ΑΡΗΣ

Ζητείται καθαρό μυαλό στον Άρη, πριν να είναι αργά και χαθεί οριστικά η χρονιά

EUROKINISSI

Έξι παιχνίδι χωρίς νίκη είναι πολλά για τον Άρη. Ακόμα και έτσι όμως ζητείται καθαρό μυαλό μήπως και καταφέρει η ομάδα μετά τη διακοπή να σώσει ό,τι σώζεται από μια χρονιά που μοιάζει χαμένη. Γράφει ο Θωμάς Μίχος.

Πενήντα μέρες χωρίς νίκη είναι πολλές. Για την ακρίβεια, είναι πάρα πολλές για έναν Άρη που δείχνει να έχει χάσει τον προσανατολισμό του και παραμένει βυθισμένος σε μια αγωνιστική και ψυχολογική κρίση που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί.

Από τις 20 Σεπτεμβρίου και το παιχνίδι με την Κηφισιά στο Αγρίνιο, όταν το γκολ του Μισεουί είχε δώσει στους κιτρινόμαυρους την τελευταία χαρά, έχουν περάσει έξι αγωνιστικές δίχως νίκη στο πρωτάθλημα. Και το πιο ανησυχητικό είναι πως, σε κανένα από αυτά τα ματς, ο Άρης δεν έπεισε ότι άξιζε κάτι παραπάνω, με εξαίρεση το παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό.

Το σημερινό ματς με τον Αστέρα AKTOR ήταν άλλη μια χαμένη ευκαιρία, έστω κι αν οι συνθήκες ήταν ιδιαίτερες. Η αποβολή του Γαλανόπουλου στο 24’ άλλαξε εντελώς τις ισορροπίες, με αποτέλεσμα ο Άρης να αναγκαστεί να παίξει σχεδόν όλο το ματς με παίκτη λιγότερο. Μπορεί αυτό να αποτελεί ελαφρυντικό, ωστόσο δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τη συνολική εικόνα μιας ομάδας που δείχνει νωχελική, δίχως φαντασία και έμπνευση στο παιχνίδι της. Ακόμα και με κάποιες επιστροφές παικτών, ο Μανόλο Χιμένεθ δεν κατάφερε να δει κάτι διαφορετικό από τους ποδοσφαιριστές του. Ο Άρης είχε ελάχιστες στιγμές απειλής με πιο χαρακτηριστική την κεφαλιά του Σούντμπεργκ μετά από κόρνερ του Μόντσου στο 56ο λεπτό.

Αντίθετα, στάθηκε τυχερός που δεν έχασε, με τα δοκάρια να τον σώζουν τρεις φορές και τον Σωκράτη Διούδη να αναδεικνύεται ο κορυφαίος του αγώνα με τις επεμβάσεις του. Οι αποδοκιμασίες μετά το τελευταίο σφύριγμα αποτύπωσαν πλήρως την απογοήτευση του κόσμου, που βλέπει ξανά την ομάδα του να εγκλωβίζεται στα ίδια λάθη. Οι φίλοι του Άρη έχουν στηρίξει την ομάδα όλα αυτά τα χρόνια, όμως φέτος η απογοήτευση είναι έκδηλη, γιατί το αγωνιστικό πρόσωπο και τα αποτελέσματα απέχουν πολύ από τις προσδοκίες.

Σε τέτοιες καταστάσεις, η ευθύνη αρχίζει πάντα από τη διοίκηση και φτάνει… στο χορτάρι. Ο Μανόλο Χιμένεθ ναι μεν έχει δικαιολογίες, διότι παρέλαβε μία ομάδα γεμάτη νέα πρόσωπα, με πολλές απουσίες από παιχνίδι σε παιχνίδι, όμως η αλήθεια είναι πως από τη στιγμή που αυτός έχει την ευθύνη του αγωνιστικού τμήματος, σαφώς και φέρει ευθύνη για τα αποτελέσματα αυτά. Αυτοί που σίγουρα έχουν ευθύνες και μάλιστα πολλές είναι οι ποδοσφαιριστές του Άρη. Η απόδοση των περισσοτέρων κυμαίνεται κάτω του μετρίου. Για παράδειγμα, οι εξτρέμ και οι φορ δεν προσφέρουν νούμερα στο παιχνίδι της ομάδας και συνολικά η δημιουργία της ομάδας είναι φτωχή.

Διορθώσεις στο ρόστερ

Η είδηση που προέκυψε για τη συνάντηση Καρυπίδη–Ρέγες–Χιμένεθ μετά το σημερινό ματς και η συμφωνία για τέσσερις μεταγραφές (σ.σ. που ζήτησε ο Ισπανός κόουτς) είναι ενδεικτική της κατάστασης. Ο Άρης θα προχωρήσει (και πάλι) σε νέες προσθαφαιρέσεις, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι το ρόστερ χτίστηκε με λάθος τρόπο.

Η νέα διακοπή του πρωταθλήματος βρίσκει τον Άρη σε δύσκολο σταυροδρόμι. Θυμίζουμε πως στην πρώτη διακοπή έφυγε ο Μαρίνος Ουζουνίδης, στη δεύτερη η ομάδα πήγε μετά από ισοπαλία με τον Πανσερραϊκό και τώρα πάει κουβαλώντας έξι συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα. Την ίδια ώρα το “Κλεάνθης Βικελίδης” πληγώνει τον Άρη που με εξαίρεση το παιχνίδι της πρεμιέρας με τον Βόλο, οι Κίτρινοι δεν έχουν πανηγυρίσει άλλη νίκη.

Συνολικά σε πέντε παιχνίδια μετρούν, μία νίκη, τρεις ισοπαλίες και μία ήττα. Ακόμα και σε αυτή την κατάσταση που έχει περιέλθει ο Άρης το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται τώρα είναι πανικός. Αυτό που πρέπει να επικρατήσει είναι καθαρό μυαλό και κυρίως ψυχολογική ανάταση. Ο Άρης έχει παίκτες με βαριά βιογραφικά, όμως αυτό θα πρέπει και οι ίδιοι να το αποδείξουν μέσα στο γήπεδο και όχι στα λόγια, με πράξεις και αποτελέσματα.

Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να αφήσει πίσω του τις κακές μέρες και να ξαναβρεί τη χαμένη του ταυτότητα, αν θέλει να βάλει σε σωστή τροχιά μια χρονιά που φαίνεται από νωρίς να χάνεται…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ