Ο Μάνος Ζερδεβάς στο SPORT24: “Ήμουν βαριά άρρωστος με πυρετό και όφειλα να επανορθώσω – Ευελπιστώ σε νέες κορυφές”

O κέρβερος της Εθνικής ομάδας, Μάνος Ζερδεβάς μίλησε στο SPORT24 για το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, για την καταπληκτική εμφάνιση της “γαλανόλευκης” και την εντυπωσιακή παρουσία του κάτω από τα γκολπόστ.
Η Εθνική ομάδα πόλο των ανδρών φεύγει από το Βελιγράδι με το πρώτο της μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στα 100 χρόνια της διοργάνωσης και έπειτα από μια μαγική εμφάνιση.
Οι Ιταλοί άκουγαν το ένα “όχι” μετά το άλλο από τον γκολκίπερ της ελληνικής ομάδας που έβγαλε μάτια στον αγώνα του χάλκινου μεταλλίου και έφτασε το εκπληκτικό 68,8% στις αποκρούσεις. Ο Μάνος Ζερδεβάς μίλησε το SPORT24 για τη νέα διάκριση της Εθνικής ομάδας, για το σπουδαίο παιχνίδι της αλλά και για τη μεγάλη εμφάνισή του με ψυχραιμία και ωριμότητα.
“Πέρασα πολύ δύσκολα σε αυτό το τουρνουά, επειδή ήμουν βαριά άρρωστος με πυρετό και δεν μπόρεσα να βοηθήσω όπως ήθελα την ομάδα μου. Συνεπώς, όφειλα στο σημερινό παιχνίδι να επανορθώσω κατά κάποιο τρόπο για την “απώλεια” μου στη διάρκεια του τουρνουά. Χάρηκα πολύ που καταφέραμε να φέρουμε αυτό το μετάλλιο και ευελπιστώ σε νέες κορυφές στο μέλλον!”, είπε ο 28χρονος τερματοφύλακας και ερωτηθείς τι συζητούσαν οι παίκτες πριν από τον αγώνα τόνισε: “Γνωρίζαμε ότι είμαστε πιο πλήρεις από τους Ιταλούς και ότι το μόνο που έμενε ήταν να το δείξουμε μέσα στο νερό. Θέλαμε πολύ το πρώτο ευρωπαϊκό μας μετάλλιο και πιστεύω το δείξαμε από την πρώτη στιγμή“.
Η Εθνική ομάδα ήταν επιβλητική στον αγώνα κόντρα στην Ιταλία και έδωσε την εντύπωση ότι με αυτόν τον τρόπο ήθελε να διαγράψει την κακή εμφάνιση του ημιτελικού, όμως ο διεθνής τερματοφύλακας εξήγησε ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος που η ομάδα κυνήγησε τη μεγάλη διαφορά στο σκορ.
“Σε αυτά τα παιχνίδια δεν ενδιαφέρει κανέναν η διαφορά του σκορ. Θέλαμε -εφόσον παίζαμε καλά- να ανοίξουμε την διαφορά έτσι ώστε να μην κινδυνέψουμε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού. Η διαφορά στο σκορ δεν αναιρεί την κακή μας εμφάνιση στον ημιτελικό“.
Το χάλκινο μοιράζει το χαμόγελο των διεθνών στα δύο. Μισή χαρά – μισή κατήφεια και δεν χρειάζεται να είσαι καθηγητής ψυχολογίας για να το διαπιστώσεις, το καταλαβαίνεις σε κάθε τους λέξη και δεν θέλει κανείς να το κρύψει. Ωστόσο, στο τέλος της ημέρας επικρατεί -όπως πρέπει- η χαρά για τη διάκριση. “Το χρυσό ήταν στο μυαλό μας. Κανείς μας δεν το έκρυψε. Παρόλα αυτά ένα μετάλλιο είναι ένα μετάλλιο. Πολύ περισσότερο σε μια διοργάνωση που η Εθνική μας ομάδα δεν έχει καταφέρει στο παρελθόν να ανέβει στο βάθρο. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα, επειδή γνωρίζουμε την αξία μας και πού μπορούμε να φτάσουμε, αλλά δεν πρέπει να είμαστε άπληστοι και να μην χαρούμε με ένα χάλκινο μετάλλιο“.
Η Εθνική ομάδα έχει ένα χάρισμα. Αρπάζει σχεδόν πάντα τις δεύτερες ευκαιρίες για διάκριση που τις δίνονται και το έχει αποδείξει και στο παρελθόν. Συνέρχεται άμεσα από τους χαμένους ημιτελικούς και ανεβαίνει στο βάθρο.
Το ίδιο κατάφερε και τώρα. “Πιστεύουμε στην δουλειά που έχουμε κάνει και ξέρουμε ότι αν φύγουμε με άδεια χέρια από μια διοργάνωση θα είναι ακόμα χειρότερο. Ένα μετάλλιο είναι σπουδαίο επίτευγμα και το θέλαμε όλοι παρά πολύ. Αναγκαστήκαμε να κάνουμε στην άκρη τον ημιτελικό γρήγορα και να παίξουμε όσο καλύτερα γίνεται. Παίξαμε για την ομάδα, τους ανθρώπους που την απαρτίζουν (αθλητές, προπονητές, φυσικοθεραπευτές, γιατρούς, προσωπικό), για τους δικούς μας ανθρώπους και για όλους τους Έλληνες που μας συνόδεψαν σε αυτό το ταξίδι με τα καλά και τα άσχημα του“.