Το ντέρμπι της Παραλιακής

Αναβιώνει σήμερα (7/12, 16.00) η κόντρα της Βουλιαγμένης και της Γλυφάδας. Η Βούλα Κοζομπόλη και η Εύη Μωραϊτίδου μιλούν στο Sport24.gr για τις παλιές καλές εποχές.
Το μεσημέρι του Σαββάτου (7/12, 16.00) στο Λαιμό, της Βουλιαγμένης έχει ραντεβού η ιστορία του ελληνικού γυναικείου πόλο.
Στο ιστορικό κολυμβητήριο θα αναμετρηθούν για το πρωτάθλημα της Α1 γυναικών οι δύο πιο ιστορικές ομάδες του χώρου, η Βουλιαγμένη με την Γλυφάδα. Ουσιαστικά θα παραταχθούν στην πισίνα, 7 Ευρωπαϊκά τρόπαια και 19 Πρωταθλήματα Ελλάδος!
Οι δύο ομάδες που μονοπωλούσαν τις δεκαετίες του 1990 και 2000 τα τρόπαια σε Ελλάδα και Ευρώπη θα βρεθούν πλέον αντιμέτωπες σε ένα παιχνίδι όπου η διαφορά δυναμικότητας είναι τεράστια, κόντρα στην πρωταθλήτρια Βουλιαγμένη και τη νεοφώτιστη Γλυφάδα, στον πάγκο της οποίας θα κάθεται (αν δεν κάνει λάθος στους…. πάγκους) μια από τις σημαίες της Βουλιαγμένης η Αλεξία Καμμένου.
To Sport24.gr ξεσκονίζοντας τα αρχεία του ελληνικού πόλο, θυμίζει τους τίτλους και τις διακρίσεις των δύο μεγάλων ομάδων, ενώ μοιράζονται μαζί μας τις αναμνήσεις τους δύο αυτοκόλλητες φίλες και συμπαίκτριες για πολλά χρόνια σε Γλυφάδα και Εθνική ομάδα (αλλά και αντίπαλες αργότερα) η Ευη Μωραϊτίδου και η Βούλα Κοζομπόλη, εκ των κορυφαίων πολιστριών όλων των εποχών.
Για να καταλάβει κανείς πιο εύκολα το μέγεθος των δύο αυτών ομάδων, να πούμε ότι έχουν κατακτήσει τα 13 από τα 15 τελευταία πρωταθλήματα της Α1, ενώ τη δεκαετία του 2000 κατέκτησαν συνολικά τέσσερα κύπελλα πρωταθλητριών!
Η Βουλιαγμένη έπαιξε συνολικά σε τρεις τελικούς κυπέλλου Πρωταθλητριών χάνοντας το τρόπαιο το 2008 στην παράταση (14-13) από την Οριτζόντε Κατάνια στην έδρα της ιταλικής ομάδας και κατακτώντας το τόσο το 2009 στο Κίρισι (12-9 την Οριτζόντε Κατάνια) όσο και το 2010 στην Κέρκυρα (10-7 την Κίνεφ Κίρισι). Τις ίδιες χρονιές πήρε και το σούπερ καπ (11-6 την Στούρμ Τσέχοφ το 2009 και 13-5 τον Εθνικό το 2010) ενώ το 2003 επί ελληνικού εδάφους είχε πάρει και το Λέν Τρόφι (6-5 την Σκίφ Μόσχας). Ένα τρόπαιο το οποίο είχε χάσει το 2001 από την Παλέρμο στη Βουλιαγμένη (9-5).
Παράλληλα έχει κατακτήσει και 11 πρωταθλήματα Ελλάδος (1991, 1993, 1994, 1997, 2003, 2005, 2006, 2007, 2010, 2012, 2013). Επίσης έχει κατακτήσει 20 πρωταθλήματα στις μικρότερες κατηγορίες γυναικών (νεανίδες, κορασίδες κ.λπ.) δείχνοντας την εκπληκτική δουλειά που γίνεται στο σύλλογο στις υποδομές.
Η Γλυφάδα πήρε τα δύο Πρωταθλητριών στην Αθήνα το 2000 (7-5 την Σκίφ Μόσχας) και το 2003 (6-4 την Ντουναϊβάρος), ενώ έχασε άλλα δύο από την Οριτζόντε Κατάνια το 2001 στην Κατάνια (12-6) και το 2004 στην Αθήνα (6-4). Ενώ το 2006 έπαιξε επίσης στην Αθήνα τελικό στο Λεν Τρόφι όπου ηττήθηκε από την ουγγρική Χόνβεντ (8-3). Επίσης η Γλυφάδα μετρά και οκτώ πρωταθλήματα Ελλάδος (1989, 1996, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2008).
” Πραγματικά μαγικές στιγμές και για τις δύο μεγάλες ομάδες αλλά και το γυναικείο πόλο γενικότερα. Πραγματικά οι μάχες μεταξύ μας ήταν επικές και ειλικρινά χαίρομαι που ξαναβλέπω τη Γλυφάδα στην Α1“, λέει η Ευη Μωραϊτίδου που έκανε μεγάλη καριέρα στην Γλυφάδα, αλλά έπαιξε και στη Βουλιαγμένη για να βρεθεί αντίπαλος με την Βούλα Κοζομπόλη.
Η Βούλα Κοζομπόλη σηκώνει ένα από τα πολλά τρόπαια
” Ήταν όμορφα χρόνια και στις δύο ομάδες και κάθε φουρνιά παικτριών είχε βάλει το δικό της λιθαράκι. Η Βουλιαγμένη στηριζόταν πάντα ιδιαίτερα στο φυτώριο της βγάζοντας συνέχεια ταλέντα αλλά βοηθάει και ο τρόπος που λειτουργεί ο συγκεκριμένος όμιλος. Μπορεί να έχει μέλη και γενικά έσοδα που ιδιαίτερα τη σημερινή δύσκολη εποχή είναι πολύ σημαντικά“, λέει η Εύη Μωραϊτίδου που θυμίζει: ” Τότε ήταν τρομερά ντέρμπι με πάθος και φοβερό σασπένς με τις δύο ομάδες να μοιράζονται τις νίκες και τα τρόπαια. Αντίθετα τώρα το παιχνίδι θα είναι παράσταση για ένα ρόλο, αφού η Βουλιαγμένη είναι πολύ δυνατή.
Προσωπικά είχα προλάβει να παίξω και στη μεγάλη ομάδα της Γλυφάδας αλλά και της Βουλιαγμένης κατακτώντας μάλιστα και με τις δύο Ευρωπαϊκά τρόπαια. Δεν θα ξεχάσω το τελευταίο Πρωταθλητριών που κατέκτησα με τη Βουλιαγμένη στην Κέρκυρα. Τρομερή ατμόσφαιρα και φοβερά συναισθήματα. Όπως και το πρώτο μεγάλο Ευρωπαϊκό τρόπαιο με τη Γλυφάδα το 2000, απ’ όπου όλα ξεκίνησαν. Είχα την τύχη να ζήσω τη χρυσή εποχή του γυναικείου πόλο που συνδυάστηκε και με κορυφαία εθνική ομάδα, με την οποία πήραμε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με τη βάση της ομάδας να αποτελείται από παίκτριες της Βουλιαγμένης και της Γλυφάδας“, συνεχίζει η επονομαζόμενη “ψηλή” που εδώ και εννέα μήνες τα έχει βρει πολύ πιο σκούρα εκτός πισίνας, σε έναν εξίσου επίπονο, αλλά πολύ πιο γλυκό αγώνα. Το μεγάλωμα της μικρής της (εννιά μηνών) κόρης, της γλυκιάς Αργυρώς (Ηρώ).
Η Εύη Μωραϊτίδου με το σκουφάκι της Βουλιαγμένης
Θυμάται με νοσταλγία εκείνες τις ημέρες, αλλά πλέον έχει τον πιο όμορφο ρόλο, αυτόν της μητρότητας, ενώ με τη φίλη της την Βούλα Κοζομπόλη μεταφέρουν τις εμπειρίες τους στα νέα παιδιά στα σχολεία, μέσω του συλλόγου των Ολυμπιονικών. Αυτό που την ικανοποιεί όπως μας λέει είναι ότι ενώ οι περισσότεροι έρχονταν στην αρχή στο γυναικείο πόλο για να γελάσουν, τώρα είναι το κορυφαίο γυναικείο ομαδικό άθλημα της χώρας.
Η Βούλα Κοζομπόλη προχωρά περισσότερο τη συζήτηση και δεν διστάζει να πει ότι: ” Έρχονταν στο γυναικείο πόλο για να δουν κανέναν.. κώλο, μη γελιόμαστε. Καταφέραμε όμως να τους πείσουμε ότι έχουμε τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη. Αυτό που μένει σε μένα είναι η φιλία με αυτές τις μεγάλες συμπαίκτριες και αντιπάλους. Σκοτωνόμασταν στο νερό στα ντέρμπι και λίγες μέρες μετά το τέλος του πρωταθλήματος ήμασταν μια γροθιά στην εθνική ομάδα όλες μαζί με τρομερές επιτυχίες. Καμιά άλλη εθνική σε άντρες ή γυναίκες δεν έχει κατακτήσει μετάλλια και σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και σε Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια πρωταθλήματα.
Με την Εύη τη Μωραϊτίδου υπήρξαμε συμπαίκτριες στις μεγάλες μέρες της Γλυφάδας, αντίπαλες μετά, αλλά πάντα φίλες. Ξέρεις όταν γνωριζόμαστε από έξι χρονών όπου είχαμε ξεκινήσει κολύμπι μαζί, δεν μπορούν να σε χωρίσουν κάποια ντέρμπι ή τελικοί.
Ειλικρινά όπως όλοι οι άνθρωποι έκανα και εγώ όνειρα. Όμως ούτε στο καλύτερο μου όνειρο δεν μπορούσα να φανταστώ αυτά που θα ζήσω στο πόλο και όλες αυτές τις μεγάλες στιγμές σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο. Εύχομαι απλά ως μέλος του τιμ πλέον της εθνικής ομάδας αλλά και ως θεατής να ξαναζήσουμε ανάλογες μεγάλες στιγμές για το γυναικείο πόλο. Ως μέλος του συλλόγου των Ολυμπιονικών βλέπω τη δίψα των παιδιών να πάρουν παραστάσεις από τους αθλητές και γενικά ο κόσμος διψάει για κάθε μορφή αθλητισμού και τον βλέπει ως αντίδοτο στην κρίση. Μακάρι, γιατί είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει, αν και δυστυχώς στο άθλημά μας το πρόβλημα με τα κολυμβητήρια είναι μεγάλο και δημιουργεί τεράστια εμπόδια, τόσο στον απλό κόσμο όσο και στις εθνικές ομάδες“, καταλήγει η Βούλα Κοζομπόλη που πλέον παρακολουθεί ως θεατής τα πάλαι ποτέ κορυφαία ντέρμπι του ελληνικού πρωταθλήματος.