Η αλεπού και το… αλεπουδάκι
Λένε πως με όποιον δάσκαλο καθήσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις και είναι αλήθεια πως ο Αλεσάντρο Καμπάνια, δεν ξέρουμε για το σχολείο, αλλά στο πόλο τα έπαιρνε τα... γράμματα.
Έτσι σε ένα ραντεβού με το πεπρωμένο από αυτά που δημιουργεί μόνο ο αθλητισμός, απόψε στην πισίνα της Μλάντοστ στο Ζάγκρεμπ, ο μαθητής θα προσπαθήσει να νικήσει τον μέντορά τους και κορυφαίο ίσως τεχνικό υδατοσφαίρισης στον κόσμο, τον Ράτκο Ρούντιτς.
Κροατία-Ιταλία είναι ο μεγάλος τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος πόλο, που αναμένεται να κρατήσει καθηλωμένους όχι μόνο τους 5000 θεατές που θα γεμίσουν (και πάλι) ασφυκτικά τις εξέδρες, αλλά και τους χιλιάδες τηλεθεατές ανά τον κόσμο.
Υπό τις οδηγίες του Ρούντιτς, ο Καμπάνια ως παίκτης μεγαλούργησε με την «Σετεμπέλο» τη δεκαετία του 1990 κατακτώντας τα πάντα. Από το χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, στο χρυσό του Σέφιλντ το 1993 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και φυσικά στο άλλο χρυσό το 1994 στη Ρώμη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ήταν τότε που η Ιταλία στα χέρια του μαέστρου Ράτκο Ρούντιτς ως καλοκουρδισμένη ορχήστρα έπαιζε τις καλύτερες μελωδίες στο παγκόσμιο πόλο, δείχνοντας ανίκητη.
Τότε έκανε και τις κορυφαίες επιτυχίες της καριέρας του στην εθνική ως παίκτης ο Αλεσάντρο Καμπάνια, που έχοντας φορέσει 394 φορές το σκουφάκι της «Σετεμπέλο» συμμετείχε σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες (χρυσό το 1992 στη Βαρκελώνη), τέσσερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα (χρυσό το 1994 στη Ρώμη, αργυρό το 1986 στη Μαδρίτη), έξι Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (χρυσό το 1993 στο Σέφιλντ, χάλκινα το 1987 και 1989) και πέντε Παγκόσμια Κύπελλα (χρυσό το 1993 στην Αθήνα, αργυρό το 1989 στο Βερολίνο, χάλκινο το 1983 στο Μαλιμπού των ΗΠΑ).
Το 1998 ανέλαβε τεχνικός υπεύθυνος της Εθνικής ομάδας των νέων της Ιταλίας, παρακολουθώντας όμως πάντα την ομάδα των ανδρών ως φίλαθλος, βλέποντας και τον μέντορά του Ράτκο Ρούντιτς στο τιμόνι. Εστω και αν η Ιταλία δεν ήταν πλέον η αδιαμφισβήτητη δύναμη του πόλο, λες και έχασε τη δύναμή της με το που σταμάτησε το πόλο ο Καμπάνια.
Όταν ανέλαβε ο μαθητής…
Το 2000 μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ είχε φτάσει το πλήρωμα του χρόνου και ο Καμπάνια αντικατέστησε τον Ρούντιτς στον πάγκο της αγαπημένης του «Σετεμπέλο». Μια λέξη που σημαίνει οι επτά υπέροχοι, αλλά πλέον η Ιταλία είχε πάρει την κατιούσα.
Στα χέρια του Καμπάνια, έφτασε σε έναν τελικό και πάλι στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης, που έχασε όμως καθαρά στον τελικό από την ανώτερη Σερβία (8-5).
Εφέτος στο Ζάγκρεμπ η Ιταλία θυμίζει και πάλι «Σετεμπέλο» και είναι η ευχάριστη έκπληξη της διοργάνωσης, αλλά ο Ράτκο Ρούντιτς είναι εδώ. Μπορεί να είναι γεννημένος στο Βελιγράδι και τις πρώτες παγκόσμιες επιτυχίες του να τις έκανε ως τεχνικός της μεγάλης Γιουγκοσλαβίας (χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Αντζελες το 1984 και της Σεούλ το 1988, χρυσό και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 στη Μαδρίτη) αλλά ως βέρος Κροάτης, στον πάγκο της Κροατίας δημιουργεί μια νέα δυναστεία (ήδη πήρε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2007),
Στο Ζάγκρεμπ «Καθάρισε» σε έναν εκπληκτικό ημιτελικό ήδη τους γείτονες Σέρβους, και θέλει μπροστά στο κοινό του απόψε να γνωρίσει και πάλι την αποθέωση, στερώντας παράλληλα στην μεγάλη του αγάπη (Ιταλία) την επιστροφή στον Ευρωπαϊκό θρόνο, που έχει να συμβεί από το 1995 στη Βιέννη όπου ήταν αυτός στο τιμόνι της !
Όπως είχε πει το πιο δύσκολο έργο του στην Ιταλία, ήταν να καταφέρει να οδηγήσει στη Ρώμη, με το κομφούζιο στους δρόμους. Διότι στις πισίνες, δεν έχει πρόβλημα και συνήθως οδηγεί τις ομάδες του εκ το ασφαλούς στην επιτυχία.
Πρόκειται για την κορυφαία μορφή του Παγκόσμιου Πόλο, έναν “καθηγητή” των πάγκων, που θέλει να μην την…πατήσει απόψε από τον αγαπημένο του μαθητή.
Η κορυφή άλλωστε χωράει μόνο έναν.