Γεννημένος την 25η Μαρτίου

Κρίνοντας από την πρώτη ημέρα έλευσης του σε αυτό τον κόσμο, πολλά γύρω από τον Βολιώτη ποδηλάτη είναι σημαδιακά. Γεννημένος την 25η Μαρτίου (το 1988), ο 21χρονος πρωταθλητής δεν θα μπορούσε να αποτύχει στην επιλογή του. Το
SPORT 24 αναζήτησε τον πιο επιτυχημένο αθλητή που δεν γνωρίζουν οι Έλληνες.



”
Ναι, είναι αλήθεια ότι στο εξωτερικό μας αναγνωρίζουν περισσότερο από ότι στην Ελλάδα. Η ποδηλασία πίστας δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στους Έλληνες. Όσο θα συνεχίζονται οι επιτυχίες, πιστεύω ότι θα έχουμε μεγαλύτερη προβολή“, υποστήριξε o Bολικάκης, μιλώντας στο
SPORT 24.

Τις προηγούμενες μέρες κατέκτησε στο Μάντσεστερ δύο αργυρά μετάλλια στο κέιριν στον πρώτο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αυτή η σειρά αγώνων δεν είναι της… πλάκας. Συμμετέχουν οι καλύτεροι αθλητές που θα λύσουν τις διαφορές τους (και) στους τρεις επόμενους αγώνες: Στη Μελβούρνη (19-21/11), στο Κάλι (10-11/12) και το 2010 στο Πεκίνο (22-24/1). Θα ακολουθήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Κοπεγχάγη (24-28/3).



”
Δεν υπάρχει ξεκούραση. Η ζωή μου όλη είναι το ποδήλατο. Κάθε χρόνο έχουμε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, τους τέσσερις αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και τους τρεις αγώνες του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Αν προσθέσετε και τους αγώνες προετοιμασίας σε Grand Prix, τότε είναι εύκολο να καταλάβετε ότι βρισκόμαστε συνέχεια στο δρόμο“.








Προπονητής ποδηλασίας ο πατέρας του, μετακόμισε από το Βόλο στην Αθήνα με την οικογένεια του. Ο Χρήστος και ο κατά ένα χρόνο μικρότερος, Ζαφείρης είναι μέλη της εθνικής ομάδας πλέον.



”
Αρχικά έκανα ποδηλασία στο δρόμο. Έκανα αγώνες και στην πίστα. Οι χρόνοι που έκανα, έδειξαν ότι θα μπορούσα να διακριθώ στην πίστα. Από τα 17 μου χρόνια συμμετέχω σε διεθνείς διοργανώσεις με αρκετές διακρίσεις στο ενεργητικό μου. Έγινα παγκόσμιος πρωταθλητής εφήβων το 2005 πάντα στο κέιριν. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη δεύτερη θέση στην παγκόσμια κατάταξη και όταν αυτή ανανεωθεί ίσως και να έχω περάσει πρώτος (σ.σ. ο Γερμανός Μαχιμίλιαν Λέβι τον οποίο νίκησε ο Βολικάκης στο Μάντσεστερ προηγείται με 358 βαθμούς έναντι 264 του Έλληνα στην κατάταξη της προηγούμενης εβδομάδας)”.



Στο ίδιο ποδηλατοδρόμιο στο Μάντσεστερ ο Βολικάκης είχε κατακτήσει το 2008 το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Πάντα στο κέιριν. Τι είναι το κέιριν; Ένα αγώνισμα τακτικής που θυμίζει λίγο αγώνες μοτοσικλέτας ή Φόρμουλας 1: Οι διαγωνιζόμενοι ακολουθούν ένα… μοτοποδήλατο ή ένα δίκυκλο ποδήλατο σαν το αυτοκίνητο ασφαλείας. Στα τελευταία 600-700 μέτρα ο “λαγός” αποχωρεί και εκεί οι ποδηλάτες τα δίνουν όλα, κλείνοντας ο ένας τον άλλο.



”
Ένα τέτοιο κλείσιμο μου στέρησε τη δυνατότητα να διεκδικήσω ένα μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ήμουν άριστα προετοιμασμένος. Μου στοίχισε αυτή η διοργάνωση όχι γιατί δεν πήρα μετάλλιο, αλλά γιατί η απόδοση μου δεν ήταν καλή. Το θέλω το ολυμπιακό μετάλλιο περισσότερο από οτιδήποτε άλλο“.








Το Πεκίνο το έχει αφήσει πίσω του, αφού ”
θα είμαι στο Λονδίνο το 2012 και στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016. Μπορεί και στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου κι αν γίνουν αυτοί. Είμαι αρκετά νέος σε ηλικία και βλέπω ότι θα μπορώ να αγωνίζομαι για ακόμα πολλά χρόνια. Θα έχω κι άλλες ευκαιρίες“. Ο Βολικάκης φέρνει ως παράδειγμα τον κορυφαίο εκπρόσωπο του σπορ και αντίπαλο του στο κέιριν, τον 33χρονο Σκωτσέζο Κρις Χόι που σύμφωνα με τον Βολικάκη ξεκίνησε να έχει επιτυχίες μετά τα 26 χρόνια του.



Ο Χόι κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στο Πεκίνο, η βασίλισσα Ελισάβετ τον έχρισε ιππότη (σερ) και σίγουρα διασφάλισε οικονομικά το μέλλον του στο σπορ. Ένα ιδιαίτερα ακριβό σπορ, αφού ”
η αξία ενός ποδηλάτου ανέρχεται σε 14.000 ευρώ γιατί είναι κατασκευασμένο από ανθρακονήμματα. Μία ρόδα μπορεί να κοστίσει ακόμα και 2.000 ευρώ. Η διάρκεια ζωής ενός ποδηλάτου είναι ένας χρόνος γιατί μετά το υλικό μαλακώνει. Τα έξοδα μας τα καλύπτει η ομοσπονδία και οι οικογένειες μας. Χορηγοί δεν υπάρχουν κι αν υπάρχουν τα ποσά είναι μικρά”. Φανταστείτε δηλαδή τα έξοδα της οικογένειας Βολικάκη που έχει δύο επαγγελματίες αθλητές!



Τι χρειάζεται ένα παιδί για να γίνει ποδηλάτης; Σύμφωνα με τον Βολικάκη χρειάζεται να έχει ”
το χάρισμα της ταχύτητας και της δύναμης για να τρέξει στην πίστα. Αυτό θα φανεί όταν ανέβει στο ποδήλατο. Στην Ελλάδα δεν διαθέτουμε υποδομή και είναι επικίνδυνο να κάνεις ποδήλατο στο δρόμο. Καλό θα ήταν να υπήρχαν ποδηλατοδρόμια και σε άλλα μέρη εκτός από την Αθήνα. Εγώ κατάγομαι από το Βόλο και ζω στην Αθήνα γιατί εδώ υπάρχει το μοναδικό κλειστό ποδηλατοδρόμιο“.