-Βουλιαγμένη 9-7

2002: Ολυμπιακός-Βουλιαγμένη (8-8) 10-9 παράταση.

2003: Ολυμπιακός-Χανιά 14-5

2004: Ολυμπιακός-Βουλιαγμένη 6-5

2005: Εθνικός-Πάτρα 12-8

2006: Ολυμπιακός-Πανιώνιος 16-5

2007: Ολυμπιακός-Εθνικός 11-5

2008: Ολυμπιακός-Πανιώνιος 10-4

2009: Ολυμπιακός-Πανιώνιος 9-6

2010: Ολυμπιακός-Πανιώνιος (5-5) 7-6 παράταση

2011: Ολυμπιακός-Πανιώνιος 10-8

2012: Βουλιαγμένη-Χίος 6-4

2013: Βουλιαγμένη-Ολυμπιακός ;

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ:

Ο Ολυμπιακός που έφτασε αισίως τα 14 κύπελλα το 2011 έχοντας ξεπεράσει τον ¨αιώνιο¨συμπολίτη του Εθνικό θέλει να επιστρέψει στους τίτλους. Οι “Ερυθρόλευκοι” έχουν ποσοστό 14/20 κερδισμένους τελικούς, ενώ ακολουθεί ο Εθνικός που τυπικά έχασε τον πρώτο του τελικό μετά από 54 χρόνια και διατηρεί ακόμα το απίστευτο ποσοστό των 12 νικηφόρων τελικών σε 13 συμμετοχές.

Ακολουθούν με τρία τρόπαια η Γλυφάδα (3/7) και η Βουλιαγμένη (3/11) η Χίος (1/2) και η Πάτρα (1/7) ενώ ο Πανιώνιος έχει φτάσει πολλές φορές στην πηγή αλλά ποτέ δεν ξεδίψασε (0/5)/. Αρκεί η συμμετοχή στον Αρη με (0/2) όπως και στα Χανιά (0/1).

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΔΙΑΒΑΙΝΕ

Ο Βαγγέλης Πάτερος έχει το απόλυτο ρεκόρ για προπονητές με έξι κύπελλα στην κατοχή του, φεύγοντας αήττητος σε ισάριθμους τελικούς !

Ακολουθεί ο μεγάλος Μίλε Νάκιτς (4/5) και ο Γιάννης Καραλόγος (3/3) που έχει επίσης το απόλυτο όπως και ο Νίκος Λουκάτος με τον Ζόλταν Κάσας που έχουν (αμφότεροι στον Ολυμπιακό) κάνει το 2/2.

Ο εξίσου μεγάλος προπονητής Γιάννης Γιαννουρής είναι μόλις στο 2/6, αλλά υπάρχει και πιο αρνητικό ρεκόρ το 1/6 του Γιώργου (Λόλου) Κακουλίδη και του Μάκη του Βολτυράκη.

ΟΙ ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

Κέρκυρα (1999), Νίκαια (2000), Πάτρα (2001). Βόλος (2002), Χίος (2003), Αθήνα (2004), Θεσσαλονίκη (2005), Τρίκαλα (2006) Καλαμάτα (2007), Τρίπολη (2008). Πτολεμαϊδα (2009), Σύρος (2010), Κάλυμνος (2011) και Αργοστόλι (2012) είναι οι τυχερές πόλεις που έχουν φιλοξενήσει φάιναλ φορ.

ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΡΟΠΑΙΟΥΧΟΙ

Ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου με 11 κατακτήσεις κυπέλλων (όλες με τον Ολυμπιακό) είναι πρώτος στη σχετική λίστα και ακολουθούν με 9 ο Νίκος Δεληγιάννης (όλες με Ολυμπιακό) και ο Τάσος Σχίζας (8 με Ολυμπιακό και 1 με Εθνκό).

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΣΕ ΤΕΛΙΚΟΥΣ

Και εδώ (τι πρωτότυπο) ο Θόδωρής Χατζηθεοδώρου πρώτος με διαφορά από τους υπόλοιπους με 14 τελικούς (13 με Ολυμπιακό και μια με Χίο) . Ακολουθούν με 11 ο Γιάννης Θωμάκος (4 με Πανιώνιο και 7 με Ολυμπιακό) και με 10 ο Γιώργος Αφρουδάκης (4 με Ολυμπιακό και 6 με Βουλιαγμένη), ο Σάκης Πλατανίτης και ο Δημήτρης Κραβαρίτης (οι δύο τελευταίοι όλα με Ολυμπιακό).

ΟΙ ΓΚΟΛΤΖΗΔΕΣ:

Τρείς παίκτες μέχρι τώρα στην ιστορία των φάιναλ φορ έχουν καταφέρει να πετύχουν οκτώ γκολ στο διήμερο. Δυο το είχαν πετύχει στην ίδια διοργάνωση της Νίκαιας το 2000 χωρίς η ομάδα τους να πάρει τον τίτλο ! Πρόκειται για τον Θοδωρή Χατζηθεοδώρου του Ολυμπιακού και τον Πέτρε Σάντα της Βουλιαγμένης. Επίσης 8 γκολ σε μια διοργάνωση πέτυχε και ο Γιάννης Φουντούλης με τη Χίο (2006).

ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

Και εδώ άλλη μια πρωτιά για τον διαχρονικό Θοδωρή Χατζηθεοδώρου που έχει κατακτήσει τέσσερις φορές τον σχετικό τίτλο με τον Ολυμπιακό (2001,2002, 2006 και 2010) ενώ ακολουθεί με δύο πρωτιές ο άλλοτε συμπαίκτης του στον Ολυμπιακό Μπόμπαν Νίκιτς (2008 και 2009).