Επαγγελματίας πρωταθλήτρια

Τη Βουλιαγμένη τη συμπάθησε ολόκληρη η Ελλάδα χάρη στους “μπέμπηδες” του Γιάννη Γιαννουρή και το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1997, το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ελληνική υδατοσφαίριση.

Ποιος θα περίμενε τότε πως οι γυναίκες της Βουλιαγμένης θα ήταν εκείνες που θα εξελίσσονταν σε serial killer στα Final-4 και θα κυριαρχούσαν στην Ευρώπη.

Με τρεις ευρωπαϊκούς τίτλους (2 Champions Cup, 1 Len Trophy) η γυναικεία ομάδα θα διεκδικήσει στο Σαμπαντέλ (11-12/4) την πρώτη Euro League ή Ευρωλίγκα στα ελληνικά όπως είναι το όνομα πλέον του Champions Cup.

Είναι το Final-4 No9 στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, το όγδοο σε έντεκα χρόνια. Παρούσα και στα οκτώ, η καλύτερα πρωταγωνίστρια και στα οκτώ θα είναι η Αντιγόνη Ρουμπέση.

” Η Βουλιαγμένη παίζει για να κερδίζει τίτλους. Θέλουμε τον τελικό, θέλουμε τον τίτλο πίσω. Με αρκετή αυτοπεποίθηση, θέληση και πάθος πιστεύουμε πως μπορούμε να καταφέρουμε“, είπε στο Sport24.gr η 30χρονη “αργυρή” Ολυμπιονίκης το 2004 και παγκόσμια πρωταθλήτρια το 2011.

Η ομάδα του Κώστα Δήμου θα κληθεί να αποκλείσει στον ημιτελικό την ιταλική Ιμπέρια (11/4, 22.00), ομάδα δίχως τις περγαμηνές των άλλων συλλόγων, αλλά με γνωστά ονόματα όπως είναι η Ελιζαμπέτα Καζανόβα, η Τζούλια Έμολο και η Τζούλια Γκορλέρο, η βασική τερματοφύλακας της εθνικής Ιταλίας.

©

Στο αεροδρόμιο με το τρόπαιο το 2009

“Βρήκαμε το video με έναν αγώνα της γιατί δεν την έχουμε παίξει. Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως πρόκειται για μια βατή ομάδα. Δεν θα μας δυσκολέψει αν εμείς παίξουμε όπως πρέπει. Θα κάνουμε ό,τι μας πει ο προπονητής μας και πιστεύω πως θα παίξουμε στον τελικό το Σάββατο. Είμαστε μια αξιοπρεπέστατη ομάδα με καλά στοιχεία στο παιχνίδι της. Νομίζω πάντως πως είναι καλό που αποφύγαμε στα ημιτελικά την οικοδέσποινα, τη Σαμπαντέλ”. Οι Ισπανίδες θα αναμετρηθούν με την περίφημη Οριτζόντε Κατάνια, ακόμη ένα σύλλογο με ειδικό βάρος.

Η Αντιγόνη μαζεύει μετάλλια από το 1997! Έχει ενεργό ρόλο σε όλες τις μεγάλες στιγμές της ελληνικής υδατοσφαίρισης. ” Το πρώτο μου Final-4, ο πρώτος μου τελικός ήταν το 2000, το LEN Trophy. Νομίζω πως είχε γίνει στη Βουλιαγμένη, αλλά μετά από τόσα χρόνια δεν είμαι σίγουρη πλέον. Είχαμε χάσει εκείνον τον αγώνα (σ.σ. από την Τζίφα Παλέρμο)“.

Εκείνη η ομάδα έδωσε τη σκυτάλη στη Ρουμπέση, στη Γιούλη Λαρά, στην Άντυ Μελιδώνη και στην αρχηγό της Σαγκάης, την Κική Λιόση. Υπό τις οδηγίες της Αλεξίας Καμμένου έστησαν τη δική τους αυτοκρατορία. Η Λιόση πλέον κάθεται στον πάγκο στο πλευρό του προπονητή Κώστα Δήμου που διαδέχθηκε την Καμμένου, η Λαρά σταμάτησε, η Μελιδώνη έγινε μητέρα. Νωρίτερα η Ρουμπέση και η Αγγελική Γερόλυμου είχαν καλωσορίσει την ομάδα κορίτσια όπως είναι η Έλενα Κούβδου, η Αλεξάνδρα Ασημάκη και η Χριστίνα Τσουκαλά. Πλέον οι τελευταίες έχουν… παλιώσει και τα νέα κορίτσια της ομάδας φορούν με τιμή το “βαρύ” σκουφάκι.

Νοσταλγία υπάρχει, αλλά η Αντιγόνη απολαμβάνει να αγωνίζεται με αυτές τις συμπαίκτριες: ” Ναι, παίζω με δύο διαφορετικές γενιές αθλητριών. Με ευχαριστεί πολύ να βλέπω νέα πρόσωπα να έρχονται στο άθλημα μας. Οι συνθήκες που ζούμε είναι δύσκολες για όλους μας. Έχουμε προβλήματα με τις πισίνες και το πόλο είναι ένα δύσκολο άθλημα με δύο διπλές προπονήσεις. Δεν υπάρχει χρόνος για πολλά άλλα πράγματα. Βλέπουμε όμως τις δύο επόμενες γενιές να δουλεύουν σκληρά. Και τα κορίτσια αυτά έχουν τη θέληση να κρατήσουν την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στο γυναικείο πόλο. Σίγουρα μου λείπουν οι παλιές, όμως και οι καινούργιες γράφουν τη δική τους ιστορία“.

INTIME SPORTS

Έτοιμη για πάσα

Η Αντιγόνη βρίσκεται στο Λαιμό ολόκληρη τη ζωή της. Θυμάται πως το “κλίμα ήταν πάντοτε οικογενειακό στον όμιλο. Ξεκίνησα το κολύμπι όταν ήμουν τριών, στα έξι είδα τη μπάλα του πόλο και “κόλλησα”. Μεγαλώνοντας ήταν όνειρο για μένα να αγωνιστώ σε υψηλό επίπεδο, είμαι τυχερή γιατί έκανα τα όνειρα μου πραγματικότητα. Υπάρχει κάτι ακόμη, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο, ελπίζω να προκριθεί η εθνική ομάδα και να κλείσει έτσι η καριέρα μου“.

Αν στα οκτώ φάιναλ φορ της Euro League προσθέσουμε και τους τρεις τελικούς του LEN Trophy, τότε οι αναμνήσεις είναι πάρα πολλές. Της ζητήσαμε να απομονώσει ορισμένε από αυτές.

“Στο πρώτο Final-4 είχα το χέρι μου χειρουργημένο. Όμως βρισκόμουν εκεί με την ομάδα μου και το χάρηκα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το Final-4 στην Κέρκυρα (σ.σ. το 2010), παίζαμε στη χώρα μας, σε ένα όμορφο κολυμβητήριο και είχαμε και τους δικούς μας ανθρώπους κοντά μας. Βέβαια έπαιξα με πυρετό στον τελικό και πανηγύρισα τον τίτλο μόνη μου στο ξενοδοχείο, αφού δεν μπορούσα να πάω στο γλέντι της ομάδας. Ελπίζω στο Σαμπαντέλ να δημιουργήσουμε κι άλλες αναμνήσεις“.

INTIME SPORTS

Στην Κέρκυρα το 2010

Η Βουλιαγμένη και η Αντιγόνη δεν έχουν μόνο τίτλους, έχουν ήττες σε τελικούς, αποκλεισμούς στα ημιτελικά όταν ήταν φαβορί. Τι ενοχλεί περισσότερο; Η ήττα στον τελικό ή η απρόσμενη ήττα στον ημιτελικό; Κι αν μια κακή διαιτησία που οι ελληνικές ομάδες έχουν συναντήσει αρκετές μειώνει τον πόνο.

” Δεν θα κατηγορήσω ποτέ την κακή διαιτησία ενός αγώνα για την ήττα. Το χειρότερο συναίσθημα είναι η ήττα στον τελικό, τον χαμένο ημιτελικό τον ξεχνάς, έχασες και τελείωσες παρά τον αγώνα κατάταξης. Ναι ο τελικός είναι. Φτάνεις στην πηγή και δεν πίνεις νερό“.

Την τελευταία φορά που μια ελληνική ομάδα κατέκτησε το LEN Trophy (σ.σ. ο Εθνικός το 2010), ήρθε και το πρωτάθλημα Ευρώπης (σ.σ. η Βουλιαγμένη στην Κέρκυρα). Το LEN Trophy επέστρεψε χάρη στον Ολυμπιακό, η Euro League θα έρθει;