Έφυγε ο “Καίσαρας” της πισίνας
Έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών ο Τσέζαρε Ρουμπίνι. Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει εισαχθεί σε Hall of Fame δύο διαφορετικών ολυμπιακών αθλημάτων!
Ο Τσέζαρε Ρουμπίνι (δεξιά στη φωτό) έκλεισε για πάντα τα μάτια του, γνωρίζοντας ότι η αγαπημένη του “σετεμπέλο” βρίσκεται σε καλά χέρια.
Είχε παρακολουθήσει με ικανοποίηση την πορεία της μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του Ζάγκρεμπ, όταν η ομάδα του Σάντρο Καμπάνια γνώρισε την ήττα από την Κροατία.
Η Ιταλία θρηνεί το χαμό του Τσέζαρε Ρουμπίνι. Υπηρέτησε δύο αθλήματα, το μπάσκετ και το πόλο. Αγαπήθηκε όσο λίγοι από το διαφορετικό κοινό και των δύο αθλημάτων.
Η προσφορά του είναι τόσο σημαντική που εισήχθη στο Hall of Fame τόσο του μπάσκετ, όσο και του πόλο. Είναι ο μοναδικός που έχει κατορθώσει αυτό το πραγματικά σπουδαίο επίτευγμα.
Ο Ρουμπίνι που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 χρονών στο Μιλάνο, την πόλη όπου έζησε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του υπήρξε αθλητής μιας άλλης εποχής. Σαν τον δικό μας Κωνσταντίνο Τσικλητήρα που έπαιζε ποδόσφαιρο, ενώ έκανε στίβο, έτσι και ο Ρουμπίνι διακρίθηκε τόσο στο μπάσκετ, όσο και στον στίβο.
Από την Τεργάστη στο Μιλάνο
Επίτιμος πρόεδρος της Ολίμπια Μιλάνο μέχρι το θάνατο του ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ εκεί λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1948 ανέλαβε και ρόλο παίκτη-προπονητή. Ωστόσο φρόντισε να μένει πιστός και στη νεανική αγάπη του, το πόλο.
Με την εθνική ομάδα μπάσκετ κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό της Γενεύης. Ένα χρόνο αργότερα ανέβηκε ξανά στο δεύτερο σκαλί του βάθρου αυτή τη φορά με την εθνική ομάδα πόλο.
Όταν ήρθε η ώρα να διαλέξει, επέλεξε το πόλο. Υπήρξε ο ηγέτης της “χρυσής σετεμπέλο”, της χρυσής Ολυμπιονίκη στο Λονδίνο το 1948. Ακολούθησε το χάλκινο στο Ελσίνκι τέσσερα χρόνια αργότερα και μια τρίτη στο ευρωπαϊκό το 1954.
Προπονητής όμως έγινε μόνο στο μπάσκετ. Και με απίστευτη επιτυχία. Οδήγησε την Ολίμπια Μιλάνο στο κύπελλο πρωταθλητριών το 1966 και το κύπελλο κυπελλούχων το 1971 και το 1972.
Συντετριμμένος ο Ντίνο Μενεγκίν, ένας από τους αγαπημένους παίκτες του, θυμήθηκε τις συμβουλές που του έδινε ο Ρουμπίνι στην εθνική ομάδα. Όχι μόνο για την καριερα του, αλλά και τη ζωή του με τον Μενεγκίν να λέει χαρακτηριστικά ” μας έλεγε να χαιρόμαστε τη ζωή, αλλά να βάζουμε κάτι στην άκρη“.
Με τον Μενεγκίν στο παρκέ και τον Ρουμπίνι στον πάγκο η Ιταλία κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας και τρία χρόνια αργότερα (1983) το χρυσό στο ευρωπαϊκό της Ναντ, το αργυρό στη Ρώμη (1991)και το χάλκινο στη Στουτγάρδη (1985).